สวัสดีครับเพื่อนๆชาวพันทิพย์ทุกท่าน เอาเป็นว่ากระทู้นี้เป็นกระทู้แรกและเป็นกระทู้ในการแนะนำตัวผมเลยล่ะกัน ผมสมัครพันทิพย์มานานแล้วแต่เพิ่งจะมีโอกาสได้เข้ามาป่วนเปี้ยนช่วงหลังๆนี้เอง และคิดว่าจะมาเป็นส่วนนึงของชาวพันทิพย์ เรามาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า ผมจะพยายามรวบรวมเหตุการณ์ที่ได้ประสบพบเจอกับเรื่องลี้ลับ หรือเรื่องผีนั้นแหละ ตั้งแต่เด็กจนโต
พอดีได้อ่านกระทู้ของพี่ที่รู้จัก"บ้านผีสิงตรงทางสามแพร่ง"
http://pantip.com/topic/31962322
แล้วเกิดแรงบันดาลใจอยากจะเล่าอยากแชร์ประสบการณ์ของตัวเองบ้าง ผมออกตัวก่อนว่าเมื่อก่อนผมไม่เชื่อเรื่องผีนะ ถ้าไม่เจอเองก็ไม่เชื่อนะครับ แต่ผมมักจะเห็นนู้นเห็นนี่บ่อยๆตั้งแต่เด็ก
ผมขอแบ่งเป็นเรื่องๆตามหัวข้อเลยล่ะกันนะครับ เพื่อสะดวกแก่การอ่าน มาเริ่มกันเลย ^---^
เรื่องที่ 1 ผีตรงประตู
เรื่องมันมีอยู่ว่า ตอนเด็กๆน่าจะซักประมาณ ป.1 ตามประสาของเด็กต่างจังหวัดนะครับ ในหมู่บ้านจะรู้จักกันหมด แล้วจะค่อนข้างปลอดภัยสมัยนั้น แต่ก็มีข่าวเรื่องลักขโมยเด็กบ้างแหละ แต่ด้วยว่าหมู่บ้านไม่ใช่ทางผ่าน และถ้าใครที่ไม่ใช่คนในพื้นที่เข้ามาทุกคนจะทราบ วิถีชีวิตของเด็กๆก็จะค่อนข้างอิสระ อยากไปเที่ยวไหนเล่นตรงไหนได้เลยตามสบาย เพราะผู้ใหญ่ในหมู่บ้านก็จะคอยดูๆ ให้เกิดพ่อแม่มาตามหาประมาณๆนี้นะ เรื่องมันเกิดขึ้นจากการเล่นในตอนเด็กนี่แหละครับ ตอนนั้นเวลาน่าจะประมาณ 2 ทุ่ม เหมือนว่าแม่ของผมยังทำธุระอยู่กับเพื่อนๆยังไม่เสร็จ ผมก็วิ่งเล่นแถวๆระแวงนั้นกับเด็กคนอื่นๆ แล้วตามประสาเด็กครับ เริ่มจากการวิ่งไล่จับ มีการเล่นซ่อนแอบกัน ตรงระแวกๆนั้น แล้วมีอยู่ช่วงนึงที่ผมวิ่งเล่นแล้วตรงด้านหน้าผมจะเป็นประตูบ้านของคนแถวนั้น แต่สิ่งที่ผมเห็นกลับมีคนยืนอยู่ตรงประตูบ้าน 2 คนซ้ายขวา ด้วยความเป็นเด็กผมก็ไม่ได้คิดอะไร ระยะห่างจากการเห็นน่าจะประมาณ 10-20 เมตร แต่ไม่ใช่คนในหมู่บ้านแน่นอน ทั้งหน้าตาและการแต่งตัวแบบโบราณๆ ภาพที่เห็นจะไม่ได้เห็นชัดเหมือนเห็นคนนะครับจะเห็นแบบค่อนข้างเบลอแต่มองออกและมีแสงสีขาวๆ หรืออาจจะเรียกว่าออร่า ส่องออกมาด้วย ผมแน่ใจว่าไม่ได้ตาฝาดเพราะทันทีที่ผมเห็นผมก็เอามือมาขยี้ตาทันทีแล้วมองใหม่ก็ยังเห็น ขยี้ตาอีกรอบก็ยังเห็น ด้วยตอนนั้นผมก็ได้แต่วิ่งแหละครับ เลิกวิ่งเล่นแล้ววิ่งดิ่งไปหาแม่ทันที
เรื่องที่ 2 ผีไม่มีขา
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นที่ข้างบ้านผมเลย ขออธิบายลักษณะบ้านนิดนึงนะครับ บ้านจะเป็นบ้านไม้มีเสายกพื้นสูง เพราะบ้านผมติดทะเลคือหลังบ้านเป็นทะเลเลยว่างั้นเถอะ แล้วจากตัวบ้านไปจนถึงทางเดิน(พื้นดินที่เป็นถนน) ก็ต้องทำสะพานไม้ไปสุดตรงพื้นดิน เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นตอนเด็ก ช่วงเวลานั้นผมปกติตื่นเช้า เพื่อไปซื้อของกินหรือไปซื้อของให้แม่มาทำกับข้าว ช่วงเวลาน่าจะประมาณ 6 โมงเช้า ระหว่างที่ผมกำลังกลับบ้าน มองเห็นบ้านในระยะ 50 เมตร ตรงสะพานบ้านข้างๆ (บ้านญาติ) ผมเห็นผู้ชายคนนึงใส่ชุดน่าจะประมาณชุดข้าราชการในสมัย ร.5 อ่ะครับ ยืนอยู่ตรงสะพานไม้ข้างบ้านผม ผมก็สงสัยว่าใครกันมายืนช่วงเวลาเช้าตรู่แบบนี้ แต่พอผมพยายามมองว่าใคร แต่สิ่งที่ผมเห็นคือ ผู้ชายคนนี้ไม่มีขาทั้งสองข้าง และลอยอยู่บนสะพานไม้ เหมือนเดิมครับ ผมขยี้ตาเพื่อเช็คว่าตาฝาดไหม ก็ยังเห็นอยู่แล้วเขาคนนั้นก็ค่อยๆจางหายไป
