สวัสดีค่ะ สมัครยูสเซอร์เพื่อการนี้โดยเฉพาะ
ปกติเป็นติ่งพันทิปอยู่แล้วค่ะ ชอบเข้ามาอ่านเรื่องเล่าของทุกๆคน แต่วันนี้เป็นฝ่ายขอเล่าบ้างนะคะ
วันนี้ จขกท. ไปทำธุระที่โรงละครอักษรามา ตอนแรกก็ไปกับเพื่อนค่ะ แต่ไปๆมาๆ เพื่อนต้องกลับก่อน เลยต้องอยู่ทำธุระคนเดียวให้เสร็จ พอทุกอย่างเรียบร้อย เราหิวค่ะ ยังไม่ทานอะไรตั้งแต่เช้าเลย (ซึ่งตอนนั้น4โมงครึ่งแล้วค่ะ) เลยกะจะแวะหาอะไรทานแถวๆอนุสาวรีย์ชัยฯก่อน แล้วค่อยเดินทางกลับสู่ชานเมืองบ้านเรา แวบแรกเราจะไปทานข้าวมันไก่เจ๊วาค่ะ ไม่ได้ทานนานแล้ว แต่เรากลับเลือกที่จะแวะยาโยอิสาขาเซนจูรี่ ด้วยเหตุที่ว่า ขี้เกียจเดินแล้ว หิวมาก ขอหาอะไรเข้าปากก่อนละกัน เราก็เลือกที่นั่งสำหรับ2ท่าน เพราะเรามาคนเดียว เราเลยเลือกโต๊ะที่ติดกับแคชเชียร์ และนั่งหันหลังให้กับหน้าร้าน คือเรานั่งหันเข้าไปในร้าน ฉะนั้นใครเดินเข้าเดินออก เราจะไม่รู้ไม่เห็นทั้งสิ้น
เราก็สั่งอาหารปกติค่ะ อาหารก็มาแล้ว จัดเลยค่ะ เต็มที่ ไม่มีใครสนใจเราอยู่แล้ว แต่ทานได้สักพักค่ะ ก็มีคนเลือกโต๊ะด้านข้าง ซึ่งโต๊ะนั้นก็เป็นโต๊ะสำหรับ2ท่าน มีกระจกลายดอกสไตล์ยาโยอิกั้นอยู่ หัวใจเราเต้นแรงมากค่ะ เต้นแรงกับพอๆตอนที่เราเห็นคุณพิศุทธิ์ กับคุณเขมชาติเปลือย โชว์เรือนร่างเลยค่ะ เราเลยแอบเหล่มองโต๊ะข้างๆ คุณพระ! นั่นบุรุษนิ เขาใส่เสื้อคลุมแขนยาว ใส่หูฟัง หน้าตามองไม่ชัด แต่บอกเลยค่ะ ว่าใจเราเต้นแรงมากขึ้นกว่าเดิม ในห้วงความคิดเรา ณ เวลานั้น มันคือการเดทผ่านกระจกกั้นอ่ะค่ะ เหมือนเรามาด้วยกัน แต่แยกกันนั่ง กลัวเป็นข่าว แอบมองกันและกัน กินข้าวด้วยกัน ฟังเพลงไปด้วยกัน ยิ้มไปด้วยกัน (มโนที่สุด) เราก็กรี๊ดกร๊าดกับหมู่เพื่อน ตามประสาสตรีติดโซเชี่ยล มโนไปต่างๆนานา ว่าเขามองเราบ้างละ ยิ้มให้บ้างละ ซึ่งเราไม่แน่ใจว่าเขาแอบมองเราบ้างไหม แต่เราหาโอกาสมองเขาตลอดเวลา นั่งรอเวลา ว่าจะเอายังไงดี มองแล้วปล่อยผ่าน หรือว่าจะทำความรู้จัก เราได้ทำการปรึกษาพี่สาวคนสนิท ว่าจะทำอย่างไรดีนะ บอกก่อนเลยนะคะ ว่าปกติเราไม่ค่อยสนใจใครตั้งแต่แรกพบ แต่คนนี้ทำให้เราสนใจเขามากจริงๆค่ะ เราอยากรู้จักอ่ะ!!
