[Review] No Game No Life พี่น้องเซียนเกมข้ามมิติ ตอน 5

เทพเท็ตที่รอคอยหมากตัวแรกบนโลกเริ่มเดินเกมได้ยินเสียงจากเทพองค์อื่นที่เคยพ่ายไป ซึ่งก็คืออันดับหนึ่งของเอ็กซีด โอลด์เดอุส  เสียงนั้นหาว่าเท็ตเข้าไปก้าวก่าย แต่เท็ตกลับตอบว่าไม่ได้เข้าข้างใครสักหน่อย นั่งเล่นเกมเรื่อยเปื่อยรอพวกนั้นมาเถอะน่ะ


ด้านเสตฟที่สาวเท้าลงชั้นใต้ดินไปพร้อมกับนึกบ่นสองพี่น้องว่า เคยนึกว่าจะพึ่งพาได้แต่กลับโยนงานให้เธอกับพวกรัฐมนตรีไปทำส่วนพวกตัวเองเอาแต่เล่นเกม แถมสุดท้ายทิ้งจดหมายว่าออกไปแล้วมีอะไรถามเสตฟอีก หญิงสาวมาถึงประตูซอมซ่อติดป้ายชื่อพี่น้อง ก็ตั้งท่านกกระเรียนก่อนจัดการพังประตูห้องเข้าไป




เสตฟเมื่อเข้าห้องไปได้สำเร็จก็จัดการดึงผ้าม่านออก ทำให้สองพี่น้องดิ้นทุรนทุรายเมื่อแสงสว่างต้องสายตา เสตฟบ่นที่สองพี่น้องนอนยันบ่าย แถมยังเอาหนังสือล้ำค่าที่ต้องเขียนด้วยลายมือมาอ่านที่ห้องใต้ดินอีก แทนที่จะอ่านในห้องนอน แต่เพราะเตียงห้องราชานั้นชิโระนอนกลิ้งตกเตียงมาแล้ว ทั้งคู่เลยชอบนอนฟูกห้องนี้มากกว่า




หญิงสาวผมแดงทนไม่ไหวกับพฤติกรรม จึงขอท้าสู้กับโซระ แต่เพราะเสตฟเป็นฝ่ายถูกท้าจึงมีสิทธิ์กำหนดเกมที่จะแข่ง เสตฟเลยบอกว่าไม่ว่าชนะหรือแพ้โซระต้องเป็นคนที่ดีพร้อม  ชายหนุ่มนึกมุกหื่นออกเดินรุกเข้าหาเสตฟแล้วบอกว่าขอเปลี่ยนจากคนดีพร้อม เป็นคนที่ได้รับการเติมเต็ม แล้วเขาจะยอมแพ้เสตฟเลยก็ได้



แต่ชิโระมาดึงพี่ชายและบอกว่า คูฮาคุ [  ] ห้ามแพ้ใครเด็ดขาด ทำเอาพี่ชายหมดแรง แต่โซระก็พลันได้สติว่าโอกาสที่เสตฟจะชนะเขาได้มีแค่ 1 ในล้านไม่สิ มีแค่ตัวเลขในจินตนาการเท่านั้นแหละ เสตฟเลยฉุนปริ๊ดและประกาศจะเล่นแบล็คแจ็ค




เสตฟเป็นเจ้ามือ และให้โซระเป็นคนเล่น แต่ชายหนุ่มทำหน้าเซ็งเป็ด ส่วนชิโระก็นอนรอ ทำเอาเสตฟฉุนว่านี่มันเกมที่ใช้ดวงล้วน ๆ นะยะ ไม่เกี่ยวกับความเก่ง กระนั้นโซระก็ยังยกมือสาบานต่อเกมแบบเบื่อสุด ๆ อยู่ดี


เสตฟกระหยิ่มในใจว่าเธอฝึกเทคนิคโกงการสับไพ่ชนิดนี้มาดีแล้ว เพราะโซระสอนเองว่าถ้าจับไต๋ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร แล้วเธอก็นึกถึงคุณปู่ (ซึ่งเผยหน้าตาเป็นไพ่คิงจริง ๆ ด้วย) มาให้กำลังใจเธอว่าการใช้สติปัญญาก็เพื่อการต่อสู้กับเผ่าอื่นที่แกร่งกว่า


ไพ่ของเสตฟชนะตลอด จนกระทั่งเกมสุดท้าย ชิปของฝั่งเสตฟสูงกว่า แต่โซระก็ยังท่าทางเบื่อหน่ายสุด ๆ เมื่อเปิดไพ่โซระมาชนะ เพราะจะได้เป็น 2.5 เท่าของที่เดิมพันลงไป แค่ชนะรอบสุดท้ายจึงชนะไปเลย เงาคุณปู่ก็ลอยจากเสตฟไปและบอกว่าถ้าคู่แข่งหลานเป็นมนุษย์เหมือนกันก็ปิ๋วลูกเดียวล่ะหลานเอ๊ย ทำให้เสตฟน้ำตาตก



