อันนี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริงกับผม ซึ่งมันทำให้ผมเสียใจมาก ดีใจมาก มีความสุขมาก สับสนมาก ผมไม่รู้จะทำยังไง ก็แค่อยากหาที่สักที่หนึ่งที่จะบอกเล่าเรื่องราวในชีวิต หาคำแนะนำดีๆ ใครมีก็ขอขอบคุณมากๆเลย ผมไม่รู้ว่าผมจะทำยังไงต่อไปเหมือนกัน ทำได้เพียงแค่ยอมรับมัน :”) (แท็กผิดหรือผิดพลาดอะไรก็ขอโทษด้วยนะครับ เพิ่งเขียนครั้งแรก ' '/)
วันนั้นเป็นวันพุธที่ 18 ธันวาคม ผมจำวันนั้นได้ดี คืนก่อนหน้านี้ 1 วัน ผมตัดสินใจอยู่นานมากว่าจะแอด FB พี่เค้าไปดีมั๊ย แต่แล้วผมก็ตัดสินใจแอดไป ซึ่งโดยปกติผมจะไม่ค่อยแอดใคร แต่แล้วผมก็แอดไป
พี่เค้าก็ทักมา สวัสดีครับ ผมก็แอบตกใจ ห๊ะ !? ทักแชทเรามาก่อนด้วย ทำไงดีหล่ะ ก็ทักตอบไป สวัสดีคับ นู่นนี่นั้น สุดท้ายก็คุยไปเรื่อยๆ จนพี่เค้าขอไลน์ ผมก็ให้ไป
เค้าจะขอเบอร์ผม ผมก็บอกว่าไม่เอา ยังไม่อยากให้ เค้าก็จะเอาให้ได้ สุดท้าย ก็มีเบอร์โทรเข้ามา ผมก็แบบ ห๊ะ !? รู้มาได้ไงเนี่ย - -“ สุดท้ายก็เลยได้คุยกันจนประมาณตี 2 ได้แล้วเค้าก็บอกว่าอยากเจอ พน.มาเจอกันหน่อยที่ทรูคอฟฟี่ แล้วตอนบ่ายผมก็มารอพี่เค้าที่ทรูคอฟฟี่ แล้วพี่เค้าก็ยังไม่มา ผมก็เลยไปแอบซะเลย อิอิ ^^”
สุดท้ายพี่เค้าก็โทรมาว่าอยู่ไหน ผมก็บอกว่าอยู่ข้างหลัง 5555 แล้วเราก็นั่งทรูคอฟฟี่กันนานอยู่นะ 2-3 ชม.ได้มั้ง ผมรู้สึกดีมากเลยนะ ยอมรับเลยว่ารู้สึกดีมากๆ หลังจากวันนั้นเราก็คุยกันบ่อยขึ้น เจอกันบ่อยขึ้น เดินตลาดนัดกันทุกอาทิตย์
และแล้ววันนี้ก็มาถึง วันที่พี่เค้าบอกให้บล็อค FB คนๆหนึ่ง ผมก็ถามเค้าว่าใคร เค้าก็บอกว่า เออหน่า บล็อคไปก่อน ผมก็ทำตามโดยดี โดยไม่ได้คิดอะไร และแล้วในวันเดียวกัน แฟนเก่าเค้า ซึ่งพี่เค้าบอกว่าเลิกกันนานแล้ว เป็นพี่น้องกัน ก็เมนชั่นในทวีตมาประมาณว่า รู้ตัวมั๊ยว่าเป็นมือที่ 3 ถ้าได้ฟังแบบนี้เป็นใครใครก็โมโห ผมก็อารมณ์เสีย
อะไรอยู่ๆก็จะมาด่ากันง่ายๆแบบนี้เนี่ยนะ มันไม่ยุติธรรมเลย ผมเป็นคนหนึ่งที่ไม่ค่อยยอมคนอยู่แล้วด้วย วันนั้นผมก็เลยมีปากเสียงกันในทวีตไปเรียบร้อย แล้ววันรุ่งขึ้นพี่เค้าก็ไปคุยกับแฟนเก่า สุดท้ายผมก็โทรไป พี่เค้าก็ถามว่าผมอยู่ไหน ตอนนั้นผมอยู่หอ
พี่เค้าก็บอกว่าเด๋วจะมาหา พี่เค้ามาหาแล้วก็ยื่นตุ๊กตาที่ผมให้พี่เค้าไป ตุ๊กตาตัวนี้ผมรักมันมากๆ มันสำคัญสำหรับผมมากๆ มีคนมาขอจากผมหลายคน แต่ผมก็ไม่เคยให้ใคร ผมก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงต้องให้พี่เค้าไป โดยที่พี่เค้าไม่ได้เอยปากขอสักคำ
พี่เค้าก็เอามาคืน คือใครจะไม่รู้บ้างว่าการกระทำแบบนี้ถือว่าเป็นการบอกเลิก ผมก็น้ำตาซึม ได้แต่ถามว่าทำไม ขอเหตุผลหน่อยได้มั๊ย ? พี่เค้าก็บอกแค่ว่า พี่ไม่เคยโกหกผมเลย แล้วพี่เค้าก็ออกจากห้องไป