เรื่องที่ 3 ผีแคสเปอร์ (ขอเรียกแบบนี้นะ 555+)
ลักษณะเหตุการณ์จะคล้ายๆเรื่องที่ 1 ครับ คือวิ่งเล่นแถวบ้านนี่แหละ แล้วตรงทางเดินมันจะมีต้นมะพร้าวเป็นระยะๆ ไปตลอดเส้นทางตอนนั้นเวลาน่าจะประมาณ 4-5 ทุ่มแล้วครับ (พอดีมีงานอะไรซักอย่างเลยยังไม่ได้นอน เพราะปกติจะนอนตั้งแต่สองสามทุ่มแล้วครับ) วิ่งเล่นอยู่ดีๆ พอผ่านต้นมะพร้าวต้นนึง มันรู้สึกเย็นวาบทั้งตัว เสียวสันหลัง และขนลุกทั่วตัว ผมเลยพยายามมองรอบๆตัวว่ามีอะไรหรือไม่ ก็ไม่มี ผมเลยมองขึ้นไปที่ต้นมะพร้าวที่อยู่ใกล้ๆผม สิ่งที่ผมเห็นนั้นคือ ลักษณะมันเหมือนเป็นกลุ่มก้อนพลังงาน คล้ายๆถุงพลาสติก ใสพอสมควร สีขาวขุ่นๆ แต่มันไม่ใช่ถุงพลาสติกแน่นอน มันออกๆจะเหมือนควันซะมากกว่า ไม่ได้อยู่แบบกระจัดกระจายนะครับ แต่มันเป็นรูปร่างคล้ายๆคน ถ้านึกไม่ออกให้นึกถึงผีแคสเปอร์ครับ ประมาณนั้นเลย เมื่อเห็นแบบนั้นก็ได้เวลาวิ่งแข่งร้อยเมตรแล้วครับ วิ่งไปหาผู้ใหญ่ที่อยู่แถวนั้นแล้วพอหันกลับมามองอีกทีก็ไม่มีแล้ว
เรื่องที่ 4 ผีพุ่งใต้
จังหวะเวลาเหมาะสมครับ วันนั้นตื่นมาประมาณตี 3 กว่าๆ จะมาเข้าห้องน้ำ พอออกจากห้องมา เห็นประตูหลังบ้านเปิดอยู่ผมจึงเดินไปดู ก็เห็นเพื่อนของพี่ (ลูกของป้า) นอนอยู่ตรงลานพื้นไม้หลังบ้าน หลังบ้านผมจะเป็นลานพื้นไม้โล่งๆ ไม่มีหลังคานะครับ ฉี่เสร็จผมก็เดินไปทัก พี่เขาก็คุยด้วยซักพักผมเริ่มง่วงสิ ผมเลยกะว่านอนคุยกับพี่เขาตรงนี้แหละลมเย็นดี พอผมนอนเท่านั้นแหละสิ่งที่ผมเห็นบนท้องฟ้า คือ ผมเห็นคนหลายคนบนท้องฟ้า ใส่เสื้อผ้าแตกต่างกันไป แล้วพุ่งตัวคล้ายๆดาวตกอ่ะครับ น่าจะหลายสิบคนเลย ผมตกใจมากเพราะมันชัดมาก แต่มันไกลนะครับไม่ใช่ว่าเห็นใกล้ๆ ความสูงของคนเหล่านั้นที่ผมเห็นบนท้องฟ้าถ้าเทียบระยะนะผมเห็นความสูงของเขาเหล่านั้นประมาณ 1-2 เซนติเมตร ผมจึงถามพี่ที่นอนอยู่ข้างๆว่า "พี่ครับพี่เห็นไหมครับ" พี่เขาก็ตอบมาว่า "เห็น" แล้วเขาก็ถามผมว่า "กลัวไหม" ผมไม่ได้ตอบคำถามนี้เพราะสิ่งที่ผมอยากรู้มันเยอะกว่า ผมเลยถามกลับไปว่ามันคืออะไรครับ พี่เขาก็ตอบว่า ผีพุ่งใต้น่ะ แต่ไม่ต้องกลัวไปหรอกเขาไม่ทำอะไรเราหรอก ผมไม่กล้าลุกขึ้นเพื่อกลับไปนอน ผมเลยต้องนอนคุยกับพี่เขาจนสว่าง
เรื่องที่ 5 ผีตานี
