ทำไมคนเราถึงแสร้งทำเป็นยิ้ม ?

นี้เป็นกระทู้แรกของผมครับ ผมเป็นแบบนี้ตั้งแต่ช่วงประถมปลายจนปัจจุบัน ตอนนี้อายุ21แล้ว เวลาผมทำอะไรผิดที่เกี่ยวกับผู้คนใกล้ชิด เช่น พ่อแม่ พี่สาว เพื่อน ผมจะรู้สึกยินดีและยิ้มออกมารวมถึงบางครั้งผมอาจกล

มาจนถึงวันนี้ ไม่รู้ว่าเราหัวเราะแบบมีความสุขจริงๆครั้งสุดท้ายตอนไหน เหนื่อยที่ต้องแสร้งทำเป็นมีความสุขอยู่ตลอดเวลา เพราะไม่อยากให้ใครรู้ว่าเรามีเรื่องอะไรในใจ อาจเพราะกลัวพูดไปจะจะถูกมองว่าเรื่องนั้น

คนนี้เป็นเพื่อสนิทค่อนข้างมาก มาบอกผมว่าจะ ฆตต แต่ผมไม่รู้สึกอะไรเลย ผมเป็นโรคอะไรรึป่าว เมื่อก่อนแมลงผมยังไม่กล้าฆ่า แต่ตอนนี้ ผมขยี้มันโดยไม่รู้สึกอะไร แม้พ่อจะรถล้ม พี่รถคว่ำ ผมก็ไม่รู้สึกว่ามันเป็

เรื่องคือเราอยากระบายค่ะ จริงๆ เราเป็นคนค่อนข้างเฮฮา ใครๆ ก็บอกว่าเราตลก สนิทกับคนก็ง่าย กล้าที่จะเล่าเรื่องทุกข์ให้เราฟัง เรารับฟัง แล้วให้คำปรึกษาได้ แต่พอกลับกันเป็นเราทุกข์ เล่าให้เพื่อน ระบายกับ

ตามหัวข้อเลยครับ พอดีทำงานกับรุ่นพี่คนนึง แล้วมีผลประโยชน์ร่วมกันแต่หวังพึ่งให้เขาทำยอดขายเขามากไป แล้ววันนึงเขาก็หยามก่อนแล้วผมตอบโต้เขาก็ไม่พอใจ เขา: ทำไมกุต้องทำให้! ผม: พี่ไม่ต้องทำให้ผมก็ได้ ไม่ไ

ผ่านมาแล้วครึ่งทาง กับซีรีส์จากทาง GMMTV "เพื่อนสนิทพิษสหาย" หรือชื่อภาษาอังกฤษสุดเก๋ "Friendsh*t Forever" จากมือผกก.มือรางวัลอย่างพี่กู่ เอกสิทธิ์ ครั้งแรกที่เห็นเรื่องนี้ตอนเป็น

ตามหัวข้อเลยครับ  พอดีเป็นคนยิ้มง่าย หัวเราะง่าย แต่เมื่อไหร่ที่อยู่คนเดียว จะไม่ยิ้มไม่หัวเราะเลย ต่อให้ดูคลิปตลกแค่ไหนก็ไม่ยิ้มเลย เลยลองฝืนยิ้มดู ยิ้มเยอะๆเหมือนคนตอนถ่ายรูป อยู่ๆน้ำตามันไหลเอ

เราห้ามปากใครไม่ให้มา บ่น ด่า ตำหนิ ดูถูก ด้อยค่า เราได้ เราก็แค่ไม่ต้องไปใส่ใจคำพูดเหล่านั้น แต่ถ้าเราไม่ใส่ใจ แต่เหตุการณ์มันเกิดซ้ำแล้วซ้ำเล่าล่ะครับ วนลูป ซ้ำๆ อยู่แบบเดิม ไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไ

ตอนกินข้าวที่โรงอาหารกับเพื่อนที่รร.ค่ะ แล้วก็พูดเรื่องตลกกันเรามีเพื่อนสนิทคนหนึ่งอยู่ห้องเดียวกันส่วนเพื่อนอีก2คนอยู่คนละห้อง และตอนกินข้าวก็พูดตลกไปมาเราก็พูดตลกแล้วหัวเราะเพื่อนสนิทเราชื่อสมมุติคื