. --------เมื่อความยติธรรมมันลำเอียง จะยืนเถียงสังคมก็ทำไป หากผู้คนมันหมดความอดทนไปเมื่อไหร่ ความบรรไลยส่งท้ายจะมาเยือน------
.........หากถามทางออกของความขัดเเย้งนี้มีทางให้เลือกกี่ทาง มองเห็นลางๆ สองสามทางหากมองย้อนไปในอดีต ทางที่กำลังทำๆกันคือ ยังเชื่อมั่นอำนาจที่อยู่ครบในมือ ทั้งขบวรการยุติธรรมเเละกำลังทหาร ทางที่สองเจรจาหาทางออก ทางที่สามคงต้องสังเวย สุเทพกับพวกเพื่อดึงความชอบธรรมกลับมา
มองไปที่ทางเเรกน่าจะเป็นทางที่ฝ่ายถือดุลอำนาจมักนำมาใช้ ด้วยว่าความเชื่อมั่นในอำนาจที่อยู่ในมือ สามารถจัดการให้เบ็ดเสร็จเด็ดขาดได้ หากเเม้นจวนตัว จริงๆ ก็อาจจะใช้ทางที่สอง เเต่หากจนมุมจริงๆ การเลือกที่จะสังเวยโยนให้เเพะสักตัวมารับบาป กลุ่มตัวเองโดดลงมาเเสดงในตอน ท้ายๆ รับบทผู้ดำเนินการให้เกิดความสงบ ได้อำนาจกลับคืน
เเต่จับสัญญาณจากทั้งสองฝ่าย ใครจะเป็นผู้เขี่ยลูกในเกมส์ต่อไป มองเกมส์เเบบคนผ่านมาพอสมควร ฝ่ายถือดุลอำนาจจะชิงลงมือก่อนที่ฝ่ายเเดง จะตั้งตัว ขยับทัพมาจ่อคอหอย คงไม่รอให้สถานการณ์ไปสุกงอมจนฝ่ายเเดงตั้งตัว ถามต่อเเล้วจะลงมืออย่างไร ก็จั่วหัวไว้ ต้องหาคนมาสังเวย ว่ากันเเบบชัดๆ นับจากนี้ไป ไม่ว่าฝ่ายตรงข้ามหรือพวกเดียวกันอยู่ในระยะไม่ปลอดภัย
หมากตัวใหญ่ คือชนวนที่ดีที่สุด อาจต้องจุดหลายตัวให้มากพอเพื่อให้เกิดความชอบธรรมในการ ขนรถถังออกมา รถถังออกมาเพื่ออ้างความชอบธรรมในสภานการณ์ที่ บ้านเมืองกฎหมาย ปรกติไม่สามารถจัดการได้ เมื่อเข้าทาง เเล้วเป้าหมายที่วางไว้ คนกลางทั้งหลายเเหล่ ก็จะโดดออกมา นั่งตามตำเเหน่งที่จัดวางไว้ ........เข้าเกมส์ที่ต้องการ
จากนั้นเริ่มลงมือตามที่อยากได้ อาจหยิบยื่นเศษเสี้ยวความยุติธรรมให้เสียหน่อย เป้าหมายใหญ่คือ เข้าไปจัดการผลประโยชน์ ในช่วงที่จะก้าวผ่านเข้าสู่ การเปลี่ยนผ่าน วางงาน วางระบบ วางระเบียบ อย่างที่ฝ่ายตนต้องการ เป็นมรดกทิ้งไว้ ชนิดที่ว่า รธณ50 ต้องชิดซ้าย ด้วยรู้ว่าช่องไหนที่ควรอุดไว้ ..อ่านได้ว่าต้องเป็นเเบบนั้น
เเต่เชื่อว่า ฝ่ายเเดงคงมองไม่ไกลไปจากที่เขียนไปเท่าไหร่ รู้เขารู้เรา บทเรียนยังไงก็ต้องมีระเเเวงกันไว้บ้าง จะว่านั่งเทียนเขียนเป็นตุเป็นตะ ก็ขอสะกิดไว้นิดนึง ของเเบบนี้ หากมองเป้าหมายฝ่ายถือดุลอำนาจต้องการ ก็จะมองเห็นภาพได้พอสมควร อันว่า การอยากได้อำนาจในการปกครอง ของรัฐบาลมาอยู่ในมือเสียทั้งหมด คำตอบคือน่าจะไม่ใข่
ด้วยว่าการมาเป็นฝ่ายบริหารในยามสังคมตื่นตัวมันไม่ใช่เรื่องที่ฉลาดนัก สังคมไทยสังคมโลกกำลังเปลี่ยนผ่าน เข้าสู่ยุคใหม่ การรับใช้ประชาชนกับสมัยก่อนที่เป็นนายประชาชน มันต่างกัน เพียงเเต่ ขอเข้ามาจัดการ วางระบบ เขียนข้อจำกัด ขีดเส้น ให้ผลประโยชน์พวกตัวเอง ได้ประโยชน์หรือเสียประโยชน์น้อยที่สุด จัดการข้อบังคับ เอาเเค่สั้นๆ คุ้มครอง ธุรกิจในเครือข่ายพวกตัวเอง ให้อยู่ในที่ปลอดภัย ตรงนี้คือหัวใจสำคัญ
เกมส์ชิงอำนาจคือหมากกลชั่วคราว ขอระยะเวลาช่วงสั้นๆ อย่างที่เผยไต๋กันไปไว้ ทั้ง กปปส นายสุเทพ หรือองค์กรอิสระ ขอสั้นๆ หนึ่งปี สองปี ไม่ยาว ระบบระเบียบ ข้อบังคับที่จะนำมาทำเป็นกฎหมาย ตระเตรียมกันไว้ในมือเเล้ว โดยนักเขียนกฎหมายมืออาชีพ เพื่อจำกัดวงในการทำธุรกิจให้อยู่ในขอบข่าย วงศ์ศาคณาญาติ พวกพ้องต้นเอง ขีดเส้นกันเอาไว้ ด้วยกฎหมาย ยาวไปถึงลูกถึงหลาน หากจำกันได้ ใน รธณ50 มีหลายเรื่องฝากรอยเท้าเอาไว้