คือมันเป็นอะไรที่ตั้งตัวไม่ทัน ผมคิดว่าเรื่องมันจะดีขึ้น ผมไม่เข้าใจอะไรทั้งนั้นตอนนั้น ผมได้แต่ร้องไห้ฟูมฟาย หนักมากๆ ผมไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไง ตกค่ำวันนั้นผมก็โทรไปหาพี่เค้า ผมถามพี่เค้าว่า ระหว่าง ผมกับแฟนเก่าเค้าใครสำคัญกว่ากัน พี่เค้าตอบว่าเป็นผมที่พี่เค้ารู้สึกดี แต่ตัวเค้าไม่อาจหลุดออกมาจากแฟนเก่าเค้าได้ด้วยเหตุผลหลายๆประการ
ผมก็ถามว่าก่อนหน้านี้มีแบบนี้มาก่อนใช้มั๊ย เค้าก็บอกว่าใช่ มันเป็นแบบนี้ทุกครั้ง ผมก็ได้บอกเค้าไปว่า งั้นพี่ก็ต้องชัดเจนให้มากๆ พี่ก็ต้องพูดตรงๆ ไม่งั้นมันก็จะเป็นแบบนี้ตลอดไป
หลังจากวันนั้นเราก็ดีกัน คุยกัน เที่ยวกันตลอด ผมมีความสุขมากๆเลย ทุกๆครั้งที่ได้เจอ ทุกๆครั้งที่คุย
และแล้วอีกหนึ่งเหตุการณ์ที่สำคัญก็มาถึง ต้องขอเกริ่นเรื่องที่กำลังเกิดก่อน คือตอนแรกพี่เค้าตื้อให้ผมลงรูปคู่มากมาย แล้วก็บอกว่างั้นเดี๋ยวพี่จะสละของพี่ลงให้เอาม่ะ ตอนนั้นผมก็ยังไม่อยากที่จะลง ก็พูดปัดๆไปแต่ก็ไม่ได้รับปาก แล้วพอพี่เค้าตื้อมากๆเข้า ผมก็ลงรูปคู่
เสร็จแล้ว เราก็ซื้อต้นกระบองเพชรมาเลี้ยงกันคนละต้น ผมก็อยากลงรูปเห็นว่ามันน่ารักดี ผมก็แท็กรูปไป พี่เค้าก็ไม่ยอมรับแท็ก
ผมจำได้ดีว่าเหตุผลที่พี่เค้าไม่ยอมรับ เค้าบอกว่า.. เดี๋ยวแฟนคลับพี่ก็หายหมดอ่ะดิ ผมได้ยินแล้วแบบว่าอารมณ์เสียมากอ่ะ
ตั้งแต่วันนั้นที่เจอกันที่ทรูคอฟฟี่ผมก็บอกกับทุกคนที่คุยอยู่ว่าผมมีคนที่ชอบแล้ว แล้วอะไรคือการที่พี่เค้ามาทำแบบนี้กับผม ผมก็ยังไม่ได้อะไร จนวันนั้นผมก็บอกพี่เค้าว่าไหนอ่ะไหนบอกว่าจะลงไง เค้าก็ตอบว่า โอเคๆ เดี๋ยวคืนนี้ลงให้ คืนนี้ผ่านไป ก็คุยกันตอนกลางคืน ผมก็ถามว่าไหนอะยังไม่เห็นลงเลย พี่เค้าก็บอกว่า พรุ่งนี้ๆ พรุ่งนี้ลงแน่ ผมก็หรอ เอาให้แน่นะ เค้าก็บอกว่า อืม พรุ่งนี้
ผมก็รอว่าเมื่อไหร่จะลง จนถึงดึกผมก็ถามอีกว่าไหนอ่ะ พูดแล้วไม่เห็นทำเลย พี่เค้าบอกว่า พี่ทำให้ได้ทุกเรื่องเลย แต่ว่ายกเว้นเรื่องนี้ได้มั๊ย อะไรคือการที่ยกเว้นเรื่องเล็กๆแค่นี้ แล้วที่บอกว่าทำให้ได้ทุกเรื่องนั้นมันคืออะไร ?
ผมเข้าใจว่าเรื่องแบบนี้สำหรับบางคนเป็นเรื่องที่เล็กมาก แต่ว่าพี่เค้าก็เคยพูดอีกว่า เรื่องเล็กเรื่องใหญ่ของแต่ละคนไม่เหมือนกัน แต่สำหรับผมการลงรูปมันไม่ใช่ประเด็น แต่ว่าประเด็นมันอยู่ที่ พี่เค้า ‘พูด’ แล้ว ‘ไม่ทำ’
เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นในวันถัดมา เราก็ไปเดินตลาดกันตามปกติ เดินเสร็จพี่เค้าก็บอกว่าจะกลับตอนทุ่มครึ่ง ผมก็อ้าวจะกลับแล้วหรอ ? นึกว่าจะอยู่ดูคอนเสิร์ตด้วยกันก่อน คือวันนั้นมีงานประกวดดนตรีแล้วก็มีคอนเสิร์ตต่อ
