ชอบคิดถึงวิทยามาก แต่สงสัยนิดเดียวว่า....

ผมว่าคุณต้นใส่ใจรายละเอียดเล็กๆน้อยนะครับ บางคนอาจจะไม่สังเกต แต่ผมสังเกตเห็๋นนะครับ หลังจากที่ครูแอนแยกทางกับครูหนุ่ย ก็ได้กลับไปสอนที่โรงเรียนเรือนแพอีกครั้ง จดหมายใบแรกที่ครูหนุ่ยส่งถึงครูแอนได้กลายเป็นที่รองขวดน้ำปลาไปซะงั้น และก่อนปิดเทอมครูหนุ่ยได้มาง้อขอคืนดีกับครูแอน ทำให้ครูแอนได้หยิบจดหมายขึ้นมาอ่าน จดหมายฉบับแรกที่ครูแอนหยิบขึ้นมาอ่าน ก็เป็นจดหมายที่รอยขวดน้ำปลานั่นแหละครับ มันเป็นอะไรที่เล็กๆน้อยๆนะ แต่ผู้กำกับไม่มองข้ามนะ เป็นหนังในดวงใจไปแล้วหละครับ ดูแล้วรู้สึกฟิลกู้ดส์ อมยิ้ม หัวเราะ และน้ำตาคลอ ในเวลาเดียวกัน ขอให้ได้รายได้เกิน 100 ล้านบาทนะครับ