ความรู้สึกของผู้หญิงที่ถูกคนรักตราหน้าว่าโสโครก 18+

เรื่องที่เกิดขึ้นเจ้าของกระทู้ขอยืนยันว่าเป็นเรื่องจริง  แต่ได้โปรดอย่าดุด่าอะไรในเจ้าของกระทู้มากนักเพราะว่าที่โดนมาก็นับว่าสาหัสอยู่มาก

จริงๆก็ไม่เคยคิดว่าจะเล่าให้ใครฟังแต่ความรู้สึกอัดอันตันใจมีอยู่จำนวนมากจึงอยากขอระบายออกมาสักครั้ง

อดีต  เจ้าของกระทู้เป็นเด็กที่ถูกพ่อเเม่ทิ้งและนำมาให้ปู่กับย่าที่ยากจนเลี้ยงดูที่ต่างจังหวัดตั้งแต่แรกคลอด  

หลังจากนั้นก็พ่อกับแม่ก็ไม่ได้ส่งเสียเลี้ยงดูอีกเลย  การใช้ชีวิตของเจ้าของกระทู้ลำบากมากถึงมากที่สุดที่บ้านมักไม่มีเงินเสมอๆ

แต่ปู่กับย่าก้พยายามไม่ให้เจ้าของกระทู้ลำบาก  พวกเรามักจะออกไปเก็บข้าวตกที่กลางทุ้งกว้างมาตำเพื่อต้มกิน  ต้มนะคะไม่ใช่หุง

เพราะว่าจะได้ปริมาณข้าวต้มที่มากกว่าหุง  เก็บผักเก็บหญ้า  หาหอยหาปู  ขุดมันตามป่า

เพื่อเอามากินแต่เจ้าของกระทู้ก็มีความสุขดี  และรู้สึกว่านี่เป็นครอบครัวและสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตที่เจ้าของกระทู้มี  

เจ้าของกระทู้มีโอกาสได้เจอหน้าแม่ของตัวเองเพียงไม่กี่ครั้ง  ทุกครั้งที่เจอแม่มักจะบอกว่าพ่อเป็นคนที่มีเมียมาก  

ทำให้เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน  การได้ยินและรับรู้คำพูดแบบนั้นตั้งแต่ยังเด็กมัน

เป็นคำพูดที่รู้สึกฝังใจและจดจำได้ดียิ่งกว่าบันทึกตำราอะไรเสียอีก  

เจ้าของกระทู้มักจะชอบเก็บเรื่องราวต่างๆมาคิดเสมอ เจ้าของกระทู้ในวัยเด็กมักจะ

คิดถึงแม่  ตรงหน้าบ้านสมัยก่อนจะมีรถโดยสารประจำทางผ่านวันละเที่ยว  เ

จ้าของกระทู้ในวันประมาณ10  ขวบมักจะมายืนรอแม่และหวังว่าแม่ของเจ้าของกระทู้จะลงรถโดยสารประจำทางตรงหน้าบ้าน  

รอวันแล้ววันเล่าจนเวลาผ่านไปหลายปีแม่ก็ไม่เคยมาอีกเลย

         เมื่อเจ้าของกระทู้เป็นสาว  เจ้าของกระทู้รู้สึกตัวเองว่าไม่อยากให้ผู้ชายเข้าใกล้  ทุกวันนี้ก็ยังเป็น  ชีวิตในช่วงวัยรุ่นจนถึงอายุ  30  จึงไม่เคยมีแฟน

เลย  เวลาที่เจ้าของกระทู้ชอบใครก็มักจะตั้งกำแพงว่าคงจะต้องดดนหลอกแน่ๆ  จนเมื่อย่าของเจ้าของกระทู้ล้มป่วยหลังจากที่ปู่เสียไปได้หลายปีแล้ว  

ย่าเจ้าของกระทู้อยากให้เจ้าของกระทู้เป็นฝั่งเป็นฝา  ตอนนั้นเจ้าของกระทู้จึงยอมเปิดใจให้ชายคนนึงเข้ามา