เราขอบอกก่อนเลยว่า เราชอบเรื่องนี้นะ เพราะ
1. ชอบน้องมิ้นท์ที่ได้เล่นแบบธรรมชาติ ไม่แต่งหน้า แบบน่ารักๆ หน้าใสๆ ซึ่งแปลกไปจากเรื่องอื่นๆที่เคยเล่นมา ที่ส่วนมากจะแต่งหน้าเยอะ หรือใส่บิ๊กอายส์ เช่นในเรื่องคุณชายรณพีร์ที่น้องมิ้นท์เล่นเป็นผญ.ที่สวยงามมาก เรามองว่าน้องมิ้นท์เล่นแบบเกร็งๆมาก แบบหน้าน่ิ่งๆ ไม่ยิ้ม ทำให้เหมือนดูฝืนๆ ไม่เป็นธรรมชาติเลย และบทดูจะเกินจากอายุจริงของน้องมาก
เราเลยชอบน้องมิ้นท์จากเรื่องนี้ที่ได้เล่นเหมือนเป็นตัวของตัวเองมากกว่า ดูเหมาะกับวัยของน้องและดูเป็นธรรมชาติมากกว่า ยิ่งตอนแต่งเป็นคนขับรถให้พระเอก แล้วทำท่าแบบหมุนตัวไปมา เล่นกับการแต่งตัวของตัวเองในหน้ากระจก จับหมวกและหันซ้าย หันขวา เราชอบฉากนั้นนะ เราว่าน้องดูเท่ห์และน่ารัก ใสๆดี
และที่สำคัญเรามองว่าน้องมิ้นท์ได้พยายามทำให้ตัวเองดูไม่สวยอย่างมากที่สุดแล้วด้วยการไม่แต่งหน้าอะไรเลย แถมปล่อยผมยุ่งๆเพื่อให้เป็นไปตามตัวละครที่นางเอกต้องเป็นคนไม่สวย ติดไอ้คำว่า อ้วน นี่แหละ ที่ซึ่งเอาเข้าจริงๆ เรายังมองไม่เห็นว่าจะมีใครเล่นบทนี้ได้ในบรรดานางเอกช่อง 3 ที่มีอยู่ เพราะไม่เห็นจะมีใครอ้วนสักคน นอกจากจะหานักแสดงหน้าใหม่ไปเลย เพราะฉะนั้นเรามองว่าน้องมินท์ทำได้ดีที่สุดแล้ว และเหมาะสมกับบทบาทนี้มากที่สุดแล้ว เรียกว่าผู้จัดละคร ก็ได้พยายามทำตามบทละครอย่างมากที่สุดแล้วที่ให้น้องมินท์เล่น และทำให้น้องมิ้นท์แต่งตัวแบบนั้น
2. ส่วนของบอม ธนินท์ เนื่องจากเพิ่งเป็นเรื่องที่ 2 ของน้อง และได้บทค่อนข้างยากสำหรับนักแสดงหน้าใหม่ที่ยังไม่เข้าใจและตีบทไม่แตกว่า การเป็นเจ้าพ่อ หรือมาร์เฟีย ควรต้องทำหน้าตายังไง ที่ถึงแม้จะหน้านิ่งๆ แต่ก็ทำให้คนดูรู้สึกได้ว่าเขารู้สึกอะไรๆอยู่ ซึ่งบทบาทแบบนี้ต้องอาศัยชั่วโมงบินการแสดงอย่างสูง อาจจะต้องไปหาข้อมูล หรือศึกษาจากการแสดงของโจเหวินฟะ ในเจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ หรือบทของคุณติ๊ก หรือนกฉัตรชัยที่เป็นตี๋ใหญ่ หรือแม้แต่คุณเคน ธีรเดชในบทของครูกุ๊กที่ถึงไม่ได้โหดอะไร แต่ตัวละครครูกุ๊กจะเป็นคนเรียบๆ ง่ายๆ ไม่แสดงออกอะไรมาก แต่ทำให้คนดูรู้สึกและอินไปกับการแสดงได้
อย่างไรก๋็ตามเท่าที่ดูมา เราถือว่าน้องบอมไม่ได้ว่าเล่นแย่อะไรมากมาย ต้องฝึกฝนเยอะๆกว่านี้หน่อยเท่านั้นเองค่ะ ก็ขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ
ส่วนในเรื่องของบท หรือเนื้อหาของเรื่องที่มีหลายคนบอกว่าผิดเพี้ยนไปจากในหนังสือมากมายนั้น บางทีก็ต้องเอาใจเขามาใส่ใจเราบ้างนะคะว่า บางทีมันอาจจะทำให้ไม่ได้ตามบทประพันธ์เป๊ะๆเพราะอะไร มันอาจจะมีข้อจำกัดอะไรหรือไม่ ซึ่งส่วนมากโลกของนิยายคือโลกของจินตนาการที่ผู้เขียนวาดฝันไว้ กับโลกของการแสดงที่เป็นเรื่องจริงมันก็มักจะไม่ตรงกัน หาได้ยากมากที่จะตรงกันทุกกระเบียดนิ้ว เท่าที่จำได้ ก็มีเรื่อง สี่แผ่นดิน ที่จินตราเล่นมั้ง ที่จำได้ว่าผู้ประพันธ์ มรว.คึกฤทธิ์ (ซึ่งตอนนั้นท่านยังมีชีวิตอยู่) เคยชมว่าเหมาะสมที่สุด
