สงสัยค่ะ^^คนเขียนนิยายกับคนเขียนบทละครโทรทัศน์ แตกต่างกันยังไงคะ?

ตามหานิยายรูปเล่มค่ะ ชื่อเรื่องมีคำว่าซาตาน ในเนื้อเรื่อง จำไม่ได้มากเท่าไหร่ค่ะ แต่พระเอกน่าจะชอบแกล้งนางเอก มีครั้งนึกที่ทำมือถือของนางเอกตกน้ำ มือถือเครื่องนั้นน้องชายนางเอกเป็นคนซื้อให้ และก็มีอีก

ฉากที่ว่าอายาโนะโคจิเฉลยความในใจว่าไม่เคยคิดว่าทุกคนเป็นเพื่อน ทุกคนเป็นแค่เครื่องมือเท่านั้น แล้วนิยายเล่มแรกมันจะหาเพื่อนทำไมขนาดนั้นครับ ดูพยายามมากด้วย ถ้าคาแรคเตอร์แบบในอนิเมะที่ไร้อารมณ์มาบอกแบบ

คือส่วนตัวเเล้วเราเป็นคนตลกค่ะเเบบจะสร้างสีสันเสียงหัวเราะตลอดเวลาอยู่ที่ รร เรามีกลุ่มเพื่อนอยุ่ 6 คนค่ะ มันมีอยู่คนนึงที่ตอนปิดเทอมเราโทรคุยด้วยคุยคืนเราว่าเขากับเราก็สนิทกันมากนะคะ เเต่เขาเป็นคนขี้

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นมาจากความชอบจากหลายแง่มุมแล้วนำมาผสมกัน จนกลายเป็นเรื่องนี้ขึ้นมา อาจจะไม่ใช่นิยายที่ใช้คำศัพท์สวยหรูแต่เน้นการเล่าเรื่องแบบกึ่งนิยายกึ่งบทละคร เป็นนิยายแฟนตาซี "เรื่องปฐมบ

ตามหัวข้อเลยค่ะ คือเราเนี่ยแต่งนิยายเยอะมากแต่ไม่เคยแต่งเกี่ยวกับพวกไสยศาสตร์เลยไม่มั่นใจว่าต้องทำยังไงคือนิยายเรามันเกี่ยวกับพระเอกเป็นพ่อครูนายเอกเป็นอินฟูลแล้วนายเอกโดนพวกผีชั่วคือคนที่ชอบน้องแบบทำ

คนโสดคิดว่าข้อดีคืออะไร^^ แล้วคนมีแฟนหละมันดียังไงคะ พอดีอยากทราบความคิดเห็นของแต่หละคนว่าคิดยังไง ปล.ขออภัยหากกระทู้ไร้สาระแต่อยากรู้จริงๆค่ะ^^

จริงๆ คำถามที่ถามไปนั้นมันฟังเหมือนไร้สาระ แต่จริงๆ คนแต่งนิยาย หรือนักเขียนหลายๆ ท่าน อยากให้ ตัวหนังสือได้มีตัวตนบนจอแก้วสักครั้งหนึ่ง หลายๆ ครั้งที่ได้เขียนนิยาย หรือบทความ มันเหมือนจิตวิญญาณที่ส่ง