เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคมที่ผ่านมา ผมตั้งใจไปเดินสำรวจสินค้าในห้างสุดหรูเปิดใหม่ที่ลงท้ายว่า Embassy (คงเดาได้ว่าชื่อห้างคืออะไร)ย่านเพลินจิต เพราะเป็นคนที่ค้าขายในแวดวงสินค้าแฟชั่นที่ย่อมต้องติดตามความเคลื่อนไหวอยู่เสมอ
ช่วงที่เดินแผนกรองเท้าและเครื่องหนังของสตรีในส่วนของสาขาชิดลม ก็ได้เจอกับสินค้าแบรนด์เนมดังของญี่ปุ่น (ไม่ขอออกชื่อ) เมื่อพลิกดูอย่างละเอียดเพื่อประเมินความสวยของแบบและวัสดุที่ใช้ผลิตก็ได้พบแหล่งผลิตที่พิมพ์ไว้บนซับในของรองเท้าว่า Made in Cambodia ราคาตั้งของรองเท้าคู่นั้นคือ 5,6xx บาท รู้สึกที่งมากว่าเพียงแค่ไม่เกิน 3 ปีจากที่เริ่มมีกระแสการลงทุนอุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่มกระจายไปตามประเทศรอบๆบ้านของไทย พวกเขาสามารถยกระดับมาตรฐานการผลิตมาจนได้รับความไว้วางใจให้ผลิตสินค้าแฟชั่นระดับที่มาขึ้นห้างชั้นสูงของไทยและทั่วโลกได้
ที่จริงผมเคยได้ข่าวมานานแล้วว่ามีโรงงานผลิตสินค้ากลุ่มแฟชั่นไปลงทุนการผลิตในกลุ่มประเทศ CLMV กัมพูชา, ลาว, เมียนมาร์ และเวียดนาม โดยผู้ลงทุนจากประเทศไทยและชาติอื่นๆที่ตัดสินใจเบนกระแสการลงทุนไปจากไทย รวมถึงกลุ่มที่ย้ายการผลิตไปจากไทยด้วยเหตุผลต่างๆ นอกจากนี้ยังมีการย้ายการผลิตเพิ่มไปยังบังคลาเทศอีกมากสำหรับกลุ่มอุตสาหกรรมผลิตเครื่องนุ่งห่ม ส่วนอุตสาหกรรมยานยนต์นั้นสัญญาณการย้ายฐานไปอินโดนีเซียก็ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ มีรถหลายรุ่นที่ถูกนำเข้ามาขายในไทยด้วย
ถึงตอนนี้ผมนึกขำเลยว่าพวกที่ชอบเอ่ยปากไล่คนที่คิดต่างว่า "ย้ายไปอยู่เขมรเลย" ว่าเป็นกลุ่มคนที่มีวาจาสิทธิ์จริงๆ
เพราะวันนี้ไม่ว่าพวกคุณจะออกปากไล่หรือไม่ก็ตามกระแส "ไปเขมร" ก็ได้เริ่มต้นมาได้ระยะหนึ่งแล้ว ถึงขนาดบริษัทนายหน้าขายอสังหาริมทรัพย์ระดับโลกที่จับแต่อาคารมูลค่าระดับ 2 พันล้านบาทขึ้นไปตอนนี้ก็ตั้งสำนักงานขายในพนมเปญกันเป็นเป็นกลุ่มก้อน ยิ่งยักษ์ใหญ่วงการสินค้าอุปโภคบริโภคของไทยแล้วเขาไม่ได้แค่ "ย้ายโรงงาน" เท่านั้น เขาย้ายไปแบบ "ยกนิคมอุตสาหกรรม" เลย บริษัทที่พัฒนานิคมอุตสาหกรรมที่พยายามสร้างภาพรักชาติอย่างนักหนาบางคนก็ได้ไปลงทุนสร้างนิคมอุตสาหกรรมทั้งในพม่าและเวียดนาม
