ก็ไม่รู้สินะ...

กระทู้สนทนา
ก็ไม่รู้สินะ....  มันก็แค่รำพึงรำพรรณกับบ้านเรา...

บ้านของ "เรา"  และ "เขา"

ก็ไม่รู้สินะ....  ทำไม "เขา" ถึงคิดว่าการ "เลือก" ตัวแทน มันผิด
ก็ไม่รู้สินะ....  ทำไม "เขา" ถึงคิดว่า  "ตัวแทน"  ของเราซื้อเสียง  และ "เรา" เลือกเพราะเงิน
ก็ไม่รู้สินะ....  ทำไม หลังจากที่คิดแบบสองข้อแรก  ก็ล้ม การ "เลือก" ซะเลย  ไม่ต้องมี  เพราะคิดว่าความดีแพ้อำนาจเงินตลอด
ก็ไม่รู้สินะ....  ทำไม 1 สิทธิ์ 1 เสียง ที่เราเคยมี ถูกกล่าวหาว่า  "ขาย"  
ก็ไม่รู้สินะ....  ทำไมเหรอ คนที่เราเลือก เราก็เลือกเขาด้วย 1 เสียงของเราตลอดนะ  เราไม่รู้หรอกว่าเขาเป็นคนดีหรือไม่  เราอยากให้เขา
                  เข้าไปทำงานให้เรา ซึ่งเราก็เป็นคนหนึ่งที่อยากมีคุณภาพชีวิตที่ดี ในบ้านของเรา
ก็ไม่รู้สินะ....  ทำไมคนที่เราเลือกเข้าไป  จู่ ๆ มันเลือกจะโหวต สุดซอย นโยบายที่มันคิดขึ้นมาก็ทำให้บ้านมีความเสียหายเยอะ  
                  เราก็เลยอยากเลือกใหม่ คิดว่าครั้งนี้อาจจะเลือกผิด  
ก็ไม่รู้สินะ....  ทำไมพอเราจะเลือกคนใหม่  "เขา" ก็มาขัดขวางไม่ให้เราเลือก  และบอกว่าเรา เป็นคนไร้สิทธิ์ที่จะเลือก  1 เสียงของเรา  
                  หายไปไหน?
ก็ไม่รู้สินะ....  ทำไมเรารู้สึกเหมือนถูกบีบให้อยู่ภายใต้อำนาจของ "เขา"  ที่ไม่ว่า "เขา"  จะทำอะไรก็ "ถูก" ไปเสียหมด  
                  แม้แต่ชีวิตประจำวันของเราที่เคยไปไหนมาไหนในบ้านนี้ได้  บางที่กลับกลายเป็นเสมือนพื้นที่หวงห้าม  ฝ่าฝืนลงโทษ
                  "ประหาร"
ก็ไม่รู้สินะ....  ทำไมแม้แต่ "กรรมการ" ที่เราคิดว่าเป็นที่พึ่งสุดท้ายของเรา  ก็ยัง  ตีความ "สิ่งผิด"  ให้เป็น  "สิ่งถูก"  
                  ทำให้จู่ ๆ ก็รู้สึกเหมือนแผ่นดินพลิกกลับด้าน  "ขุมนรก"  กลับขึ้นมาอยู่บนพื้นดิน
ก็ไม่รู้สินะ....  "เขา"  พยายามเหลือเกินที่จะไม่ให้เรา "เลือก"  "เขา" ต้องการ "ปฏิรูป"  โดยที่ไม่สนใจความคิดเห็นของเรา  
                  เรารู้สึกเหมือนไม่มีตัวตนอีกแล้วในบ้านนี้  หากจะต้องดำรงชีวิตอยู่ในบ้านหลังนี้  เราจะต้องคิดและปฏิบัติตามเหมือนอย่างที่
                 "เขา" ต้องการ  มันขัดแย้งอยู่ในหัวใจตลอดเวลา  
ก็ไม่รู้สินะ....  ทำไมความหวังเดียวของเรา  คือ "ตัวแทน"  ที่เราได้ใช้สิทธิ์ 1 เสียง เลือกเข้าไป  สุดท้ายก็ต้องถูกบีบให้ลาออก  
                  เขาไม่ลาออก  ก็ถูกขับไล่และใช้กองกำลังบังคับ  
ก็ไม่รู้สินะ....  ทำไมเหรอ   หรือว่าคนอย่างเรา  ไม่มีตัวตน  "เขา"  ตีค่าเรา  ต่ำ กว่ามาตรฐาน  ซึ่ง "เขา"  สูงกว่านั้น
                  เราเลยเป็นได้แค่  "ควาย"  ไม่ใช่ "คน"  กระนั้นหรือ  
ก็ไม่รู้สินะ....  และแล้ว "เขา"  ก็  "ยึด"  สิทธิ์และเสียง  ของเราไป  เพราะเขาบอกว่าเรา "ผิด"  เราทำตัววุ่นวาย  เราทำให้บ้านหลังนี้
                  วุ่นวาย  และความคิดของเราจะทำให้เกิดสงครามในบ้านหลังนี้ ส่วน "เขา"  ทำเพื่อความสงบสุขของบ้านเรา
ก็ไม่รู้สินะ....  "เขา" เป็นใครหรือ....  "เขา"  ใช้อำนาจใดหรือ....  "เขา"  ใช้ความชอบธรรมใดหรือ....  
