เกลียดเธอไม่ลง

ก่อนหน้านี้ฉันทำงานอยู่ที่หนึ่งในกรุงเทพฯ แต่ตัดสินใจลาออกเพื่อเตรียมตัวเรียนต่อ ระหว่างนั้นฉันมีเงินเก็บอยู่บ้าง และมีแฟนที่คอยช่วยดูแล รวมถึงครอบครัวช่วยบ้างเล็กน้อย ช่วงที่กำลังติวสอบเข้ามหาวิทยาลั

ผมกับภรรยาคบกันมาเกือบ 4 ปี ก่อนจดทะเบียน ก็มีรักๆเลิกๆกันไป แต่ก็กลับมาคบกันอีก จนญาติฝั่งเขาอยากได้ความแน่นอนเลยให้จดทะเบียนสมรส เราไม่ได้จัดงานแต่ง แต่มีการหมั้นหมายจ่ายค่าสินสอด ครอบครัวสองฝ่ายรับ

แฟนบอกเลิกผม ด้วยเหตุผลต่างๆนาๆ ทั้งที่ยังรักกันอยู่ เราคบกันมาเกือบ10ปีแล้ว ผ่านเรื่องราวมาด้วยกันมากมาย แต่ผมก็พยายามขอโอกาสแก้ตัวในเรื่องที่แฟนผมมองว่าผมนั้นไม่เหมาะกันเธอ คำตอบที่ได้คือ แฟนให้โอกา

แม่ชอบบังคับให้ไปเจอแฟนเก่า เดี๋ยวชวนมาหาที่บ้านให้มากินข้าวบ้างเอาของบ้าง หรือไม่ก็หาข้ออ้างอยากเอาของโน้นนี่ไปฝาก โดยจะบอกว่าให้เราพาไป เราเลยบอกว่าให้พ่อพาไปไม่ได้หรอ เค้าก็จะหาข้ออ้างว่าคนอื่นไม่ว

สวัดดีครับเพื่อนๆพี่ๆน้องๆผมอยากระบายเฉยๆ เพื่อจะมีคนเข้าใจ ผมมีคนที่ผมรักคนนึงครับ ผมเสียใจทุกครั้งเวลาเธอมีปันหา ผมไม่สามารถทำไรให้เธอได้เลยครับ ตอนนี้ผมเรียนอยู่  ส่วนเธอทำงานเราอายุเท่ากันครั

เราจับได้ว่าแฟนเราเค้ามีลุกมีเมียแล้ว เราก้อตกลงที่จะเปนที่ปรึกษาให้กัน เพราะว่าเรายังทำใจไม่ได้อ่ะ แต่จะไม่มีอะไรเกินเลยนอกจากนั้น เปนแค่ที่ปรึกษา แบบนี้ถือว่าทำบาปหรือทำผิดไหมคะ

เป็นอีกวันนึงของชึวิต ที่จะไม่มีวันลืม มันทั้งเสียใจ.. ทั้งเศร้า.. แต่เราก็พูดไม่ออก เจ้าสาวคนนั้นไม่ใช่คนอื่นคนไกล เป็นแฟนผมเอง ผมคบกับเธอมาซักระยะใหญ่ๆ แล้ว โดยที่ผมรู้เรื่องของเขาทั้งหมด แต่เธอไม่ร

ปิยะนุช เป็นคนที่ไม่มีใครพูดถึงเลย ทั้งที่เธอก็ทำหน้าที่ได้ดีพอสมควร จึงขอแต่งกลอนนี้เพื่อเป็นกำลังใจให้เธอสักหน่อยละกัน ขอชมแป้น ปิยะนุช เธอสุดยอด ช่วยเรารอด หลายหน ยลดูผ่าน เซฟแต้มให้ ไม่น้อย คอยจ