ตั้งแต่ตอนเดิน ตอนนั่งทานอาหารที่ซื้อมา นั่งดูประกวดวงดนตรี คือถ้าคนๆหนึ่งที่ใกล้ตัวเราเค้ากังวลเรื่องอะไรอยู่ทำไมเราจะดูไม่ออกใช่ม่ะ ผมก็ถามว่าพี่เป็นอะไร พี่เค้าก็บอกว่าไม่เป็นอะไร ผมก็ถามอย่างจริงจังว่าเป็นอะไรกังวลเรื่องอะไร มีอะไรก็เล่าได้บอกได้ ขอแค่บอกมันออกมา จะได้ช่วยกันแก้ได้ เค้าก็บอกว่า ไม่มีอะไรจริงๆ ผมก็โอเค ถ้างั้นก็จะไม่ถามแล้ว
พอถึงเวลาทุ่มครึ่งพี่เค้าต้องขึ้นไปเอาของที่ภาคเค้า ผมก็บอกว่างั้นเดี๋ยวเดินไปส่ง ผมก็เดินไปส่งปกติผมก็จะขึ้นไปที่ภาคเค้าด้วยทุกครั้ง แต่ครั้งนี้พี่เค้าบอกว่าส่งแค่นี้แหละไม่เป็นไร แค่นี้คือข้างล่างตึก ผมก็โอเคๆ ผมก็บอกพี่เค้าไปว่าเดี๋ยวจะไปเดินตลาดต่อ แล้วก็จะไปนั่งฟังคอนเสิร์ต พี่เค้าก็โอเค
ผมก็มาเดินตลาดต่อ เสร็จแล้วผมก็เห็นแฟนเก่าพี่เค้าแว้บเดียว ผมก็ไม่ได้สนใจอะไรก็เดินผ่านมา ผมก็โทรหาพี่เค้าตอนประมาณ 2 ทุ่มกว่าๆว่าอยู่ไหนแล้ว พี่เค้าก็บอกว่ากำลังกลับ เด๋วถึงบ้านแล้วจะโทรหานะครับ ผมก็โอเคๆ ถึงบ้านแล้วโทรมาละกัน
คืนนั้นตอน 4 ทุ่ม พี่เค้าก็ลงรูปปากกาหมีบราวน์ แล้วก็เขียนว่าขอบคุณสำหรับคนที่ให้ปากกาแท่งนี้ คือผมน้อยใจมากๆ เพราะว่าตอนครบรอบ 1 เดือน ผมนั่งพับดาว ทำ DIY ให้เป็นสมุด ผมไม่เคยทำแบบนี้ให้ใครมาก่อนเลย ผมก็ได้แต่น้อยใจ น้อยใจมากๆบอกเลย
คืนนั้นตอนเที่ยงคืนผมก็โทรไปหาพี่เค้า พี่เค้าไม่รับ ผมก็คิดว่าพี่เค้าคงจะนอนแล้ว ผมก็นั่งคิดทุกๆเรื่องที่เกิดขึ้น ที่ผมเล่าอาจจะยังไม่ใช่ทั้งหมดขอโทดด้วยครับ ผมก็ตัดสินใจตอนตี 2 ส่งข้อความในไลน์ไปบอกว่า “เลิกกันเถอะ” ผมคิดว่าถ้าผมยังสำคัญอยู่พี่เค้าก็น่าจะมาง้อเหมือนอย่างที่ผมเคยทำ
แต่เค้าก็ไม่ตอบผมจนถึงเที่ยงวันรุ่งขึ้น เค้าก็ตอบผมมาแค่ว่า “งั้นก็ได้” ผมอึ้งมาก ทำไมหล่ะ ? ผมก็คิดแค่ว่า แค่นี้เองหรอ ? แค่นี้ใช่ป่ะ ? (ไม่รู้จะแทรกตรงไหน ? คือหลังจากนั้นก็ได้คุยกันบ้างผมก็เคยถามเค้าว่า ได้อ่านตอนไหน ? เค้าก็ตอบว่าตอนเที่ยงนั้นแหละ ผมก็ถามว่าอ้าวแล้วก็ตอบออกมาโดยที่ไม่ลังเลอะไรเลยเนี่ยนะ ? เค้าก็ไม่ตอบ ถ้าผมเป็นเค้าผมก็จะต้องมาถาม ต้องมาคุย ต้องมาง้อพี่เค้าแน่ๆ ว่าทำไมเกิดอะไรขึ้น แต่พี่เค้าก็ไม่เลย..) ต้องคุยกันหน่อยแล้วแหละ
แต่เค้าก็ลบ find friend ผมทิ้งไปแล้ว ผมไม่เข้าใจว่าทำไมเพราะตอนครั้งแรกที่เค้ามาบอกเลิกเค้าได้พูดไว้ว่า..พี่จะไม่ลบ find friend จนกว่าผมจะเป็นคนลบก่อน
แต่แล้วก็ไม่รู้ว่าด้วยความโชคดีหรือร้ายหรืออะไรก็ตามผมก็บังเอิญไปทรูคอฟฟี่แล้วเค้าก็นั่งอยู่ ผมก็เดินเข้าไปหา
ผมจำเนื้อหาได้แค่ว่า พี่เค้าถามผมว่า แล้วเมื่อวานก็เห็นแล้วไม่ใช่หรอ ? ผมก็งง อะไรเห็นอะไร ? มีอะไรก็พูดมาตรงๆดิ พี่เค้าก็บอกว่า อ้าว แล้วเมื่อวานเจอใครหล่ะ ?
