คนที่เรียนเก่ง ฉลาด หรือไอคิวสูงๆ ทำไมถึงไม่ค่อยชอบสุงสิงกะใคร

จากประสบการณ์ที่ตัวผมเองมักจะเป็นตัวกลางเสมอ ในการคบหากลุ่มคนฉลาด กับทั่วไป ทั้งที่เรียนและทำงาน
คือผมเป็นคนที่คุยเรื่องยากๆทฤษฏีก็ได้ หรือคุยเรื่องไร้สาระก็ได้ เลยเข้าได้ทั้ง2กลุ่ม
อย่างที่เรียน คนเรียนเก่งมักจะมีปัญหาคือ
-ถูกเกาะเป็นปลิง คนทั่วไปมักมาขอโน่นนี่ ขอให้ช่วย ขอเข้ากลุ่มทำงานกลุ่มแต่ทำผลงานได้ไม่ดี ขอให้ช่วยติว ขอๆๆๆๆๆตลอด ชอบฝากความหวังไว้กับคนเก่ง เลยทำให้กดดันหนัก
-คุยกับคนโง่ไม่รู้เรื่อง แบบว่ายกเหตุผลมาพูด รู้ถึงได้พูด แต่พอมาคุยกับคนที่ไม่ค่อยใช้เหตุปล ตัดสินอะไรแค่ว่าชอบหรือไม่ชอบ อธิบายอะไรต้องใช้เวลานาน ต้องอธิบายเกินความจำเป็นเพื่อให้พวกโง่เข้าใจ
-สุดท้าย พอทำไม่ได้ หรือปฎิเสธไป ผลที่ได้รับคือการโดนด่า หาว่าเห็นแก่ตัว ทั้งๆที่ตัวเองแทบจะไม่ได้ไปรบกวนคนพวกนี้เลย แต่กลับต้องเสียสละให้เต็มที่

เทียบกับคบหาคนแบบเดียวกัน สนใจเหมือนๆกัน แข่งกันเอง ยังสนุกกว่าเลย

คนที่โง่คือคนที่คิดว่าคนฉลาด eq ต่ำครับ ลองมองตัวเองดู ว่าทำไมเขาถึงไม่สุงสิงด้วย

ผมไม่ได้ IQ สูงปรี๊ด แต่พอดีไปอยู่ในสังคมที่มีแต่คน IQ ต่ำกว่า (เป็นหัวหมาอะครับพูดง่ายๆ)
เหตุผลที่ผมไม่ค่อยสุงสิงกับใครเพราะ ผมรู้ทัน รู้ไส้รู้พุงพวกเขาหมด
เหมือนละคร หน้ากากดอกซ่อนกลิ่น อะครับ

_{ความจริงของชีวิตและโลกสีเทา}