ละคร ชิงเมือง ก่อนถึง ฉากจบ มีฉาก หักมุม


เป็นพล็อตละครทีวีก็ต้องนับถือว่าลงตัวและเป๊ะแม่นยำทุกฉาก

ประสบผลสำเร็จตามเป้าหมายที่ตั้งเอาไว้ทุกประการ

ลองพิจารณา



ตั้งแต่กลางเดือนเมษายน หนึ่งในสมาชิกคนสำคัญของกลุ่ม 40 ส.ว. วุฒิสมาชิก
ที่ส่วนใหญ่มาจากการแต่งตั้ง

เขียนบทเอาไว้ได้ล่วงหน้า ว่าจะมีชะตากรรมอะไรบ้างเกิดขึ้นกับรัฐบาลและนายกรัฐมนตรี

"เป๊ะเว่อร์" ถึงขนาดระบุได้ว่า การพิจารณาคดีเรื่องการโยกย้ายนายถวิล เปลี่ยนศรี
โดยศาลรัฐธรรมนูญ จะมีขึ้นในวันที่ 7 พฤษภาคม

ถึงจะพยายาม "ออกตัว" ว่า ที่พยากรณ์มานั้นเป็นไปตามขั้นตอนและข้อกำหนดทางกฎหมาย

แต่ใครที่ได้อ่านได้ฟังก็อดไม่ได้ที่จะเอาไปเทียบกับ "ความฝัน" ของนายสมชัย ศรีสุทธิยากร
กกต. ซึ่งแม่นยำเป๊ะเว่อร์เหมือนกัน

โดยเฉพาะการทำนายว่า เลือกตั้ง 2 กุมภาพันธ์ จะมีอันเป็นไป

และเลือกตั้งครั้งใหม่มีแนวโน้มจะไม่เกิดขึ้น

ก็ตามนั้น

...

เพราะเมื่อถึงกำหนดส่งร่างพระราชกฤษฎีกาเลือกตั้ง 20 กรกฎาคมให้กับรัฐบาล
ในเย็นวันที่ 6 พฤษาคม

คณะกรรมการการเลือกตั้งก็อ้างเหตุว่ายังมีข้อขัดแย้งทางกฎหมายกับคณะกรรมการกฤษฎีกา

ฉะนั้น แทนที่จะส่งร่างกฎหมายมาเพื่อให้คณะรัฐมนตรีพิจารณาแล้วนำขึ้นทูลเกล้าฯ

กกต.กลับส่งหนังสือ "ขอหารือ" มายังนายกรัฐมนตรี

เหมือนรอให้ศาลรัฐธรรมนูญลงดาบฟันนายกรัฐมนตรีและรัฐบาลให้ "เรียบโร้ย"
ไปเสียก่อนในวันที่ 7 พฤษภาคม

ก็ตามนั้น

ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่า สถานภาพนายกรัฐมนตรีของ น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร และรัฐมนตรีที่
ลงมติโยกย้ายนายถวิล เปลี่ยนศรี อีก 9 คน สิ้นสุดลงเป็นการเฉพาะตัว

นายกฯไปแล้ว เหลือรัฐมนตรีอีกกระหย่อมรักษาการแบบทุลักทุเลต่อไป

ถ้าตามบท ก็ต้องจับตาดูว่าการประชุมวุฒิสภาในวันที่ 9 พฤษภาคม ที่จะบรรจุวาระการเลือกตั้ง
ประธานวุฒิสภาเข้ามาเอง โดยไม่ต้องอยู่ในพระราชกฤษฎีกาหรือไม่

ได้ประธานวุฒิสภา ก็แปลว่าจะมีความชอบธรรม "ส่วนหนึ่ง" ในการทูลเกล้าฯ
เสนอชื่อนายกรัฐมนตรีคนใหม่

คนที่ไม่จำเป็นต้องมาจากการเลือกตั้งของประชาชนก็ได้

คนที่เฟ้นแล้วว่าเป็น "คนดี"

...

ทั้งหมดนี้คือปฏิบัติการยึดเมือง-ชิงอำนาจของกลุ่มต่อต้านรัฐบาล
ที่ดำเนินมาอย่างเป็นขั้นเป็นตอน

เหมือนจะไร้ข้อผิดพลาด เหมือนจะปลอดโปร่งราบรื่น

หากสามารถตอบคำถามบางประการเหล่านี้ได้ อาทิ

จะทำอย่างไรหากรัฐบาลหรือประชาชนอีกฝ่าย ไม่เห็นด้วยและไม่ยอมรับคำตัดสินของ
ศาลรัฐธรรมนูญ ด้วยเหตุผลว่าศาลละเมิดรัฐธรรมนูญเสียเอง

จะทำอย่างไรหากรัฐบาลหรือประชาชนอีกฝ่าย ยืนยันและยืนกรานว่าจะต้องให้การเลือกตั้ง
เป็นเครื่องชี้วัดความต้องการของประชาชน และเป็นเครื่องรับประกันความชอบธรรมให้กับ
รัฐบาลชุดใหม่ที่จะเข้ามา ไม่ว่าเพื่อการทำหน้าที่ตามปกติหรือการปฏิรูปอะไรก็ตามที

จะทำอย่างไรหากรัฐบาลหรือประชาชนอีกฝ่าย ไม่ยอมรับกระบวนการเฟ้นหา
นายกฯคนกลาง-นายกฯคนดีที่ไม่ได้มาจากความยินยอมของคนส่วนใหญ่

ฯลฯ

จะใช้วิธีการเรียกมวลชนมาเผชิญหน้าให้เกิดการปะทะกัน เพื่อเป็นเงื่อนไขให้เคลื่อนกำลังทหาร

จะใช้กำลังเข้าปราบปรามประชาชนที่คิดต่างเห็นต่างอย่างถึงเลือดถึงเนื้ออีกครั้ง

จะมีทางออกอื่นนอกจากการฉีกรัฐธรรมนูญ ที่ไม่เห็นหัวชาวบ้านไม่เคารพเสียงส่วนใหญ่

หรือไม่?

...

ฉากจบของละครการเมืองเรื่องยิ่งใหญ่ ที่ยังเขียนไม่ได้และเขียนไม่จบบริบูรณ์นี้น่าระทึกใจยิ่ง

ราบรื่นมาถึงก่อนฉากสุดท้าย ก็มิได้รับประกันว่า "ไคลแมกซ์" ของเรื่องจะเดินไปตามทางที่วางไว้

ไม่มีใครรับประกันได้ว่า ตัวประกอบทั้งหลายจะไม่ฮือกันมาขอเขียนบทเอง

ไม่มีใครรับประกันได้ว่า ทุกอย่างจะอยู่ภายใต้การควบคุมตามบทต่อไป

ไม่มีใครรับประกันได้ว่า ละครเรื่องนี้จะไม่ "หักมุม"

สงครามยังไม่จบอย่าเพิ่งนับศพทหาร ฉันใด

ละครยังไม่จบก็อย่าเพิ่งด่วนดีใจ หรือตีโพยตีพาย

ฉันนั้น
.............


(ที่มา:มติชนรายวัน 8 พ.ค.2557)

http://www.matichon.co.th/news_detail.php?newsid=1399536626&grpid=&catid=12&subcatid=1200