ผมก็บอกว่าเจอแฟนเก่าเค้า พี่เค้าก็บอกว่าอืมแล้วไม่เห็นพี่หรอ ? ผมก็อ้าว ไม่เห็น พี่ก็บอกว่าอืม ตามนั้น
แล้วเค้าก็ขอตัวบอกว่ารีบไปเรียน วันนั้นผมไม่เข้าใจอะไรเลยจริงๆ (อีกเรื่องที่ผมรู้สึกไม่ดีเลยคือ พี่เค้าสัญญาว่าจะไม่โทรหาแฟนเก่าแล้ว แล้ววันหนึ่งพี่เค้าก็โทรไปหาต่อหน้าผม บอกว่าเรื่องงาน คือมันก็มีทางแก้ทางอื่นรึเปล่า พี่เค้าพูดแล้วก็ไม่ทำในหลายๆเรื่อง แม้เรื่องง่ายๆที่ทำได้ง่ายๆ แต่ก็ยังไม่ทำ)
วันรุ่งขึ้นพี่เค้าก็ลงรูปคู่กับแฟนเก่าเค้า อันนี้ผมไม่เข้าใจจริงๆ ไม่รับแท็กต้นกระบองเพชรแต่ลงรูปคู่กับแฟนเก่าได้ ผมก็อืมโอเคถ้าเลือกได้แล้วก็ดี ผมก็ทำใจมาโดยตลอด
จนถึงใกล้วาเลนไทน์ที่ผ่านมา พี่เค้าก็พยายามที่จะทำสัญญาๆหนึ่งขึ้นมา คือเราเคยสัญญากันว่าวันที่ 15-16 นี้จะไปเที่ยวหัวหินกัน ผมก็ถามพี่เค้าว่า พี่ทำแบบนี้ทำไม ทำเพราะสงสารผม หรือว่าอยากไปจริงๆ หรือว่าไม่อยากผิดสัญญา
พี่เค้าก็ตอบมาโดยรวมๆเป็นทั้งหมดนั้นแหละ และการที่จะไปในครั้งนี้พี่เค้าก็ให้เหตุผลมาว่า เพื่อที่พี่จะได้รู้ใจตัวเองไง พี่อยากรู้ใจตัวเองก็ผิดด้วย ผมก็แบบโอเคๆไม่ผิดๆจะไปก็ไป แล้วผมก็ถามพี่เค้าว่าพี่เค้ายังรักแฟนเก่าเค้ามั๊ย เค้าก็ตอบว่ารัก
ผมถามพี่เค้าว่าเค้ายังรักผมมั๊ย เค้าก็ตอบว่ารัก อะไรคือการที่รักคนสองคนพร้อมกันแบบนี้หล่ะ ผมก็เลยบอกว่าพี่กล้าพอมั๊ยที่จะมานั่งกันสามคนแล้วพี่ก็พูดต่อหน้าไปเลย พี่เค้าก็บอกว่าช่วงนี้ใกล้สอบแล้วมันก็จะไม่ดีต่อทุกฝ่าย ผมก็โอเคผมก็เลยบอกว่าถ้างั้นผมให้เวลาพี่จนถึงหลังสอบเสร็จ 1 อาทิตย์เลย พี่อยากจะทำอะไรก็ทำ
ผมยอมรับเลยว่าผมยื้อเรื่อง เรื่องนี้ออกไปอีก 1 เดือน แต่ผมก็ยื้อเพียงแค่เรื่องนี้เรื่องเดียวเท่านั้น ตอบแบบเห็นแก่ตัวได้เลยว่าผมยื้อเพื่อตัวผมเองด้วยน้อยๆ
แต่ว่าผมก็ไม่รู้ว่าผมยื้อเพื่อพี่เค้าด้วยรึเปล่า แต่แล้วผมก็ไม่คิดว่าพี่เค้าจะชวนผมไปไหนอีก แต่พี่เค้าก็ยังชวนไปอีก ยังมาหาผมถึงจะเป็นเพียงวันเดียวที่เจอกันใน 1 อาทิตย์ แต่ที่พี่เค้าพยายามทำอยู่คืออะไรหล่ะ ? คือการพยายามที่จะกลับมาหาผมใหม่แบบนี้หรอ ?
ทั้งๆที่ลงรูปคู่กับแฟนเก่า ? วันที่เจอกันผมร้องไห้ออกมา (ร้องอีกแล้ว = =” ผมก็ไม่เข้าใจปกติก็ไม่ร้อง พยายามกลั้นแล้วแต่ไม่อยู่ TT”) พี่เค้าก็ถามผมว่าร้องไห้ทำไม คือผมก็ถามกลับไปว่าไม่รู้จริงๆหรอว่าผมร้องทำไม ?
เหตุการณ์ดำเนินมาจนถึงตอนนี้แล้ว ต่อไปจะเป็นยังไงผมก็ไม่อาจจะบอกได้ พี่เค้าเคยถามผมว่าผมอยากได้อะไรจากพี่เค้าอีกมั๊ย ?
ผมบอกตรงๆว่าผมไม่กล้าที่จะขออะไรอีก คำพูดที่ว่า “พี่ทำให้ผมได้ทุกเรื่อง แต่ยกเว้นเรื่องนี้” มันดังลอยขึ้นมาอยู่ในสมอง
ผมก็ได้แต่บอกว่าผมไม่ขออะไรพี่แล้วแหละ อยู่ที่พี่มากกว่าว่าอยากจะทำอะไรให้ผมอีกมั๊ย
ผมบอกพี่เค้าไปว่าผมไม่รู้ว่าจะเชื่อใจพี่เค้าได้อีกแค่ไหน เพราะพี่เค้าได้ใช้ความเชื่อใจที่ผมมีให้อย่างฟุ่มเฟื่อยจนหมดไปแล้ว
ผมยอมรับเลยว่าผมเหนื่อย เหนื่อยมากๆ ผมไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อไป พี่เค้าทำแบบนี้ก็เหมือนบังคับให้ผมกลายเป็นมือที่ 3
อ่อ ! ผมลืมบอกไปว่าผมถามพี่เค้าแล้วด้วยว่า ตอนนี้พี่เค้ากับแฟนเก่าเป็นอะไรกัน พี่เค้าก็บอกว่าแฟนมั้ง ไม่เคยคุยกันเรื่องนี้
อืมแค่นี้ก็พอแล้วรึเปล่า ?? ตกลงว่าผมควรจะเลิกยุ่งกับคนๆนี้ใช่รึเปล่าครับ ? ผมเลิกยุ่งมาได้สักระยะหนึ่ง แล้วพี่เค้าก็เข้ามาอีก ผมไม่เข้าใจจริงๆว่าตกลงพี่เค้าต้องการอะไร ? เข้ามาทำลายชีวิตผมเล่นๆแค่นี้หรอ ?