กลุ่มประเทศ CLMV พวกนี้วิชาประวัติศาสตร์ไทยเขาสอนกันมาอย่างยาวนานว่าเป็นศัตรูกับประเทศไทยทั้งสิ้น ที่จริงไม่ได้ผิดอะไรที่จะมีบันทึกประวัติศาสตร์ที่เป็นข้อเท็จจริง แต่น่าอนาถกับบางประเทศที่จงใจใช้ข้อมูลประวัติศาสตร์มาสะกดจิตคนในชาติตัวเองจนฝังใจดูถูกประเทศเพื่อนบ้านรอบตัวจนไม่มีใครเขาอยากจะคบหาด้วย
เมื่อก่อนประเทศเหล่านี้บอบช้ำจากสงครามอินโดจีนอย่างยาวนานหลายสิบปี พังทลายทั้งคุณภาพชีวิตประชากรและผืนแผ่นดินที่เพาะปลูกอะไรแทบไม่ได้ ช่วงเวลาที่ผ่านมาประเทศไทยจึงเสวยสุขจากการลงทุนของยักษ์ใหญ่เศรษฐกิจระดับโลกโดยไร้คู่แข่ง ถึงวันนี้พวกเขาฟื้นฟูทั้งโครงสร้างพื้นฐาน, ระบบโทรคมนาคม และระบบกฎหมายการลงทุนจนพร้อมจะแข่งและแซงไทยไปแล้ว
แค่อีกสักพักเดียว....ถ้ายังอยากจะตรึงประเทศไทยให้อยู่กันอย่างทรนงโอหังอย่างที่ฮึกเหิมกันวันนี้ ไม่ต้องออกปากไล่ให้ไปอยู่เขมรหรือประเทศศัตรูของบรรพบุรุษไทยอื่นๆหรอกครับ....เขาไปกันอยู่แล้ว
พวกที่อวดดีด่าว่าชาติมหาอำนาจตะวันตกที่บังอาจมาแทรกแซงการเมืองในประเทศไทยนั้น คงคิดแต่ในแง่ศักดิ์ศรีและอธิปไตยเหนือดินแดน แต่อาจลืมไปว่าโลกวันนี้การติดต่อค้าขายนั้นต้องอาศัย "เครดิต" บนเวทีโลกขนาดไหน
เรื่องเจรจาต่อรองเงื่อนไขการค้าระดับทวิภาคีและพหุภาคีบนเวทีการค้าโลกนั้นส่งผลกับความได้เปรียบและเสียเปรียบทางการค้าของผู้ลงทุนในแต่ละประเทศอย่างสำคัญ มาตรการกีดกันทางการค้าที่ไม่ใช่กำแพงภาษีโดยตรงยิ่งนับวันก็ยิ่งซับซ้อนและเข้มข้น เพราะพวกประเทศมหาอำนาจใช้เรื่องพวกนี้บีบบังคับกลุ่มประเทศการค้าเสรีทั่วโลกอย่างได้ผลเพื่อรักษาดุลอำนาจ หากมหาอำนาจจงใจบอยค็อตประเทศไหน ประเทศคู่ค้าทั้งฝ่ายซื้อและฝ่ายขายต้องคล้อยตามกันทั้งนั้น
ประเทศอย่างเกาหลีเหนือนั้น วันดีคืนดีก็ประกาศจะทดลองระเบิดนิวเคลียร์เพื่อให้ชาติอื่นๆตกใจแล้วรีบส่งเสบียงอาหารไปประเคนให้ เพื่อให้ท่านผู้นำเอามือออกจากปุ่มยิงขีปนาวุธ นั่นก็สั่งสอนประชาชนของเขาทุกวันว่าเกาหลีหนือคือชาติพันธุ์ยิ่งใหญ่ที่ไม่เคยก้มหัวให้มหาอำนาจหน้าไหน ยิ่งใหญ่ถึงขนาดเอาชีวิตประชาชนทั้งชาติของตนและเพื่อนบ้านในภูมิภาคเป็นตัวประกันเรียกค่าไถ่จากมหาอำนาจระดับโลกได้ก็แล้วกัน