ผู้ใหญ่หรือคนเฒ่าคนแก่ชอบบอกว่าอย่าไปหรือผ่านทางที่มีกล้วยตานีปลูกไว้ อาจจะได้เจอดี ผมมีประสบการณ์ตรงเรื่องนี้เหมือนกัน มีอยู่วันนึงเหมือนว่าที่หมู่บ้านจะมีงาน กลางคืนเด็กๆอย่างพวกเราเลยไม่ต้องนอนเร็วกัน จากบ้านผมไปถนนใหญ่(ถนนเส้นหลักของหมู่บ้าน) ไปได้ 2 ทางคือ เดินตรงไปจากสะพานหน้าบ้านผม เดินขึ้นเนินเฉียงชันขึ้นไป ส่วนใหญ่จะไปทางนี้แหละ กับอีกทางคือเดินทางด้านล่าง (พื้นดินที่เป็นเส้นทางเดินเล็กๆเลาะริมฝั่ง) เดินไปจนสุดตึกปูนจะมีบันไดปูนขึ้นไปถนนเส้นหลัก วันนั้นไม่รู้นึกยังไงเลือกเดินเส้นทางที่สอง ระหว่างทางก่อนที่จะถึงบันไดปูน ด้านขวามือจะมีต้นกล้วยตานีอยู่หลายต้นเลยครับ คืนนั้นแสงจันทร์สาดส่อง มองเห็นเส้นทางเดินได้ พอเดินไปใกล้ถึงดงกล้วยตานี ในสมองมันก็ดันคิดถึงเรื่องผีๆขึ้นมา มันแว๊บเข้ามาในสมอง ผมก็เริ่มรู้สึกว่าต้องระวังตัวเตรียมตัวไว้ก่อน ผมจึงมองดงกล้วยตานีตลอดเมื่อเดินเข้าไปใกล้ขึ้นเรื่อยๆ แล้วสิ่งไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ผมดันเห็นผู้หญิงยืนอยู่ในดงกล้วยตานีเห็นชัดมาก แต่เห็นเป็นเงาๆนะ แต่เห็นชัดเลยครับว่ายืนอยู่ ถ้าเป็นท่านๆจะทำยังไง คงคิดว่าผมจะวิ่งล่ะสิ ไม่ครับผมเดินไปดูใกล้ๆเลยเพราะผมอยากรู้มากว่าจริงไหมใช่ไหม พอไปถึงดงกล้วยมีเงาผู้หญิงจริงๆครับ แต่มันเป็นเงาจากใบกล้วย แล้วมันรวมกันเป็นเงาผู้หญิง ผมลองขยับใบกล้วยไปมาเพื่อทดสอบ เงาก็มีการขยับตาม มันเป็นเงาของใบกล้วยที่เหมือนผู้หญิงจริงๆ ทำเอาขนลุกเหมือนกันนะครับ สยองเวลายืนมองเงาตรงนั้น ผมก็รีบผ่านตรงนั้นไปเพราะกลัวว่าเดี๋ยวอาจจะมีอะไรโผล่พรวดออกมา
เรื่องที่ 6 ผีมาขอส่วนบุญ (รึเปล่า)
เนื่องด้วยโรงเรียนได้จัดเข้าค่าย เป็นค่ายเกี่ยวกับธรรมะ คือจะมีการเรียนเรื่องพระพุทธศาสนา สอนโดยพระจากวัด มีการนอนที่โรงเรียน 1 หรือ 2 คืนจำไม่ได้และครับ แต่กิจกรรมหลักๆคือ เรียนรู้เกี่ยวกับพระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า ท่องบทสวดมนต์ และมีการสวดมนต์ นั่งสมาธิ ทำนองๆนี้ครับ คืนแรกเลยครับ หลังจากสวดมนต์เสร็จเตรียมตัวเข้านอน จะนอนรวมกันในห้องห้องที่จัดเตรียมไว้(เอาโต๊ะเก้าอี้ออก) หลังจากทุกคนเข้าห้องเรียนมากันหมดแล้ว ในห้องผมเริ่มมีสมาชิกในห้องมีปฏิกริยาแปลกๆ เริ่มได้ยินเสียงแปลกๆ และก็ทำให้หลายต่อหลายคนหวาดกลัว แต่คืนนั้นมีคนเห็นกันเยอะนะครับ แต่จะเล่าเฉพาะสิ่งที่ผมเห็นล่ะกัน ผมได้เห็นผู้หญิง ยืนอยู่ หน้าประตูทางเข้าห้องเรียน แต่ยืนอยู่ถัดจากทางเดินหน้าห้องไป ซึ่งไม่มีทางจะยืนตรงนั้นได้นะ เพราะว่าห้องเรียนที่ผมจะนอนเนี้ยมันอยู่ชั้น 2 ของตึก ชั้นล่างจะเป็นลานประชุม ลานสวดมนต์ รู้สึกว่าจะมีอะไรแปลกเกิดขึ้นรอบห้องเรียนเลยนะครับคืนนั้น ผมและเพื่อนๆก็มาสวดมนต์และแผ่เมตตากันแล้วจึงนอน
เรื่องที่ 7 คนที่นอนในมุ้ง
เรื่องนี้สืบเนื่องมาจากเรื่องที่ 6 ครับ จากการเข้าค่ายผมไม่แน่ใจว่าปีเดียวกันไหมแต่ว่ารอบนี้ จะปฏิบัติธรรมที่วัด (วัดกับโรงเรียนอยู่ใกล้กันหรือพูดง่ายๆผมเรียนโรงเรียนวัดนั้นแหละครับ) คืนนี้ต้องนอนที่วัดครับ หลังจากทำภารกิจเสร็จสิ้นก็ได้เวลานอน แล้วด้วยจังหวะและเวลาอีกแล้วครับ ตื่นมาตอนดึกไม่แน่ใจแต่น่าจะประมาณตี 1 ปวดฉี่ เลยเดินออกมาแล้วดันไปเห็นมีคนนอนอยู่ตรงศาลาที่อยู่ก่อนถึงเมรุ นอนอยู่ในมุ้งแล้วมีเทียนจุดสว่างอยู่ข้างๆ เห็นดังนั้นเลยเดินไปตรงนั้นครับเพราะถ้าเดินตรงผ่านตรงนั้นไปจะเป็นเมรุ แต่ถ้าเลี้ยวซ้ายจะเป็นคลองติดถนน เห็นว่ามันสว่างเลยไปฉี่ตรงนั้นเพราะถ้าไปห้องน้ำวัดมันมืดมากครับ เดินผ่านก็ชื่นใจครับ มีคนนอนอยู่จะได้ไม่ฟุ้งซ่าน ฉี่เสร็จก็เดินผ่านศาลาก็เห็นมีคนนอนในมุ้งนะ ก็ไม่ได้คิดอะไรเดินผ่านแล้วก็กลับไปนอน มารู้อีกทีก็ตอนเช้านั้นแหละครับ ว่าคนที่นอนในมุ้งน่ะ เป็นคนที่เสียชีวิตแล้ว แล้วเขานำมารอดำเนินการตอนเช้า นึกถึงเมื่อคืนแล้วขนลุก ดีนะไม่ได้เดินเข้าไปทัก แค่เดินผ่านเฉยๆ
