เป็นสาวประเภทสองคนนึงค่ะที่อยากเจอความรักที่จริงใจ ใช้ชีวิตคู่ด้วยกันโดยที่ไม่อายและไม่ต้องปิดบังอะไร
เราก็มีคนคุยบ้างก็คุยกันไปเรื่อยๆ สนิทสนมกันไปจนกระทั่งเราบอกว่าเราเป็น"สาวประเภทสอง" นะ หลังจากนั้นหายไปเลยค่ะ แต่ก่อนหน้านั้นนะชวนเราไปทานข้าวบ้าง ไปดูหนังบ้าง ไปทำบุญบ้าง
เราเชื่อว่าเหตุการณ์แบบนี้สาวประเภทสองหลายๆ คนคงเจอกันมาบ้างนะคะที่ "ผู้ชายรักเราที่ความสวยภายนอก ไม่ใช่จิตใจ"

เจอแบบนี้เจ็บนะคะ เรารู้สึกดีกับเค้า แต่เค้ารับเราที่เราเป็นอยู่ไม่ได้เนี่ย ความรักของสาวประเภทสองช่างน่าสงสารจริงๆ ค่ะ TT