สวัสดีครับพี่ๆน้องที่รักและเคารพทุกท่านครับ ผมมีเรื่องอย่างหนึ่งเมื่อมานานมานี้ จากที่ผมเป็นเยาวชนชาวเขา มีสัญญาชาติไทยมาแต่เกิด ทั้งพ่อแม่และรุ่ยคุณตา คุณยาย ผมแล้วครับ สมัยที่ผมเรียนผมเจอปัญหาต่างๆมากมายครับ ทั้งครอบครัวยากจนเนื่องจากพ่อแม่เสียชีวิตมาตั้งแต่เด็ก มีพี่น้องอยู่ ๗ คน ครับ ซึ่งพี่ๆผมไม่ได้เรียนหรอกครับ มีผมคนเดียวที่เรียนหนังสือเพราะเป็นคนสุดท้องครับ ระหว่างที่ผมเรียน ผมกูเงิน กยศ. เพราะถ้าใช้เงินส่วนตัวไม่มีปัญญาหรอกครับ อดมื้อกินมื้อบ้าง ไม่เป็นไร ขอให้ได้เรียนครับ ทำอย่างนี้จน จบ ปวช. ครับ ๓ ปีที่ผมเรียน ผมพยายามหาเงินมาด้วยตนเอง แต่ไม่กล้ารบกวนพี่ๆทางบ้านเพราะฐานะยากจน ในชีวิตผมไม่เคยได้รับทุนการศึกษาครับ ที่เลือกเรียนสายอาชีพ เพราะ เมื่อจบแล้วจะได้หางานทำได้ง่ายครับ ผมจบมาด้วยเกรด เฉลี่ย GPX 2.60 เรียนไม่เก่งครับ หลังจากเรียนจบ ก็กลับไปช่วยงานพี่ๆทางบ้าน แต่โชคดีระหว่างที่ผมฝึกงานเจอตำรวจใจดีท่านหนึ่ง ซึ่งผมบอกว่าผมอยากเป็นทหาร เเต่หมู่บ้านผมเป็นเขตยกเว้น ท่านก็แนะนำให้ผมย้ายทะเบียนบ้าน เข้ามาอยู่บ้านเดียวกับท่าน เมื่อถึงเวลาคัดเลือกผมสมัครไปครับ จากนั้นไม่นานก็ถูกเรียนเข้ารับการฝึก ระหว่างที่ฝึกวันที่สอง นายทหารคนหนึ่ง เรียก ทหารใหม่ที่จบ ด้าน บริหารธุรกิจ และสาขาที่เกี่ยวข้อง ผมไม่รู้หรอกว่าผมจะถูกเรียกเข้าไปทำงานเพราะวุฒิการศึกษาน้อย ผลการเรียนก็ต่ำมาก อีกทั้งเราเรียนในสถาบันที่ขาดแคลนด้านทรัพยากรบุคคลด้วย อาจารย์ที่สอนมักจะเป็นครูอัตราจ้างสอนบ้างไม่สอนบ้างตามอารมณ์ ในนั้นเรียกทหารใหม่ที่จบ ตั้งแต่ ปวช. -ป.โท เชื่อหรือไม่ว่า ผมผ่านสอบข้อเขียน วิชาบัญชีและที่เกี่ยวข้อง ด้วย คะแนน 100 คะแนนเต็ม อยู่คนเดียว เเซงหน้าเด็กจุฬาฯที่จบพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จึงได้ไปทำงานด้านบัญชีและการเงินในกรมทหาร โดยไม่ได้รับการฝึก ผมเป็นทหาร 1 ปีครับ หลังจากปลดประจำการ ผมมาสมัครเรียนต่อ ปวส.ที่เก่า วิทยาลัยเดิม ที่จบ ปวช. โดยเงินเดือนที่ผมได้ ผมส่งให้หลานใช้เพื่อการเรียน และส่งให้พี่ๆใช้บ้างครับ ทุกเดือนครับ แต่ครั้งนี้ผมเลือกเรียน คอมพิวเตอร์ธุรกิจเพราะผมอ่อนมาก จึงถูกเพื่อนๆสมัยเรียน ปวช.ตำหนิผมมากมาย อับอายบ้างแต่ไม่เป็นไรครับ ขอให้ได้เรียน ระหว่างที่ผมเรียน มีหน่วยงานราชการเปิดสอบ พนักงานอัตราจ้าง เงินเดือน 9,000 บาท รับ 3 คน ครับ ตั้งแต่ วุฒิ ปวช.- ป.