หน้าแรก
คอมมูนิตี้
ห้อง
แท็ก
คลับ
ห้อง
แก้ไขปักหมุด
ดูทั้งหมด
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
แท็ก
แก้ไขปักหมุด
ดูเพิ่มเติม
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
{room_name}
{name}
{description}
กิจกรรม
แลกพอยต์
อื่นๆ
ตั้งกระทู้
เข้าสู่ระบบ / สมัครสมาชิก
เว็บไซต์ในเครือ
Bloggang
Pantown
PantipMarket
Maggang
ติดตามพันทิป
ดาวน์โหลดได้แล้ววันนี้
เกี่ยวกับเรา
กฎ กติกา และมารยาท
คำแนะนำการโพสต์แสดงความเห็น
นโยบายเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล
สิทธิ์การใช้งานของสมาชิก
ติดต่อทีมงาน Pantip
ติดต่อลงโฆษณา
ร่วมงานกับ Pantip
Download App Pantip
Pantip Certified Developer
บนทางร่วม
กระทู้สนทนา
ปัญหาครอบครัว
แต่งกลอน
ถนนทอดยาวไกล
ไม่มีเส้นไหนไปแตะถึงขอบฟ้า
ไม่มีเครื่องมือถนอมวันเวลา
ถึงสุดปราถนาก็ต้องจากกัน
หนึ่งนาทีที่สวยงาม
ทำลายโมงยามที่โศกศัลย์
คืนที่โหดร้ายหายไปพลัน
วันที่สุขสันต์ก็ฟื้นคืน
พลานุภาพสิ่งใดใด
เพียงแค่ใจคิดหยิบยื่น
ริษยาก็ล้มคลืน
จิตชื่นมื่นตื่นรู้ตัว
เธออยากจะได้อะไร
ในหนทางไกลมืดสลัว
คือรัก คือหวัง คือครอบครัว
อย่าลืมตัว ลืมตนให้หม่นช้ำ
แค่คำทักทายมายามเช้า
วันนี้เราต่างสดใสไปยันค่ำ
โบราณว่า น้ำมิตร น้ำใจและน้ำคำ
เจ้าจงจำเอาไว้ให้จงดี
โอภาปราศัยให้ล้ำเลิศ
หากคมคายจะเกิดหม่นหมองศรี
หวังชนะคะคานรานไมตรี
ควรถ้อยทีถนอมคำ จำไว้เอย
▼
กำลังโหลดข้อมูล...
▼
แสดงความคิดเห็น
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
zzz น้ำร้อนปลาเป็น น้ำเย็นปลาตาย น้ำคำทำลาย น้ำใจปราณึ zzz
น้ำร้อนพา ปลารอด ปลอดภัยได้ ปลาเป็นวาย หลายทาง อย่างหรรษา น้ำเย็นเยียบ เฉียบเย็น เป็นต้องชา ปลาตายคา สายน้ำ ช้ำเพราะเย็น น้ำคำคน จนมี อยู่ที่ปาก ทำลายมาก สร้างมา พาให้เห็น น้ำใจดี มีสุข ทุกข์ไม่เป็น ป
ทองรำไร
ไม้ทองอุไร
อินทรวิเชียรฉันท์ 11 11 011 001 011 ไม้ทอง
รัชต์สารินท์
เมื่อนานมาแล้ว เคยใช้มดมาแทนเครื่องมือแพทย์
กว่า 3,000 ปีมาแล้ว ในโลกที่ไม่มีเข็ม ไม่มีด้าย และไม่มีโรงพยาบาล มนุษย์บางกลุ่มเคยใช้สิ่งมีชีวิตตัวเล็ก ๆ มาแทนเครื่องมือแพทย์ มันคือ "มด" ฟังดูเหมือนเรื่องเล่าแปลกประหลาด แต่ในบางพื้นที
Honeymile
" หญ้างาม "
ยามท้อแท้ อ่อนแอ แลไร้ค่า มองต้นหญ้า ท่ามกลาง วางความหมาย ว่าเยือกเย็น ยังแฝง แรงเร้นกาย แม้โดดเดี่ยว เดียวดาย ก็หายพลัน ด้วยห่อหุ้ม อุ้มอยู่ คู่หิมะ ปลิวปะทะ แพ้ชนะ มิโศกศัลย์ ทั้งสองสิ่ง จริงแยก แต
