[กระทู้ไม่ดราม่า]---- วุฒิ ม.6 สายสามัญกับการทำงานพาร์ทไทม์ -----

หัวเราะ สืบเนื่องจาก กระทู้นี้ค่ะ >> http://pantip.com/topic/31724557 <<

แหะแหะ หลังจาก จบกระทู้ ขอสารภาพเลยค่ะว่ากลับไปทำงาน ผช.ไกด์อีก

เพราะมีหลายๆคอมเม้นท์ค่ะ อารมณ์ประมาณว่า 'งานแค่นี้ยังทำไม่ได้ น้องอย่าเป็นเลยค่ะพยาบาล'

อารมณ์ แบบว่า 'ขนาดน้องยังดูถูกคนอื่นเลยนี่ครับ'

บลาๆ

ทำให้ จขกท. ตัดสินใจ ไปลองอีกสักครั้งค่ะ หลังจากที่ไปทัวร์ครั้งแรกกับงาน ผู้ช่วยไกด์ กลับมาก็ไม่คิดค่ะว่าจะไปทำอีก แต่อาชีพในอนาคตก็คืองานบริการ ที่ต้องใช้ความอดทนเป็นอย่างมากไม่แพ้กันค่ะ

-----------------------------------------------------------------------

หลังจากนั้นประมาณ หนึ่งอาทิตย์ พี่ที่เป็นนายจ้าง โทรมาค่ะ ว่าไปทัวร์อีกมั้ย คราวนี้ไปไกลถึงประเทศลาวค่ะ

ตอนแรก จขกท. ปฏิเสธไปค่ะเพราะมองหาลู่ทางขายของที่ตลาดนัดไว้แล้ว ใจนึงก็อยากลอง อีกใจนึงก็กลัวที่จะต้องไปเจอแบบนั้นอีกค่ะ

เลยถามว่าคราวนี้ลูกทัวร์เป็นใคร พี่เค้าบอกว่า เป็นนายอำเภอ ผู้กำกับ บลาๆๆ ฟังดูดีค่ะ จขกท. เลยโทรไปถามแม่

แม่บอกว่าโอเคตามใจค่ะ (ขุ่นแม่คะ ไม่ห่วงลูกสาวตัวเล็กๆ น่ารักๆ คนนี้แล้วเหรอคะ หัวเราะ 555 ) เลยตกลงว่าไปค่ะ

พี่นายจ้าง : "โอเค งั้นเดินทางบ่ายนี้นะจ้ะ ไว้เจอกัน"

จขกท. : "อมยิ้ม24 ทำไมพี่ไม่บอกคะว่าเดินทางวันนี้" (จะได้ไม่ไป กลัวเตรียมตัวไม่ทัน 55)

พี่นายจ้าง : "บ่ายโมงเจอกันจ้า"

จขกท. : คิดในใจ (ตอนนี้ เก้าโมงเช้า ยังไม่อาบน้ำเลย ) "โอเคค่ะพี่"

รีบอาบน้ำ แต่งตัว เก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋า ไปสองวันหนึ่งคืนที่ ลาวใต้ค่ะ ผลคือไปก่อนเวลานัดค่ะตามมารยาท นัดบ่าย ไปถึงบริษัทห้าโมงเช้าค่ะ

พอไปทัวร์นะคะ ครั้งนี้ต่างกับครั้งแรก ราวฟ้ากับเหวเลยค่ะ เพี้ยนกินมาม่า คิดถูกจริงๆที่มา

ดูแลลูกทัวร์ครั้งนี้ ไม่ค่อยได้ดูแลมากมายเหมือนครั้งที่แล้วค่ะ ลูกทัวร์ก็ห่วงใย น่ารัก พูดกับเราดีมากค่ะ ชอบถามค่ะว่ากินข้าวรึยัง

ชวนลูกทัวร์คุยค่ะ คุยเหมือนรู้จักกันมานาน เรียกแบบให้เกียรติค่ะ เรียกคุณแม่คะ คุณพ่อคะ >W< ไม่โดนลวนลามเลย เย่เย้

ไปทัวร์ครั้งที่สอง สบายมากๆ ค่ะ เวลาลูกทัวร์ต้องการอะไรเราก็แค่ไปหามาให้ค่ะ แล้วก็นั่งคีย์เพลง

เหมือนได้ไปเที่ยวกับทัวร์เลย อาาาา..... นี่มัน สวรรค์ชัดๆ ไปเที่ยวโดยไม่ต้องเสียเงินสั๊กบาท แถมยังได้ตังค์กลับมาอีก

,,,จขกท. พูดเก่ง เสิร์ฟบ่อยค่ะ ขากลับได้เงินค่าจ้างมา 1500 บาท กับทิปอีก 1000 บาท ดีใจมากค่ะ (โอ้วพระเจ้า ฉันมีความสุขมากร้องไห้)

