ขอบฟ้าอันดามัน (19)

ทุกครั้งที่มาคือคิดถึง ยามที่มีเวลาว่างจึงอยากทักทาย อย่าเบื่อนะถ้ายังคิดถึงเสมอ ความสุขมิใช่ต้องไล่หา เพียงแค่อัตตาเริ่มลดลง เสียงดนตรีกลิ่นหญ้าในป่าพง สิ้นสุดลงเสียทีความวุ่นวาย สุขกายโอบกอดไว้ให้