เสตฟไม่เข้าใจว่าเธอแพ้ได้ไง แต่โซระก็บอกว่าเขานับไพ่เอาโดยดูจากไพ่ที่ใช้ไปแล้ว และการที่เสตฟสับไพ่แบบล็อกเอาไว้แล้วก็ยิ่งทำให้เขานับไพ่ได้ง่ายขึ้นเยอะ เสตฟทำท่าจะเผ่นบอกจะไปทำงานต่อ เพราะว่าเจอขุนนางท้าเล่นเกม โซระเลยบอกจะไปทำหน้าทีราชาเอง เสตฟหันไปมองชายหนุ่มอย่างมีความหวังแม้เลือดอาบหน้า


โซระกับชิโระเล่นเกมกับพวกขุนนางที่มาท้าชิงแล้วก็ได้สมบัติทั้งหมดของขุนนางมาเลย  เสตฟบ่นว่าเธออุตส่าห์เหนื่อยกับการคุมพวกนั้นอยู่หมัดโดยสันติไม่ต้องเสียเลือดเนื้อแล้วนะ ด้วยการใช้ข้อมูลสร้างสิทธ์ทางการค้ากับตระกูลที่สนับสนุนเธออยู่ และให้พวกนั้นช่วยคุมขุนนางใหญ่อื่น ๆ ให้อีกที และค่อย ๆ ลดทอนอำนาจของฝ่ายต่อต้านลงไป ถ้าเพียงเธอชนะขุนนางกลุ่มเมื่อกี้ได้ก็จะได้ชัยชนะเหนือฝ่ายตรงข้ามแบบเบ็ดเสร็จไร้การเสียเลือดเนื้อแล้ว



สองพี่น้องที่ฟังเสตฟเล่นเกมการเมืองเป็นฉาก ๆ ถึงกับตัวสั่นเทา ที่ได้รู้ว่าจริง ๆ เสตฟไม่ได้โง่ ทั้งที่เป็นแค่เสตฟแท้ ๆ ทำเอาสาวผมแดงกริ๊ดว่าทำไมชื่อเธอกลายเป็นคำด่าที่รุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ไปได้!



ทำเอาเสตฟงอนแก้มป่องและบอกว่าเธอจบโรงเรียนชื่อดังด้วยคะแนนสูงสุดแล้วก็ได้คอนเนคชั่นกับพวกตระกูลใหญ่ผ่านเพื่อน ๆ เธอไงล่ะ ยิ่งทำให้สองพี่น้องหมดแรงลงไปนอนด้วยความรู้สึกพ่ายแพ้ราบคาบ เพราะเสตฟเรียนจบแถมมีเพื่อนเยอะ ที่จริงก็เป็นถึงเจ้าหญิงมีเงินมาก เท่านั้นไม่พอยังอกใหญ่ด้วย คราวนี้สองพี่น้องเลยตาลุกวาวอยากเอาคืนและนึกได้ทันทีว่าเมื่อกี้ที่ชนะเกมเมื่อกี้ยังไม่ได้บอกนี่ว่าจะให้เสตฟทำอะไร หญิงสาวกรีดร้องเสียงดังก้องปราสาทกับชะตากรรมโหดร้ายที่กำลังรอเธออยู่




สองพี่น้องเดินในเมือง (โดยไม่ได้เอามงกุฏมา) ด้วยท่าทางหวาดกลัวผู้คน พอหันไปมองชาวบ้าน พวกเขาก็หนีไป ซึ่งนั่นก็เพราะเสตฟที่ติดหูกับหางน้องหมา และต้องเป็นน้องหมาผู้เชื่อฟังหนึ่งวัน ทำให้ชาวบ้านคิดว่าเสตฟเป็นเผ่าเวอร์บีสต์ พอโซระได้ยินว่าเผ่านี้มีสาวหูหมาหูแมวเลยไฟลุกอยากไปประเทศอาคาเดียโดยเร็ว แต่ชิโระสะกิดว่าแต่ก่อนอื่น... โซระกับชิโระเลยพร้อมใจเผ่นไปด้วยกันโดยทิ้งเสตฟไว้กับเสา





ชิโระกับโซระลองกินโดนัทที่ได้มาแต่มันไม่หวานเลย โซระเลยบอกว่างั้นที่ขนมของเสตฟอร่อยเพราะได้วัตถุดิบมาเยอะกว่า แต่นั่นทำให้น้องสาวแอบไม่พอใจ  เมื่อเสตฟมาถึงก็โกรธจัดที่ถูกทิ้งไว้กับเสาท่ามกลางผู้คน เธอเลยขอท้าเพื่อจะให้พี่น้องทำตัวดีให้ได้ ชิโระหึงเลยขัดจังหวะขอแข่งเอง เสตฟให้ทายคนที่เดินมาว่าเป็นผู้หญิงผู้ชาย แต่ชิโระก็ชนะไป 9 ต่อ 1 เพราะเก็บสถิติคนในเมืองไว้หมดแล้ว และเธอก็ให้เสตฟถอดกางเกงในแล้วเอามาสวมหัวตัวเอง  พี่ชายโซระรู้สึกได้ว่าน้องสาวอารมณ์ไม่ดีและแกล้งสเตฟหนัก แต่ก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร






