น้องชายอายุ 18 เปิดเทอมใหม่จะขึ้น ม.6 เเล้วค่ะ เมื่อก่อนเป็นเด็กดีไม่ก้าวร้าวพูดจาดีกับพ่อเเม่ ใช้อะไรก็ทำว่าง่าย การเรียนก็พอใช้ค่ะ
พอเข้ามอปลายก็ไม่เคยเห็นน้องอ่านหนังสือ หรือทำการบ้านอะไรเลย การเรียนเริ่มเเย่ ไม่สนใจอะไรเลย ปกติน้องเล่นเกมอยู่เเล้วเเต่ไม่มาก
เเม่บอกให้พอคือพอ เเต่ตอนนี้เล่นเอาเป็นเอาตาย ตื่นเช้ามาเล่นเกมน้ำไม่อาบฟันไม่เเปรง เเละเล่นเกมเสียงดังมากตะโกนคุยกับเพื่อนผ่านสไกป์
พอเเม่เดินมาบอกให้เบาๆ ก็ตะคอกใส่เเม่ เหมือนจะโชว์เพื่อนอะไรทำนองนั้น มีอยู่ครั้งหนึ่งเเม่บอกให่เลิกเล่นนานเเล้ว เเต่ไม่เลิกสักที เเม่เป็นคนใจดี
เดินมาบอกน้องดีๆนะคะ ก็ไม่เลิกเล่น จนเเม่โมโหชักปลั้กคอม น้องโมโหมากค่ะ เเละด่าอะไรเเม่สักอย่างฟังไม่ชัด เเต่เเม่ร้องไห้เลย เเม่ตีน้องไปทีนึงค่ะเเละสักพักเเม่ก็มาขอโทษน้องที่ตีเขา เเทนที่น้องจะขอโทษเเม่ซะงั้น ตอนนั้นเราคิดว่าน้องคงคิดได้เเล้วล่ะ เล่นเกมน้อยลงเเน่นอน เเต่ไม่เลยค่ะกลายเป็นว่าเเม่ไม่กล้าไปว่าอะไรน้องมากอีกเลย ได้เเต่บอกดีดีเหมือนเดิมค่ะ พ่อเเม่ก็มาบอกให้เราดูน้องให้หน่อย ว่าน้องเเทนเขาทีเขาไม่อยากตีไม่อยากด่าน้องกลัวน้องเสียใจเข้าใจ เราก็คิดว่าขนาดพ่อเเม่ยังไม่ฟังเลยเราจะทำไรได้ ก้ตามนั้นค่ะ เขาก็ไม่ฟังเรา เขาเล่นเกมดังมากๆ เราอ่านหนังสือทำงาน ไม่ได้เลย ออกไปบอกก็ไม่ลดเสียงเลยค่ะ ตะคอกใส่เราอีก เเละคอมของน้องก็ดูดเน็ตเราถ้าน้องเล่นเราก็จะเล่นเน็ตไม่ได้หรือบางทีก้ช้ามากๆ บางทีเราจะทำงานก็ทำไม่ได้ ไปบอกให้เลิกแปปนึงขอทำงาน 2 ชั่วโมง ก็ไม่ได้ค่ะ น้องไม่เลิกบอกว่าเล่นอยู่ไม่เห็นหรอ เวลาที่น้องไปเรียนน้องก็ไม่ได้ปิดคอมนะคะ คอมเครื่องนี้จะโหลดการ์ตูนตลอดเวลา บางทีเขาก็เขียนป้ายเเปะหน้าคอมว่าห้ามปิด พ่อเเม่เห็นก็ไม่ปิดค่ะ เเต่ถ้าเราเห็นเรากดปิดทันที คิดว่ามันจะเกินไปเเล้ว ตอนนี้น้องกลับบ้านร็วค่ะกลับมาเล่นเกม ตื่นก็เช้านะคะตื่นมาเล่นเกม ปวดฉี่จะต้องอั้นจะวินาทีสุดท้ายเเละวิ่งไปห้องน้ำ ข้าวก็ทานหน้าคอม เสร็จเเล้วก็ทิ้งจานไว้รอคนอื่นมาเก็บ ไม่สนใจอะไรเลยค่ะ จะเข้ามหาลัยเเล้วเเท้ๆ เราก็หาค่ายหากิจกรรมให้ทำ เเม่ก็คอยเร้าว่าไปเถอะ น้องก็ไม่ไป คงจะสอบเข้าที่ไหนไม่ได้ เอกชนก็ไกลจากบ้านค่ะ ไปก็ต้องนอนหอเเต่ถ้านอนหอคงเรียนไม่จบไม่ได้ไปเรียนเเน่ๆค่ะ พ่อเเม่ก็เลยบอกว่าให้ติดที่ไหนก็เอาที่ไม่ต้องนอนหอที่เข้าง่ายๆ
ตอนนี้ที่บ้านเครียดมากๆค่ะ ช่วงนี้ยายมาอยู่ที่บ้านน้องก็เล่นเกมเสียงดังยายนอนไม่ได้เลยค่ะ สงสารยาย บอกน้องก็ไม่ยอมฟัง
ใครมีวิธีอะไรบ้างคะช่วยบอกที จนปัญญาเเล้วค่ะ เหนื่อยมากๆ น้ำตาของเเม่ยังทำให้น้องสำนึกไม่ได้เลยค่ะกลัวจะไปคิดได้ตอนที่สาย
ช่วยทีนะคะ ญาติๆก็ว่าพ่อเเม่ว่าทำไมไม่ดุไม่ตี เราก็คิดว่าถ้าพ่อเเม่เอาจริงคงจะไม่เป็นเเบบนี้เเต่ท่านก็ยังเหมือนเดิมค่ะ
