▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์
คุณเป็นไหม ดูคิดถึงวิทยาแล้วมันฟินจนน้าตาไหลลล
แต่พอเราได้ดูหนังเรื่องนี้ ปรากฎว่าเราฟินกับหลายๆฉาก แล้วน้ำตามันก็ไหลออกมาเอง ไหลช้าๆๆๆ ไม่ใช่สะอึกสะอื้นดราม่าเสียใจอะไรนะคะ แต่มันรู้สึกอิ่มเอมค่ะ
รู้สึกหลงรักครูสอง ครูแอนค่ะ และหัวเราะไปพร้อมกับเด็กๆและครูสอง
หนังเรื่องนี้ทำให้เราคิดถึงวัยเด็กค่ะ เคยเรียนโรงเรียนใกล้บ้าน เดินไปได้ ในห้องมีนักเรียนไม่กี่คน แต่คุณครูเอาใจใส่นักเรียนมากๆๆ รู้จักพ่อแม่เด็ก บ้านเด็ก คนไหนมีปัญหาครูคอยช่วยค่ะ โตมาก็ยังกลับไปหาครู กลับไปช่วยงานโรงเรียนบ่อยๆๆ
เป็นหนังที่ดูจบแล้วน้ำตาเราไหลแต่เต็มไปด้วยรอยยิ้มความสุขความอิ่มเอมค่ะ ออกDVDจะต้องไปสอยแน่นอนค่ะ
ใครยังไม่ได้ดู เราคนนึงนะคะแนะนำ ขนาดตอนดูเห็นโรงว่างลากแฟนstatแฟนก็ยังชอบเลยค่ะ หนังจบไม่บ่นเลย แต่ชมมากเลยด้วย