เสตฟที่แม้จะเดินแบบลมเย็นก็ยังไม่ยอมแพ้ ท้าแข่งสองพี่น้องไม่หยุด แต่ยิ่งแข่งก็ยิ่งแพ้ และยิ่งโป๊ขึ้นเรื่อย ๆ มีแต่แว่นที่เพิ่มมาเพราะโซระให้ใส่  (แต่เป็นสาวแว่นแล้วดูขึ้นมากเลยนะเสตฟ )  กระนั้นเสตฟก็ยังไม่ยอมแพ้จะท้าแข่งอีก แม้สองพี่น้องจะเริ่มห่วงนิด ๆ แล้วก็เหอะ




เสตฟเสียใจว่าทำไมเธอถึงไม่ชนะ ทั้งที่เธอสู้ก็เพื่อเผ่าอิมานิตี้แท้ ๆ โซระก็ตอบว่าเกมน่ะไม่ใช่เรื่องดวงหรอก ก่อนเกมเริ่มใครจะชนะก็รู้ได้แล้ว  พวกเขาจึงห่วงเรื่องเผ่าเวอร์บีสต์ที่สามารถอ่านใจได้ เพราะถ้าเป็นแบบนั้นกลยุทธ์ใดก็จะถูกรู้ล่วงหน้าหมด แต่อ่านหนังสือจนหมดห้องสมุดแล้วก็แทบไม่มีเรื่องของเผ่านี้เลย เสตฟบอกว่าก็มีแต่ต้องสู้ (เหมือนกับที่ปู่เธอทำมา) ก็เท่านั้น  แต่โซระบอกว่าตอนนี้แพ้ครั้งเดียวคือมนุษย์จบสิ้นเลย ดังนั้นต้องรู้เขารู้เราก่อน  นั่นทำให้เสตฟรู้ว่าสองพี่น้องไม่ได้มัวแต่เล่น แต่เอาจริงเอาจังกับการเป็นราชาที่มีชีวิตมนุษย์เป็นเดิมพันอยู่  แต่พอเสตฟจะปล่อยโฮ โซระกับชิโระก็ขอบคุณที่ช่วยจัดการหลายอย่าง เพราะรู้ได้เลยว่าพวกขุนนางที่มาท้าแข่งยอมแพ้อย่างง่ายดายก็เพราะเสตฟวิ่งเต้นอยู่เบื้องหลัง



ทันใดนั้นทั่วเมืองก็พลันมืดลง มีแสงเรืองสีขาวราวหิมะตกลงมา ทำเอาสองพี่น้องอุทานเลยว่า "ลาพิวต้ามีจริง!"  ซึ่งจริง ๆ เป็นเอ็กซีดลำดับสอง เผ่าแฟนแทสม่า ถ้าจะสู้กับเผ่านี้คงต้องดึงเผ่าฟลูเกลเป็นพวกก่อน    



เสตฟพอได้ยินก็บอกว่าเคยเจอเผ่าฟลูเกลมาพนันชิงห้องสมุดเมืองไป สองพี่น้องฉุนขาดที่เอาความรู้ไปพนันเพราะนั่นเป็นอาวุธเดียวที่มนุษย์มีเลยนะ ชิโระเลยสั่งให้นั่งลง จนเสตฟโอดครวญเพราะตกเป็นเป้าสายตาจากสภาพสุดล่อแหลม




ฟลูเกล เอ็กซีดลำดับ 6 ถูกสร้างขึ้นในยุคสงครามเพื่อเป็นทัพหน้าในการสังหารเทพ กลับอยู่ใกล้แค่เอื้อมนี่เอง ทั้งสามไปยังห้องสมุดเผ่ามนุษย์ที่ตอนนี้ตกอยู่ในความครอบครองของฟลูเกล และเตรียมตัวเข้าสู้


เมื่อทั้งสามเปิดประตูห้องสมุดเข้าไปก็พบห้องกว้างใหญ่ สูงสุดสายตา มีหนังสือเรียงรายหนาแน่นไปเสียทุกจุดจนชิโระยังอุทาน โซระมองหานางฟ้าห้องสมุด แล้วพอเงยหน้าขึ้นไปก็เห็นหญิงสาวผมยาว ปีกสีขาวสยายกว้าง ดวงตาที่ลืมขึ้นฉายประกายน่ากลัวราวกับยมทูตมากกว่านางฟ้า




ทว่าเมื่อหญิงสาวอ้าปากพูด ภาพลักษณ์น่าเกรงขามก็พังทลายสิ้น เมื่อเธอถามด้วยสำเนียงฝรั่งว่ามีธุระอะไรที่ห้องสมุดของเธอหรือ  


.
.
.
ลาพิวต้ายังไม่ได้ดูอ่ะ ใครดูแล้วมาอธิบายมุกหน่อยค่ะ

ปล. ต้องการใส่เนื้อหาส่วนที่อนิเมยังไม่เฉลย กรุณาใส่แท็ก Spoil ด้วยนะคะ