เรื่องที่ 8 ผีหลอกทั้งหมู่บ้าน
นั่งนึกๆพอดีเรื่องนี้แว๊บเข้ามา เลยขอคั่นด้วยเรื่องนี้ก่อนล่ะกันครับ เป็นเรื่องเมื่อสมัยรุ่นพ่อผม ต้องเท้าความก่อนว่าหมู่บ้านผมจะเป็นอ่าวเล็กๆ เมื่อก่อนจะมีเรือสำเภามาจอดอยู่กลางทะเลเพื่อแลกเปลี่ยนซื้อขายของกัน เวลาที่เรือสำเภามาจะมีเสียงหวูดเรือดังเป็นสัญญาณให้รู้ว่า เรือสำเภามาแล้วนะ ใครต้องการเอาของอะไรไปแลกเปลี่ยนซื้อขายกัน ก็เตรียมตัวเตรียมของแล้วขับเรือออกไป จะเป็นแบบนี้ประจำๆ อยู่มาวันนึงตอนเช้ามืด(ถ้าจำไม่ผิด) ก็ได้ยินเสียงหวูดเรือสำเภาดังขึ้นคนในหมู่บ้านก็รีบตื่นรีบจัดข้าวของและลงเรือเพื่อจะไปยังจุดจอดเรือประจำๆ เวลาเรือสำเภามา แต่พอกำลังจะเอาเรือออกไป กลับเห็นแต่ความว่างเปล่าในทะเลไม่มีวี่แววของเรือสำเภาแม้แต่น้อย หมู่บ้านผมประมาณ 2-3 ร้อยหลังคาเรือนนะครับ โดนกันถ้วนหน้า เรื่องนี้เรื่องจริงแน่นอน สามารถถามคนเฒ่าคนแก่ในหมู่บ้านได้ เพราะโดนกันยกหมู่บ้าน
เรื่องที่ 9 ดวงไฟประหลาด
ช่วงประมาณ ม.ต้น ผมไม่ได้อยู่บ้านเกิดนะครับ ย้ายไปอยู่จังหวัดอื่นและไปเรียนที่อื่นเนื่องจากย้ายตามพ่อที่ต้องไปทำงานที่จังหวัดนั้นๆ และก็ตามธรรมเนียมปฏิบัติครับ เราก็จะต้องมีช่วงวันหยุดยาว หรือช่วงเทศกาลที่เราจะต้องกลับบ้านแล้วแต่จังหวะและโอกาส เรื่องนี้เกิดขึ้นจากการเดินทางกลับไปบ้านนี่แหละครับ ตอนขาไปปกติไม่มีอะไร แต่ตอนขากลับนี่สิ เหตุการณ์ในตอนนั้น พ่อเป็นคนขับรถ ข้างคนขับจะเป็นลุงเป็นคนขับรถของบริษัทที่พ่อผมจ้างให้มาช่วยเปลี่ยนมือเพราะต้องขับรถในระยะทางไกล ด้านหลังคนขับเป็นผมนั่งอยู่ริมหน้าต่างถัดมาเป็นน้องและแม่นั่งข้างกระจกหลังเบาะข้างคนขับ เราออกเดินทางกันตอนประมาณตีสาม ทุกคนในรถหลับยกเว้นผมกับพ่อผมที่ขับรถอยู่ ถ้าพ่อหลับนี่ยุ่งเลยนะครับ ฮาๆๆ ระหว่างทางจากหมู่บ้านของผมเพื่อเข้าไปยังตัวอำเภอประมาณ 14 กิโลเมตร สองข้างทางจะมืดๆ เป็นสวนมะพร้าวซะส่วนใหญ่ ขับไปจนไปใกล้ถึงทางเลี้ยวๆนึง ผมเห็นอะไรผิดปกติบางอย่างอยู่ด้านในของสวนมะพร้าวเป็นดวงไฟสีแดง แล้วมันกระพริบด้วยนะครับ มันจะแดงวาบขึ้นมา แล้วก็ค่อยๆวูบดับลง เป็นอย่างนี้ตลอดจังหวะค่อนข้างสม่ำเสมอ ผมเห็นดังนั้นเลยตั้งหน้าตั้งตาดูเลยครับว่าคืออะไร คืออยากรู้มาก ผมรอเวลาให้รถเข้าโค้งเพราะไอ้ดวงไฟนั้นก็อยู่ในตำแหน่งทางโค้งพอดิบพอดี พอรถเลี้ยวเข้าโค้งผมมองไปที่ดวงไฟระยะน่าจะประมาณ 20-30 เมตร สิ่งที่ผมเห็นคือ พอดวงไฟสีแดงวาบขึ้นมา ผมเห็นเป็นเส้นผมและปลายคางชัดเจนครับเพราะใกล้มาก แล้วรถก็เคลื่อนผ่านไป ผมได้แต่นั่งนิ่งและคิดว่ามันคืออะไร ...
