เมื่อเค้าไม่ดีเราจะทนเพื่อลูกหรือเลี้ยงลูกคนเดียวดีคะ??

ขอเล่าคร่าวๆนะคะ ตอนนี้ดิฉันตั้งครรภ์ได้7เดือนแล้ว ขอเล่าย้อนกลับไปของการกระทำของผู้ชายคนนี้เราคบเค้าตอนเรียนมหาลัยยอมรับว่าเค้าเป็นจิตใจดี ณ ตอนนั้นนะคะเรางี่เง่าเอาแต่ใจเค้าก็ยอมอาจเป็นเพราะเค้ารู้ว่าแฟนเก่าเราสปอยเรามาก(เเต่ก็เลิกกันเพราะนิสัยแย่ๆ)แต่พอคบกันมาสักระยะก็เรีองมากมายเกิดขึ้น

  ครั้งแรกเค้าตะหวาดใส่เราเพราะเค้าเป็นคนที่ยอมรับข้อเสียของตัวเองไม่ได้พอพูดปุปเค้าจะขึ้นเสียงด่าเราทันที เราแค่จะเตือนจะบอกว่าอย่าทำมันก็ไม่รับฟัง เราเลยตบเค้าไปแล้วเค้าก็ตบเรากลับทันที ก็โดนทุบตีบีบคอ ด่าทอต่างๆนานา แล้วก็มาง้อเรา หลังจากครั้งนั้นเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นตามมาๆเรื่อยๆคือเราขัดใจเค้าไม่ได้ เตือนอะไรไม่ได้เลยเราโดนเค้าทั้งตบ(ตบไม่หยุดจนเลือดกลบปาก ปากแตก ข้างในปากเป็นแผลเลย) ต่อยหน้าเราจนฟันหน้าบิ่น บีบคอเราล่าสุดเขียวเป็นรอยนิ้ว(แน่นอนคะล่าสุดคือเราท้องจะ7เดือน)


  เราจะเริ่มเล่าตั้งแต่เริ่มตั้งครรภ์บ้างไตรมาสแรก1-3เดือนเราแพ้ท้องมากจนลุกไม่ได้กินไม่ได้กินได้แต่น้ำหวาน เค้าบอกว่าให้เราลุกไปอาบน้ำเราบอกไม่ไหวจริงๆเค้าก็ตะหวาดด่าทอเรา ดึงแขนเราให้ลงจากเตียงสุดท้ายถีบเราตกเตียงเราเอาเข่ายันพื้นไว้กลัวลูกจะแท้ง(หัวเข่าเราถลอกบางๆ) แล้วเราก็โดนเรื่อยๆ(อีกแล้ว)ร้องไห้แทบตายคิดอยู่อย่างเดียวจริงๆคือ อยากตาย แต่สงสารลูกอยากให้เกิด เครียดมากจริงๆนะคะ เราจะกลับบ้านไปบอกคุณพ่อเค้าก็ไม่ให้ไป (ครอบครัวเค้าไม่ต้องพูดถึง)


  ตอนเราท้อง5เดือนเราบอกว่าจะกลับบ้าน (คือเราไปๆมาๆ2บ้าน)เค้าบอกยังไม่ต้องกลับ เราก็ยืนยันจะกลับแล้วเดินออกมาเลย(เป็นหมู่บ้านคะคือไม่ใครเดินหรอกไกลมาก)พอเค้าเห็นก็ขับมอไซร์ตามมาเค้าบอกเดี๋ยวไปส่งขึ้นรถเราก็ขึ้นแต่เค้าหันรถกลับบ้านเราเลยโดดลง(ขับช้า) แล้วเราก็โดนอีกแล้วในที่สาธารณะด้วยกระชากแขนเราแรงมากกกกจนเราล้มหลายครั้ง ซีเมนนะคะล้มทีก็เลือดที ทุกวันนี้เป็นแผลเป็นเลยคะ ล้มหลายรอบด้วย พ่อเราเห็นแผลก็เป็นห่วงบอกอย่าล้มอีกนะเดี๋ยวลูกแท้ง(เราไม่เคยเล่าเรีองที่เราโดนกระทำให้ที่บ้านฟัง)

  เรื่องเครียดต่อมาคือ ครอบครัวแฟนคะ ไม่จัดงานแต่งให้เราไม่เท่าไหร่ ไม่สนใจใยดีเรื่องเงินเลยแถมไล่ให้คลอด รพ.ที่ใช้สิท30ได้ เพื่ออะไรคงไม่ต้องบอก แต่บ้านเราไม่เดือดร้อนเรีองเงินเราเลยไม่สนใจ ไม่พูด ไม่ถามใดๆทั้งสิ้น เราคิดไว้เลยว่าคลอดมาไม่ต้องมาดูดำดูดีลูกเรา เราเลี้ยงเอง แต่ก่อนที่บ้านเค้าก็ดีกับเรานะพอมาเราท้องเราทำงานบ้านให้ไม่ได้มั้งเค้าเลยเห็นเราหมดประโยชน์(จะบอกว่าบ้านเรายังจ้างคนใช้ทำ วันๆเราไม่ได้อะไรแต่บ้านเค้าเราทำสากกระเบือยันเรือรบ)เราถามตัวเองเสมอว่าเราทนทำไม มันฝืนเกินไปรึป่าว เราสงสารลูกมากไม่อยากให้เค้าเกิดมาไร้พ่อ เราจะทนเค้าต่อไปเพื่อลูกดีมั้ย ทุกวันนี้เครียดมากจนแค่คิดถึงเค้าก็น้ำตาไหล เครียดจนปวดหัว คลื่นไส้ พี่ๆเพื่อนๆพันทิปช่วยหน่อยนะคะ ไม่รู้จะปรึกษาใครจริงๆ เราเต็มที่แล้วยอมลำบากแล้ว จากกินดีอยู่ดีก็มาลำบากด้วยแล้ว แต่เค้าไม่ปรับปรุงเลย