คือผมอายุ 27 มีนิสัยที่ ไม่ค่อยต้องการอะไรเลย มันรู้สึกว่าแค่มีกินแต่ละมื้อไปวันๆ มีของใช้จำเป็นต้องใช้ รายได้พอที่จะซื้อแค่ของเหล่านี้ ก็รู้สึกเพียงพอแล้วจนออกนิสัยไม่กระตือลือร้นจะทำอะไร ไม่มีความทะเยอทะยานหรือความฝันแบบใกลๆ เลยว่าฝันอยากเจริญก้าวหน้าไปเป็นอะไร ก็เลยจะทำเฉพาะในสิ่งที่จำเป็นไม่พัฒนาตัวเองเลย ไม่ต้องการขวนขวายความรู้เลย งานอดิเรกก็ไม่สนใจจะทำอะไร ไม่ต้องการหัดทำอะไรให้เป็นมากขึ้นเลย ผมอยู่วัยทำงานครับ ทำงานเต็มตัว แต่กลับไม่มีความต้องการจะก้าวหน้า ไม่มีความต้องการเงินเดือนเยอะ ทั้งที่เงินที่มีอยู่ก็ไม่ได้มากมายอะไร แค่เพียงพอกับอาหารวันละ 3 มื้อ ค่าสาธารณูปโภค ค่ารักษาพยาบาลทั่วๆไป ของใช้จำเป็นเช่นเสื้อผ้าทำงานซึ่งไม่มีอะไรพิเศษและก็เก่าด้วย แล้วก็เสื้อผ้าอยู่บ้านเสื้อยืดกางเกงขาสั้นเก่าเช่นกัน มีกางเกงยีนเอาไว้ไปไหนมาไหนบ้างแค่นั้น ไม่ต้องการซื้อพวกของประดับหรือของฟุ่มเฟือยเลย มือถือก็ Hero โทรอย่างเดียว งานอดิเรกก็ไม่ชอบทำอะไร ทุกวันนี้เงินเดือน 14,000 ก็รู้สึกว่าเยอะแล้ว ผมใช้จริงๆ ค่ากิน ค่าน้ำมัน ค่าของใช้ ประมาณ 9,000 ส่วนที่เหลือก็เก็บบ้าง ไปกินของแพงในห้างกับเพื่อนบ้าง ผมรู้สึกว่าคนเรา แค่มีที่อยู่ มีอาหารกิน มีของใช้จำเป็น มีค่ารักษาพยาบาลทั่วๆ ไป ไม่มีภัยอันตรายมาคุกคาม ก็เพียงพอกับชีวิตหนึ่งแล้ว
ส่วนสาเหตุที่โพสปรึกษาคือ ทั้งพ่อ แม่ พี่ น้อง เพื่อน แฟน ตำหนิเรามากมาย มองว่าเราไม่กระตือรือล้นอย่าง รุนแรง แบบว่าเป็นคนไม่โลภ ไม่ทะเยอทะยานอะไรเลย แบบพอเพียงมากเกินไปด้วยซ้ำ จึงอยากปรึกษาว่า
1.ที่ผมเป็นแบบนี้เกิดจากอะไร
2.แล้วดีหรือไม่ดี
3.ถ้าไม่ดีแล้วแก้ไขอย่างไร
ขอขอบคุณทุกคำตอบครับ
นิสัยไม่กระตือลือร้น ไม่ค่อยต้องการอะไร ทำเฉพาะสิ่งที่จำเป็น เป็นเพราะอะไรครับ
ส่วนสาเหตุที่โพสปรึกษาคือ ทั้งพ่อ แม่ พี่ น้อง เพื่อน แฟน ตำหนิเรามากมาย มองว่าเราไม่กระตือรือล้นอย่าง รุนแรง แบบว่าเป็นคนไม่โลภ ไม่ทะเยอทะยานอะไรเลย แบบพอเพียงมากเกินไปด้วยซ้ำ จึงอยากปรึกษาว่า
1.ที่ผมเป็นแบบนี้เกิดจากอะไร
2.แล้วดีหรือไม่ดี
3.ถ้าไม่ดีแล้วแก้ไขอย่างไร
ขอขอบคุณทุกคำตอบครับ