เกริ่นก่อน ว่าเราเรียนหญิงล้วนมาค่ะ แต่ไมไ่ด้เขินอายผู้ชายนะคะ วางตัวกับผู้ชายเหมือนเพื่อนสาวเหมือนกันเลยค่ะ
จะเฮฮา ทำไรไม่ค่อยอายอะไรงี้ แต่เราเป็นคนเรียบร้อยประมาณหนึ่งที่เฮฮา ร่าเริง มนุษยสัมพันธ์ดีเลิศมาก
ชายหญิงสำหรับเราเหมารวมคือเพศเดียวกันค่ะ เราเทคแคร์เป็นอย่างดีทุกคน
จนเข้ามหาลัยมีคนมาจีบสองคนเราก็ไม่รู้ตัวค่ะ ด้วยความที่เรียนหญิงล้วน เราเลยไม่รู้ว่าเทคแคร์ระดับไหนคือการเทคแคร์ที่บ่งบอกว่าจีบ
เพราะเพื่อนผู้หญิงเรารอบข้างเทคแคร์เรามากเป็นปกติอยู่แล้วค่ะ ด้วยความที่เราเหมือนทำอะไรไม่ค่อยได้ (ทั้งๆที่ทำได้หมด)
เราจึงโดนเหวี่ยงผู้ชายเหวี่ยงว่าไม่ให้ความสำคัญเค้ามากกว่าเพื่อนผู้หญิง แต่เค้าไม่เคยบอกเราเชิงจีบนะคะ
มีแต่เล่าให้เราฟังว่าชอบคนนั้นคนนี้ เราก็เชียร์เค้าตลอด เลยทะเลาะกันแบบงงๆแล้วเลิกคบ(เป็นเพื่อน)กันแบบงงๆค่ะ
เข้าเรื่องแฟนคนแรกของเราค่ะ เค้าเป็นรุ่นน้อง(แต่อายุเท่ากันนะคะ เราเรียนเร็วกว่า) เราก็คุยเฮฮาปกตินี่แหละค่ะ
แล้วก็คุยกับน้องเค้าทุกวัน (แต่เราก็คุยกับน้องทุกคนด้วย) แล้วน้องเค้าก็พูดเหมือนว่าชอบรุ่นพี่คนนึงอยู่
เราก็เชียร์เค้ามาตลอด จนเพื่อนเราบอกว่าน้องเค้าชอบเรา เราเลยดักไว้ว่า คงไม่ใช่พี่นะอะไรแบบนี้
และเค้าก็บอกว่าใช่ค่ะ เค้าขอคบกับเรา เราก็สงสารและก็รู้สึกดีนิดหน่อย ไม่เคยคบกับใครก็เลยคิดว่าจะลองดู
เราคิดว่าอายุเท่ากัน น่าจะคุยกันง่ายอะไรแบบนี้น่ะค่ะ เพราะเท่าที่คุยมาปีนึง น้องดูเป็นผู้ใหญ่นะคะ ปรากฎว่าคบกันไปซักพัก
แฟนเรากลายเป็นผู้ชายง๊องแง๊ง ขี้น้อยใจ ขี้งอน ขี้หึง ทำอะไรเองไม่เป็น ไปเที่ยวกันนะคะ ดูหนังงี้ซื้อตั๋วไม่เป็น ซื้อป๊อปคอร์นเองไม่ได้
เราต้องคุยแชทตลอด ไม่ตอบไม่ได้ หายไปไม่บอกโกรธ นิสัยยิ่งกว่าผู้หญิงอีกค่ะ
สั่งอาหารเองไม่เป็น เช็คบิลเองไม่ได้ ติดต่อธุระเองไม่ได้ แต่เวลาเที่ยวเค้าเลี้ยงบ้างหารบ้างนะคะ
แถมขี้กลัวมาก กลัวผี กลัวการพูดคุยกับคนแปลกหน้า ไม่กล้าคุยกับพนักงานบริการต่างๆ
เราอึ้งไปเลยค่ะ ผู้ชายแบบนี้มีในโลกด้วยหรออะไรงี้
จากที่คนอื่นดูแลเรา เราดูแลคนอื่นสลับกันบ้าง กลายเป็นว่าเราต้องดูแลตัวเองและดูแลเค้าด้วย เหมือนเรามีลูก มีน้องเลยค่ะ
บอกว่าทำไมเราไม่ผอมเพรียวแบบคนนู้น นิสัยแบบคนนี้ ซักพักขอห่างบอกเราห่างเหิน ซักพักขอคบบอกว่าผิดไปแล้ว