แบบนี้เนี่ยนะคนที่ผมเคยคิดว่าเค้าน่าจะเป็นคนสุดท้ายในชีวิตของผม ตอนนี้ผมก็เลยคิดแค่ว่าพูดความจริง พูดความในใจ แต่จะไม่คาดหวังอะไรจากเค้าอีกแล้ว..
ไว้มาต่อให้นะครับ...
ความรักครั้งแรก ที่สุข ทุกข์ ยิ้ม ร้องไห้
วันนั้นเป็นวันพุธที่ 18 ธันวาคม ผมจำวันนั้นได้ดี คืนก่อนหน้านี้ 1 วัน ผมตัดสินใจอยู่นานมากว่าจะแอด FB พี่เค้าไปดีมั๊ย แต่แล้วผมก็ตัดสินใจแอดไป ซึ่งโดยปกติผมจะไม่ค่อยแอดใคร แต่แล้วผมก็แอดไป
พี่เค้าก็ทักมา สวัสดีครับ ผมก็แอบตกใจ ห๊ะ !? ทักแชทเรามาก่อนด้วย ทำไงดีหล่ะ ก็ทักตอบไป สวัสดีคับ นู่นนี่นั้น สุดท้ายก็คุยไปเรื่อยๆ จนพี่เค้าขอไลน์ ผมก็ให้ไป
เค้าจะขอเบอร์ผม ผมก็บอกว่าไม่เอา ยังไม่อยากให้ เค้าก็จะเอาให้ได้ สุดท้าย ก็มีเบอร์โทรเข้ามา ผมก็แบบ ห๊ะ !? รู้มาได้ไงเนี่ย - -“ สุดท้ายก็เลยได้คุยกันจนประมาณตี 2 ได้แล้วเค้าก็บอกว่าอยากเจอ พน.มาเจอกันหน่อยที่ทรูคอฟฟี่ แล้วตอนบ่ายผมก็มารอพี่เค้าที่ทรูคอฟฟี่ แล้วพี่เค้าก็ยังไม่มา ผมก็เลยไปแอบซะเลย อิอิ ^^”
สุดท้ายพี่เค้าก็โทรมาว่าอยู่ไหน ผมก็บอกว่าอยู่ข้างหลัง 5555 แล้วเราก็นั่งทรูคอฟฟี่กันนานอยู่นะ 2-3 ชม.ได้มั้ง ผมรู้สึกดีมากเลยนะ ยอมรับเลยว่ารู้สึกดีมากๆ หลังจากวันนั้นเราก็คุยกันบ่อยขึ้น เจอกันบ่อยขึ้น เดินตลาดนัดกันทุกอาทิตย์
และแล้ววันนี้ก็มาถึง วันที่พี่เค้าบอกให้บล็อค FB คนๆหนึ่ง ผมก็ถามเค้าว่าใคร เค้าก็บอกว่า เออหน่า บล็อคไปก่อน ผมก็ทำตามโดยดี โดยไม่ได้คิดอะไร และแล้วในวันเดียวกัน แฟนเก่าเค้า ซึ่งพี่เค้าบอกว่าเลิกกันนานแล้ว เป็นพี่น้องกัน ก็เมนชั่นในทวีตมาประมาณว่า รู้ตัวมั๊ยว่าเป็นมือที่ 3 ถ้าได้ฟังแบบนี้เป็นใครใครก็โมโห ผมก็อารมณ์เสีย
อะไรอยู่ๆก็จะมาด่ากันง่ายๆแบบนี้เนี่ยนะ มันไม่ยุติธรรมเลย ผมเป็นคนหนึ่งที่ไม่ค่อยยอมคนอยู่แล้วด้วย วันนั้นผมก็เลยมีปากเสียงกันในทวีตไปเรียบร้อย แล้ววันรุ่งขึ้นพี่เค้าก็ไปคุยกับแฟนเก่า สุดท้ายผมก็โทรไป พี่เค้าก็ถามว่าผมอยู่ไหน ตอนนั้นผมอยู่หอ
พี่เค้าก็บอกว่าเด๋วจะมาหา พี่เค้ามาหาแล้วก็ยื่นตุ๊กตาที่ผมให้พี่เค้าไป ตุ๊กตาตัวนี้ผมรักมันมากๆ มันสำคัญสำหรับผมมากๆ มีคนมาขอจากผมหลายคน แต่ผมก็ไม่เคยให้ใคร ผมก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงต้องให้พี่เค้าไป โดยที่พี่เค้าไม่ได้เอยปากขอสักคำ
พี่เค้าก็เอามาคืน คือใครจะไม่รู้บ้างว่าการกระทำแบบนี้ถือว่าเป็นการบอกเลิก ผมก็น้ำตาซึม ได้แต่ถามว่าทำไม ขอเหตุผลหน่อยได้มั๊ย ? พี่เค้าก็บอกแค่ว่า พี่ไม่เคยโกหกผมเลย แล้วพี่เค้าก็ออกจากห้องไป