ถ้าคิดว่ายิ่งใหญ่อยู่ในกะลาแล้วมีความสุขก็ทำกันต่อไป
สินค้าขึ้นห้างวันนี้ผลิตจากประเทศเพื่อนบ้านที่เคยล้าหลังไทย
ช่วงที่เดินแผนกรองเท้าและเครื่องหนังของสตรีในส่วนของสาขาชิดลม ก็ได้เจอกับสินค้าแบรนด์เนมดังของญี่ปุ่น (ไม่ขอออกชื่อ) เมื่อพลิกดูอย่างละเอียดเพื่อประเมินความสวยของแบบและวัสดุที่ใช้ผลิตก็ได้พบแหล่งผลิตที่พิมพ์ไว้บนซับในของรองเท้าว่า Made in Cambodia ราคาตั้งของรองเท้าคู่นั้นคือ 5,6xx บาท รู้สึกที่งมากว่าเพียงแค่ไม่เกิน 3 ปีจากที่เริ่มมีกระแสการลงทุนอุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่มกระจายไปตามประเทศรอบๆบ้านของไทย พวกเขาสามารถยกระดับมาตรฐานการผลิตมาจนได้รับความไว้วางใจให้ผลิตสินค้าแฟชั่นระดับที่มาขึ้นห้างชั้นสูงของไทยและทั่วโลกได้
ที่จริงผมเคยได้ข่าวมานานแล้วว่ามีโรงงานผลิตสินค้ากลุ่มแฟชั่นไปลงทุนการผลิตในกลุ่มประเทศ CLMV กัมพูชา, ลาว, เมียนมาร์ และเวียดนาม โดยผู้ลงทุนจากประเทศไทยและชาติอื่นๆที่ตัดสินใจเบนกระแสการลงทุนไปจากไทย รวมถึงกลุ่มที่ย้ายการผลิตไปจากไทยด้วยเหตุผลต่างๆ นอกจากนี้ยังมีการย้ายการผลิตเพิ่มไปยังบังคลาเทศอีกมากสำหรับกลุ่มอุตสาหกรรมผลิตเครื่องนุ่งห่ม ส่วนอุตสาหกรรมยานยนต์นั้นสัญญาณการย้ายฐานไปอินโดนีเซียก็ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ มีรถหลายรุ่นที่ถูกนำเข้ามาขายในไทยด้วย
ถึงตอนนี้ผมนึกขำเลยว่าพวกที่ชอบเอ่ยปากไล่คนที่คิดต่างว่า "ย้ายไปอยู่เขมรเลย" ว่าเป็นกลุ่มคนที่มีวาจาสิทธิ์จริงๆ
เพราะวันนี้ไม่ว่าพวกคุณจะออกปากไล่หรือไม่ก็ตามกระแส "ไปเขมร" ก็ได้เริ่มต้นมาได้ระยะหนึ่งแล้ว ถึงขนาดบริษัทนายหน้าขายอสังหาริมทรัพย์ระดับโลกที่จับแต่อาคารมูลค่าระดับ 2 พันล้านบาทขึ้นไปตอนนี้ก็ตั้งสำนักงานขายในพนมเปญกันเป็นเป็นกลุ่มก้อน ยิ่งยักษ์ใหญ่วงการสินค้าอุปโภคบริโภคของไทยแล้วเขาไม่ได้แค่ "ย้ายโรงงาน" เท่านั้น เขาย้ายไปแบบ "ยกนิคมอุตสาหกรรม" เลย บริษัทที่พัฒนานิคมอุตสาหกรรมที่พยายามสร้างภาพรักชาติอย่างนักหนาบางคนก็ได้ไปลงทุนสร้างนิคมอุตสาหกรรมทั้งในพม่าและเวียดนาม
