ก่อนหน้าที่เราจะคบกัน เธอบอกผมว่า
" เค้าเป็นโรคซึมเศร้านะ ต้องกินยา ต้องไปหาหมอ เธอโอเครึเปล่า ถ้าไม่โอเค เราก็เป็นเพื่อนกันนะ "
ผมบอกเธอว่า ผมโอเค เรื่องปกติที่คนป่วยต้องไปหาหมอ เดี๋ยวก็หาย
ครับเธอป่วยเป็นโรคซึมเศร้า มันอาจจะดูเป็นเรื่องไม่ร้ายแรงสำหรับหลายๆคน
แต่ผมสงสารเธอครับ เพราะที่บ้านเธอไม่รู้เรื่องนี้ เธอไปหาหมอเองด้วยเงินที่เธอขายของ
และเรื่องที่ทำให้เธอเป็นแบบนี้ส่วนมากมาจากคุณแม่ของเธอครับ (เธอบอกผมอย่างนั้น)
ปัจจุบันเธออยู่กับผมครับ ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายรับรู้
เธอต้องทานยาหลายตัวครับ และก็มียานอนหลับ แต่ นานๆเธอจะทานยานอนหลับ เพราะเธอกลัวเธอติด
บางคืนเธอก็นอนร้องไห้ครับ ผมทำได้แค่กอดเธอไว้ ผมไม่อยากถามเธอในเวลานั้น กลัวเธอจะคิดมากเข้าไปอีก
ปัญหาคือ
ตุลาคมปีหน้า ผมต้องไปประจำการที่เรือเป็นเวลา 2 ปี
ถ้าผมโชคดี ผมคงได้อยู่เรือที่ไม่ได้ออกไปไหน ผมจะได้กลับบ้านมาอยู่กับเธอทุกวัน
แต่ถ้าผมได้เรือที่ต้องออกไปประจำการที่ต่างจังหวัดหรือต่างประเทศ ถ้าโชคดีก็แค่15วัน กลับบ้าน 10 วัน
หรือไม่ก็เป็นเดือน กลับบ้าน10-20วัน ผมอดคิดไม่ได้ว่า เธอจะอยู่ได้มั้ยนะครับ ผมเป็นห่วงเธอ
ผมตั้งใจว่าจบภาระกิจตรงนี้จะขอเธอแต่งงานครับ คุยกับทางผู้ใหญ่ไว้แล้ว
ตั้งแต่เธอมาอยู่กับผม ผมสังเกตุว่า เธอมีอาการดีขึ้นกว่าอยู่ที่บ้านเธอครับ
เธอได้รับยาในปริมาณที่น้อยลง (อาจเพราะเธอรักษามาสักพักเลยอาการดีขึ้นรึเปล่าผมไม่มั่นใจ)
เธอนอนหลับดีขึ้นกว่าอยู่ที่บ้านเธอ
(ตอนเธออยู่บ้านเธอๆบอกกับผมว่าที่นอนไม่หลับ เพราะ เธอกลัวแม่เธอเรียกเธอไปว่านะครับ)
เธอยิ้มมากขึ้น เธอกินได้มากขึ้น
ตอนเธออยู่ที่บ้านเธอๆหนักแค่40-43 เท่านั้นครับ (เธอสูง 167)
ผมกลัวว่าถ้าเธอต้องกลับไปอยู่ที่บ้าน อาการเธอจะเป็นหนักขึ้นนะครับ
หรือท่านใดมีวิธีอื่นๆที่ช่วยเกี่ยวกับอาการของเธอ ผมจะขอบคุณมากครับ
และ ขอข้อมูลเกี่ยวกับการตั้งครรภ์สำหรับคนที่มีอาการซึมเศร้าด้วยครับ
เธอบอกผมว่า ถ้าเธอตั้งครรภ์ แล้วเธอยังป่วยอยู่ มันจะมีผลต่อเด็กด้วย ไม่ทราบจริงหรือไม่ครับ
มันผิดที่ผมเอง ผมมักจะพูดว่าอนาคตอยากมีลูก เลยทำให้เธอมีเรื่องคิดเพิ่มเข้าไปอีก
ผมรู้สึกผิดกับเธอครับ และตอนนี้ ถ้าเธอมีลูกมีไม่ได้หรือมีได้แต่ต้องรอให้เธอหายดี
ผมก็จะดูแลเธอให้ดีที่สุดครับ
ขอบคุณทุกท่านสำหรับคำแนะนำครับ