โปรดติดตามตอนต่อไป ^--^
รวมประสบการณ์เรื่องผีๆ ที่เคยพบเจอมา
พอดีได้อ่านกระทู้ของพี่ที่รู้จัก"บ้านผีสิงตรงทางสามแพร่ง" http://pantip.com/topic/31962322
แล้วเกิดแรงบันดาลใจอยากจะเล่าอยากแชร์ประสบการณ์ของตัวเองบ้าง ผมออกตัวก่อนว่าเมื่อก่อนผมไม่เชื่อเรื่องผีนะ ถ้าไม่เจอเองก็ไม่เชื่อนะครับ แต่ผมมักจะเห็นนู้นเห็นนี่บ่อยๆตั้งแต่เด็ก
ผมขอแบ่งเป็นเรื่องๆตามหัวข้อเลยล่ะกันนะครับ เพื่อสะดวกแก่การอ่าน มาเริ่มกันเลย ^---^
เรื่องที่ 1 ผีตรงประตู
เรื่องมันมีอยู่ว่า ตอนเด็กๆน่าจะซักประมาณ ป.1 ตามประสาของเด็กต่างจังหวัดนะครับ ในหมู่บ้านจะรู้จักกันหมด แล้วจะค่อนข้างปลอดภัยสมัยนั้น แต่ก็มีข่าวเรื่องลักขโมยเด็กบ้างแหละ แต่ด้วยว่าหมู่บ้านไม่ใช่ทางผ่าน และถ้าใครที่ไม่ใช่คนในพื้นที่เข้ามาทุกคนจะทราบ วิถีชีวิตของเด็กๆก็จะค่อนข้างอิสระ อยากไปเที่ยวไหนเล่นตรงไหนได้เลยตามสบาย เพราะผู้ใหญ่ในหมู่บ้านก็จะคอยดูๆ ให้เกิดพ่อแม่มาตามหาประมาณๆนี้นะ เรื่องมันเกิดขึ้นจากการเล่นในตอนเด็กนี่แหละครับ ตอนนั้นเวลาน่าจะประมาณ 2 ทุ่ม เหมือนว่าแม่ของผมยังทำธุระอยู่กับเพื่อนๆยังไม่เสร็จ ผมก็วิ่งเล่นแถวๆระแวงนั้นกับเด็กคนอื่นๆ แล้วตามประสาเด็กครับ เริ่มจากการวิ่งไล่จับ มีการเล่นซ่อนแอบกัน ตรงระแวกๆนั้น แล้วมีอยู่ช่วงนึงที่ผมวิ่งเล่นแล้วตรงด้านหน้าผมจะเป็นประตูบ้านของคนแถวนั้น แต่สิ่งที่ผมเห็นกลับมีคนยืนอยู่ตรงประตูบ้าน 2 คนซ้ายขวา ด้วยความเป็นเด็กผมก็ไม่ได้คิดอะไร ระยะห่างจากการเห็นน่าจะประมาณ 10-20 เมตร แต่ไม่ใช่คนในหมู่บ้านแน่นอน ทั้งหน้าตาและการแต่งตัวแบบโบราณๆ ภาพที่เห็นจะไม่ได้เห็นชัดเหมือนเห็นคนนะครับจะเห็นแบบค่อนข้างเบลอแต่มองออกและมีแสงสีขาวๆ หรืออาจจะเรียกว่าออร่า ส่องออกมาด้วย ผมแน่ใจว่าไม่ได้ตาฝาดเพราะทันทีที่ผมเห็นผมก็เอามือมาขยี้ตาทันทีแล้วมองใหม่ก็ยังเห็น ขยี้ตาอีกรอบก็ยังเห็น ด้วยตอนนั้นผมก็ได้แต่วิ่งแหละครับ เลิกวิ่งเล่นแล้ววิ่งดิ่งไปหาแม่ทันที
เรื่องที่ 2 ผีไม่มีขา
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นที่ข้างบ้านผมเลย ขออธิบายลักษณะบ้านนิดนึงนะครับ บ้านจะเป็นบ้านไม้มีเสายกพื้นสูง เพราะบ้านผมติดทะเลคือหลังบ้านเป็นทะเลเลยว่างั้นเถอะ แล้วจากตัวบ้านไปจนถึงทางเดิน(พื้นดินที่เป็นถนน) ก็ต้องทำสะพานไม้ไปสุดตรงพื้นดิน เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นตอนเด็ก ช่วงเวลานั้นผมปกติตื่นเช้า เพื่อไปซื้อของกินหรือไปซื้อของให้แม่มาทำกับข้าว ช่วงเวลาน่าจะประมาณ 6 โมงเช้า ระหว่างที่ผมกำลังกลับบ้าน มองเห็นบ้านในระยะ 50 เมตร ตรงสะพานบ้านข้างๆ (บ้านญาติ) ผมเห็นผู้ชายคนนึงใส่ชุดน่าจะประมาณชุดข้าราชการในสมัย ร.5 อ่ะครับ ยืนอยู่ตรงสะพานไม้ข้างบ้านผม ผมก็สงสัยว่าใครกันมายืนช่วงเวลาเช้าตรู่แบบนี้ แต่พอผมพยายามมองว่าใคร แต่สิ่งที่ผมเห็นคือ ผู้ชายคนนี้ไม่มีขาทั้งสองข้าง และลอยอยู่บนสะพานไม้ เหมือนเดิมครับ ผมขยี้ตาเพื่อเช็คว่าตาฝาดไหม ก็ยังเห็นอยู่แล้วเขาคนนั้นก็ค่อยๆจางหายไป