น้องชายติดเกมอย่างหนักควรทำอย่างไรดีคะ ช่วยทีค่ะ
พอเข้ามอปลายก็ไม่เคยเห็นน้องอ่านหนังสือ หรือทำการบ้านอะไรเลย การเรียนเริ่มเเย่ ไม่สนใจอะไรเลย ปกติน้องเล่นเกมอยู่เเล้วเเต่ไม่มาก
เเม่บอกให้พอคือพอ เเต่ตอนนี้เล่นเอาเป็นเอาตาย ตื่นเช้ามาเล่นเกมน้ำไม่อาบฟันไม่เเปรง เเละเล่นเกมเสียงดังมากตะโกนคุยกับเพื่อนผ่านสไกป์
พอเเม่เดินมาบอกให้เบาๆ ก็ตะคอกใส่เเม่ เหมือนจะโชว์เพื่อนอะไรทำนองนั้น มีอยู่ครั้งหนึ่งเเม่บอกให่เลิกเล่นนานเเล้ว เเต่ไม่เลิกสักที เเม่เป็นคนใจดี
เดินมาบอกน้องดีๆนะคะ ก็ไม่เลิกเล่น จนเเม่โมโหชักปลั้กคอม น้องโมโหมากค่ะ เเละด่าอะไรเเม่สักอย่างฟังไม่ชัด เเต่เเม่ร้องไห้เลย เเม่ตีน้องไปทีนึงค่ะเเละสักพักเเม่ก็มาขอโทษน้องที่ตีเขา เเทนที่น้องจะขอโทษเเม่ซะงั้น ตอนนั้นเราคิดว่าน้องคงคิดได้เเล้วล่ะ เล่นเกมน้อยลงเเน่นอน เเต่ไม่เลยค่ะกลายเป็นว่าเเม่ไม่กล้าไปว่าอะไรน้องมากอีกเลย ได้เเต่บอกดีดีเหมือนเดิมค่ะ พ่อเเม่ก็มาบอกให้เราดูน้องให้หน่อย ว่าน้องเเทนเขาทีเขาไม่อยากตีไม่อยากด่าน้องกลัวน้องเสียใจเข้าใจ เราก็คิดว่าขนาดพ่อเเม่ยังไม่ฟังเลยเราจะทำไรได้ ก้ตามนั้นค่ะ เขาก็ไม่ฟังเรา เขาเล่นเกมดังมากๆ เราอ่านหนังสือทำงาน ไม่ได้เลย ออกไปบอกก็ไม่ลดเสียงเลยค่ะ ตะคอกใส่เราอีก เเละคอมของน้องก็ดูดเน็ตเราถ้าน้องเล่นเราก็จะเล่นเน็ตไม่ได้หรือบางทีก้ช้ามากๆ บางทีเราจะทำงานก็ทำไม่ได้ ไปบอกให้เลิกแปปนึงขอทำงาน 2 ชั่วโมง ก็ไม่ได้ค่ะ น้องไม่เลิกบอกว่าเล่นอยู่ไม่เห็นหรอ เวลาที่น้องไปเรียนน้องก็ไม่ได้ปิดคอมนะคะ คอมเครื่องนี้จะโหลดการ์ตูนตลอดเวลา บางทีเขาก็เขียนป้ายเเปะหน้าคอมว่าห้ามปิด พ่อเเม่เห็นก็ไม่ปิดค่ะ เเต่ถ้าเราเห็นเรากดปิดทันที คิดว่ามันจะเกินไปเเล้ว ตอนนี้น้องกลับบ้านร็วค่ะกลับมาเล่นเกม ตื่นก็เช้านะคะตื่นมาเล่นเกม ปวดฉี่จะต้องอั้นจะวินาทีสุดท้ายเเละวิ่งไปห้องน้ำ ข้าวก็ทานหน้าคอม เสร็จเเล้วก็ทิ้งจานไว้รอคนอื่นมาเก็บ ไม่สนใจอะไรเลยค่ะ จะเข้ามหาลัยเเล้วเเท้ๆ เราก็หาค่ายหากิจกรรมให้ทำ เเม่ก็คอยเร้าว่าไปเถอะ น้องก็ไม่ไป คงจะสอบเข้าที่ไหนไม่ได้ เอกชนก็ไกลจากบ้านค่ะ ไปก็ต้องนอนหอเเต่ถ้านอนหอคงเรียนไม่จบไม่ได้ไปเรียนเเน่ๆค่ะ พ่อเเม่ก็เลยบอกว่าให้ติดที่ไหนก็เอาที่ไม่ต้องนอนหอที่เข้าง่ายๆ
ตอนนี้ที่บ้านเครียดมากๆค่ะ ช่วงนี้ยายมาอยู่ที่บ้านน้องก็เล่นเกมเสียงดังยายนอนไม่ได้เลยค่ะ สงสารยาย บอกน้องก็ไม่ยอมฟัง
ใครมีวิธีอะไรบ้างคะช่วยบอกที จนปัญญาเเล้วค่ะ เหนื่อยมากๆ น้ำตาของเเม่ยังทำให้น้องสำนึกไม่ได้เลยค่ะกลัวจะไปคิดได้ตอนที่สาย
ช่วยทีนะคะ ญาติๆก็ว่าพ่อเเม่ว่าทำไมไม่ดุไม่ตี เราก็คิดว่าถ้าพ่อเเม่เอาจริงคงจะไม่เป็นเเบบนี้เเต่ท่านก็ยังเหมือนเดิมค่ะ