                  ที่จะมาเป็นเจ้าของบ้านหลังนี้ซึ่งเคยเป็นของเราทุกคน  และลิดรอนอำนาจหนึ่งเดียวที่เราพึงมี  
                  สิทธิในการเป็นเจ้าของบ้านหลังนี้ให้เป็นของ "เขา"  แต่เพียงผู้เดียว  มิใช่ "เรา"  และ "เรา"  บางส่วน ก็คล้อยตาม
ก็ไม่รู้สินะ....  มี "เรา" บางพวก ในบ้านหลังนี้ที่ไม่รู้ว่า  "เรา"  ถูกแบ่ง  และ ถูกแยก  เพราะมันง่ายต่อการที่ "เขา" จะปกครองคนในบ้าน  
                  โดยไม่สนใจในสิทธิ์การเป็นเจ้าบ้านที่เรามี  ก็ในเมื่อ "เขา" มีอาวุธ และพร้อมเสมอที่จะปราบปรามพวกโจรผู้ร้าย  
                  เขาจะบอกว่าเราเป็นผู้ร้าย หรือเป็นโจรเมื่อไหร่ก็ได้  โดยความชอบธรรม ที่ถูก "เขา" สร้างขึ้นมา
ก็ไม่รู้สินะ....  ที่ "เรา"  กว่าจะรู้ตัวก็ "สาย" เสียแล้ว  เพราะแม้แต่สิทธิ์ในการแสดงความคิดเห็น  เราก็ถูกริบไป  
                  แน่ใจหรือว่า "เป็นการชั่วคราว"  
                  ครั้งที่แล้ว  เขาสร้างกำแพงบ้านให้เราใหม่  มันยังมีจุดให้แก้ไข  แต่เขาก็บอกว่ามันเสร็จแล้ว ให้รับไปเถิด
                  เป็นการ "ชั่วคราว"  และไม่ยอมแก้ให้เรา  ทั้งไม่ยอมให้เราแก้  เขายังสร้างป้อมปราการ  มาคอยสอดส่องดูแลความประพฤติ
                  ของเรารอบรั้วบ้าน  มาตอนนี้พอเราจะออกนอกบ้าน  ก็ดันปิด "ประตู" เราเสีย  ต้องอยู่แต่ในกำแพงที่เขาสร้างให้  
                  ตกลงนี่คือ "บ้าน"  หรือ "คุก"  ทำไมเรารู้สึกเหมือนเราอยู่ใน "คุก"  เลย
ก็ไม่รู้สินะ....  "เรา"  บางคนก็ยังมีความสุขดีเมื่ออยู่ใน "คุก"  เพราะเขารู้กันกับคนข้างนอกนั้นว่ามี "ทางลับ"  ส่วนพวกที่ไม่รู้ "ทางลับ"  นั้น
                  ก็ต้องทนยอมรับกับสภาพกำแพงบ้านที่ไม่มี ประตู  ต่อไป  
ก็ไม่รู้สินะ....  ว่า "เขา"  จะสร้าง อะไร "ของใหม่"  มาล้อมรั้วเราอีก  "เขา"  จะยอมเปิด "ประตู" ให้เราไหม  หรือเปิดประตูออกไปแล้วเจอ
                  ประตูเหล็กทั้งใหญ่  หนา และหนัก   และสุดท้าย  ก็ถูก "กุมขัง"  อยู่ดี
ก็ไม่รู้สินะ....  ไม่รู้ว่า เมื่อไหร่ วันใด "เรา"  จะได้สิทธิ์การเป็นเจ้าบ้านกลับคืนมา "เรา" ต้องต่อสู้กับ "เขา" หรือไม่  

แต่ที่เรารู้....   ก็คือ "เรา"  จะ "ไม่ยอม"  ถูกเขาข่มเหง  ในเมื่อ "เรา"  เป็นเจ้าของบ้าน  "เรา" ต้องได้สิทธิ์นั้น "คืน" !!!!    
                  "เรา" จะประกาศก้อง  ร้องบอกว่า "เรา" เป็นเจ้าของบ้าน  เพราะ...
                  บ้านหลังนี้  ไม่ได้อยู่โดดเดี่ยวในป่าลึก  แต่อยู่ท่ามกลาง "บ้าน"  อีกหลายหลัง  
                  คงต้องมีสักวัน  ที่  การต่อสู้ โดยสันติของเรา จะแสดงให้ "บ้าน" เหล่านั้น ได้เห็น  ได้ยิน และได้ฟังว่าบ้านของเราถูก "เขา"
                  ยึดครองโดยฝืนใจ  คงต้องมีสักวัน  ที่ "เรา" จะรับการปลดปล่อยสู่อิสระภาพ แม้ในตอนนี้มันจะเป็น ฝัน ลม ๆ แล้ง ๆ ก็ตาม...

ร้องไห้ร้องไห้ร้องไห้ร้องไห้ร้องไห้ใจร้าว
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่