หนังสือเล่มใหม่ของ สตีเวน เจอร์ราร์ด “My Liverpool Story” ได้วางจำหน่ายในวันนี้แล้ว และ liverpool.com ยินดีที่จะนำบางส่วนอันสุดพิเศษมาให้คุณได้อ่านก่อนใคร
ซึ่งตอนนี้ วางจำหน่ายทั้งรูปแบบที่เป็นเล่มและ E-book โดยหนังสือ My Liverpool Story เป็นหนังสือภาพฉลองของอาชีพในแอนฟิลด์ของเจอร์ราร์ด ภาพถ่ายสีกว่า 150 ภาพ และความคิดเห็นที่น่าสนใจจากกัปตัน
ในหนังสือเล่มพิเศษนี้ เจอร์ราร์ด บอกเล่าเกี่ยวกับ ช่วงเวลาในชีวิตของเขาที่เปลี่ยนไปตลอดกาล หลังจากลิเวอร์พูลแสดงตัวอย่างชัดเจนว่าพวกเขาต้องการเซ็นสัญญากับเด็กมากพรสวรรค์วัย 8 ขวบ
คำสามคำที่เปลี่ยนชีวิตของผม : ลิเวอร์พูลต้องการเธอ
ผมแทบไม่เชื่อในเวลานั้น แต่เมื่อพ่อของผมบอกผมเกี่ยวกับความสนใจจากแอนฟิลด์ในค่ำคืนหนึ่งที่บ้านในฮายตัน ทุกสิ่งทุกอย่างได้เปลี่ยนแปลงไปสำหรับผม : เส้นทางในชีวิตของผม, ก้าวย่างที่ผมจะเติบโตไป, ทางเลือกที่ผมเลือกจากวันนั้น
ผมยังเด็กมาก – แค่ 8 ขวบ – แต่นั่นแหละที่เป็นไป ตำนานรักบทหนึ่งได้เรอ่มต้นขึ้น เดฟ แชนนอน โค้ชที่ Liverpool’s Centre of Excellence ได้ทาบทามกับ เบน แม็คอินไทร์ ผู้จัดการทีมในทีมวิสตัน จูเนียร์ ซึ่งเป้นทีมในซันเดย์ ลีก ที่ผมเล่นให้ และเขาได้บอกข่าวต่อกับพ่อของผม
พ่อไม่ได้ประหลาดใจอะไรเลย เขาคุ้นเคยกับการที่มีแมวมองดึงเขาไปหลังเกมและพูดว่า “มิดฟิลด์ใช่เด็กของคุณรึเปล่า?” พวกเขามักจะบอกว่า “เราชอบเขา เราอยากให้เขามาและฝึกซ้อมกับเรา”
แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด, เอฟเวอร์ตันและแมนเชสเตอร์ ซิตี ตามก็จ้องจะเข้ามา จากจุดนั้น พวกเขาไม่ต้องการให้หนึ่งในพวกเขา ซึ่งเป็นคู่แข่งสำคัญ ตัดหน้าคว้าเด็กมากพรสวรรค์ไปใต้จมูกของพวกเขา ดังนั้นจึงนำไปสู่การเชื้อเชิญให้ผมไปทดสอบฝีเท้าที่ศูนย์ฝึกกีฬา เวอร์นอน แซงสเตอร์ ซึ่งเคยเป็นเงาของแอนฟิลด์ แต่ในตอนนี้ไม่แล้ว หรือไปที่เมลวูด ในช่วงปิดเทอม
เมลวูด? สนานที่ซึ่งนักเตะทีมชุดใหญ่ฝึกซ้อม? ผมเนี่ยนะ?