ไปลาวไม่มีคลื่นค่ะ คุณแม่ไม่โทรตาม ไม่ห่วงเลยค่ะ 55555 มั่นใจมากนะ เพราะว่าตอนขึ้นทัวร์เล่าให้แม่ฟังแล้วค่ะว่าลุกทัวร์น่ารักมากกกก

== ขอบคุณลูกทัวร์ครั้งแรกนะคะ ที่ทำให้ปัญหาอื่นๆ กลายเป็นเรื่องเล็กน้อยมากๆเลยค่ะ====

พอกลับจากลาว ก็มีอีกทัวร์ค่ะ ไปเสม็ด คราวนี้เป็น อบต. เหมือนเดิม ไม่กลัวอะไรแล้วค่ะ 555 ตอบตกลงไปอย่างไม่ต้องคิดเลยค่ะ

แหม ก็ได้ไปเที่ยวด้วย กินฟรี ที่พักดีๆฟรี แถมได้ตังค์อีก ใครจะปฏิเสธได้ล่ะคะ (งกมั้ยเนี่ย?)

คราวนี้ตามเคยค่ะ พยายามจะลวนลาม แต่ก็ลวนลามไม่ได้ค่ะ เค้าล้อเล่น เพราะรู้จักเอาตัวรอดแล้ว ยิ้มแย้ม ชวนลูกทัวร์คุยบ่อยๆ

แต่ระหว่างทัวร์ก็ปัญหาด้านการประสานงานของไกด์เองค่ะ เรื่องสัมภาระของลูกทัวร์ มีรถทัวร์ไปสองคันค่ะ

-ไกด์คันแรกบอกว่า ให้เอาสัมภาระวางไว้ที่หน้ารถทัวร์ ผช.ไกด์จะขนสัมภาระไปให้

-ไกด์คันที่สองบอกว่าให้ถือสัมภาระไปเองค่ะ

ซึ่งเราจะนั่งเรือสปีดโบ๊ทไปยังเกาะเสม็ดค่ะ แดดแรงมาก ในเมื่อ ลูกทัวร์คันแรกวางกระเป๋าไว้ พอลูกทัวร์คันที่สองเห็นก็วางตามค่ะ แล้วปัญหามันก็มาตกที่ 'ผช.ไกด์'

เรามีกัน 6 คนค่ะ จากทั้งสองคันรวมกัน กับกระเป๋าเดินทางกว่า 70 ใบ ที่กองละลานตาอยู่ที่ลานจอดรถ จากลานจอดรถไปท่าเรืค่อนข้างไกล(มาก)

บวกกับแดดตอนเที่ยงค่ะ T_______T เราแก้ปัญหาโดยการจ้างรถซาเล้งค่ะ ขนกระเป๋าไปที่ท่าเรือ สปีดโบ้ทที่เราจะขึ้นค่ะ ส่วนที่เหลือที่ขนไปไม่หมดเราช่วยกันลากคนละใบ สองใบ เท่าที่เราจะถือได้แล้ววิ่งค่ะ ต้องทำเวลา 555 แล้วเราก็ช่วยกันขนกระเป๋าขึ้นเรือค่ะ

พอตอนขนกระเป๋าลง ลูกทัวร์ใจดีค่ะ มาช่วยขนด้วย นี่เป็นความผิดพลาดของทางเราเต็มๆค่ะ แต่ก็สนุกดีนะ

เวลาเสิร์ฟตอนอาหารเย็นเนี่ยบางคนเค้าก็เรียกเราไปชงเหล้าค่ะ บางครั้งถ้าเราชงแล้วยื่นแก้วให้เค้าเค้าจะจับมือเรา ฮั่นแน่ ประสบการณ์มีแล้วค่ะไม่ได้แอ้มค่ะ 55

ชงเสร็จ วางไว้ให้ที่โต้ะข้างหน้าเค้าเลยค่ะ ไม่ต้องยื่นแก้วให้ ไม่โดนจับมือ ได้ทิปเรื่อยๆค่ะ

ตอนอยู่บนรถทัวร์ ผช.ไกด์บางคนก็แอบอู้ค่ะ จขกท. ฮึดมาก ไม่เหนื่อยเลย เลยต้องดุแลลูกทัวร์เป็นส่วนใหญ่ค่ะ เอาวะ เสริฟทีก็ได้ทิปที เป็นร้อยก็มีค่ะ

ไม่โดนลวนลามด้วยค่ะ >_____< มีความสุข 55555

==คนที่อู้ เค้าก็มีเหตุผลนะคะ เค้าอายุ 18 เท่า จขกท.เลย แต่เรียนสายอาชีพมาค่ะ สายนี้หางานง่าย เค้าส่งตัวเองเรียนค่ะ พ่อกับแม่เค้าแยกทางกัน