กลุ่มประเทศ CLMV พวกนี้วิชาประวัติศาสตร์ไทยเขาสอนกันมาอย่างยาวนานว่าเป็นศัตรูกับประเทศไทยทั้งสิ้น ที่จริงไม่ได้ผิดอะไรที่จะมีบันทึกประวัติศาสตร์ที่เป็นข้อเท็จจริง แต่น่าอนาถกับบางประเทศที่จงใจใช้ข้อมูลประวัติศาสตร์มาสะกดจิตคนในชาติตัวเองจนฝังใจดูถูกประเทศเพื่อนบ้านรอบตัวจนไม่มีใครเขาอยากจะคบหาด้วย
เมื่อก่อนประเทศเหล่านี้บอบช้ำจากสงครามอินโดจีนอย่างยาวนานหลายสิบปี พังทลายทั้งคุณภาพชีวิตประชากรและผืนแผ่นดินที่เพาะปลูกอะไรแทบไม่ได้ ช่วงเวลาที่ผ่านมาประเทศไทยจึงเสวยสุขจากการลงทุนของยักษ์ใหญ่เศรษฐกิจระดับโลกโดยไร้คู่แข่ง ถึงวันนี้พวกเขาฟื้นฟูทั้งโครงสร้างพื้นฐาน, ระบบโทรคมนาคม และระบบกฎหมายการลงทุนจนพร้อมจะแข่งและแซงไทยไปแล้ว
แค่อีกสักพักเดียว....ถ้ายังอยากจะตรึงประเทศไทยให้อยู่กันอย่างทรนงโอหังอย่างที่ฮึกเหิมกันวันนี้ ไม่ต้องออกปากไล่ให้ไปอยู่เขมรหรือประเทศศัตรูของบรรพบุรุษไทยอื่นๆหรอกครับ....เขาไปกันอยู่แล้ว
พวกที่อวดดีด่าว่าชาติมหาอำนาจตะวันตกที่บังอาจมาแทรกแซงการเมืองในประเทศไทยนั้น คงคิดแต่ในแง่ศักดิ์ศรีและอธิปไตยเหนือดินแดน แต่อาจลืมไปว่าโลกวันนี้การติดต่อค้าขายนั้นต้องอาศัย "เครดิต" บนเวทีโลกขนาดไหน
เรื่องเจรจาต่อรองเงื่อนไขการค้าระดับทวิภาคีและพหุภาคีบนเวทีการค้าโลกนั้นส่งผลกับความได้เปรียบและเสียเปรียบทางการค้าของผู้ลงทุนในแต่ละประเทศอย่างสำคัญ มาตรการกีดกันทางการค้าที่ไม่ใช่กำแพงภาษีโดยตรงยิ่งนับวันก็ยิ่งซับซ้อนและเข้มข้น เพราะพวกประเทศมหาอำนาจใช้เรื่องพวกนี้บีบบังคับกลุ่มประเทศการค้าเสรีทั่วโลกอย่างได้ผลเพื่อรักษาดุลอำนาจ หากมหาอำนาจจงใจบอยค็อตประเทศไหน ประเทศคู่ค้าทั้งฝ่ายซื้อและฝ่ายขายต้องคล้อยตามกันทั้งนั้น
ประเทศอย่างเกาหลีเหนือนั้น วันดีคืนดีก็ประกาศจะทดลองระเบิดนิวเคลียร์เพื่อให้ชาติอื่นๆตกใจแล้วรีบส่งเสบียงอาหารไปประเคนให้ เพื่อให้ท่านผู้นำเอามือออกจากปุ่มยิงขีปนาวุธ นั่นก็สั่งสอนประชาชนของเขาทุกวันว่าเกาหลีหนือคือชาติพันธุ์ยิ่งใหญ่ที่ไม่เคยก้มหัวให้มหาอำนาจหน้าไหน ยิ่งใหญ่ถึงขนาดเอาชีวิตประชาชนทั้งชาติของตนและเพื่อนบ้านในภูมิภาคเป็นตัวประกันเรียกค่าไถ่จากมหาอำนาจระดับโลกได้ก็แล้วกัน
ถ้าคิดว่ายิ่งใหญ่อยู่ในกะลาแล้วมีความสุขก็ทำกันต่อไป