ขออนุญาตเล่าเรื่องนะครับ
ผมเป็นผู้หนึ่งที่ศรัทธาในพระธรรมสุดหัวใจตลอดหลายปีที่ผ่านมาผมพยายามให้ทาน รักษาศีลและเจริญภาวนามาเรื่อยๆ
ทาน: ผมใส่บาตรพระทุกเช้า ตลอดหลายปีที่ผ่านมา โดยพยายามรักษาจิตก่อนใส่ ขณะใส ่หลังใส่บาตรให้เป็นกุศลให้มากที่สุดโดยระลึกว่านี่เป็นการสืบทอดพระพุทธศาสนาอีกทางหนึ่ง
ศีล: ผมพยายามรักษาศีล5ให้ด่างพร้อยให้น้อยที่สุด ปัญหาของผมอยู่ตรงนี้แหละครับ
ผมมีปัญหากับศีลข้อ1กล่าวคือ ต้องบอกก่อนว่าผมเกลียดแมลงสาบมาก บางทีแค่เห็นผมก็ขนลุกถึงต้นคอเลย เหตุเพราะเมื่อตอนเด็กๆผมโดนเพื่อนแกล้งจับแมลงสาบมาใส่หัว จนผมกลัวจนฝังใจ เชื่อมั้ยครับผมถึงขนาดซื้อคอนโดอยู่ชั้น25 เพราะคิดว่าเราจะไม่เจอกัน แต่แล้วเหตุก็เกิดจนได้ โดยผมไปเที่ยวบ้านเพื่อนที่ ตจว. แล้วขากลับญาติผู้ใหญ่เค้าให้ข้าวสารผมมาไว้ทาน ด้วยความไม่ทันคิด ในข้าวสารนั้นติดไข่แมลงสาบมาด้วย เราจึงต้องพบกันอีก ผมพยายามทำใจต่างคนต่างอยู่ไม่ฆ่าเค้า ไม่หาบริษัทกำจัดแมลงมากำจัดเค้าเพราะไม่อยากผิดศีลข้อ1 แต่เวลาผมเห็นเค้าก็ทุกข์ครับ ต้องปัดทิ้งไม่ให้เห็นตลอด บางทีเผลอฆ่าเค้าก็ทุกข์ครับ ผมควรทำไงดีครับ กลุ้มจริงๆ(ส่วนศีลข้ออื่นๆก็พยายามรักษาตามกำลังตนเอง ได้บ้าง ไม่ได้บ้าง แต่ไม่รู้สึกผิดเท่าอันนี้จริงๆ) แล้วหากไม่ทำอะไรปล่อยไปแบบนี้ก็ห่วงอีกว่าเค้าจะแพร่พันธุ์มากมาย ผมขอความเห็นเพื่อเป็นแนวทางในการแก้ปัญหาด้วยครับ
ปล. โชคดีที่เป็นแมลงสาบนา ตัวเล็กหน่อย ดูไม่สกปรกมาก ไม่งั้นเครียดกว่านี้อีก
ปล. บางทีบางคนอาจเห็นว่าเป็นคำถามที่ ี่กังวลเกินเหตุนะครับ แต่แค่ผมปัดเค้า หรือเบียดเบียนเค้า ผมจะรู้สึกผิดทุกที ลำบากใจจริงๆที่ต้องรู้สึกว่าตนเองกำลังผิดศีลข้อ1อยู่เรื่อยๆ
มีเรื่องขอคำปรึกษาครับ
ผมเป็นผู้หนึ่งที่ศรัทธาในพระธรรมสุดหัวใจตลอดหลายปีที่ผ่านมาผมพยายามให้ทาน รักษาศีลและเจริญภาวนามาเรื่อยๆ
ทาน: ผมใส่บาตรพระทุกเช้า ตลอดหลายปีที่ผ่านมา โดยพยายามรักษาจิตก่อนใส่ ขณะใส ่หลังใส่บาตรให้เป็นกุศลให้มากที่สุดโดยระลึกว่านี่เป็นการสืบทอดพระพุทธศาสนาอีกทางหนึ่ง
ศีล: ผมพยายามรักษาศีล5ให้ด่างพร้อยให้น้อยที่สุด ปัญหาของผมอยู่ตรงนี้แหละครับ
ผมมีปัญหากับศีลข้อ1กล่าวคือ ต้องบอกก่อนว่าผมเกลียดแมลงสาบมาก บางทีแค่เห็นผมก็ขนลุกถึงต้นคอเลย เหตุเพราะเมื่อตอนเด็กๆผมโดนเพื่อนแกล้งจับแมลงสาบมาใส่หัว จนผมกลัวจนฝังใจ เชื่อมั้ยครับผมถึงขนาดซื้อคอนโดอยู่ชั้น25 เพราะคิดว่าเราจะไม่เจอกัน แต่แล้วเหตุก็เกิดจนได้ โดยผมไปเที่ยวบ้านเพื่อนที่ ตจว. แล้วขากลับญาติผู้ใหญ่เค้าให้ข้าวสารผมมาไว้ทาน ด้วยความไม่ทันคิด ในข้าวสารนั้นติดไข่แมลงสาบมาด้วย เราจึงต้องพบกันอีก ผมพยายามทำใจต่างคนต่างอยู่ไม่ฆ่าเค้า ไม่หาบริษัทกำจัดแมลงมากำจัดเค้าเพราะไม่อยากผิดศีลข้อ1 แต่เวลาผมเห็นเค้าก็ทุกข์ครับ ต้องปัดทิ้งไม่ให้เห็นตลอด บางทีเผลอฆ่าเค้าก็ทุกข์ครับ ผมควรทำไงดีครับ กลุ้มจริงๆ(ส่วนศีลข้ออื่นๆก็พยายามรักษาตามกำลังตนเอง ได้บ้าง ไม่ได้บ้าง แต่ไม่รู้สึกผิดเท่าอันนี้จริงๆ) แล้วหากไม่ทำอะไรปล่อยไปแบบนี้ก็ห่วงอีกว่าเค้าจะแพร่พันธุ์มากมาย ผมขอความเห็นเพื่อเป็นแนวทางในการแก้ปัญหาด้วยครับ
ปล. โชคดีที่เป็นแมลงสาบนา ตัวเล็กหน่อย ดูไม่สกปรกมาก ไม่งั้นเครียดกว่านี้อีก
ปล. บางทีบางคนอาจเห็นว่าเป็นคำถามที่ ี่กังวลเกินเหตุนะครับ แต่แค่ผมปัดเค้า หรือเบียดเบียนเค้า ผมจะรู้สึกผิดทุกที ลำบากใจจริงๆที่ต้องรู้สึกว่าตนเองกำลังผิดศีลข้อ1อยู่เรื่อยๆ