วันนี้ได้ช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ด้วยครับ

ผมไปรอรถแท็กซี่อยู่แถวๆโรงพยาบาลพระมงกุฏ แล้วก็เห็นคู่แม่ลูก คุณแม่อายุน่าจะ60+ส่วนลูกสาวน่าจะอายุไม่เกิน35 ก็ยืนรอรถอยู่เหมือนกัน พอรอไปได้สักพักผมก็เห็นลูกสาวเค้าข้ามถนนไปอีกฝั่งหนึ่งแล้วก็นั่งแท็กซี่ไป ตอนแรกผมนึกว่าลูกสาวเค้าจะยูเทินรถมารับแต่ไม่มีวี่แววเลยครับ ผมก็เริ่มแปลกใจว่าทะเลาะกันหรือป่าว ผมก็เลยยืนรอสักพัก ก็ไม่มีวี่แววว่าลูกเค้าจะกลับมา ผมเห็นคุณป้า(แม่)ทำหน้าหงอยๆแล้วก็เดินไป ผมก็เริ่มสงสัยละจึงเดินตามไป แต่หายังไงก็หาไม่เจอ ผมก็หาต่อไปเรื่อยๆจนมาเจอป้าที่ป้ายรถเมล์พหลโยธิน ผมก็ยืนเฝ้าแกสักพัก จนผมทนไม่ไหวจริงๆก็เลยเข้าไปถาม
ผม: ลูกสาวป้าไปไหนละครับ
ป้า: เมื่อกี้ไม่ใช่ลูกสาวใครก็ไม่รู้ พอดีเค้าจะไปรพ.หัวเฉียว
ผม: แล้วป้าจะไปไหนครับ
ป้า: ไปลาดพร้าว71
ผม: นี่ไงครับ รถเมล์สาย8ก็ผ่านนะครับ
ป้า: ป้าจะกลับแท็กซี่จ๊ะ
ผม: ป้ามีตังไหมครับ
ป้า: มีจ้า เมื่อกี้ป้าไปยืนรอตรงนั้นแต่ไม่มีรถไปเลย
ผม: งั้นเด่วผมพาป้าไปขึ้นรถนะ เอาของมาเด่วผมถือให้
ผมก็พาแกไปโบกแท็กซี่ กว่าจะได้รถก็ใช้เวลาไปประมาณ30นาทีได้ ผมเกือบไปสัมภาษงานแทบไม่ทัน

อยากให้ทุกคนช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ด้วยกันนะครับ สังคมจะได้น่าอยู่

ใครมีเรื่องราวดีๆก็เอามาแชร์กันได้นะครับ

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านครับ สวัสดีครับผม...