ซักพักเลิกอีกบอกเราไม่มีเวลาให้ (เราไม่ค่อยมีเวลาจริงๆนะคะ เรียนคนละปีกัน คนละสาขากัน ยิ่งปีสองสามแล้วยิ่งยุ่งมาก)
แล้วก็กลับมาคบอีก แล้วก็ขอห่างอีก เราเลยขอเลิกเลยค่ะ เยอะแยะมากมาย เรารำคาญ
ซักพักเค้าก็มาคุยว่าเค้าชอบคนใหม่ให้เราช่วยจีบหน่อย
เราก็บอกว่าเราไม่ได้จะคบคนนั้นนะ ถึงจะไปจีบน่ะ เค้าก็นู่นนี่นั่น ซักพักมาบอกเราว่าจริงๆเค้าไม่ได้ชอบหรอก แค่อยากให้เราหึง
พอเราคุยดีกับเค้า เค้าเข้าใจว่าเราจะคืนดีด้วย เราถามไปถามมา เค้าบอกเค้าชอบคนนั้นจริงๆ แต่พอดีเรามาทำดีกับเค้า
เค้าเลยเลือกเราดีกว่า อื้อหืออ ดีว่าเราไม่กลับไปคบค่ะ แต่แอบรู้สึกว่า อ่าว เฮ้ย ตอนแรกใครจีบใครคะหล่อน ?
แล้วตอนแรกที่ขอคบเค้าบอกว่า ชอบเรา อยากดูแลเรา เพราะเราให้อารมณ์น่าดูแล ดูเค้าพูดตอนนั้นแล้วดูการกระทำตอนนี้สิคะ
ไปๆมาๆ ทำไมกลายเป็นเราต้องดูแลเค้าเหมือนลูกก็ไม่รู้ เค้าเคยมีแฟนมาแล้วด้วยค่ะ เราไม่เคยมี
เราคิดว่าเราเข้าใจนะว่าทำไมแฟนเก่าเค้าทิ้งเค้าไปคบทอม (ฮา) เราเจอแฟนคนแรกแบบนี้ เซ็งเลย
ถ้าเป็นพวกคุณเจอแบบนี้ คิดว่าจะทำยังไงคะ ?
คิดยังไงกับผู้ชายนิสัยแบบแฟนเราคะ ? (เราเล่าในมุมมองเรานะคะ)
จะเฮฮา ทำไรไม่ค่อยอายอะไรงี้ แต่เราเป็นคนเรียบร้อยประมาณหนึ่งที่เฮฮา ร่าเริง มนุษยสัมพันธ์ดีเลิศมาก
ชายหญิงสำหรับเราเหมารวมคือเพศเดียวกันค่ะ เราเทคแคร์เป็นอย่างดีทุกคน
จนเข้ามหาลัยมีคนมาจีบสองคนเราก็ไม่รู้ตัวค่ะ ด้วยความที่เรียนหญิงล้วน เราเลยไม่รู้ว่าเทคแคร์ระดับไหนคือการเทคแคร์ที่บ่งบอกว่าจีบ
เพราะเพื่อนผู้หญิงเรารอบข้างเทคแคร์เรามากเป็นปกติอยู่แล้วค่ะ ด้วยความที่เราเหมือนทำอะไรไม่ค่อยได้ (ทั้งๆที่ทำได้หมด)
เราจึงโดนเหวี่ยงผู้ชายเหวี่ยงว่าไม่ให้ความสำคัญเค้ามากกว่าเพื่อนผู้หญิง แต่เค้าไม่เคยบอกเราเชิงจีบนะคะ
มีแต่เล่าให้เราฟังว่าชอบคนนั้นคนนี้ เราก็เชียร์เค้าตลอด เลยทะเลาะกันแบบงงๆแล้วเลิกคบ(เป็นเพื่อน)กันแบบงงๆค่ะ
เข้าเรื่องแฟนคนแรกของเราค่ะ เค้าเป็นรุ่นน้อง(แต่อายุเท่ากันนะคะ เราเรียนเร็วกว่า) เราก็คุยเฮฮาปกตินี่แหละค่ะ
แล้วก็คุยกับน้องเค้าทุกวัน (แต่เราก็คุยกับน้องทุกคนด้วย) แล้วน้องเค้าก็พูดเหมือนว่าชอบรุ่นพี่คนนึงอยู่