เรื่องที่ 3 ผีแคสเปอร์ (ขอเรียกแบบนี้นะ 555+)
ลักษณะเหตุการณ์จะคล้ายๆเรื่องที่ 1 ครับ คือวิ่งเล่นแถวบ้านนี่แหละ แล้วตรงทางเดินมันจะมีต้นมะพร้าวเป็นระยะๆ ไปตลอดเส้นทางตอนนั้นเวลาน่าจะประมาณ 4-5 ทุ่มแล้วครับ (พอดีมีงานอะไรซักอย่างเลยยังไม่ได้นอน เพราะปกติจะนอนตั้งแต่สองสามทุ่มแล้วครับ) วิ่งเล่นอยู่ดีๆ พอผ่านต้นมะพร้าวต้นนึง มันรู้สึกเย็นวาบทั้งตัว เสียวสันหลัง และขนลุกทั่วตัว ผมเลยพยายามมองรอบๆตัวว่ามีอะไรหรือไม่ ก็ไม่มี ผมเลยมองขึ้นไปที่ต้นมะพร้าวที่อยู่ใกล้ๆผม สิ่งที่ผมเห็นนั้นคือ ลักษณะมันเหมือนเป็นกลุ่มก้อนพลังงาน คล้ายๆถุงพลาสติก ใสพอสมควร สีขาวขุ่นๆ แต่มันไม่ใช่ถุงพลาสติกแน่นอน มันออกๆจะเหมือนควันซะมากกว่า ไม่ได้อยู่แบบกระจัดกระจายนะครับ แต่มันเป็นรูปร่างคล้ายๆคน ถ้านึกไม่ออกให้นึกถึงผีแคสเปอร์ครับ ประมาณนั้นเลย เมื่อเห็นแบบนั้นก็ได้เวลาวิ่งแข่งร้อยเมตรแล้วครับ วิ่งไปหาผู้ใหญ่ที่อยู่แถวนั้นแล้วพอหันกลับมามองอีกทีก็ไม่มีแล้ว
เรื่องที่ 4 ผีพุ่งใต้
จังหวะเวลาเหมาะสมครับ วันนั้นตื่นมาประมาณตี 3 กว่าๆ จะมาเข้าห้องน้ำ พอออกจากห้องมา เห็นประตูหลังบ้านเปิดอยู่ผมจึงเดินไปดู ก็เห็นเพื่อนของพี่ (ลูกของป้า) นอนอยู่ตรงลานพื้นไม้หลังบ้าน หลังบ้านผมจะเป็นลานพื้นไม้โล่งๆ ไม่มีหลังคานะครับ ฉี่เสร็จผมก็เดินไปทัก พี่เขาก็คุยด้วยซักพักผมเริ่มง่วงสิ ผมเลยกะว่านอนคุยกับพี่เขาตรงนี้แหละลมเย็นดี พอผมนอนเท่านั้นแหละสิ่งที่ผมเห็นบนท้องฟ้า คือ ผมเห็นคนหลายคนบนท้องฟ้า ใส่เสื้อผ้าแตกต่างกันไป แล้วพุ่งตัวคล้ายๆดาวตกอ่ะครับ น่าจะหลายสิบคนเลย ผมตกใจมากเพราะมันชัดมาก แต่มันไกลนะครับไม่ใช่ว่าเห็นใกล้ๆ ความสูงของคนเหล่านั้นที่ผมเห็นบนท้องฟ้าถ้าเทียบระยะนะผมเห็นความสูงของเขาเหล่านั้นประมาณ 1-2 เซนติเมตร ผมจึงถามพี่ที่นอนอยู่ข้างๆว่า "พี่ครับพี่เห็นไหมครับ" พี่เขาก็ตอบมาว่า "เห็น" แล้วเขาก็ถามผมว่า "กลัวไหม" ผมไม่ได้ตอบคำถามนี้เพราะสิ่งที่ผมอยากรู้มันเยอะกว่า ผมเลยถามกลับไปว่ามันคืออะไรครับ พี่เขาก็ตอบว่า ผีพุ่งใต้น่ะ แต่ไม่ต้องกลัวไปหรอกเขาไม่ทำอะไรเราหรอก ผมไม่กล้าลุกขึ้นเพื่อกลับไปนอน ผมเลยต้องนอนคุยกับพี่เขาจนสว่าง
เรื่องที่ 5 ผีตานี
ผู้ใหญ่หรือคนเฒ่าคนแก่ชอบบอกว่าอย่าไปหรือผ่านทางที่มีกล้วยตานีปลูกไว้ อาจจะได้เจอดี ผมมีประสบการณ์ตรงเรื่องนี้เหมือนกัน มีอยู่วันนึงเหมือนว่าที่หมู่บ้านจะมีงาน กลางคืนเด็กๆอย่างพวกเราเลยไม่ต้องนอนเร็วกัน จากบ้านผมไปถนนใหญ่(ถนนเส้นหลักของหมู่บ้าน) ไปได้ 2 ทางคือ เดินตรงไปจากสะพานหน้าบ้านผม เดินขึ้นเนินเฉียงชันขึ้นไป ส่วนใหญ่จะไปทางนี้แหละ กับอีกทางคือเดินทางด้านล่าง (พื้นดินที่เป็นเส้นทางเดินเล็กๆเลาะริมฝั่ง) เดินไปจนสุดตึกปูนจะมีบันไดปูนขึ้นไปถนนเส้นหลัก วันนั้นไม่รู้นึกยังไงเลือกเดินเส้นทางที่สอง ระหว่างทางก่อนที่จะถึงบันไดปูน