kinkan00
Otr of the Flame ออซ แห่ง เปลวเพลิง ตอนที่ 8 ใครอ่านแล้วคิดเห็นเป็นไงมาคุยกัน
สมาชิกหมายเลข 3942785
บทกวีแห่งถนนอับแสง
1. รอยแยกแห่งรุ่งอรุณโอ้ ฟ้าที่แย้มออกในยามเช้า — ไม่ใช่ด้วยความปลื้มปิติแต่ด้วยเสียงคร่ำครวญ ที่สั่นสะท้านเหนือขอบฟ้าดวงตะวันดิ้นรนจากพันธนาการแห่งเมฆทมิฬประหนึ่งนักโทษผลักฝาเหล็กด
ท้าวขี้เมี่ยง ดังปึ่ง
O ในค่ำฝน .. O
0 เยี่ยงไรหนอคิดย้อน .. แล้วร้อนรุ่ม กับเร้ารุมในจิตด้วยคิดถึง เหมือนแววตาวามนั้น .. ร่วมกันตรึง รอยหวานซึ้งลงทรวงแล้วหน่วงไว้ 0 จงรู้เถิด .. คะนึงหาบรรดามี มากกว่าที่รูปพรรณเคยฝันใฝ่ ทุกผูกพันทุกช่วง
สดายุ...
"สงครามที่ไม่มีวันชนะ" คำบอกเล่าแห่งความสิ้นหวังจากหน้าแนวของกัมพูชา
"ช่วงที่เวลาเหลือของลมหายใจ ไม่ใช่วันต่อวันแต่แค่เพียงวินาทีต่อวินาที" ทุกครั้งที่ยิงปืนใหญ่หรืออาวุธหนักออกไป ไม่นานหลังจากนั้นระเบิดจาก F16 ของไทยก็จะตกลงมาทำลายทุกอย่างโดยรอบอย่างไม่ทัน
สมาชิกหมายเลข 705333
ปานเทพวอนทหารอย่าใช้โดรน DJI เข้าใจ "กัน จอมพลัง" ปรารถนาดี แต่กัมพูชามีเครื่องมือโจมตี
วันนี้ (27 ก.ค.) นายปานเทพ พัวพงษ์พันธ์ ประธานมูลนิธิยามเฝ้าแผ่นดิน โพสต์ข้อความหัวข้อ "คำเตือนห้ามใช้โดรนจากจีน" ระบุว่า "แม้จะเข้าใจและต้องขอบคุณในความตั้งใจดีและปรารถนาดีของคุณกัน จอ
สมาชิกหมายเลข 7666195
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
ปัญหาครอบครัว
แต่งกลอน
บนสุด
ล่างสุด
อ่านเฉพาะข้อความเจ้าของกระทู้
หน้า:
หน้า
จาก
แชร์ :
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน
อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่
ยอมรับ
บนทางร่วม
ไม่มีเส้นไหนไปแตะถึงขอบฟ้า
ไม่มีเครื่องมือถนอมวันเวลา
ถึงสุดปราถนาก็ต้องจากกัน
หนึ่งนาทีที่สวยงาม
ทำลายโมงยามที่โศกศัลย์
คืนที่โหดร้ายหายไปพลัน
วันที่สุขสันต์ก็ฟื้นคืน
พลานุภาพสิ่งใดใด
เพียงแค่ใจคิดหยิบยื่น
ริษยาก็ล้มคลืน
จิตชื่นมื่นตื่นรู้ตัว
เธออยากจะได้อะไร
ในหนทางไกลมืดสลัว
คือรัก คือหวัง คือครอบครัว
อย่าลืมตัว ลืมตนให้หม่นช้ำ
แค่คำทักทายมายามเช้า
วันนี้เราต่างสดใสไปยันค่ำ
โบราณว่า น้ำมิตร น้ำใจและน้ำคำ
เจ้าจงจำเอาไว้ให้จงดี
โอภาปราศัยให้ล้ำเลิศ
หากคมคายจะเกิดหม่นหมองศรี
หวังชนะคะคานรานไมตรี
ควรถ้อยทีถนอมคำ จำไว้เอย