วันนี้เราไปงานมา...
เป็นงานแต่งงานของญาติฝั่งพ่อ...
เราอยู่ร่วมแสดงความยินดีอย่างดีตลอดงานพิธี...
จวบจนกระทั่งขั้นตอนสุดท้ายคือการโยนดอกไม้...
พี่ชายเราสะกิดเพื่อที่จะขอตัวกลับบ้าน เนื่องจากพรุ่งนี้ต้องทำงานแต่เช้า...
หลังจากเดินไปสวัสดีลุงป้าน้าอาอาม่าอากง...
ตอนกำลังจะเดินออกจากงาน...
เราสะดุดพรม!!!
ล้มไปจับนมลูกพี่ลูกน้อง...


นี่ช็อกมากถึงมากที่สุด...
คือเราเป็นทอม...
ลูกพี่ลูกน้องเราก็เป็นทอม...
อายแทบแทรกแผ่นดินหนี...
รู้สึกผิดอย่างแรง
พรุ่งนี้ต้องไปทำงานแต่เช้า แถมยังต้องส่งงาน
แต่สติแตกกระเจิดกระเจิง อัดอั้นตันใจ
ไม่รู้จะไประบายให้ใครฟัง
วันนี้เราไปงานแต่งงานมา...
เป็นงานแต่งงานของญาติฝั่งพ่อ...
เราอยู่ร่วมแสดงความยินดีอย่างดีตลอดงานพิธี...
จวบจนกระทั่งขั้นตอนสุดท้ายคือการโยนดอกไม้...
พี่ชายเราสะกิดเพื่อที่จะขอตัวกลับบ้าน เนื่องจากพรุ่งนี้ต้องทำงานแต่เช้า...
หลังจากเดินไปสวัสดีลุงป้าน้าอาอาม่าอากง...
ตอนกำลังจะเดินออกจากงาน...
เราสะดุดพรม!!!
ล้มไปจับนมลูกพี่ลูกน้อง...
นี่ช็อกมากถึงมากที่สุด...
คือเราเป็นทอม...
ลูกพี่ลูกน้องเราก็เป็นทอม...
อายแทบแทรกแผ่นดินหนี...
รู้สึกผิดอย่างแรง
พรุ่งนี้ต้องไปทำงานแต่เช้า แถมยังต้องส่งงาน
แต่สติแตกกระเจิดกระเจิง อัดอั้นตันใจ
ไม่รู้จะไประบายให้ใครฟัง