ในฐานะคนไม่ได้อ่านนิยาย หรือสมมติว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เขียนขึ้นมาใหม่เพื่อทำละครโดยเฉพาะ เราขอดูแค่ว่า มันมีความสมจริงขนาดไหน มันมีเหตุผลของตัวละครขนาดไหน การถ่ายทำเป็นยังไง นักแสดงแสดงเป็นยังไง คือดูกันแบบสดๆ คิดกันตรงนั้นไปเลย ไม่ต้องไปนึกปท.ของเก่าของใหม่ หรือปท.กับนิยงนิยายอะไร ซึ่งเราว่าเรื่องนี้ก็สอบผ่านในระดับหนึ่งนะ ดูแล้วแบบลุ้นทุกตอน และตัวละครก็เล่นได้ดี เหตุการณ์ต่างๆของเรื่องดูมีเหตุผลรองรับของการกระทำ
ถ้าจะติดขัดในเรื่องนี้ก็แค่เรื่องของเสียงเพลงประกอบละคร บางทีดังมากไป บางทีเราไม่เห็นจะตื่นเต้นเลย จะเปิดเพลงทำไมแบบโหมโรงมาก
และฉากยิงกันที่บางทีเหมือนน่าจะโดน แต่ทำไมไม่โดน และฉากที่หย่งเหวินโดนยิงที่ตา มันดูไม่สมจริงมากๆๆๆๆๆ มันเหมือนโดนต่อยจนตาบวมมากกว่า มันไม่มีเลือดเลยสักหยด และหย่งเหวินน่าจะร้องเจ็บปวดมากกว่า ไม่ใช่แบบล้มลงทันทีขนาดนั้น
ยังไงก็ตามกระทู้นี้เขียนมาเพื่อเป็นกำลังใจให้อายุวดี ให้ทีมงานคิวบิกทุกคน และนักแสดงทุกคนนะคะ พวกคุณทำได้ดีที่สุดแล้วค่ะ
ในฐานะคนไม่ได้อ่านนิยาย ขอยืนยันอีกครั้งว่า เราชอบเรื่องนี้ค่ะ
คิวบิก...ขอพูดในฐานะคนไม่ได้อ่านนิยายบ้าง
1. ชอบน้องมิ้นท์ที่ได้เล่นแบบธรรมชาติ ไม่แต่งหน้า แบบน่ารักๆ หน้าใสๆ ซึ่งแปลกไปจากเรื่องอื่นๆที่เคยเล่นมา ที่ส่วนมากจะแต่งหน้าเยอะ หรือใส่บิ๊กอายส์ เช่นในเรื่องคุณชายรณพีร์ที่น้องมิ้นท์เล่นเป็นผญ.ที่สวยงามมาก เรามองว่าน้องมิ้นท์เล่นแบบเกร็งๆมาก แบบหน้าน่ิ่งๆ ไม่ยิ้ม ทำให้เหมือนดูฝืนๆ ไม่เป็นธรรมชาติเลย และบทดูจะเกินจากอายุจริงของน้องมาก
เราเลยชอบน้องมิ้นท์จากเรื่องนี้ที่ได้เล่นเหมือนเป็นตัวของตัวเองมากกว่า ดูเหมาะกับวัยของน้องและดูเป็นธรรมชาติมากกว่า ยิ่งตอนแต่งเป็นคนขับรถให้พระเอก แล้วทำท่าแบบหมุนตัวไปมา เล่นกับการแต่งตัวของตัวเองในหน้ากระจก จับหมวกและหันซ้าย หันขวา เราชอบฉากนั้นนะ เราว่าน้องดูเท่ห์และน่ารัก ใสๆดี
และที่สำคัญเรามองว่าน้องมิ้นท์ได้พยายามทำให้ตัวเองดูไม่สวยอย่างมากที่สุดแล้วด้วยการไม่แต่งหน้าอะไรเลย แถมปล่อยผมยุ่งๆเพื่อให้เป็นไปตามตัวละครที่นางเอกต้องเป็นคนไม่สวย ติดไอ้คำว่า อ้วน นี่แหละ ที่ซึ่งเอาเข้าจริงๆ เรายังมองไม่เห็นว่าจะมีใครเล่นบทนี้ได้ในบรรดานางเอกช่อง 3 ที่มีอยู่ เพราะไม่เห็นจะมีใครอ้วนสักคน นอกจากจะหานักแสดงหน้าใหม่ไปเลย เพราะฉะนั้นเรามองว่าน้องมินท์ทำได้ดีที่สุดแล้ว และเหมาะสมกับบทบาทนี้มากที่สุดแล้ว เรียกว่าผู้จัดละคร ก็ได้พยายามทำตามบทละครอย่างมากที่สุดแล้วที่ให้น้องมินท์เล่น และทำให้น้องมิ้นท์แต่งตัวแบบนั้น
