สวัสดีครับ เรื่องของผมไม่ได้มีอะไรมากหรอก แต่แค่อยากระบายบางอย่างที่โลกแห่งความเป็นจริงคนอย่างผมไม่สามารถพูดมันได้ โดยส่วนตัวผมเป็นคนที่พูดจาไม่เพราะเอาซะเลย(เป็นกับเพื่อนผู้ชาย) แต่ส่วนผู้หญิงนั้นหรอ หมาสักตัวถ้าออกมาต้องอาบน้ำแปรงขนให้มันเป็นหมาไฮโซซะก่อน(เอาง่ายๆคือเป็นคน"ไม่กล้า"พูดไม่เพราะกับเพื่อนผู้หญิงและสาวๆเลย) 3เดือนก่อนหน้านี้ ผมได้คุยกับผู้หญิงคนนึง ผมขอใช้นานสมมติว่าAละกัน ผมรู้สึกดีกับAนะ แต่บังเอิญ Aมีแฟนอยู่แล้ว ตอนแรกAก็ไม่ได้บอกว่ามีแฟน แต่พอนานๆเข้า ผมก็เห็นAคุยกับคนอื่นที่ผมคิดว่าน่าจะเป็นแฟนกัน พอผมถามไปAก็บอกตามจริงว่ามีแฟนแล้ว (เราก็คิดในใจ ทำไมมาบอกตอนที่รู้สึกดีแล้ววะเนี่ย จะทำยังไงดี..) แต่พอหลังจากนั้นAก็บอกว่า คนที่คบอยู่ตอนปัจจุบัน Aคบเพราะไม่อยากเลิก "เขาเป็นคนดี" ขอเวลาหน่อย ที่คบกันกับคนนั้นเพราะแพ้ความดี แต่กับตัวผมAบอกว่า เขารักและรู้สึกดีกับผมอยากให้เป็นอย่างนี้ไม่อยากให้ผมไปไหน และในตอนนั้นผมก็ได้รู้ว่า ผมควรจะทำอย่างไรต่อไป แต่สิ่งที่ไม่น่าเชื่อก็คือ ผมเลือกที่จะคุยต่อแทนที่ผมจะหายไปเพราะผมเริ่มรู้สึกรักAไปแล้วนี่นา.. แล้วพอเวลาผ่านไป จากที่ผมโทรหาทุกวันเพื่อคุยกัน อยู่ดีๆเขาก็เริ่มหายไป แล้วมาตอบทีหลังว่าไม่ว่างทำงานอยู่ แต่ในเฟสดันไปคุยกับแฟนคนนั้น ผมรู้สึกว่าเริ่มจะไม่ใช่ละ เราต้องทำไรสักอย่าง อย่างแรกคือเริ่มพูดออกแนวน้อยใจว่า แหม..คุยกันกับแฟนสนุกเลยนะ Aก็ตอบว่าไม่มีอะไรหรอกหน่า อ่า...ผมก็ไม่คิดอะไร แต่นับวันเริ่มไม่ไหวละ ทีนี้ต้องรอให้ผมโทรไป ไม่ทักไลน์-เฟสบุ๊คก่อนไม่งั้นก็จะไม่ทักกลับ ทั้งที่ก่อนหน้านี้ผมคิดว่าผมไม่เคยทำให้เขาหนักใจหรือต้องน้อยใจกับผมเลย จึงเกิดคำถามในตัวเองขึ้นว่า เราจะอยู่เป็นตัวไก่รองบ่อนแบบนี้ไม่ได้ละ ผมเลยถอยห่างๆไป และผมก็ได้ไปเจอกับผู้หญิงอีกคนนึง นามสมตติว่าB ผมก็คุยกับเขาแค่เป็นเพื่อน แต่อย่างที่บอกตอนต้น ผมเป็นคนพูดจาอ่อนหวาน ทำให้Bรู้สึกอบอุ่น และBก็ดันคิดไปไกลว่าเรากำลังคุยกันอยู่ ก็มาเม้นท์เฟสบุ๊คนู้นนี่นั้น (แต่ในตอนนั้นผมได้ห่างหายกับAไปละนะ และเขาก็ไม่ได้มาทักผมแล้ว) ผมก็คิดว่าเรื่องAกับผม เราคงเป็นแค่ทางผ่าน Aก็คงมีความสุขของเขาแล้ว และเมื่อได้คุยกับBไปได้สักระยะนึง Aโทรมาถามว่าBเป็นใคร ผมก็ตอบว่าเป็นเพื่อนกัน เม้นท์กันสนุกๆ (แต่ตอนนั้นผมก็คิดว่าทำไมยังต้องแคร์คนหลายใจพันธุ์นี้ด้วย) ผมก็เลยบอกว่าไม่มีอะไรจริงๆก็แค่เพื่อนกัน (ผมต้องนั่งอธิบายยาวๆเพื่ออะไรก็ไม่รู้ แต่ยังอยากให้Aเชื่อใจผม) แต่มันก็ไม่ได้ทำให้เขามีความเชื่อใจตัวผมเลย เพราะเขาเชื่อในความคิดของเขา ไม่มีอะไรเปลี่ยนใจเขาได้ ทำให้Aบอกว่าต่อไปจะไม่เชื่ออะไรผมอีกแล้ว คนหลอกลวงไหนบอกว่าจะไม่มีใครไง ผู้ชายมันก็เหมือนกันหมดทั้งโลกแหละ สันดานแบบนี้คุยกับคนอื่นไปทั่ว.. ผมก็ได้แต่ยิ้มที่ริมผีปากและวางสายไป โดยไม่ตอบโต้ใดๆทั้งสิ้น เพียงเพราะผมกลัวจะพูดอะไรไปแล้วทำให้เขาต้องเสียใจและผิดหวังในตัวผมมากกว่าเดิม และแล้วมันก็จบลงครับ.. ผมก็หายไปเลย ไม่คุยอะไรทั้งนั้น โทรมาก็ไม่รับ คนๆนี้ผมได้แต่เก็บคำว่าเกลียดไว้ในใจ ไม่พูดออกไป พูดมาได้ไงผู้ชายเหมือนกันทั้งโลก ทั้งที่ผมไม่เคยนอกใจใครนะ ไม่เคยให้ความหวังใครนะ ไม่เคยให้ความรู้สึกดีแล้วหายไปนะ แต่ทำไมผมต้องมาโดนคำแบบนี้แทนที่จะเป็นเธอเองมากกว่านะที่จะโดนคำนี้ไป......... "ผู้หญิงหลายใจ" ชาตินี้อย่าขอได้เจอกันอีกเลย โลกของผมไม่ได้สวยงามหรอกครับ แต่ผมรับไม่ได้จริงๆกับคำว่าผู้ชายเหมือนกันทั้งโลก อย่างน้อยๆพ่อผมก็เป็นคนดีคนนึงแหละ และอีกหลายๆคน ผมไม่ชอบคำนี้เลย การเหมารวมเนี่ยมันทำให้ผมรู้สึกว่า ผมดูแย่มาก แต่เขานั่นสิแย่กว่าผมเยอะ ผมไม่เคยว่าหรือด่าอะไรAเลย เพียงเพราะผมไม่อยากด่าผู้หญิงแค่นั้นเอง แต่ผมก็ได้มาระบายในนี้แล้ว ขอด่าAที่เป็นนามสมมติสักครั้งทีนะครับ e.เ-ี้ย
ถึงผู้หญิงคนนึงที่หลายใจ