นานๆตั้งห้วข้อการเมืองที
หลังจากข้อสังเกตของคนสามัญที่ไม่ใช่ political activist หรือนักวิชาการ ขอสรุป timeline คร่าวๆ ซึ่งจะวิเคราะห์และสรุปผิด ก็ขอคำชี้แนะ และการ debate กันตามอัธยาศัยนะ (สปายจะเข้ามาดูก็คงไม่ว่าอะไรกัน เพราะชีวิตประจำวันก็อยู่ที่ทำงาน บ้าน สวนสาธารณะ คลินิก ฟิตเนส ห้างสรรพสินค้า ฯลฯ เพราะหากจะสรุปว่าปลุกปั่นยุยง ก็ตามสบายเพราะไม่มีแนวคิดแบบนั้นอยู่แล้ว)
1. ความขัดแย้งช่วง พฤษภา 2535 นำไปสู่จุดสูงสุดทางการเมืองของระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข ทางรัฐสภานำไปสู่ระบอบสามสี่พรรคการเมืองใหญ่ จนกระทั่งวิกฤตเศรษฐกิจปี 40
2. การปรากฏกายของชายสามัญชื่อทักษิณ ชินวัตร ทำให้คนระดับชาวบ้านๆ ได้เรียนรู้ว่าการเลือกใครก็ได้ซึ่งอาจเป็นเจ๊กบ้านนอก ที่เสนอนโยบายที่ทำได้จริง บวกกับการบริหารและการตลาดแบบทักษิณ ก็เลยได้เปรียยบเทียบระบอบใหม่ คือระบอบทักษิณกับระบอบเก่าทางรัฐสภาเป็นสู้กันของตัวแทนทุนเก่าคือพรรคประชาธิปัตย์ กับตัวแทนทุนใหม่คือพรรคเพื่อไทย เป็นการเมืองสองพรรคใหญ่ มา 20 ปี และแบ่งประชาชนออกเป็นสองขั้วใหญ่ โดยมี nich บ้าง เช่น พรรคพลังชล ชาติไทย ชาติพัฒนา รัฐประหารปี 49 สะท้อนความขัดแย้งอันรุนแรงของสองขั้วการเมืองนี้ เป็นชัยชนะระยะสั้นของทุนเก่า ตอนขาลงของทุนใหม่
3. ความขัดแย้งในสังคม ทำให้คนทุกระดับ ตั้งคำถามต่อระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข ว่าหากถึงเวลาแก่อันต้องเปลี่ยนสมัย อาจมีความเปลี่ยนแปลงถึงระดับจิตสำนึกของคนไทย ไปสู่ประชาธิปไตยแบบสาธารณรัฐ โดยเฉพาะหากความเลื่อมใสของประชาชนมีความถดถอยลง
4. เราทุกคนรู้ดีว่าการปฏิวัติ 2475 เป็นการเปลี่ยนการปกครองจากสมบูรณาญาสิทธิราช มาเป็นประชาธิปไตยโดยกษัตริย์อยู่ใต้รัฐธรรมนูญนั้น เกิดโดยชนชั้นกลางแต่ประชาธิปไตยและการเลือกตั้งท้องถิ่นในปัจจุบัน ก็สอนคนไทยในชนบทเรื่องการเมืองเป็นอย่างมาก ดังจะเห็นการเรียกร้องการกระจายอำนาจสู่ท้องถิ่น ลดการปกครองแบบรวมศูนย์ในกรุงเทพ และการปกครองส่วนภูมิภาคลง
5. สิ่งที่น่าหวาดกลัวสำหรับชนชั้นนำไทยคือ คนไทยบางส่วนมีความต้องการเป็นประชาธิปไตยแบบสาธารณะรัฐ จึงนำมาสู่การรัฐประหารปี 2557 ในที่สุด
ปล.รัฐประหารเสร็จ ก็ต้องรีบประกาศให้มีการเลือกตั้ง เพื่อให้ประเทศดำเนินต่อไปตามวิถีประชาธิปไตย