เราก็เชียร์เค้ามาตลอด จนเพื่อนเราบอกว่าน้องเค้าชอบเรา เราเลยดักไว้ว่า คงไม่ใช่พี่นะอะไรแบบนี้
และเค้าก็บอกว่าใช่ค่ะ เค้าขอคบกับเรา เราก็สงสารและก็รู้สึกดีนิดหน่อย ไม่เคยคบกับใครก็เลยคิดว่าจะลองดู
เราคิดว่าอายุเท่ากัน น่าจะคุยกันง่ายอะไรแบบนี้น่ะค่ะ เพราะเท่าที่คุยมาปีนึง น้องดูเป็นผู้ใหญ่นะคะ ปรากฎว่าคบกันไปซักพัก
แฟนเรากลายเป็นผู้ชายง๊องแง๊ง ขี้น้อยใจ ขี้งอน ขี้หึง ทำอะไรเองไม่เป็น ไปเที่ยวกันนะคะ ดูหนังงี้ซื้อตั๋วไม่เป็น ซื้อป๊อปคอร์นเองไม่ได้
เราต้องคุยแชทตลอด ไม่ตอบไม่ได้ หายไปไม่บอกโกรธ นิสัยยิ่งกว่าผู้หญิงอีกค่ะ
สั่งอาหารเองไม่เป็น เช็คบิลเองไม่ได้ ติดต่อธุระเองไม่ได้ แต่เวลาเที่ยวเค้าเลี้ยงบ้างหารบ้างนะคะ
แถมขี้กลัวมาก กลัวผี กลัวการพูดคุยกับคนแปลกหน้า ไม่กล้าคุยกับพนักงานบริการต่างๆ
เราอึ้งไปเลยค่ะ ผู้ชายแบบนี้มีในโลกด้วยหรออะไรงี้
จากที่คนอื่นดูแลเรา เราดูแลคนอื่นสลับกันบ้าง กลายเป็นว่าเราต้องดูแลตัวเองและดูแลเค้าด้วย เหมือนเรามีลูก มีน้องเลยค่ะ
บอกว่าทำไมเราไม่ผอมเพรียวแบบคนนู้น นิสัยแบบคนนี้ ซักพักขอห่างบอกเราห่างเหิน ซักพักขอคบบอกว่าผิดไปแล้ว
ซักพักเลิกอีกบอกเราไม่มีเวลาให้ (เราไม่ค่อยมีเวลาจริงๆนะคะ เรียนคนละปีกัน คนละสาขากัน ยิ่งปีสองสามแล้วยิ่งยุ่งมาก)
แล้วก็กลับมาคบอีก แล้วก็ขอห่างอีก เราเลยขอเลิกเลยค่ะ เยอะแยะมากมาย เรารำคาญ
ซักพักเค้าก็มาคุยว่าเค้าชอบคนใหม่ให้เราช่วยจีบหน่อย
เราก็บอกว่าเราไม่ได้จะคบคนนั้นนะ ถึงจะไปจีบน่ะ เค้าก็นู่นนี่นั่น ซักพักมาบอกเราว่าจริงๆเค้าไม่ได้ชอบหรอก แค่อยากให้เราหึง
พอเราคุยดีกับเค้า เค้าเข้าใจว่าเราจะคืนดีด้วย เราถามไปถามมา เค้าบอกเค้าชอบคนนั้นจริงๆ แต่พอดีเรามาทำดีกับเค้า
เค้าเลยเลือกเราดีกว่า อื้อหืออ ดีว่าเราไม่กลับไปคบค่ะ แต่แอบรู้สึกว่า อ่าว เฮ้ย ตอนแรกใครจีบใครคะหล่อน ?
แล้วตอนแรกที่ขอคบเค้าบอกว่า ชอบเรา อยากดูแลเรา เพราะเราให้อารมณ์น่าดูแล ดูเค้าพูดตอนนั้นแล้วดูการกระทำตอนนี้สิคะ
ไปๆมาๆ ทำไมกลายเป็นเราต้องดูแลเค้าเหมือนลูกก็ไม่รู้ เค้าเคยมีแฟนมาแล้วด้วยค่ะ เราไม่เคยมี
เราคิดว่าเราเข้าใจนะว่าทำไมแฟนเก่าเค้าทิ้งเค้าไปคบทอม (ฮา) เราเจอแฟนคนแรกแบบนี้ เซ็งเลย
ถ้าเป็นพวกคุณเจอแบบนี้ คิดว่าจะทำยังไงคะ ?