ฉันไม่เคยอยากเป็นพระจันทร์

ฉัน คือ พระจันทร์

นานมาแล้วที่ฉันได้รู้จักกับคน ๆ หนึ่ง
เขาเป็นคนเดียว ที่สามารถบินขึ้นมาคุยกับฉันได้

ทุก ๆ วัน เขาจะมาพร้อมกับเรื่องราวบนโลก
ซึ่งเป็นเรื่องที่ฉันรู้อยู่แล้ว เพราะฉันเฝ้ามองโลกใบนี้มานานเหลือเกิน
แต่ไม่รู้ทำไม พอมันออกมาจากปากของเขา
ฉันกลับไม่เบื่อที่จะได้รู้ในเรื่องเหล่านั้นอีกครั้ง

ฉันเคยถามว่า ยังมีคนที่ทำได้เหมือนเขาอีกไหม
เขาส่ายหัว แล้วพูดกลับมาด้วยน้ำเสียงปกติว่า
"ไม่รู้สินะ อาจจะมี หรืออาจจะไม่ก็ได้"

ฉันไม่ถามต่อ และกลับมาเป็นฝ่ายรับฟังเรื่องราวอีกครั้ง

ความลับข้อหนึ่งที่ฉันเก็บไว้
คือ ในหนึ่งเดือน ฉันจะพูดได้แค่หนึ่งครั้งเท่านั้น

หลายครั้ง ที่ฉันเผลอหลุดถามคำถามไร้สาระออกไป
(ก็ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ไม่เคยมีใครบินขึ้นมาคุยกับฉันได้นี่นา)

ในตอนแรกฉันก็ไม่ได้คิดอะไรหรอก แต่พอยิ่งเวลาผ่านไป ทุกครั้งที่ฉันหลุดถามคำถามที่ไม่จำเป็น
ฉันก็กลัวว่า เขาจะเบื่อหรือเปล่า ที่ต้องพูดอยู่ฝ่ายเดียว
เพราะกว่าฉันจะพูดได้อีกครั้ง ก็คืออีกหนึ่งเดือนนั่นล่ะ

ฉันอยากให้เขาสังเกตได้ว่า ฉันมีข้อจำกัดนี้อยู่ แต่เขาก็ไม่

จนวันหนึ่ง
เขาถามว่า ในจักรวาลนี้ ฉันชอบอะไรมากที่สุด
ฉันคิดอยู่นาน ก่อนจะตอบว่า ฉันชอบดวงอาทิตย์
(เพราะแสงของมัน ทำให้คนบนโลกมองเห็นฉัน)

เขายิ้ม และพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่เบาลง
"พระจันทร์ ก็ต้องคู่กับพระอาทิตย์อยู่แล้วสินะ"

ฉันตกใจมาก เมื่อเห็นเขากำลังบินกลับลงไป
แต่ก็ไม่อาจจะเรียกเขากลับมาได้

จนถึงวันนี้ เขาก็ยังไม่เคยบินขึ้นมาอีกเลย

แต่ฉันก็ยังรอต่อไป
เพื่อตอบคำถามเดิมของเขาอีกครั้ง