ภาพถ่ายโดย ลอรี ฟิชเชอร์
เพียงแค่ที่รถแล่นผ่านประตูเหล็กของสนามซ้อม ก็เป็นความรู้สึกอันสุดแสนพิเศษแล้ว และระหว่างทางที่นั่นกับพ่อของผม ผมจินตนาการถึงการได้ประจันหน้ากับนักเตะอย่าง จอห์น บาร์นส์ และ รอนนี วีแลน
แน่นอน มันไม่มีโอกาสหรอก พวกทีมชุดใหญ่กลับกันไปตั้งนานแล้ว และมันก็เป็นกลางคืน ซึ่งต้องได้รับอนุญาตก่อนจึงเข้ามาได้ นั่นแหละ สิ่งแรกที่ทำให้ผมหลงใหลราวกับอยู่ในมนต์สะกด สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ซึ่งถูกทำให้มีมนต์ขลังจากบรรดานักเตะผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เคยเล่นฟุตบอล…บนหญ้าผืนนี้ มันไม่ใช่ผืนดินไร้ค่า อย่างที่ถนนไอรอนไซด์ ที่ซึ่งผมแกล้งทำตัวเป็นนักฟุตบอลอาชีพในทุกๆครั้งที่มีเวลาว่าง มันดูเหมือนเป็นพรม ลานสีเขียว สมบูรณ์แบบสุดๆ
ตอนนั้น ผมไม่ได้ใส่ใจเลยว่า ผมดีพอหรือไม่ วิสตัน จูเนียร์ เป็นสโมสรที่ดี และเคยมีหลังสือโปรแกรมกับรายงานการแข่งขันด้วย ผมทำแฮตทริกเชียวนะ
ผมรู้ว่าผมสำคัญสำหรับทีมลีกวันอาทิตย์ของผม บางทีผมอาจจะดีที่สุดในลีก แต่เมื่อคุณเลื่อนขึ้นไปที่ลิเวอร์พูล เพื่อเล่นในเกมทดสอบฝีเท้าเล็กๆเกมหนึ่ง และเห็นเด็กคนอื่นๆ ทำในสิ่งที่ได้รับการฝึกฝนเหมือนๆกัน : ว้าวววว มีนักเตะดีๆคนอื่นที่นี่ด้วย! โลกใบใหม่ถูกเปิดตรงหน้าผม และมันคือแห่งเดียวที่ผมอยากจะมีส่วนร่วมด้วยจริงๆ
หนังสือเล่มใหม่ของ สตีเวน เจอร์ราร์ด “My Liverpool Story”
ซึ่งตอนนี้ วางจำหน่ายทั้งรูปแบบที่เป็นเล่มและ E-book โดยหนังสือ My Liverpool Story เป็นหนังสือภาพฉลองของอาชีพในแอนฟิลด์ของเจอร์ราร์ด ภาพถ่ายสีกว่า 150 ภาพ และความคิดเห็นที่น่าสนใจจากกัปตัน
ในหนังสือเล่มพิเศษนี้ เจอร์ราร์ด บอกเล่าเกี่ยวกับ ช่วงเวลาในชีวิตของเขาที่เปลี่ยนไปตลอดกาล หลังจากลิเวอร์พูลแสดงตัวอย่างชัดเจนว่าพวกเขาต้องการเซ็นสัญญากับเด็กมากพรสวรรค์วัย 8 ขวบ
คำสามคำที่เปลี่ยนชีวิตของผม : ลิเวอร์พูลต้องการเธอ
ผมแทบไม่เชื่อในเวลานั้น แต่เมื่อพ่อของผมบอกผมเกี่ยวกับความสนใจจากแอนฟิลด์ในค่ำคืนหนึ่งที่บ้านในฮายตัน ทุกสิ่งทุกอย่างได้เปลี่ยนแปลงไปสำหรับผม : เส้นทางในชีวิตของผม, ก้าวย่างที่ผมจะเติบโตไป, ทางเลือกที่ผมเลือกจากวันนั้น
