สวัสดีค่ะเพื่อนๆชาวพันทิพทุกคน
คือมีเรื่องอยากเล่าให้เพื่อนๆทุกคนฟัง
เรื่องนี้อาจจะดูเกินจริงเหมือนเราเพ้อเจ้อ
แต่เราไม่เคยเจอใครแล้วประทับใจขนาดนี้มาก่อนเลย
เหตุเกิดขึ้นเมื่อวานนี้ค่ะ วันที่14เมษายน2557
เราไปเล่นน้ำสงกรานต์ที่สยามเซนเตอร์มา
ระหว่างเล่นๆอยู่เราก็เจอกับผู้ชายคนนึงค่ะ
แต่เราเดินคนละฝั่ง เหมือนเดินสวนทางกันน่ะค่ะ
ตอนที่เราเจอเขาครั้งแรก เรายืนนิ่งเลยค่ะ
เหมือนโดนสะกด ให้มองแต่เค้าคนเดียว
ผู้ชายคนนั้นสูงประมาณ180หรืออาจจะมากกว่านั้น
ผิวขาว ผมยาวไม่ค่อยมากเราก็เรียกทรงผมไม่ถูก
ผู้ชายคนนั้นใส่เหล็กดัดฟันด้วยค่ะ
รู้สึกเหมือนเขาจะเดินนำหน้าขบวนโปรโมทอะไรซักอย่าง
เรามารู้ตัวอีกทีคือเขาหันมามองหน้าเราแล้ว
ตอนนั้นเราทำอะไรไม่ถูกเลย ตอนนั้นแถวก็เดินไปเรื่อยๆ
เราก็หันไปยิ้มให้เค้า เราถือปืนฉีดน้ำค้างเลยไม่กล้ายิง
พอเรากำลังเดินลับสายตาเค้าไป เค้าฉีดน้ำใส่เรา -///-
แล้วหันมายิ้มให้ คือตอนนั้นเราจะละลายกองไปตรงนั้นเลย
จริงๆเราอยากจะตามหาเค้านะ แต่เราคิดว่าโอกาสมันไม่มีเลย
ได้มาเล่าให้ใครซักคนฟังเราก็นึกถึงที่นี้เป็นที่แรก
ส่วนถ้าเจ้าตัวกำลังอ่านกระทู้อยู่ แล้วคิดว่าเป็นตัวเองนะคะ
ไม่รู้ว่าคุณจะจำฉันได้รึเปล่า ฉันคนที่ยิ้มเขินให้คุณ
ฉันย้อมผมสีน้ำตาล มัดผมครึ่งหัว ใส่เสื้อสีเทารูปกวาง ถือปืนมิกกี้เมาส์ ใส่ซองกันน้ำสีชมพู ถ้าจำได้ก็ลองทักมาหน่อยนะคะ อย่างน้อยลองมาเป็นเพื่อนกันก่อนนะคะ
จะตามหาคนๆนึงที่เจอหน้าเพียงครั้งเดียว
คือมีเรื่องอยากเล่าให้เพื่อนๆทุกคนฟัง
เรื่องนี้อาจจะดูเกินจริงเหมือนเราเพ้อเจ้อ
แต่เราไม่เคยเจอใครแล้วประทับใจขนาดนี้มาก่อนเลย
เหตุเกิดขึ้นเมื่อวานนี้ค่ะ วันที่14เมษายน2557
เราไปเล่นน้ำสงกรานต์ที่สยามเซนเตอร์มา
ระหว่างเล่นๆอยู่เราก็เจอกับผู้ชายคนนึงค่ะ
แต่เราเดินคนละฝั่ง เหมือนเดินสวนทางกันน่ะค่ะ
ตอนที่เราเจอเขาครั้งแรก เรายืนนิ่งเลยค่ะ
เหมือนโดนสะกด ให้มองแต่เค้าคนเดียว
ผู้ชายคนนั้นสูงประมาณ180หรืออาจจะมากกว่านั้น
ผิวขาว ผมยาวไม่ค่อยมากเราก็เรียกทรงผมไม่ถูก
ผู้ชายคนนั้นใส่เหล็กดัดฟันด้วยค่ะ
รู้สึกเหมือนเขาจะเดินนำหน้าขบวนโปรโมทอะไรซักอย่าง
เรามารู้ตัวอีกทีคือเขาหันมามองหน้าเราแล้ว
ตอนนั้นเราทำอะไรไม่ถูกเลย ตอนนั้นแถวก็เดินไปเรื่อยๆ
เราก็หันไปยิ้มให้เค้า เราถือปืนฉีดน้ำค้างเลยไม่กล้ายิง
พอเรากำลังเดินลับสายตาเค้าไป เค้าฉีดน้ำใส่เรา -///-
แล้วหันมายิ้มให้ คือตอนนั้นเราจะละลายกองไปตรงนั้นเลย
จริงๆเราอยากจะตามหาเค้านะ แต่เราคิดว่าโอกาสมันไม่มีเลย
ได้มาเล่าให้ใครซักคนฟังเราก็นึกถึงที่นี้เป็นที่แรก
ส่วนถ้าเจ้าตัวกำลังอ่านกระทู้อยู่ แล้วคิดว่าเป็นตัวเองนะคะ
ไม่รู้ว่าคุณจะจำฉันได้รึเปล่า ฉันคนที่ยิ้มเขินให้คุณ
ฉันย้อมผมสีน้ำตาล มัดผมครึ่งหัว ใส่เสื้อสีเทารูปกวาง ถือปืนมิกกี้เมาส์ ใส่ซองกันน้ำสีชมพู ถ้าจำได้ก็ลองทักมาหน่อยนะคะ อย่างน้อยลองมาเป็นเพื่อนกันก่อนนะคะ