ฝากบทความ บทความหนึ่งให้อ่านกันนะคะ เป็นบทความที่ได้คุยกับเต้อย่างเป็นจริงเป็นจังในช่วงก่อนที่เต้จะเข้าบ้านเดอะสตาร์ ก็เลยนำมาเรียบเรียงให้ทุกคนได้อ่าน เผื่อจะได้เห็นในอีกมุมของผู้ชายคนนี้
เรื่องจริงของนายธีระ จรรยาศิริกุล
ธีระ จรรยาศิริกุล หรือ เต้ ชายหนุ่มที่เดินทางจากบ้านเกิดเมืองนอนเข้ามาตามหาความฝัน มีเพียงถ้อยคำที่กล่าวทิ้งท้ายไว้
‘ ถ้าไม่ได้ผ่านเข้ารอบในเวทีนี้ ก็จะไม่ไปเวทีไหนอีก ’ ถ้อยคำนี้ไม่ได้เกิดเพียงเพราะไม่พยายามหรือไม่มีความอดทน แต่เกิดเพราะตัวเต้เองนั้นหมดซึ่งความมั่นใจ ขอเท้าความกลับไปยังเต้ในวัยยี่สิบเอ็ดปี เด็กหนุ่มซึ่งถูกมองว่า ขี้เก๊ก แบดบอย ร้องเพลงห่วย ชอบเรียกร้องความสนใจ หน้าตายังกับคนงานก่อสร้าง และอีกถ้อยคำมากมายที่เต้เคยได้รับรู้มา จากเวที เวทีหนึ่งซึ่งจะไม่ขอเอ่ยชื่อ เด็กหนุ่มซึ่งเก็บคำถามไว้ในใจว่า ทำไมล่ะ การที่คนๆหนึ่ง พยายามที่จะตามหาความฝัน เด็กหนุ่มซึ่งพกพาความมั่นใจมาอย่างเต็มเปี่ยม ต้องการเพียงเพื่อร้องเพลงและสร้างความสุขให้กับผู้ฟัง แต่กลับพบว่าต้องเดินเข้ามาในเกมส์ของชีวิต ความสุขในการร้องเพลงกลับถูกบั่นทอนลงไป ต้องทำอะไรที่ขัดแย้งกับความต้องการของตนเอง ถูกกำหนดให้เป็นอย่างโน้นเป็นอย่างนี้ อาจเป็นเพราะรูปลักษณ์และการกระทำที่แสดงออกมา จนถูกมองเป็นภาพลบที่ติดตัว และสุดท้ายจึงกลายเป็นคำถามที่ว่า ตัวเองมาทำอะไรกันแน่ และต้องทำอีกมากมายเท่าไหร่ ถึงจะเพียงพอต่อความต้องการของผู้อื่น แค่อยากมีความสุขที่ได้ร้องเพลงในแบบที่ตัวเองเป็น แค่ได้ทำแบบนั้นไม่ได้เลยหรือ มันเป็นความน้อยใจที่เกิดขึ้นในวันนั้น วันที่เต้ต้องเก็บความช้ำใจกลับมา
เวลาผ่านไป จากประสบการณ์ชีวิตและวุฒิภาวะที่มีเพิ่มขึ้น ทำให้เต้มองโลกในมุมที่เปลี่ยนไป แม้จะมีคำทัดทานจากคนรอบข้าง เพียงเพราะเกรงว่าจะกระทบไปยังบาดแผลในใจของเต้ หากแต่เต้กลับยืนยันที่จะขอโอกาสนี้เป็นครั้งสุดท้าย เต้บอกว่า เต้จะเป็นตัวของตัวเองให้มากที่สุด บทเพลงทุกบทเพลงที่เต้ขับร้องจะขอร้องออกมาจากในส่วนลึกของหัวใจ ไม่จำเป็นต้องทำตามแบบของใคร