คือมันเป็นอะไรที่ตั้งตัวไม่ทัน ผมคิดว่าเรื่องมันจะดีขึ้น ผมไม่เข้าใจอะไรทั้งนั้นตอนนั้น ผมได้แต่ร้องไห้ฟูมฟาย หนักมากๆ ผมไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไง ตกค่ำวันนั้นผมก็โทรไปหาพี่เค้า ผมถามพี่เค้าว่า ระหว่าง ผมกับแฟนเก่าเค้าใครสำคัญกว่ากัน พี่เค้าตอบว่าเป็นผมที่พี่เค้ารู้สึกดี แต่ตัวเค้าไม่อาจหลุดออกมาจากแฟนเก่าเค้าได้ด้วยเหตุผลหลายๆประการ
ผมก็ถามว่าก่อนหน้านี้มีแบบนี้มาก่อนใช้มั๊ย เค้าก็บอกว่าใช่ มันเป็นแบบนี้ทุกครั้ง ผมก็ได้บอกเค้าไปว่า งั้นพี่ก็ต้องชัดเจนให้มากๆ พี่ก็ต้องพูดตรงๆ ไม่งั้นมันก็จะเป็นแบบนี้ตลอดไป
หลังจากวันนั้นเราก็ดีกัน คุยกัน เที่ยวกันตลอด ผมมีความสุขมากๆเลย ทุกๆครั้งที่ได้เจอ ทุกๆครั้งที่คุย
และแล้วอีกหนึ่งเหตุการณ์ที่สำคัญก็มาถึง ต้องขอเกริ่นเรื่องที่กำลังเกิดก่อน คือตอนแรกพี่เค้าตื้อให้ผมลงรูปคู่มากมาย แล้วก็บอกว่างั้นเดี๋ยวพี่จะสละของพี่ลงให้เอาม่ะ ตอนนั้นผมก็ยังไม่อยากที่จะลง ก็พูดปัดๆไปแต่ก็ไม่ได้รับปาก แล้วพอพี่เค้าตื้อมากๆเข้า ผมก็ลงรูปคู่
เสร็จแล้ว เราก็ซื้อต้นกระบองเพชรมาเลี้ยงกันคนละต้น ผมก็อยากลงรูปเห็นว่ามันน่ารักดี ผมก็แท็กรูปไป พี่เค้าก็ไม่ยอมรับแท็ก
ผมจำได้ดีว่าเหตุผลที่พี่เค้าไม่ยอมรับ เค้าบอกว่า.. เดี๋ยวแฟนคลับพี่ก็หายหมดอ่ะดิ ผมได้ยินแล้วแบบว่าอารมณ์เสียมากอ่ะ
ตั้งแต่วันนั้นที่เจอกันที่ทรูคอฟฟี่ผมก็บอกกับทุกคนที่คุยอยู่ว่าผมมีคนที่ชอบแล้ว แล้วอะไรคือการที่พี่เค้ามาทำแบบนี้กับผม ผมก็ยังไม่ได้อะไร จนวันนั้นผมก็บอกพี่เค้าว่าไหนอ่ะไหนบอกว่าจะลงไง เค้าก็ตอบว่า โอเคๆ เดี๋ยวคืนนี้ลงให้ คืนนี้ผ่านไป ก็คุยกันตอนกลางคืน ผมก็ถามว่าไหนอะยังไม่เห็นลงเลย พี่เค้าก็บอกว่า พรุ่งนี้ๆ พรุ่งนี้ลงแน่ ผมก็หรอ เอาให้แน่นะ เค้าก็บอกว่า อืม พรุ่งนี้
ผมก็รอว่าเมื่อไหร่จะลง จนถึงดึกผมก็ถามอีกว่าไหนอ่ะ พูดแล้วไม่เห็นทำเลย พี่เค้าบอกว่า พี่ทำให้ได้ทุกเรื่องเลย แต่ว่ายกเว้นเรื่องนี้ได้มั๊ย อะไรคือการที่ยกเว้นเรื่องเล็กๆแค่นี้ แล้วที่บอกว่าทำให้ได้ทุกเรื่องนั้นมันคืออะไร ?
ผมเข้าใจว่าเรื่องแบบนี้สำหรับบางคนเป็นเรื่องที่เล็กมาก แต่ว่าพี่เค้าก็เคยพูดอีกว่า เรื่องเล็กเรื่องใหญ่ของแต่ละคนไม่เหมือนกัน แต่สำหรับผมการลงรูปมันไม่ใช่ประเด็น แต่ว่าประเด็นมันอยู่ที่ พี่เค้า ‘พูด’ แล้ว ‘ไม่ทำ’
เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นในวันถัดมา เราก็ไปเดินตลาดกันตามปกติ เดินเสร็จพี่เค้าก็บอกว่าจะกลับตอนทุ่มครึ่ง ผมก็อ้าวจะกลับแล้วหรอ ? นึกว่าจะอยู่ดูคอนเสิร์ตด้วยกันก่อน คือวันนั้นมีงานประกวดดนตรีแล้วก็มีคอนเสิร์ตต่อ