ด้านขวามือจะมีต้นกล้วยตานีอยู่หลายต้นเลยครับ คืนนั้นแสงจันทร์สาดส่อง มองเห็นเส้นทางเดินได้ พอเดินไปใกล้ถึงดงกล้วยตานี ในสมองมันก็ดันคิดถึงเรื่องผีๆขึ้นมา มันแว๊บเข้ามาในสมอง ผมก็เริ่มรู้สึกว่าต้องระวังตัวเตรียมตัวไว้ก่อน ผมจึงมองดงกล้วยตานีตลอดเมื่อเดินเข้าไปใกล้ขึ้นเรื่อยๆ แล้วสิ่งไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ผมดันเห็นผู้หญิงยืนอยู่ในดงกล้วยตานีเห็นชัดมาก แต่เห็นเป็นเงาๆนะ แต่เห็นชัดเลยครับว่ายืนอยู่ ถ้าเป็นท่านๆจะทำยังไง คงคิดว่าผมจะวิ่งล่ะสิ ไม่ครับผมเดินไปดูใกล้ๆเลยเพราะผมอยากรู้มากว่าจริงไหมใช่ไหม พอไปถึงดงกล้วยมีเงาผู้หญิงจริงๆครับ แต่มันเป็นเงาจากใบกล้วย แล้วมันรวมกันเป็นเงาผู้หญิง ผมลองขยับใบกล้วยไปมาเพื่อทดสอบ เงาก็มีการขยับตาม มันเป็นเงาของใบกล้วยที่เหมือนผู้หญิงจริงๆ ทำเอาขนลุกเหมือนกันนะครับ สยองเวลายืนมองเงาตรงนั้น ผมก็รีบผ่านตรงนั้นไปเพราะกลัวว่าเดี๋ยวอาจจะมีอะไรโผล่พรวดออกมา
เรื่องที่ 6 ผีมาขอส่วนบุญ (รึเปล่า)
เนื่องด้วยโรงเรียนได้จัดเข้าค่าย เป็นค่ายเกี่ยวกับธรรมะ คือจะมีการเรียนเรื่องพระพุทธศาสนา สอนโดยพระจากวัด มีการนอนที่โรงเรียน 1 หรือ 2 คืนจำไม่ได้และครับ แต่กิจกรรมหลักๆคือ เรียนรู้เกี่ยวกับพระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า ท่องบทสวดมนต์ และมีการสวดมนต์ นั่งสมาธิ ทำนองๆนี้ครับ คืนแรกเลยครับ หลังจากสวดมนต์เสร็จเตรียมตัวเข้านอน จะนอนรวมกันในห้องห้องที่จัดเตรียมไว้(เอาโต๊ะเก้าอี้ออก) หลังจากทุกคนเข้าห้องเรียนมากันหมดแล้ว ในห้องผมเริ่มมีสมาชิกในห้องมีปฏิกริยาแปลกๆ เริ่มได้ยินเสียงแปลกๆ และก็ทำให้หลายต่อหลายคนหวาดกลัว แต่คืนนั้นมีคนเห็นกันเยอะนะครับ แต่จะเล่าเฉพาะสิ่งที่ผมเห็นล่ะกัน ผมได้เห็นผู้หญิง ยืนอยู่ หน้าประตูทางเข้าห้องเรียน แต่ยืนอยู่ถัดจากทางเดินหน้าห้องไป ซึ่งไม่มีทางจะยืนตรงนั้นได้นะ เพราะว่าห้องเรียนที่ผมจะนอนเนี้ยมันอยู่ชั้น 2 ของตึก ชั้นล่างจะเป็นลานประชุม ลานสวดมนต์ รู้สึกว่าจะมีอะไรแปลกเกิดขึ้นรอบห้องเรียนเลยนะครับคืนนั้น ผมและเพื่อนๆก็มาสวดมนต์และแผ่เมตตากันแล้วจึงนอน
เรื่องที่ 7 คนที่นอนในมุ้ง
เรื่องนี้สืบเนื่องมาจากเรื่องที่ 6 ครับ จากการเข้าค่ายผมไม่แน่ใจว่าปีเดียวกันไหมแต่ว่ารอบนี้ จะปฏิบัติธรรมที่วัด (วัดกับโรงเรียนอยู่ใกล้กันหรือพูดง่ายๆผมเรียนโรงเรียนวัดนั้นแหละครับ) คืนนี้ต้องนอนที่วัดครับ หลังจากทำภารกิจเสร็จสิ้นก็ได้เวลานอน แล้วด้วยจังหวะและเวลาอีกแล้วครับ ตื่นมาตอนดึกไม่แน่ใจแต่น่าจะประมาณตี 1 ปวดฉี่ เลยเดินออกมาแล้วดันไปเห็นมีคนนอนอยู่ตรงศาลาที่อยู่ก่อนถึงเมรุ นอนอยู่ในมุ้งแล้วมีเทียนจุดสว่างอยู่ข้างๆ เห็นดังนั้นเลยเดินไปตรงนั้นครับเพราะถ้าเดินตรงผ่านตรงนั้นไปจะเป็นเมรุ แต่ถ้าเลี้ยวซ้ายจะเป็นคลองติดถนน เห็นว่ามันสว่างเลยไปฉี่ตรงนั้นเพราะถ้าไปห้องน้ำวัดมันมืดมากครับ เดินผ่านก็ชื่นใจครับ มีคนนอนอยู่จะได้ไม่ฟุ้งซ่าน ฉี่เสร็จก็เดินผ่านศาลาก็เห็นมีคนนอนในมุ้งนะ ก็ไม่ได้คิดอะไรเดินผ่านแล้วก็กลับไปนอน มารู้อีกทีก็ตอนเช้านั้นแหละครับ ว่าคนที่นอนในมุ้งน่ะ เป็นคนที่เสียชีวิตแล้ว แล้วเขานำมารอดำเนินการตอนเช้า นึกถึงเมื่อคืนแล้วขนลุก ดีนะไม่ได้เดินเข้าไปทัก แค่เดินผ่านเฉยๆ