ผมยังเด็กมาก – แค่ 8 ขวบ – แต่นั่นแหละที่เป็นไป ตำนานรักบทหนึ่งได้เรอ่มต้นขึ้น เดฟ แชนนอน โค้ชที่ Liverpool’s Centre of Excellence ได้ทาบทามกับ เบน แม็คอินไทร์ ผู้จัดการทีมในทีมวิสตัน จูเนียร์ ซึ่งเป้นทีมในซันเดย์ ลีก ที่ผมเล่นให้ และเขาได้บอกข่าวต่อกับพ่อของผม
พ่อไม่ได้ประหลาดใจอะไรเลย เขาคุ้นเคยกับการที่มีแมวมองดึงเขาไปหลังเกมและพูดว่า “มิดฟิลด์ใช่เด็กของคุณรึเปล่า?” พวกเขามักจะบอกว่า “เราชอบเขา เราอยากให้เขามาและฝึกซ้อมกับเรา”
แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด, เอฟเวอร์ตันและแมนเชสเตอร์ ซิตี ตามก็จ้องจะเข้ามา จากจุดนั้น พวกเขาไม่ต้องการให้หนึ่งในพวกเขา ซึ่งเป็นคู่แข่งสำคัญ ตัดหน้าคว้าเด็กมากพรสวรรค์ไปใต้จมูกของพวกเขา ดังนั้นจึงนำไปสู่การเชื้อเชิญให้ผมไปทดสอบฝีเท้าที่ศูนย์ฝึกกีฬา เวอร์นอน แซงสเตอร์ ซึ่งเคยเป็นเงาของแอนฟิลด์ แต่ในตอนนี้ไม่แล้ว หรือไปที่เมลวูด ในช่วงปิดเทอม
เมลวูด? สนานที่ซึ่งนักเตะทีมชุดใหญ่ฝึกซ้อม? ผมเนี่ยนะ?
ภาพถ่ายโดย ลอรี ฟิชเชอร์
เพียงแค่ที่รถแล่นผ่านประตูเหล็กของสนามซ้อม ก็เป็นความรู้สึกอันสุดแสนพิเศษแล้ว และระหว่างทางที่นั่นกับพ่อของผม ผมจินตนาการถึงการได้ประจันหน้ากับนักเตะอย่าง จอห์น บาร์นส์ และ รอนนี วีแลน
แน่นอน มันไม่มีโอกาสหรอก พวกทีมชุดใหญ่กลับกันไปตั้งนานแล้ว และมันก็เป็นกลางคืน ซึ่งต้องได้รับอนุญาตก่อนจึงเข้ามาได้ นั่นแหละ สิ่งแรกที่ทำให้ผมหลงใหลราวกับอยู่ในมนต์สะกด สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ซึ่งถูกทำให้มีมนต์ขลังจากบรรดานักเตะผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เคยเล่นฟุตบอล…บนหญ้าผืนนี้ มันไม่ใช่ผืนดินไร้ค่า อย่างที่ถนนไอรอนไซด์ ที่ซึ่งผมแกล้งทำตัวเป็นนักฟุตบอลอาชีพในทุกๆครั้งที่มีเวลาว่าง มันดูเหมือนเป็นพรม ลานสีเขียว สมบูรณ์แบบสุดๆ
ตอนนั้น ผมไม่ได้ใส่ใจเลยว่า ผมดีพอหรือไม่ วิสตัน จูเนียร์ เป็นสโมสรที่ดี และเคยมีหลังสือโปรแกรมกับรายงานการแข่งขันด้วย ผมทำแฮตทริกเชียวนะ
ผมรู้ว่าผมสำคัญสำหรับทีมลีกวันอาทิตย์ของผม บางทีผมอาจจะดีที่สุดในลีก แต่เมื่อคุณเลื่อนขึ้นไปที่ลิเวอร์พูล เพื่อเล่นในเกมทดสอบฝีเท้าเล็กๆเกมหนึ่ง และเห็นเด็กคนอื่นๆ ทำในสิ่งที่ได้รับการฝึกฝนเหมือนๆกัน : ว้าวววว มีนักเตะดีๆคนอื่นที่นี่ด้วย! โลกใบใหม่ถูกเปิดตรงหน้าผม และมันคือแห่งเดียวที่ผมอยากจะมีส่วนร่วมด้วยจริงๆ