ตรี ผมก็ไปสอบด้วย ผมไม่รู้หรอกครับว่าผมจะสอบได้หรือไม่ แต่แล้วการสอบการประกาศผลก็ออกมา ผมอยู่ในลำดับที่ 4 แต่น่าแปลกใจ คนที่สอบได้ ทั้ง 3 คน เป็นลูกหลานข้าราชการในสำนักงานนั้น ซึ่งมีผู้สอบ 47 คน หลังจากนั้นมาผมก็เกิดความท้อแท้ขึ้นมาในชีวิต เพราะก่อนที่ผมจะสอบผมพยายามอ่านหนังสืออดหลับอดนอน แม้แต่เข้าห้องน้ำผมยังเอาหนังสือเข้าไปอ่านด้วยครับ หลังจากผมเจอพี่คนหนึ่งในสำนักงานนั้น บอกกับผมว่า น้องสอบได้คะแนนสูงมากนะ สูงกว่าคนอื่นๆ แต่งานราชการใครๆก็อยากให้ลูกหลานได้งานทำ ฟังแล้วน้ำตาไหล ต่อมาไม่นาน อบต. แห่งหนึ่ง เปิดสอบ บรรจุพนักงานราชการ รับ 2 คน วุฒิ ปวช - ป.ตรี ผมก็ไปสอบกับเขาด้วยครับ เมื่อผลประกาศออกมา ผมอยู่ในลำดับที่ ๑ ในจำนวน ๒๑๙ คน แต่ก็ถูกปรับตก โดยที่ผมไม่ทราบสาเหตุ จึงไปถามว่า เกิดอะไรขึ้น เจ้าหน้าที่คนหนึ่งบอกว่า ผมขาดเอกสารใบเปลี่ยนชื่อ ในวันที่ผมไปสมัครผมยื่นเอกสารครบทุกอย่าง ผมจำได้แม่นยำ เมื่อฟังเจ้าหน้าที่อธิบาย เดินออกจากห้องและสำนักงานน้ำตาผมไหลเลย และหลังจากนั้นมาผมพยายามเรียนให้มากขึ้นหน่วยงานไหนไม่สนใจเลย และมาอีกครั้ง หน่วยงานราชการ เปิดสอบพนักงานราชการ วุฒิ ปวช.- ป.ตรี รับ ๑ คน ผมก็ไปสอบด้วย และจ่ายเงินค่าสอบโดยผมยืมมาจากอาจารย์ เมื่อถึงวันสอบก็ไปสอบก็เขาด้วย พอวันประกาศผล ผมไม่มีชื่อเลย ครั้งนี้ผมจึงเข้าไปถามและขอดูคะแนนผลสอบ แต่ก็ไม่มีใครตอบรับ ผมไม่ยอมเลย ผมทำหนังสือถึง ผู้ว่าราชการ และหน่วยงานนี้จากส่วนกลาง เมื่อผู้ว่าอนุญาตให้ผมสามารถเข้าดูผลการสอบ ผมสอบได้ 98.79 คะแนน สูงกว่าคนอื่นๆ มาก ผมก็ทำหนังสือร้องเรียนถึงส่วนกลาง พยายามอธิบายเหตุผล แต่ในที่สุด ก็มีคำตัดสินว่าเป็นโมฆะ ผมไม่ได้เสียใจอะไรเลยแต่เสียความรู้สึกครับ ผมเชื่อว่าอาจเป็นเพราะผมยากจนไม่มีพ่อไม่มีแม่ ไม่มีบารมีอะไร และคงต้องรับชะตากรรมแบบนี้ไปอีกนาน เกิดมาเป็นชาวเขาในครอบครัวเด็กกำพร้า ใครๆก็ทำอะไรเราได้แต่เราไม่มีสิทธิที่จะไปทำอะไรได้เลย ชีวิตก็เหมือนลูกไก่ในกำมือ จะถูกบีบเมื่อไหร่ก็ได้ หนทางที่ผมเดินมันช่างลำบากเหลือเกิน ทำไมกางเขนที่พระเยซูคริสต์เจ้าให้ผมแบก มันหนักกว่าที่ผมจะรับได้ ศักดิ์ศรีของคนดอยเราไม่เหลืออะไรอีกเลย ตอนนี้ผมเรียนจบ ปวส.แล้วครับ สุดท้ายนี้ขอขอบพระคุณเพื่อนๆชาวพันทิปทุกท่าน หวังว่าเรื่องราวของผมนี้จะเป็นประโยชน์ให้กับเพื่อนๆ น้องๆ พี่ๆ ที่กำลังเผชิญกับปัญหาในชีวิต ขอพระเจ้าอวยพรนะครับ