ตั้งแต่ตอนเดิน ตอนนั่งทานอาหารที่ซื้อมา นั่งดูประกวดวงดนตรี คือถ้าคนๆหนึ่งที่ใกล้ตัวเราเค้ากังวลเรื่องอะไรอยู่ทำไมเราจะดูไม่ออกใช่ม่ะ ผมก็ถามว่าพี่เป็นอะไร พี่เค้าก็บอกว่าไม่เป็นอะไร ผมก็ถามอย่างจริงจังว่าเป็นอะไรกังวลเรื่องอะไร มีอะไรก็เล่าได้บอกได้ ขอแค่บอกมันออกมา จะได้ช่วยกันแก้ได้ เค้าก็บอกว่า ไม่มีอะไรจริงๆ ผมก็โอเค ถ้างั้นก็จะไม่ถามแล้ว
พอถึงเวลาทุ่มครึ่งพี่เค้าต้องขึ้นไปเอาของที่ภาคเค้า ผมก็บอกว่างั้นเดี๋ยวเดินไปส่ง ผมก็เดินไปส่งปกติผมก็จะขึ้นไปที่ภาคเค้าด้วยทุกครั้ง แต่ครั้งนี้พี่เค้าบอกว่าส่งแค่นี้แหละไม่เป็นไร แค่นี้คือข้างล่างตึก ผมก็โอเคๆ ผมก็บอกพี่เค้าไปว่าเดี๋ยวจะไปเดินตลาดต่อ แล้วก็จะไปนั่งฟังคอนเสิร์ต พี่เค้าก็โอเค
ผมก็มาเดินตลาดต่อ เสร็จแล้วผมก็เห็นแฟนเก่าพี่เค้าแว้บเดียว ผมก็ไม่ได้สนใจอะไรก็เดินผ่านมา ผมก็โทรหาพี่เค้าตอนประมาณ 2 ทุ่มกว่าๆว่าอยู่ไหนแล้ว พี่เค้าก็บอกว่ากำลังกลับ เด๋วถึงบ้านแล้วจะโทรหานะครับ ผมก็โอเคๆ ถึงบ้านแล้วโทรมาละกัน
คืนนั้นตอน 4 ทุ่ม พี่เค้าก็ลงรูปปากกาหมีบราวน์ แล้วก็เขียนว่าขอบคุณสำหรับคนที่ให้ปากกาแท่งนี้ คือผมน้อยใจมากๆ เพราะว่าตอนครบรอบ 1 เดือน ผมนั่งพับดาว ทำ DIY ให้เป็นสมุด ผมไม่เคยทำแบบนี้ให้ใครมาก่อนเลย ผมก็ได้แต่น้อยใจ น้อยใจมากๆบอกเลย
คืนนั้นตอนเที่ยงคืนผมก็โทรไปหาพี่เค้า พี่เค้าไม่รับ ผมก็คิดว่าพี่เค้าคงจะนอนแล้ว ผมก็นั่งคิดทุกๆเรื่องที่เกิดขึ้น ที่ผมเล่าอาจจะยังไม่ใช่ทั้งหมดขอโทดด้วยครับ ผมก็ตัดสินใจตอนตี 2 ส่งข้อความในไลน์ไปบอกว่า “เลิกกันเถอะ” ผมคิดว่าถ้าผมยังสำคัญอยู่พี่เค้าก็น่าจะมาง้อเหมือนอย่างที่ผมเคยทำ
แต่เค้าก็ไม่ตอบผมจนถึงเที่ยงวันรุ่งขึ้น เค้าก็ตอบผมมาแค่ว่า “งั้นก็ได้” ผมอึ้งมาก ทำไมหล่ะ ? ผมก็คิดแค่ว่า แค่นี้เองหรอ ? แค่นี้ใช่ป่ะ ? (ไม่รู้จะแทรกตรงไหน ? คือหลังจากนั้นก็ได้คุยกันบ้างผมก็เคยถามเค้าว่า ได้อ่านตอนไหน ? เค้าก็ตอบว่าตอนเที่ยงนั้นแหละ ผมก็ถามว่าอ้าวแล้วก็ตอบออกมาโดยที่ไม่ลังเลอะไรเลยเนี่ยนะ ? เค้าก็ไม่ตอบ ถ้าผมเป็นเค้าผมก็จะต้องมาถาม ต้องมาคุย ต้องมาง้อพี่เค้าแน่ๆ ว่าทำไมเกิดอะไรขึ้น แต่พี่เค้าก็ไม่เลย..) ต้องคุยกันหน่อยแล้วแหละ
แต่เค้าก็ลบ find friend ผมทิ้งไปแล้ว ผมไม่เข้าใจว่าทำไมเพราะตอนครั้งแรกที่เค้ามาบอกเลิกเค้าได้พูดไว้ว่า..พี่จะไม่ลบ find friend จนกว่าผมจะเป็นคนลบก่อน
แต่แล้วก็ไม่รู้ว่าด้วยความโชคดีหรือร้ายหรืออะไรก็ตามผมก็บังเอิญไปทรูคอฟฟี่แล้วเค้าก็นั่งอยู่ ผมก็เดินเข้าไปหา
ผมจำเนื้อหาได้แค่ว่า พี่เค้าถามผมว่า แล้วเมื่อวานก็เห็นแล้วไม่ใช่หรอ ? ผมก็งง อะไรเห็นอะไร ? มีอะไรก็พูดมาตรงๆดิ พี่เค้าก็บอกว่า อ้าว แล้วเมื่อวานเจอใครหล่ะ ?