2. ส่วนของบอม ธนินท์ เนื่องจากเพิ่งเป็นเรื่องที่ 2 ของน้อง และได้บทค่อนข้างยากสำหรับนักแสดงหน้าใหม่ที่ยังไม่เข้าใจและตีบทไม่แตกว่า การเป็นเจ้าพ่อ หรือมาร์เฟีย ควรต้องทำหน้าตายังไง ที่ถึงแม้จะหน้านิ่งๆ แต่ก็ทำให้คนดูรู้สึกได้ว่าเขารู้สึกอะไรๆอยู่ ซึ่งบทบาทแบบนี้ต้องอาศัยชั่วโมงบินการแสดงอย่างสูง อาจจะต้องไปหาข้อมูล หรือศึกษาจากการแสดงของโจเหวินฟะ ในเจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ หรือบทของคุณติ๊ก หรือนกฉัตรชัยที่เป็นตี๋ใหญ่ หรือแม้แต่คุณเคน ธีรเดชในบทของครูกุ๊กที่ถึงไม่ได้โหดอะไร แต่ตัวละครครูกุ๊กจะเป็นคนเรียบๆ ง่ายๆ ไม่แสดงออกอะไรมาก แต่ทำให้คนดูรู้สึกและอินไปกับการแสดงได้
อย่างไรก๋็ตามเท่าที่ดูมา เราถือว่าน้องบอมไม่ได้ว่าเล่นแย่อะไรมากมาย ต้องฝึกฝนเยอะๆกว่านี้หน่อยเท่านั้นเองค่ะ ก็ขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ
ส่วนในเรื่องของบท หรือเนื้อหาของเรื่องที่มีหลายคนบอกว่าผิดเพี้ยนไปจากในหนังสือมากมายนั้น บางทีก็ต้องเอาใจเขามาใส่ใจเราบ้างนะคะว่า บางทีมันอาจจะทำให้ไม่ได้ตามบทประพันธ์เป๊ะๆเพราะอะไร มันอาจจะมีข้อจำกัดอะไรหรือไม่ ซึ่งส่วนมากโลกของนิยายคือโลกของจินตนาการที่ผู้เขียนวาดฝันไว้ กับโลกของการแสดงที่เป็นเรื่องจริงมันก็มักจะไม่ตรงกัน หาได้ยากมากที่จะตรงกันทุกกระเบียดนิ้ว เท่าที่จำได้ ก็มีเรื่อง สี่แผ่นดิน ที่จินตราเล่นมั้ง ที่จำได้ว่าผู้ประพันธ์ มรว.คึกฤทธิ์ (ซึ่งตอนนั้นท่านยังมีชีวิตอยู่) เคยชมว่าเหมาะสมที่สุด
ในฐานะคนไม่ได้อ่านนิยาย หรือสมมติว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เขียนขึ้นมาใหม่เพื่อทำละครโดยเฉพาะ เราขอดูแค่ว่า มันมีความสมจริงขนาดไหน มันมีเหตุผลของตัวละครขนาดไหน การถ่ายทำเป็นยังไง นักแสดงแสดงเป็นยังไง คือดูกันแบบสดๆ คิดกันตรงนั้นไปเลย ไม่ต้องไปนึกปท.ของเก่าของใหม่ หรือปท.กับนิยงนิยายอะไร ซึ่งเราว่าเรื่องนี้ก็สอบผ่านในระดับหนึ่งนะ ดูแล้วแบบลุ้นทุกตอน และตัวละครก็เล่นได้ดี เหตุการณ์ต่างๆของเรื่องดูมีเหตุผลรองรับของการกระทำ
ถ้าจะติดขัดในเรื่องนี้ก็แค่เรื่องของเสียงเพลงประกอบละคร บางทีดังมากไป บางทีเราไม่เห็นจะตื่นเต้นเลย จะเปิดเพลงทำไมแบบโหมโรงมาก
และฉากยิงกันที่บางทีเหมือนน่าจะโดน แต่ทำไมไม่โดน และฉากที่หย่งเหวินโดนยิงที่ตา มันดูไม่สมจริงมากๆๆๆๆๆ มันเหมือนโดนต่อยจนตาบวมมากกว่า มันไม่มีเลือดเลยสักหยด และหย่งเหวินน่าจะร้องเจ็บปวดมากกว่า ไม่ใช่แบบล้มลงทันทีขนาดนั้น
ยังไงก็ตามกระทู้นี้เขียนมาเพื่อเป็นกำลังใจให้อายุวดี ให้ทีมงานคิวบิกทุกคน และนักแสดงทุกคนนะคะ พวกคุณทำได้ดีที่สุดแล้วค่ะ
ในฐานะคนไม่ได้อ่านนิยาย ขอยืนยันอีกครั้งว่า เราชอบเรื่องนี้ค่ะ