ผมจะช่วยแฟนผมยังไงดีครับ
" เค้าเป็นโรคซึมเศร้านะ ต้องกินยา ต้องไปหาหมอ เธอโอเครึเปล่า ถ้าไม่โอเค เราก็เป็นเพื่อนกันนะ "
ผมบอกเธอว่า ผมโอเค เรื่องปกติที่คนป่วยต้องไปหาหมอ เดี๋ยวก็หาย
ครับเธอป่วยเป็นโรคซึมเศร้า มันอาจจะดูเป็นเรื่องไม่ร้ายแรงสำหรับหลายๆคน
แต่ผมสงสารเธอครับ เพราะที่บ้านเธอไม่รู้เรื่องนี้ เธอไปหาหมอเองด้วยเงินที่เธอขายของ
และเรื่องที่ทำให้เธอเป็นแบบนี้ส่วนมากมาจากคุณแม่ของเธอครับ (เธอบอกผมอย่างนั้น)
ปัจจุบันเธออยู่กับผมครับ ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายรับรู้
เธอต้องทานยาหลายตัวครับ และก็มียานอนหลับ แต่ นานๆเธอจะทานยานอนหลับ เพราะเธอกลัวเธอติด
บางคืนเธอก็นอนร้องไห้ครับ ผมทำได้แค่กอดเธอไว้ ผมไม่อยากถามเธอในเวลานั้น กลัวเธอจะคิดมากเข้าไปอีก
ปัญหาคือ
ตุลาคมปีหน้า ผมต้องไปประจำการที่เรือเป็นเวลา 2 ปี
ถ้าผมโชคดี ผมคงได้อยู่เรือที่ไม่ได้ออกไปไหน ผมจะได้กลับบ้านมาอยู่กับเธอทุกวัน
แต่ถ้าผมได้เรือที่ต้องออกไปประจำการที่ต่างจังหวัดหรือต่างประเทศ ถ้าโชคดีก็แค่15วัน กลับบ้าน 10 วัน
หรือไม่ก็เป็นเดือน กลับบ้าน10-20วัน ผมอดคิดไม่ได้ว่า เธอจะอยู่ได้มั้ยนะครับ ผมเป็นห่วงเธอ
ผมตั้งใจว่าจบภาระกิจตรงนี้จะขอเธอแต่งงานครับ คุยกับทางผู้ใหญ่ไว้แล้ว
ตั้งแต่เธอมาอยู่กับผม ผมสังเกตุว่า เธอมีอาการดีขึ้นกว่าอยู่ที่บ้านเธอครับ
เธอได้รับยาในปริมาณที่น้อยลง (อาจเพราะเธอรักษามาสักพักเลยอาการดีขึ้นรึเปล่าผมไม่มั่นใจ)
เธอนอนหลับดีขึ้นกว่าอยู่ที่บ้านเธอ
(ตอนเธออยู่บ้านเธอๆบอกกับผมว่าที่นอนไม่หลับ เพราะ เธอกลัวแม่เธอเรียกเธอไปว่านะครับ)
เธอยิ้มมากขึ้น เธอกินได้มากขึ้น
ตอนเธออยู่ที่บ้านเธอๆหนักแค่40-43 เท่านั้นครับ (เธอสูง 167)
ผมกลัวว่าถ้าเธอต้องกลับไปอยู่ที่บ้าน อาการเธอจะเป็นหนักขึ้นนะครับ
หรือท่านใดมีวิธีอื่นๆที่ช่วยเกี่ยวกับอาการของเธอ ผมจะขอบคุณมากครับ
และ ขอข้อมูลเกี่ยวกับการตั้งครรภ์สำหรับคนที่มีอาการซึมเศร้าด้วยครับ
เธอบอกผมว่า ถ้าเธอตั้งครรภ์ แล้วเธอยังป่วยอยู่ มันจะมีผลต่อเด็กด้วย ไม่ทราบจริงหรือไม่ครับ
มันผิดที่ผมเอง ผมมักจะพูดว่าอนาคตอยากมีลูก เลยทำให้เธอมีเรื่องคิดเพิ่มเข้าไปอีก
ผมรู้สึกผิดกับเธอครับ และตอนนี้ ถ้าเธอมีลูกมีไม่ได้หรือมีได้แต่ต้องรอให้เธอหายดี
ผมก็จะดูแลเธอให้ดีที่สุดครับ
ขอบคุณทุกท่านสำหรับคำแนะนำครับ