ทำไมคนเราถึงแสร้งทำเป็นยิ้ม ?

คือเรามีเพื่อนอยู่กลุ่มนึงค่ะ 1ในนั้นมีคนที่เราสนิทที่สุดอยู่คนนึงค่ะ ก็สนิทกันมากโดยรวมในกลุ่ม เราเป็นคนนึงที่ยอมเพื่อนได้หมด ตามใจอะไรที่เราทำให้ได้เราทำให้หมด จนมีเหตุการล่าสุด เราทำสิ่งที่ปิดพลาดไ

มาจนถึงวันนี้ ไม่รู้ว่าเราหัวเราะแบบมีความสุขจริงๆครั้งสุดท้ายตอนไหน เหนื่อยที่ต้องแสร้งทำเป็นมีความสุขอยู่ตลอดเวลา เพราะไม่อยากให้ใครรู้ว่าเรามีเรื่องอะไรในใจ อาจเพราะกลัวพูดไปจะจะถูกมองว่าเรื่องนั้น

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นด้วยจินตนาการ ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆกับบุคคล และสถานที่ใดๆ Beyond the Goal: ส่งลูกไปที่หัวใจ บทที่ 1: รูมเมทคู่กัด ในแคมป์เก็บตัวทีมชาติไทย บรรยากาศตึงเครียดเสมอ แต่ห้องพักหมาย

ตอนนี้อยากสอบถามค่ะ คือนี้เป็นครั้งแรกที่ถามคำถามในกระทู้ คือหนูรู้สึกดิ่งมานานมาก เป็นแบบหายดิ่งไปสักพักก็กลับมา หนูมีปัญหาเรื่องการพูดคุยกับผู้คน กลัวที่จะสบตาตั้งแต่ป.1 มาดีขึ้นและเริ่มพยายามพูดคุย

คือเรื่องมันมีอยู่ว่า มี.1เทอม1ครูเขาให้เลือกที่นั่งเรียนเราเอากระเป๋าอะไรวางจองโต้ะแต่ดันทีคนมานั่งแบบไม่สนอะไรเลบเราก็เปลี่ยนเป็นนั่งริมๆหน้าต่างทางซ้ายแทน แรกๆก็เหมือนไม่มีอะไรจนกระทั่งมีอยู่วันนึง

คือเรามีอาการอยากตายตลอดเวลา อาการเบื้องต้นคือไม่ค่อยเอ็นจอยกับอะไรเท่าไหร่ รู้สึกว่าตัวเองแสร้งยิ้มแสร้งหัวเราะตลอด คิดเรื่องนั้นเรื่องนี้ซ้ำไปซ้ำมาในหัวเกือบตลอด รู้สึกไม่อยากทำอะไรเลย อยากนอนอยู่เฉ

รวมคำสอนและโอวาทธรรม เรื่อง จิตในพระนิพพาน ของ พระพุทธเจ้า หลวงตามหาบัวและพระอาจารย์สุชาติ ไม่มีตรงไหนสูญ พระพุทธเจ้าให้น้อมจิตที่บริสุทธิ์เข้าพระนิพพาน แต่ตามพระไตรปิฎก นิพพานไม่ใช่ความสูญแบบทิ้งทุ

เราห้ามปากใครไม่ให้มา บ่น ด่า ตำหนิ ดูถูก ด้อยค่า เราได้ เราก็แค่ไม่ต้องไปใส่ใจคำพูดเหล่านั้น แต่ถ้าเราไม่ใส่ใจ แต่เหตุการณ์มันเกิดซ้ำแล้วซ้ำเล่าล่ะครับ วนลูป ซ้ำๆ อยู่แบบเดิม ไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไ

วันนั้นไปนั่ง ศาลากีฬาคนเดียว ที่หนึ่งในจังหวัดหนึ่ง แล้วผมนั่งอยู่ คนเดียว คนที่เคยเรียนด้วยกันไม่สนิท วันนั้นนั่งเล่นโทรศัพท์ แล้วมาหาเรื่องผมแล้วเขาก็ตบหัวผม แต่ไม่ดัง แล้วมันบอก ว่า เอาเปล่า ต่อยเ