คนและสัตว์

สัตว์นั้นมี เห็นแก่ตัว เป็นพื้นฐาน
เป็นสันดาน ธรรมชาติ ได้สร้างไว้
สัตว์นั้นต่าง คนตรง ความชั่งใจ
ไร้น้ำใจ ไร้ความคิด ไร้พิจารณา

คนนั้นมี เห็นแก่ตัว เป็นพื้นฐาน
เป็นสันดาน ธรรมชาติ ได้สร้างไว้
แต่คนนั้น ได้รับ ความชั่งใจ
เพื่อน้ำใจ เพื่อความคิด เพื่อพิจารณา

แต่บางคน เห็นแก่ตน จนเหมือนสัตว์
สันดานมัด น้ำใจไว้ แน่นหนา
ไร้พินิจ พิเคราะห์ พิจารณา
เหตุเพราะว่า นั้นตัว ใช่ตนกู

แล้วเรียกตน "คน"ทำไม เมื่อเหมือนสัตว์
เมื่อกำจัด ไม่ได้ สันดานเขลา
แล้งน้ำใจ เพราะนั่น ไม่ใช่เรา
เห็นแล้วเศร้า สันดานสัตว์ ในตัวคน