ก่อนหน้านี้ช่วงหัวโปกยังเล่นอยู่บ้างหน้าบ้าน และไปเล่นแบบนั่งท้ายรถกระบะกับคนข้างบ้านบ้าง เพื่อนบ้าง
แต่พอหลายปีผ่านไป เริ่มโตขึ้น รู้สึกเฉยๆกับเทศกาลนี้ไปทีละนิดจนตอนนี้ไม่มีความรู้สึกอยากจะออกไปเล่นอีกเลย
ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะหลังๆมาเริ่มจัดให้เล่นเป็น zoning ซึ่งเราไม่ชอบลงไปเดินเล่นแบบเบียดเสียด รู้สึกหายใจไม่ออกและไม่ enjoy ในการเล่น
ครั้นถ้าอยากจะเล่นแบบนั่งท้ายรถกระบะคนในครอบครัวก้อไม่มีใครชอบเล่น ชอบเที่ยวกัน เพื่อนพอโตๆกันก้อแยกย้ายไปอยู่กันคนละที่ แล้วก้อไม่มีใครชอบเล่นเทศกาลนี้เหมือนกัน
แล้วที่เริ่มสังเกตด้วยตัวเองคือ...
เทศกาลนี้เหมือนเป็นช่วงปล่อยผี แย้ ตัวเห้ออกจากรู คือมันฟรีมาก ถึงจะมีกฎหมายอยู่ก้อเหอะ ตั้งวงเมา ทะเลาะวิวาท อาชญากรรม อุบัติเหตุ ลวนลาม น่ากลัวมาก
อีกเรื่องคือเหมือนเป็นการเหยียดกลายๆอยู่ในที ไม่สวย ไม่เป๊ะ เดินไปเห่อะ บางทีจะโดนสาดก้อเห็นจะมีแต่เด็กๆสาดหรือเอาปืนฉีด แป้งอย่าหวังว่าจะมีบนใบหน้า น้ำอย่าหวังว่าจะโดนสาด
เราว่าพอจะเข้าใจนะว่าเราสื่อถึงอะไร...
เลยอยากทราบว่า...กี่ปีแล้วที่พวกคุณไม่ได้ออกไปเล่นน้ำในเทศกาลร่วมนี้ ?
[@หาดใหญ่] กี่ปีแล้วที่พวกคุณไม่ได้ออกไปเล่นน้ำในเทศกาลร่วมไม่ใช่เพียงแต่ของไทยเพียงชาติเดียวอย่าง "เทศกาลสงกรานต์" ...
แต่พอหลายปีผ่านไป เริ่มโตขึ้น รู้สึกเฉยๆกับเทศกาลนี้ไปทีละนิดจนตอนนี้ไม่มีความรู้สึกอยากจะออกไปเล่นอีกเลย
ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะหลังๆมาเริ่มจัดให้เล่นเป็น zoning ซึ่งเราไม่ชอบลงไปเดินเล่นแบบเบียดเสียด รู้สึกหายใจไม่ออกและไม่ enjoy ในการเล่น
ครั้นถ้าอยากจะเล่นแบบนั่งท้ายรถกระบะคนในครอบครัวก้อไม่มีใครชอบเล่น ชอบเที่ยวกัน เพื่อนพอโตๆกันก้อแยกย้ายไปอยู่กันคนละที่ แล้วก้อไม่มีใครชอบเล่นเทศกาลนี้เหมือนกัน
แล้วที่เริ่มสังเกตด้วยตัวเองคือ...
เทศกาลนี้เหมือนเป็นช่วงปล่อยผี แย้ ตัวเห้ออกจากรู คือมันฟรีมาก ถึงจะมีกฎหมายอยู่ก้อเหอะ ตั้งวงเมา ทะเลาะวิวาท อาชญากรรม อุบัติเหตุ ลวนลาม น่ากลัวมาก
อีกเรื่องคือเหมือนเป็นการเหยียดกลายๆอยู่ในที ไม่สวย ไม่เป๊ะ เดินไปเห่อะ บางทีจะโดนสาดก้อเห็นจะมีแต่เด็กๆสาดหรือเอาปืนฉีด แป้งอย่าหวังว่าจะมีบนใบหน้า น้ำอย่าหวังว่าจะโดนสาด
เราว่าพอจะเข้าใจนะว่าเราสื่อถึงอะไร...
เลยอยากทราบว่า...กี่ปีแล้วที่พวกคุณไม่ได้ออกไปเล่นน้ำในเทศกาลร่วมนี้ ?