ผมมีเรื่องจะมาเล่าให้ฟังครับ เป็นเรื่องที่ทำให้ผมรู้สึกแย่มากจริงๆ
กับนิสัยคนไทยบางคนที่ยากจะแก้ไขครับ

เรื่องมีอยู่ว่า...
วันนนั้นประมาณทุ่มเศษๆผมกำลังนั่งรถเมล์สาย 63 ขสมก. (เสริมเซนลาด) กลับจากการเรียนพิเศษที่เดอะมอลล์ครับ มาลงที่แยกเกษตร
ซึ่งผมก็นั่งหลับตาอยู่ จนกระทั่งรถมาจอดลงที่ป้ายทอปเกษตร ก็ได้ยินเสียงสาวฝรั้ง2คนเดินขึ้นมา (คาดว่าน่าจะเป็นอาจารย์สอนภาษาอยู่ในมออ่ะครับเพราะแถวนี้ก็ไม่ใช่แหล่งท่องเที่ยว) ถามกระเป๋าว่า สะพานควาย? ที่นี้ด้วยทักษะภาษาองกฤษที่ตกต่ำของคนไทย กระเป๋ากับคนขับก็พูดได้แค่ No no ที่นี้ฝรั่งก็งงครับว่าทำไมไม่ไปประมาณว่าข้างรถมันก็มีภาษาอังกฤษเขียนอยู่ใช่มั้ยครับ เขาเลยถามย้ำอีกที ที่นี้เหมือนรถมันติดอ่ะครับ กระเป๋าเลยรำคาญเลยเอามือแบบผลักเบาๆ แล้วพูดภาษาไทยประมาณว่า โวะะ ลงๆไปเห้ออออ ผมเจอแบบนี้ผมรู้สึกแย่มากๆครับ ว่า ห้ะะ นี่หรอคนไทยที่ว่ามีจิตใจบริการทำไมต้องทำกิริยาเช่นนี้ (แต่พูดถึงกระเป๋ารถเมล์ดีๆก็มีเยอะนะครับ แบบให้ป้าแก่ๆนั่งฟรียังเคยเห็น ขนาดเป็นรถร่วม) ที่นี้ผมรับไม่ได้เลยต้องออกโรงสื่อสารให้ครับ ว่ารูทนี้เป็นรูทพิเศษไปแค่เซนลาด ให้ขึ้นคันถัดไป เขาก็เซแต้งกิ้ววผมละก็ลงไปครับ

ใครเคยเจออะไรทำนองนี้มาแชร์ประสบการณ์ได้นะครับ

ปล.ผมเบื่อนิสัยคนไทยหลายอย่างจริงๆที่ยากมากที่จะแก้
ไม่มีถนน ฟุตบาทสายไหนในไทยที่ไม่มีขยะ เพียงเพราะความมักง่ายของคนไทย
บีทีเอสรณรงค์ให้ยืนชิดขวา ก็เห็นบางคนก็ยืนขวางทาง สะพานลอยบางที่ก็เขียนอยู่ว่าทางลง
แต่คุณก็เดินขึ้นสวนขึ้นมาทั้งที่บันไดออกแบบให้เดินทางเดียว คนก็ต้องหลบให้ เพียงเพราะความไร้ระเบียบของคนไทย

ประเทศเราชักจะพัฒนายากขึ้นเข้าทุกวันแล้วนะครับ....
บ่นเยอะไปหน่อยแต่อยากให้หลายๆคนได้คิดดูนะครับ ประเทศเราตอนนี้หนักจริงๆ ไหนจะการเมืองวุ่นวายนู่นนี่อีกกเห้อออ

สงสารในหลวง สงสารประเทศไทย