จากข้อสังเกตุทางการเมือง
หลังจากข้อสังเกตของคนสามัญที่ไม่ใช่ political activist หรือนักวิชาการ ขอสรุป timeline คร่าวๆ ซึ่งจะวิเคราะห์และสรุปผิด ก็ขอคำชี้แนะ และการ debate กันตามอัธยาศัยนะ (สปายจะเข้ามาดูก็คงไม่ว่าอะไรกัน เพราะชีวิตประจำวันก็อยู่ที่ทำงาน บ้าน สวนสาธารณะ คลินิก ฟิตเนส ห้างสรรพสินค้า ฯลฯ เพราะหากจะสรุปว่าปลุกปั่นยุยง ก็ตามสบายเพราะไม่มีแนวคิดแบบนั้นอยู่แล้ว)
1. ความขัดแย้งช่วง พฤษภา 2535 นำไปสู่จุดสูงสุดทางการเมืองของระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข ทางรัฐสภานำไปสู่ระบอบสามสี่พรรคการเมืองใหญ่ จนกระทั่งวิกฤตเศรษฐกิจปี 40
2. การปรากฏกายของชายสามัญชื่อทักษิณ ชินวัตร ทำให้คนระดับชาวบ้านๆ ได้เรียนรู้ว่าการเลือกใครก็ได้ซึ่งอาจเป็นเจ๊กบ้านนอก ที่เสนอนโยบายที่ทำได้จริง บวกกับการบริหารและการตลาดแบบทักษิณ ก็เลยได้เปรียยบเทียบระบอบใหม่ คือระบอบทักษิณกับระบอบเก่าทางรัฐสภาเป็นสู้กันของตัวแทนทุนเก่าคือพรรคประชาธิปัตย์ กับตัวแทนทุนใหม่คือพรรคเพื่อไทย เป็นการเมืองสองพรรคใหญ่ มา 20 ปี และแบ่งประชาชนออกเป็นสองขั้วใหญ่ โดยมี nich บ้าง เช่น พรรคพลังชล ชาติไทย ชาติพัฒนา รัฐประหารปี 49 สะท้อนความขัดแย้งอันรุนแรงของสองขั้วการเมืองนี้ เป็นชัยชนะระยะสั้นของทุนเก่า ตอนขาลงของทุนใหม่
3. ความขัดแย้งในสังคม ทำให้คนทุกระดับ ตั้งคำถามต่อระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข ว่าหากถึงเวลาแก่อันต้องเปลี่ยนสมัย อาจมีความเปลี่ยนแปลงถึงระดับจิตสำนึกของคนไทย ไปสู่ประชาธิปไตยแบบสาธารณรัฐ โดยเฉพาะหากความเลื่อมใสของประชาชนมีความถดถอยลง
4. เราทุกคนรู้ดีว่าการปฏิวัติ 2475 เป็นการเปลี่ยนการปกครองจากสมบูรณาญาสิทธิราช มาเป็นประชาธิปไตยโดยกษัตริย์อยู่ใต้รัฐธรรมนูญนั้น เกิดโดยชนชั้นกลางแต่ประชาธิปไตยและการเลือกตั้งท้องถิ่นในปัจจุบัน ก็สอนคนไทยในชนบทเรื่องการเมืองเป็นอย่างมาก ดังจะเห็นการเรียกร้องการกระจายอำนาจสู่ท้องถิ่น ลดการปกครองแบบรวมศูนย์ในกรุงเทพ และการปกครองส่วนภูมิภาคลง
5. สิ่งที่น่าหวาดกลัวสำหรับชนชั้นนำไทยคือ คนไทยบางส่วนมีความต้องการเป็นประชาธิปไตยแบบสาธารณะรัฐ จึงนำมาสู่การรัฐประหารปี 2557 ในที่สุด
ปล.รัฐประหารเสร็จ ก็ต้องรีบประกาศให้มีการเลือกตั้ง เพื่อให้ประเทศดำเนินต่อไปตามวิถีประชาธิปไตย