เรื่องที่ 8 ผีหลอกทั้งหมู่บ้าน
นั่งนึกๆพอดีเรื่องนี้แว๊บเข้ามา เลยขอคั่นด้วยเรื่องนี้ก่อนล่ะกันครับ เป็นเรื่องเมื่อสมัยรุ่นพ่อผม ต้องเท้าความก่อนว่าหมู่บ้านผมจะเป็นอ่าวเล็กๆ เมื่อก่อนจะมีเรือสำเภามาจอดอยู่กลางทะเลเพื่อแลกเปลี่ยนซื้อขายของกัน เวลาที่เรือสำเภามาจะมีเสียงหวูดเรือดังเป็นสัญญาณให้รู้ว่า เรือสำเภามาแล้วนะ ใครต้องการเอาของอะไรไปแลกเปลี่ยนซื้อขายกัน ก็เตรียมตัวเตรียมของแล้วขับเรือออกไป จะเป็นแบบนี้ประจำๆ อยู่มาวันนึงตอนเช้ามืด(ถ้าจำไม่ผิด) ก็ได้ยินเสียงหวูดเรือสำเภาดังขึ้นคนในหมู่บ้านก็รีบตื่นรีบจัดข้าวของและลงเรือเพื่อจะไปยังจุดจอดเรือประจำๆ เวลาเรือสำเภามา แต่พอกำลังจะเอาเรือออกไป กลับเห็นแต่ความว่างเปล่าในทะเลไม่มีวี่แววของเรือสำเภาแม้แต่น้อย หมู่บ้านผมประมาณ 2-3 ร้อยหลังคาเรือนนะครับ โดนกันถ้วนหน้า เรื่องนี้เรื่องจริงแน่นอน สามารถถามคนเฒ่าคนแก่ในหมู่บ้านได้ เพราะโดนกันยกหมู่บ้าน
เรื่องที่ 9 ดวงไฟประหลาด
ช่วงประมาณ ม.ต้น ผมไม่ได้อยู่บ้านเกิดนะครับ ย้ายไปอยู่จังหวัดอื่นและไปเรียนที่อื่นเนื่องจากย้ายตามพ่อที่ต้องไปทำงานที่จังหวัดนั้นๆ และก็ตามธรรมเนียมปฏิบัติครับ เราก็จะต้องมีช่วงวันหยุดยาว หรือช่วงเทศกาลที่เราจะต้องกลับบ้านแล้วแต่จังหวะและโอกาส เรื่องนี้เกิดขึ้นจากการเดินทางกลับไปบ้านนี่แหละครับ ตอนขาไปปกติไม่มีอะไร แต่ตอนขากลับนี่สิ เหตุการณ์ในตอนนั้น พ่อเป็นคนขับรถ ข้างคนขับจะเป็นลุงเป็นคนขับรถของบริษัทที่พ่อผมจ้างให้มาช่วยเปลี่ยนมือเพราะต้องขับรถในระยะทางไกล ด้านหลังคนขับเป็นผมนั่งอยู่ริมหน้าต่างถัดมาเป็นน้องและแม่นั่งข้างกระจกหลังเบาะข้างคนขับ เราออกเดินทางกันตอนประมาณตีสาม ทุกคนในรถหลับยกเว้นผมกับพ่อผมที่ขับรถอยู่ ถ้าพ่อหลับนี่ยุ่งเลยนะครับ ฮาๆๆ ระหว่างทางจากหมู่บ้านของผมเพื่อเข้าไปยังตัวอำเภอประมาณ 14 กิโลเมตร สองข้างทางจะมืดๆ เป็นสวนมะพร้าวซะส่วนใหญ่ ขับไปจนไปใกล้ถึงทางเลี้ยวๆนึง ผมเห็นอะไรผิดปกติบางอย่างอยู่ด้านในของสวนมะพร้าวเป็นดวงไฟสีแดง แล้วมันกระพริบด้วยนะครับ มันจะแดงวาบขึ้นมา แล้วก็ค่อยๆวูบดับลง เป็นอย่างนี้ตลอดจังหวะค่อนข้างสม่ำเสมอ ผมเห็นดังนั้นเลยตั้งหน้าตั้งตาดูเลยครับว่าคืออะไร คืออยากรู้มาก ผมรอเวลาให้รถเข้าโค้งเพราะไอ้ดวงไฟนั้นก็อยู่ในตำแหน่งทางโค้งพอดิบพอดี พอรถเลี้ยวเข้าโค้งผมมองไปที่ดวงไฟระยะน่าจะประมาณ 20-30 เมตร สิ่งที่ผมเห็นคือ พอดวงไฟสีแดงวาบขึ้นมา ผมเห็นเป็นเส้นผมและปลายคางชัดเจนครับเพราะใกล้มาก แล้วรถก็เคลื่อนผ่านไป ผมได้แต่นั่งนิ่งและคิดว่ามันคืออะไร ...
โปรดติดตามตอนต่อไป ^--^