ถึงจะตกรอบ ก็ขอตกรอบในแบบที่เป็นเต้ และในที่สุดเต้ก็ทำได้ นับจากวันนั้นจนถึงวันนี้ บทเพลงที่เต้ร้องทุกเพลงนั้นได้สร้างความสุขและรอยยิ้มให้เกิดขึ้นในหัวใจของผู้ฟัง ก่อนเข้าบ้าน เต้เคยหัวเราะและพูดเปรยบ่อยๆว่า จะอยู่ได้จนถึงรอบไหนกัน ผู้ชายในแบบฉบับของเต้ จะมีใครหันมามองหรือสนใจ แล้วถ้าเป็นแบบเดิมอย่างที่เคยเป็นมา สายตาที่มองอย่างดูถูก ถ้อยคำที่ส่อเสียดเหยียดหยาม หรือมองแต่ภาพลักษณ์ที่มีจนมองข้ามตัวตนที่แท้จริงของเต้ไป แล้วถ้าเจอแบบนั้น เต้จะสู้ไหวหรือเปล่า ภายใต้รอยยิ้มที่ทุกคนเห็นในวันนี้ ยังเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นและกังวลใจอย่างมากมาย แต่มันจะเป็นบทพิสูจน์ บทหนึ่งของชีวิต ที่จะทำให้ นายธีระ จรรยาศิริกุล คนนี้เข้มแข็งมากยิ่งขึ้น ไม่มีคำอะไรจะกล่าวอีก นอกจาก “วันนี้เต้ทำดีที่สุดแล้ว”
ลองมองเข้าไปในมุมนี้ของเต้นะคะ คนที่ไม่เคยถูกรักมาก่อน มักดูถูกตัวเองเสมอ คำปลอบใจจากครอบครัวและเพื่อนทำให้เต้กลับมาเข้มแข็งได้อีกครั้ง แต่ก็มีบางเวลาที่อาจจะกลับไปคิดแบบเดิม ตอนนี้ก็หวังแต่ความรักจากคนรอบข้างหล่อเลี้ยงความมั่นใจของเต้ให้กลับคืนมา ช่วยทำให้เต้เป็นต้นไม้ใหญ่ที่หยั่งรากลึกและมั่นคงนะคะ
เรื่องจริงของนายธีระ จรรยาศิริกุล
ธีระ จรรยาศิริกุล หรือ เต้ ชายหนุ่มที่เดินทางจากบ้านเกิดเมืองนอนเข้ามาตามหาความฝัน มีเพียงถ้อยคำที่กล่าวทิ้งท้ายไว้ ‘ ถ้าไม่ได้ผ่านเข้ารอบในเวทีนี้ ก็จะไม่ไปเวทีไหนอีก ’ ถ้อยคำนี้ไม่ได้เกิดเพียงเพราะไม่พยายามหรือไม่มีความอดทน แต่เกิดเพราะตัวเต้เองนั้นหมดซึ่งความมั่นใจ ขอเท้าความกลับไปยังเต้ในวัยยี่สิบเอ็ดปี เด็กหนุ่มซึ่งถูกมองว่า ขี้เก๊ก แบดบอย ร้องเพลงห่วย ชอบเรียกร้องความสนใจ หน้าตายังกับคนงานก่อสร้าง และอีกถ้อยคำมากมายที่เต้เคยได้รับรู้มา จากเวที เวทีหนึ่งซึ่งจะไม่ขอเอ่ยชื่อ เด็กหนุ่มซึ่งเก็บคำถามไว้ในใจว่า ทำไมล่ะ การที่คนๆหนึ่ง พยายามที่จะตามหาความฝัน เด็กหนุ่มซึ่งพกพาความมั่นใจมาอย่างเต็มเปี่ยม ต้องการเพียงเพื่อร้องเพลงและสร้างความสุขให้กับผู้ฟัง แต่กลับพบว่าต้องเดินเข้ามาในเกมส์ของชีวิต ความสุขในการร้องเพลงกลับถูกบั่นทอนลงไป