ห่างกันสักพักเถอะ

เมื่อประมาณอาทิตย์ที่แล้ว ดิฉันกับแฟนทะเลาะกัน ไม่ใช่เรื่องชู้สาวนะคะ แต่เป็นเรื่องเล็กๆแล้วกลายเป็นเรื่องใหญ่ เหตุเกิดจากการไม่ยอมกัน ต่างคนต่างงอน สุดท้ายแล้วแฟนดิฉันก็พูดมา คุยกันไม่รู้เรื่องแบบนี้ก็ไม่คุยแล้ว ห่างกันสักพักเถอะ จะกลับไปอยู่ที่บ้านล่ะ ในตอนนั้นดิฉันก็ทำเป็นปากไม่ตรงกับใจพูดใส่ไปว่า เออ จะไปไหนก็ไป แล้วเค้าก็ไปคะ เก็บของใส่กระเป๋าแล้วขับรถออกไปเลย เรื่องที่เราสองคนทะเลาะกันในวันนั้นมันไม่ใช่เรื่องใหญ่เลย แต่ต่างคนต่างไม่ยอมกัน ไม่ยอมใจเย็นๆเลยเป็นเช่นนี้ พอแฟนดิฉันขับรถออกจากบ้าน ดิฉันก็รู้สึกใจหายแว๊บบบ เฮ้ย ไปจริงด้วยเว้ย แต่นะเป็นผู้หญิงที่แบบว่าไปก็ไปสิไม่ง้อ ไม่โทรตาม แต่ในใจร้อนเป็นไฟสุดๆ คิดไปต่างๆนาๆ ว่าเค้าจะไปที่ไหน

สักพักใหญ่ๆ แฟนก็โทมา "ไม่คิดจะโทตามหรือไง? นี้ไปจริงๆนะ" เอ้า ยังมีหน้ามาถามแบบนี้อีก ดิฉันก็บอกว่าอยากไปไหนก็ไปเถอะ สบายใจแล้วค่อยกลับ ห่างกันสักพักก็ได้ เพื่ออะไรจะดีขึ้น จะได้รู้ว่ายังรักกันอยู่รึเปล่า (พูดซะเป็นนางเอก) และเค้าก็ไปจริงๆ กลับไปที่บ้านของเค้าที่อยู่ต่างจังหวัด พอเค้าไปถึงที่บ้านก็เอาเบอร์แม่ของเค้าโทรเข้าเครื่องดิฉัน บอกว่าจะได้เชื่อว่ากลับมาบ้านจริงๆ หลังจากนั้นเราสองคนเริ่มเย็นลงคะ พูดจากันดีขึ้น เค้าเป็นฝ่ายกล่าวขอโทษก่อน ทั้งที่เรื่องนี้เค้าไม่ได้ผิดอะไร ดิฉันแอบงี่เง่า เอาแต่ใจมากไป แต่ก็ขอโทษเค้าเช่นกันที่งี่เง่าเกินเหตุ

ทางบ้านเค้า ขอแรงเค้าช่วยเหลืองานที่บ้าน เลยทำให้เค้าต้องอยู่ที่นั้น 3-4 วัน ตลอดระยะเวลา เค้าโทหาดิฉันบ่อยตลอด แทบจะทุกชั่วโมง ส่งข้อความ(หวานๆ)หากัน แบบที่ตอนอยู่ด้วยกันไม่ค่อยได้ทำ มันทำให้ดิฉันรู้สึก เหมือนกับกลับไปตอนแรกๆที่คบกันใหม่ๆ มันนานแค่ไหนแล้วที่เราสองคนไม่ได้พูดคำว่า "คิดถึง ฝันดีนะ" หรือโทรหากันตอนนอนไม่หลับ เพราะเราสองคนและลูกไม่เคยห่างกัน หรือไม่เคยไม่ได้นอนด้วยกันเลยตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา นี้สินะที่เรียกว่าความคิดถึง นานเท่าไรแล้วที่ไม่ได้รู้สึกแบบนี้กัน การห่างสักพักของเราสองคน ยังทำให้รู้ว่าเรายังแคร์กันอยู่ ยังมีความรู้สึกดีๆต่อกันอยู่เหมือนเดิม

-สะกดผิดตรงไหนขอโทษด้วยนะคะ-