เราอยู่กันมา25ปีมีลูกตั้งแต่อายุ18รู้จักและคบกันมาตั้งแต่มัธยมความสัมพันธ์มีทุกข์ร่วมทุกข์มีสุขร่วมสุขยืนเคียงข้างเขามาตลอดแต่พอวันนี้อายุเข้า40กว่าแล้วเริ่มตั้งตัวได้เรื่มมีเงิน มันทำให้คนเปลี่ยนไปได้จริงๆ เรื่มมีผู้หญิงมีเด็กเริ่มเที่ยว ดื่ม มีความเป็นส่วนตัวทำงานเหนื่ยต้องการเที่ยว ห้ามโทรตามต้องมีเวลาเป็นของเขา จากที่เคยอยู่ด้วยกันกลายเป็นว่าต้องการเเวลาส่วนตัว เวลานี้ของครอบครัว เวลานี้ของเขา อือหอ กาลเวลามันทำให้คนเปลี่ยนแปลงได้จิงๆ ร้องไห้เสียใจกับทุกอย่างที่ผ่านมา แต่กับคนๆหนึ่งมันคือเรื่องไร้สาระ คิดมาก มันเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับผู้ชายมันต้องมีบ้าง เห็นแก่ตัวไหมเราควรทนเพื่ออะไร เพื่อใ้เห็นว่าเรายังมีผัวอยู่หรือ หรือเพื่อลูกที่คอยประคองจนจบปริญาซึ่งเมื่อก่อนมันไม่เคยมีเหตุการณ์แบบนี้ ถ้าเหตุการณืแบนี้มันเกิดเมื่อตอนอายุ20กว่าเรายังพอรับมันได้ แต่ตอนนี้มันรับไม่ได้จริงๆ ไม่อยากวิ่งตาม จากที่เคยเชื่อใจไม่ตามไม่เช็คจนกลายเป็นความระแวงไม่มีความสุข เราควรปล่อยเขาไปเลยดีไหม ทนอยู่ก็ทุกข์ใจจริงๆ จะได้มีชีวิตที่ควรจะมีจริงๆในเวลานี้
ความเข็มแข็งของจิตใจ