เวลาที่แม่เค้าไม่มีตังค์ก็จะโทรมายืมบ่อยๆ ไม่เคยส่งเสียให้ลูกค่ะ เค้าต้องหาเลี้ยงปากตัวเองแล้วส่งตัวเองเรียน ก่อนวันที่เค้ามาทัวร์ เค้าโทรไปยืมเงิน

พี่นายจ้าง 5000 บาทค่ะ เพราะแม่เค้าโทรมายืมเค้าเลยต้องหาให้แม่ แล้วเค้าก็เลยได้มาทำงานแลกเงินค่ะ คือที่มาทำไม่ได้เงินว่างั้น จขกท.เลยเข้าใจค่ะ

เลยฮึด เอาว่ะ เสิร์ฟบ่อยๆ จะได้ทิปเยอะๆ จะได้แบ่งกันกินกันใช้ สรุปทริปนั้น ได้ค่าแรงมา 2000 บาท ทิปอีก 1500 บาท เย้เย้เย้==

โดนเพื่อน ผช.ไกด์คนนี้ชม(หรือเปล่า?)ต่อหน้าพี่นายจ้างว่า : "หนุไม่รู้นะพี่ว่า (A) เป็นใครมาจากไหน แต่ที่หนูเห็นคือมันทำทุกอย่าง"

จขกท. โดนลูกทัวร์ชมหลายๆค่ะ ว่าน่ารัก พูดจาดี (อวยตัวเองเข้าไป) =______=  

แถม พี่ ผช.ไกด์ ที่เหมือนๆจะไม่ชอบหน้า จขกท. ตั้งแต่แรกเริ่มที่ทำงานที่นี่ก็ชมค่ะ

รุ่นพี่ : พี่ไม่นึกนะว่าเราอ่ะจะทำงานเป็น เห็นตอนแรกพี่คิดเลยว่าต้องมาเป็นภาระแน่นอน

จขกท. : ทำไมอ่ะพี่??

รุ่นพี่: คุณหนูขนาดนั้น พี่แทบไม่เชื่อเลยว่าเราจะทำงานนี้ได้ (จขกท.ลอยออกไปนอกโลกแล้ว)

รุ่นพี่ 2 : แล้วเราก็น่ารักด้วย ตอนแรกๆ นึกว่าจะพูดดีแต่ต้นๆ อันนี้เสมอต้น เสมอปลาย พูดจาดีกับทุกคน น่ารักแบบนี้เดี๋ยวมีงานจากที่อื่นพี่จะติดต่อไปหานะ

จขกท.: (ยังลอยอยุ่ เค้าล้อเล่น)

โอ้ววววว เห็นมั้ยคะว่า จขกท. ทำได้แล้วค่ะงานบริการ และก็มีความสุขกับการทำงานด้วย

ขอบคุณลูกทัวร์ครั้งแรกค่ะ ที่ทำให้จขกท.รู้ว่า เมื่อเราเจอปัญหาที่ใหญ่มากๆๆๆๆ แล้วเราผ่านมาได้ ปัญหาเล็กๆน้อยๆที่เกิดขึ้นเราก็จะรู้วิธีแก้มันอย่างง่ายดาย

แล้วทุกวันนี้ก็มีความสุขค่ะ ไม่ว่าจะเจอคนประเภทไหน จขกท.ไม่ดูถูกคนอื่นอีกแล้วค่ะ ตั้งแต่เริ่มทำงานจนถึงตอนนี้ไม่ต้องขอเงินแม่ใช้เลยค่ะ
แถมยังแอบใส่กระเป๋าให้แม่ด้วย ครั้งละพัน มีความสุขมาก แอบมโนว่าตัวเองเป็นเด็กอเมริกาที่หาเงินใช้เองได้ 55555 ไม่เสียใจเลยค่ะที่ทำงานแบบนี้รู้สึกว่าปัญหาอะไรที่เข้ามากลายเป็นเรื่องเล็ก แถมยังขยันทำงานบ้านมากขึ้น เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น คิดอะไรได้มากขึ้น มองโลกได้กว้างขึ้น                        

อย่างงี้ จขกท.พอจะเป็นพยาบาลดีๆได้หรือยังคะ ???

เพี้ยนmbpt ตอนนี้ จขกท.ไม่ได้ทำแล้วค่ะ เตรียมตัวปรับพื้นฐานเข้ามหาลัยแล้ว ขอบคุณงานบริการ ที่ทำให้ จขกท. เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง แล้วก็ขอบคุณพี่นายจ้างที่ให้โอกาศ จขกท. ได้ทำงานนี้ค่ะ
แสดงความคิดเห็น
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ  ชีวิตวัยรุ่น ปัญหาชีวิต
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่