ต้องทำอะไรที่ขัดแย้งกับความต้องการของตนเอง ถูกกำหนดให้เป็นอย่างโน้นเป็นอย่างนี้ อาจเป็นเพราะรูปลักษณ์และการกระทำที่แสดงออกมา จนถูกมองเป็นภาพลบที่ติดตัว และสุดท้ายจึงกลายเป็นคำถามที่ว่า ตัวเองมาทำอะไรกันแน่ และต้องทำอีกมากมายเท่าไหร่ ถึงจะเพียงพอต่อความต้องการของผู้อื่น แค่อยากมีความสุขที่ได้ร้องเพลงในแบบที่ตัวเองเป็น แค่ได้ทำแบบนั้นไม่ได้เลยหรือ มันเป็นความน้อยใจที่เกิดขึ้นในวันนั้น วันที่เต้ต้องเก็บความช้ำใจกลับมา
เวลาผ่านไป จากประสบการณ์ชีวิตและวุฒิภาวะที่มีเพิ่มขึ้น ทำให้เต้มองโลกในมุมที่เปลี่ยนไป แม้จะมีคำทัดทานจากคนรอบข้าง เพียงเพราะเกรงว่าจะกระทบไปยังบาดแผลในใจของเต้ หากแต่เต้กลับยืนยันที่จะขอโอกาสนี้เป็นครั้งสุดท้าย เต้บอกว่า เต้จะเป็นตัวของตัวเองให้มากที่สุด บทเพลงทุกบทเพลงที่เต้ขับร้องจะขอร้องออกมาจากในส่วนลึกของหัวใจ ไม่จำเป็นต้องทำตามแบบของใคร ถึงจะตกรอบ ก็ขอตกรอบในแบบที่เป็นเต้ และในที่สุดเต้ก็ทำได้ นับจากวันนั้นจนถึงวันนี้ บทเพลงที่เต้ร้องทุกเพลงนั้นได้สร้างความสุขและรอยยิ้มให้เกิดขึ้นในหัวใจของผู้ฟัง ก่อนเข้าบ้าน เต้เคยหัวเราะและพูดเปรยบ่อยๆว่า จะอยู่ได้จนถึงรอบไหนกัน ผู้ชายในแบบฉบับของเต้ จะมีใครหันมามองหรือสนใจ แล้วถ้าเป็นแบบเดิมอย่างที่เคยเป็นมา สายตาที่มองอย่างดูถูก ถ้อยคำที่ส่อเสียดเหยียดหยาม หรือมองแต่ภาพลักษณ์ที่มีจนมองข้ามตัวตนที่แท้จริงของเต้ไป แล้วถ้าเจอแบบนั้น เต้จะสู้ไหวหรือเปล่า ภายใต้รอยยิ้มที่ทุกคนเห็นในวันนี้ ยังเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นและกังวลใจอย่างมากมาย แต่มันจะเป็นบทพิสูจน์ บทหนึ่งของชีวิต ที่จะทำให้ นายธีระ จรรยาศิริกุล คนนี้เข้มแข็งมากยิ่งขึ้น ไม่มีคำอะไรจะกล่าวอีก นอกจาก “วันนี้เต้ทำดีที่สุดแล้ว”
ลองมองเข้าไปในมุมนี้ของเต้นะคะ คนที่ไม่เคยถูกรักมาก่อน มักดูถูกตัวเองเสมอ คำปลอบใจจากครอบครัวและเพื่อนทำให้เต้กลับมาเข้มแข็งได้อีกครั้ง แต่ก็มีบางเวลาที่อาจจะกลับไปคิดแบบเดิม ตอนนี้ก็หวังแต่ความรักจากคนรอบข้างหล่อเลี้ยงความมั่นใจของเต้ให้กลับคืนมา ช่วยทำให้เต้เป็นต้นไม้ใหญ่ที่หยั่งรากลึกและมั่นคงนะคะ