สวัสดีค่ะ วันนี้ที่มาตั้งกระทู้ก็กึ่งระบายกึ่งอยากหาที่ปรึกษาค่ะ บอกก่อนว่าหนูอายุแค่ 16 ปีค่ะ แต่ชีวิตเจอแต่เรื่องแย่ๆค่ะ น่าปวดหัว
แม่หนูพิการค่ะ ทำงานไม่ได้ อยู่แต่บ้าน พ่อทำงานหาเงินคนเดียว แต่ก็เดินได้นะคะ แค่แขนขาข้างซ้ายมันใช้งานไม่ได้ ทีนี้เรื่องมันมีอยู่ว่าพ่อหนูเนี่ยเขามีบ้านเล็กบ้านน้อยค่ะ และผู้หญิงคนนั้นเขาก็เป็นเพื่อนของแม่หนูด้วย แต่ก่อนที่หนูและแม่ยังไม่รู้ความจริง ผู้หญิงคนนี้ดีกับครอบครัวหนูมากๆเลยค่ะ ซื้อของมาฝาก ให้เงินหนูใช้ แต่พอหลังจากหนูรู้เท่านั้นแหละ....หนูเกลียดเขามากค่ะ แม่หนูไม่พูดค่ะ แต่ก็เจ็บแค้นอยู่ในใจเขานั้นแหละ เขาพูดกับหนูเสมอค่ะว่า แม่พิการ แม่ทำงานไม่ได้ พ่อเขาคงเบื่อ สงสารแม่ที่สุดเลยค่ะ ยอมรับว่าตอนนั้นหนูรู้สึกแย่กับพ่อสุดๆ หลังๆมาพ่อชวนแม่ทะเลาะบ่อยค่ะ แบบไม่มีเหตุผล เตะแม่ก็เคยมาแล้วค่ะ แม่ทนไม่ได้ หนูก็ทนไม่ได้แม่เลยพูดไปเลยค่ะว่า กูรู้หมดแล้วมันดีนักก็ไปอยู่กับมันสิ ประมาณนี้ค่ะ พ่อเอ๋อเลย แล้ววันนั้นพ่อก็ออกไปทำงานตั้งแต่ยังไม่เช้าเลยค่ะ แม่ก็บอกหนูว่า หนูอยู่คนเดียวได้มั้ยลูก เรียนจบม.3 แล้วรีบตามแม่ไปอยู่ที่ต่างจังหวัดนะ แม่ทนไม่ได้แล้ว แล้วแม่ก็เก็บของให้เงินหนูไว้ใช้ 1000 บาทค่ะ วันนั้นเป็นวันสอบโอเน็ตพอดีค่ะ จำได้ติดใจเลย แล้วแม่ก็ไป ส่วนหนูก็อยู่ในห้องคนเดียว นอนก็ไม่หลับ พอตีห้า อาบน้ำแต่งตัวไปเตรียมสอบเลยค่ะ
ระหว่างที่ใช้ชีวิตอยู่กับพ่อสองคน ก็จะมีผู้หญิงคนนั้นเข้ามากวนประสาทเรื่อยๆค่ะ พอเขารู้ว่าแม่หนูรู้เรื่องทุกอย่างหมดแล้ว เขาก็เปิดศึกอย่างเต็มรูปแบบเลยค่ะ แต่ก็ยังดีกับหนูอยู่ คือเขาจะโทรไปหาแม่บ่อยๆ โทรไปกวนประสาทอ่ะคะ วันนึงเขาเอาบะหมี่เกี๊ยวมาให้ที่ห้องค่ะ ยอมรับว่าอยากกินค่ะ แต่ปาทิ้งต่อหน้าเขาเลย เสียดายค่ะ แต่คงกินของจากคนแบบนี้ไม่ลง เขาเคยให้เงินสองร้อยค่ะ อยากได้อีกค่ะ แต่ไม่หยิบโยนใส่หน้าเขาเลยค่ะ เขาก็เริ่มมองจิกหนูค่ะทีนี้ หนูถามเลยว่า มองทำไม หนูเป็นคนก้าวร้าวยอมรับค่ะ แต่หนูมีมารยาทกับคนที่ควรจะมีค่ะ พ่อหนูด่าหนูค่ะ ตอนนั้นหนูคงบาปน่าดูเพราะด่าพ่อไปเยอะเหมือนกัน อดทนค่ะตั้งแต่ มกราคม จนถึงเดือน มีนาค่ะ ถึงได้ไปหาแม่ พอไปอยู่กับแม่ถึงได้รู้ค่ะว่านางนี้มันเยอะจริงๆ มันโทรมากวนบ่อยค่ะ แม่หนุไม่คุยค่ะ กดตัดทิ้ง หรือบางทีก็รับ มันก็จะพูดประมานว่า พี่...พี่ไม่เอาพี่ ป.แล้วหรอ ถ้าพี่ไม่เอา หนูขาน้าาา อะไรประมาณนี้อ่ะคะ พอหนูมาหนูรับเองงเลยค่ะ ด่ากันประจาย มันด่าสู้ไม่ได้ก็วางค่ะ เป็นแบบนี้บ่อยๆ จนหนูหมดคำจะด่า มันโทรมาอีก หนูสวดมนต์ให้ฟังเลยค่ะ มันก็วาง โทรมาอีกวัน ทีนี้หนูก็ท่องอาขยานให้ฟังค่ะช่วงนั้นกำลังหัดท่องไปสอบกับครูพอดี แต่ก็ยังไม่ลดละเลิกค่ะ มันยังพยายามโทรมาอ้อนตีนหนูอยู่เรื่อยๆค่ะ บอกพ่อพ่อก็ไม่ทำอะไรสักอย่างเลย บอกให้เลิกกับแม่ถ้าจัดการอะไรไม่ได้ พ่อก็ไม่ยอม บอกให้เลิกกับมัน พ่อก็ไม่ยอม สรุปคือหงุดหงิดกับพ่อมาก เกลียดอีนั้นมาก และสงสารแม่มากๆค่ะ ไม่รู้จะทำยังไงให้เขาเลิกโทรมากวนสักที เปลี่ยนเบอร์หนีก็แล้วมันก็ตามโทรมาอีกจนได้....
รำคาญภรรยาน้อยพ่อมากๆเลยค่ะ เมื่อไหร่เขาจะเลิกวุ่นวายสักที