ผมก็บอกว่าเจอแฟนเก่าเค้า พี่เค้าก็บอกว่าอืมแล้วไม่เห็นพี่หรอ ? ผมก็อ้าว ไม่เห็น พี่ก็บอกว่าอืม ตามนั้น
แล้วเค้าก็ขอตัวบอกว่ารีบไปเรียน วันนั้นผมไม่เข้าใจอะไรเลยจริงๆ (อีกเรื่องที่ผมรู้สึกไม่ดีเลยคือ พี่เค้าสัญญาว่าจะไม่โทรหาแฟนเก่าแล้ว แล้ววันหนึ่งพี่เค้าก็โทรไปหาต่อหน้าผม บอกว่าเรื่องงาน คือมันก็มีทางแก้ทางอื่นรึเปล่า พี่เค้าพูดแล้วก็ไม่ทำในหลายๆเรื่อง แม้เรื่องง่ายๆที่ทำได้ง่ายๆ แต่ก็ยังไม่ทำ)
วันรุ่งขึ้นพี่เค้าก็ลงรูปคู่กับแฟนเก่าเค้า อันนี้ผมไม่เข้าใจจริงๆ ไม่รับแท็กต้นกระบองเพชรแต่ลงรูปคู่กับแฟนเก่าได้ ผมก็อืมโอเคถ้าเลือกได้แล้วก็ดี ผมก็ทำใจมาโดยตลอด
จนถึงใกล้วาเลนไทน์ที่ผ่านมา พี่เค้าก็พยายามที่จะทำสัญญาๆหนึ่งขึ้นมา คือเราเคยสัญญากันว่าวันที่ 15-16 นี้จะไปเที่ยวหัวหินกัน ผมก็ถามพี่เค้าว่า พี่ทำแบบนี้ทำไม ทำเพราะสงสารผม หรือว่าอยากไปจริงๆ หรือว่าไม่อยากผิดสัญญา
พี่เค้าก็ตอบมาโดยรวมๆเป็นทั้งหมดนั้นแหละ และการที่จะไปในครั้งนี้พี่เค้าก็ให้เหตุผลมาว่า เพื่อที่พี่จะได้รู้ใจตัวเองไง พี่อยากรู้ใจตัวเองก็ผิดด้วย ผมก็แบบโอเคๆไม่ผิดๆจะไปก็ไป แล้วผมก็ถามพี่เค้าว่าพี่เค้ายังรักแฟนเก่าเค้ามั๊ย เค้าก็ตอบว่ารัก
ผมถามพี่เค้าว่าเค้ายังรักผมมั๊ย เค้าก็ตอบว่ารัก อะไรคือการที่รักคนสองคนพร้อมกันแบบนี้หล่ะ ผมก็เลยบอกว่าพี่กล้าพอมั๊ยที่จะมานั่งกันสามคนแล้วพี่ก็พูดต่อหน้าไปเลย พี่เค้าก็บอกว่าช่วงนี้ใกล้สอบแล้วมันก็จะไม่ดีต่อทุกฝ่าย ผมก็โอเคผมก็เลยบอกว่าถ้างั้นผมให้เวลาพี่จนถึงหลังสอบเสร็จ 1 อาทิตย์เลย พี่อยากจะทำอะไรก็ทำ
ผมยอมรับเลยว่าผมยื้อเรื่อง เรื่องนี้ออกไปอีก 1 เดือน แต่ผมก็ยื้อเพียงแค่เรื่องนี้เรื่องเดียวเท่านั้น ตอบแบบเห็นแก่ตัวได้เลยว่าผมยื้อเพื่อตัวผมเองด้วยน้อยๆ
แต่ว่าผมก็ไม่รู้ว่าผมยื้อเพื่อพี่เค้าด้วยรึเปล่า แต่แล้วผมก็ไม่คิดว่าพี่เค้าจะชวนผมไปไหนอีก แต่พี่เค้าก็ยังชวนไปอีก ยังมาหาผมถึงจะเป็นเพียงวันเดียวที่เจอกันใน 1 อาทิตย์ แต่ที่พี่เค้าพยายามทำอยู่คืออะไรหล่ะ ? คือการพยายามที่จะกลับมาหาผมใหม่แบบนี้หรอ ?
ทั้งๆที่ลงรูปคู่กับแฟนเก่า ? วันที่เจอกันผมร้องไห้ออกมา (ร้องอีกแล้ว = =” ผมก็ไม่เข้าใจปกติก็ไม่ร้อง พยายามกลั้นแล้วแต่ไม่อยู่ TT”) พี่เค้าก็ถามผมว่าร้องไห้ทำไม คือผมก็ถามกลับไปว่าไม่รู้จริงๆหรอว่าผมร้องทำไม ?
เหตุการณ์ดำเนินมาจนถึงตอนนี้แล้ว ต่อไปจะเป็นยังไงผมก็ไม่อาจจะบอกได้ พี่เค้าเคยถามผมว่าผมอยากได้อะไรจากพี่เค้าอีกมั๊ย ?
ผมบอกตรงๆว่าผมไม่กล้าที่จะขออะไรอีก คำพูดที่ว่า “พี่ทำให้ผมได้ทุกเรื่อง แต่ยกเว้นเรื่องนี้” มันดังลอยขึ้นมาอยู่ในสมอง
ผมก็ได้แต่บอกว่าผมไม่ขออะไรพี่แล้วแหละ อยู่ที่พี่มากกว่าว่าอยากจะทำอะไรให้ผมอีกมั๊ย
ผมบอกพี่เค้าไปว่าผมไม่รู้ว่าจะเชื่อใจพี่เค้าได้อีกแค่ไหน เพราะพี่เค้าได้ใช้ความเชื่อใจที่ผมมีให้อย่างฟุ่มเฟื่อยจนหมดไปแล้ว
ผมยอมรับเลยว่าผมเหนื่อย เหนื่อยมากๆ ผมไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อไป พี่เค้าทำแบบนี้ก็เหมือนบังคับให้ผมกลายเป็นมือที่ 3
อ่อ ! ผมลืมบอกไปว่าผมถามพี่เค้าแล้วด้วยว่า ตอนนี้พี่เค้ากับแฟนเก่าเป็นอะไรกัน พี่เค้าก็บอกว่าแฟนมั้ง ไม่เคยคุยกันเรื่องนี้
อืมแค่นี้ก็พอแล้วรึเปล่า ?? ตกลงว่าผมควรจะเลิกยุ่งกับคนๆนี้ใช่รึเปล่าครับ ? ผมเลิกยุ่งมาได้สักระยะหนึ่ง แล้วพี่เค้าก็เข้ามาอีก ผมไม่เข้าใจจริงๆว่าตกลงพี่เค้าต้องการอะไร ? เข้ามาทำลายชีวิตผมเล่นๆแค่นี้หรอ ?
แบบนี้เนี่ยนะคนที่ผมเคยคิดว่าเค้าน่าจะเป็นคนสุดท้ายในชีวิตของผม ตอนนี้ผมก็เลยคิดแค่ว่าพูดความจริง พูดความในใจ แต่จะไม่คาดหวังอะไรจากเค้าอีกแล้ว..
ไว้มาต่อให้นะครับ...