มาต่อที่พี่สาวของ จขกท.นะคะ
พี่สาวเราก็แนะว่า "เขียนไอดีไลน์ใส่กระดาษแล้วยื่นให้เขาสิ" ตอนนั้น เราเดินออกมาจากร้านแล้ว มาหลบผู้คนในห้องน้ำ ตั้งสติ และลีลาอยู่สักพักว่าจะยังไงต่อไป สรุป เราก็ตัดสินใจเดินกลับไปที่ร้าน แต่คุณพระ!! เขากลับไปแล้ว เราเศร้าอัตโนมัติ รู้สึกเลยว่านอยด์ เราก็เลยบ่นกับพี่สาวคนสนิทคนเดิม พี่เขาเลยแนะให้ตามหาดูสิ เราไม่รู้จะทำยังไง เลยต้องพึ่งพันทิป เผื่อจะมีมนต์รักพันทิปอีกสักคู่ >.<
ถึงอย่างไรก็ตาม เราจะเจอเขาไหม เขาจะสนใจเราหรือเปล่า เขาอาจจะมีใครอยู่แล้ว หรือเขาอาจจะเป็นเก้งไม่สนใจชะนีน้อยอย่างเราก็ตาม เราจะบอกคุณว่า "ขอบคุณที่ทำให้อาหารมื้อนี้ของเราอร่อยยิ่งขึ้นนะคะ"
ตามหา "มนต์รักยาโยอิ ณ เซนจูรี่"
ปกติเป็นติ่งพันทิปอยู่แล้วค่ะ ชอบเข้ามาอ่านเรื่องเล่าของทุกๆคน แต่วันนี้เป็นฝ่ายขอเล่าบ้างนะคะ
วันนี้ จขกท. ไปทำธุระที่โรงละครอักษรามา ตอนแรกก็ไปกับเพื่อนค่ะ แต่ไปๆมาๆ เพื่อนต้องกลับก่อน เลยต้องอยู่ทำธุระคนเดียวให้เสร็จ พอทุกอย่างเรียบร้อย เราหิวค่ะ ยังไม่ทานอะไรตั้งแต่เช้าเลย (ซึ่งตอนนั้น4โมงครึ่งแล้วค่ะ) เลยกะจะแวะหาอะไรทานแถวๆอนุสาวรีย์ชัยฯก่อน แล้วค่อยเดินทางกลับสู่ชานเมืองบ้านเรา แวบแรกเราจะไปทานข้าวมันไก่เจ๊วาค่ะ ไม่ได้ทานนานแล้ว แต่เรากลับเลือกที่จะแวะยาโยอิสาขาเซนจูรี่ ด้วยเหตุที่ว่า ขี้เกียจเดินแล้ว หิวมาก ขอหาอะไรเข้าปากก่อนละกัน เราก็เลือกที่นั่งสำหรับ2ท่าน เพราะเรามาคนเดียว เราเลยเลือกโต๊ะที่ติดกับแคชเชียร์ และนั่งหันหลังให้กับหน้าร้าน คือเรานั่งหันเข้าไปในร้าน ฉะนั้นใครเดินเข้าเดินออก เราจะไม่รู้ไม่เห็นทั้งสิ้น
เราก็สั่งอาหารปกติค่ะ อาหารก็มาแล้ว จัดเลยค่ะ เต็มที่ ไม่มีใครสนใจเราอยู่แล้ว แต่ทานได้สักพักค่ะ ก็มีคนเลือกโต๊ะด้านข้าง ซึ่งโต๊ะนั้นก็เป็นโต๊ะสำหรับ2ท่าน มีกระจกลายดอกสไตล์ยาโยอิกั้นอยู่ หัวใจเราเต้นแรงมากค่ะ เต้นแรงกับพอๆตอนที่เราเห็นคุณพิศุทธิ์ กับคุณเขมชาติเปลือย โชว์เรือนร่างเลยค่ะ เราเลยแอบเหล่มองโต๊ะข้างๆ คุณพระ! นั่นบุรุษนิ เขาใส่เสื้อคลุมแขนยาว ใส่หูฟัง หน้าตามองไม่ชัด แต่บอกเลยค่ะ ว่าใจเราเต้นแรงมากขึ้นกว่าเดิม ในห้วงความคิดเรา ณ เวลานั้น มันคือการเดทผ่านกระจกกั้นอ่ะค่ะ เหมือนเรามาด้วยกัน แต่แยกกันนั่ง กลัวเป็นข่าว แอบมองกันและกัน กินข้าวด้วยกัน ฟังเพลงไปด้วยกัน ยิ้มไปด้วยกัน (มโนที่สุด) เราก็กรี๊ดกร๊าดกับหมู่เพื่อน ตามประสาสตรีติดโซเชี่ยล มโนไปต่างๆนานา ว่าเขามองเราบ้างละ ยิ้มให้บ้างละ ซึ่งเราไม่แน่ใจว่าเขาแอบมองเราบ้างไหม แต่เราหาโอกาสมองเขาตลอดเวลา นั่งรอเวลา ว่าจะเอายังไงดี มองแล้วปล่อยผ่าน หรือว่าจะทำความรู้จัก เราได้ทำการปรึกษาพี่สาวคนสนิท ว่าจะทำอย่างไรดีนะ บอกก่อนเลยนะคะ ว่าปกติเราไม่ค่อยสนใจใครตั้งแต่แรกพบ แต่คนนี้ทำให้เราสนใจเขามากจริงๆค่ะ เราอยากรู้จักอ่ะ!!
มาต่อที่พี่สาวของ จขกท.นะคะ
พี่สาวเราก็แนะว่า "เขียนไอดีไลน์ใส่กระดาษแล้วยื่นให้เขาสิ" ตอนนั้น เราเดินออกมาจากร้านแล้ว มาหลบผู้คนในห้องน้ำ ตั้งสติ และลีลาอยู่สักพักว่าจะยังไงต่อไป สรุป เราก็ตัดสินใจเดินกลับไปที่ร้าน แต่คุณพระ!! เขากลับไปแล้ว เราเศร้าอัตโนมัติ รู้สึกเลยว่านอยด์ เราก็เลยบ่นกับพี่สาวคนสนิทคนเดิม พี่เขาเลยแนะให้ตามหาดูสิ เราไม่รู้จะทำยังไง เลยต้องพึ่งพันทิป เผื่อจะมีมนต์รักพันทิปอีกสักคู่ >.<
ถึงอย่างไรก็ตาม เราจะเจอเขาไหม เขาจะสนใจเราหรือเปล่า เขาอาจจะมีใครอยู่แล้ว หรือเขาอาจจะเป็นเก้งไม่สนใจชะนีน้อยอย่างเราก็ตาม เราจะบอกคุณว่า "ขอบคุณที่ทำให้อาหารมื้อนี้ของเราอร่อยยิ่งขึ้นนะคะ"