รอยเท้าที่เราได้เข้าใจเเละตามเเกะรอยว่ามีไว้ทำไม ในคราวรัฐประหาร2549 ไม่เบ็ดเสร็จเด็ดขาดยังมีช่องว่างอีกมากมายที่จะทำให้ในโอกาสข้างหน้าธุกิจของพวกพ้องจะมีความเสี่ยง คนเคยกิน คนเคยเสพ รัฐบาลที่มาจากประชาชน เล่นมาทุบทำลายหม้อข้าวไปเเล้วหลายใบ คงไม่ต้องไปย้อนเล่าให้ฟังกันใหม่ นั่นคือบทเรียนที่ฝ่ายถือดุลได้รับเเละต้องรีบหาทางเข้ามาเเก้ใขก่อนสายเกินไป อำนาจอยู่ในมือประชาชนอันตราย รัฐบาลที่สนองตอบความต้องการประชาชน นี่ยิ่งอันตราย.............ขอเวลาสั้นๆให้ฉันจัดการ
เขียนเเปะไว้ตรงนี้หากเกมส์เดินมาทางนี้ จะจุดฉนวนได้ต้องสังเวยย้ำต้องสังเวย รอดูกันไปหากมีเหยื่อที่ต้องสังเวย ก็รบกวนเพื่อนๆสมาชิกเเฟนคลับขาประจำช่วยกันขุดกระทู้นี้ ออกมาบอกสังคมอีกที สังเวย จะเป็นใคร มองๆไป หากฝ่ายเดียวกันก็ต้องเป็นตัวที่เล่นบทคู่ขัดเเย้งกับประชาชน คงไม่ต้องไปเอ่ยชื่อให้หวาดเสียวกัน ตัวละครมีไม่กี่ตัว อาจไม่ตรงๆตัวเเต่อยู่ในหมู่พวกนั้น จับทางให้ว่าพวกที่ยังพอมีประโยชน์อาจอยู่ในข่ายรอด รอใช้งาน
ทิ้งท้ายกันไว้ สังคมไทย อะไรๆมันปกปิดกันยาก ขืนไปทำเเบบเดิมๆ สังโลกจับได้ คาดว่าจะอยู่กันต่อไปยาก ต้องมองอีกด้านหากคิดด้านเดียว หากผิดเเผนพลาดพรั้ง โดนเปิดออกมายกเเก๊งค์ เกรงว่า ทรัพย์สิน อำนาจที่มีอยู่ทั้งหมดจะโดนยกกันในคราวเดียว หมดตัวหมดเครดิต สังคมตีตรา บันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ หากเป็นผม...............พอเเล้วที่ผ่านมาอย่าเสี่ยงเลย.....................เชื่อเถอะไม่คุ้ม...............ประชาชนมันตื่นเเล้วเอาไปลำบาก
-------------------------------สังเวย------------------------------(บทความ)
.........หากถามทางออกของความขัดเเย้งนี้มีทางให้เลือกกี่ทาง มองเห็นลางๆ สองสามทางหากมองย้อนไปในอดีต ทางที่กำลังทำๆกันคือ ยังเชื่อมั่นอำนาจที่อยู่ครบในมือ ทั้งขบวรการยุติธรรมเเละกำลังทหาร ทางที่สองเจรจาหาทางออก ทางที่สามคงต้องสังเวย สุเทพกับพวกเพื่อดึงความชอบธรรมกลับมา
มองไปที่ทางเเรกน่าจะเป็นทางที่ฝ่ายถือดุลอำนาจมักนำมาใช้ ด้วยว่าความเชื่อมั่นในอำนาจที่อยู่ในมือ สามารถจัดการให้เบ็ดเสร็จเด็ดขาดได้ หากเเม้นจวนตัว จริงๆ ก็อาจจะใช้ทางที่สอง เเต่หากจนมุมจริงๆ การเลือกที่จะสังเวยโยนให้เเพะสักตัวมารับบาป กลุ่มตัวเองโดดลงมาเเสดงในตอน ท้ายๆ รับบทผู้ดำเนินการให้เกิดความสงบ ได้อำนาจกลับคืน
เเต่จับสัญญาณจากทั้งสองฝ่าย ใครจะเป็นผู้เขี่ยลูกในเกมส์ต่อไป มองเกมส์เเบบคนผ่านมาพอสมควร ฝ่ายถือดุลอำนาจจะชิงลงมือก่อนที่ฝ่ายเเดง จะตั้งตัว ขยับทัพมาจ่อคอหอย คงไม่รอให้สถานการณ์ไปสุกงอมจนฝ่ายเเดงตั้งตัว ถามต่อเเล้วจะลงมืออย่างไร ก็จั่วหัวไว้ ต้องหาคนมาสังเวย ว่ากันเเบบชัดๆ นับจากนี้ไป ไม่ว่าฝ่ายตรงข้ามหรือพวกเดียวกันอยู่ในระยะไม่ปลอดภัย
หมากตัวใหญ่ คือชนวนที่ดีที่สุด อาจต้องจุดหลายตัวให้มากพอเพื่อให้เกิดความชอบธรรมในการ ขนรถถังออกมา รถถังออกมาเพื่ออ้างความชอบธรรมในสภานการณ์ที่ บ้านเมืองกฎหมาย ปรกติไม่สามารถจัดการได้ เมื่อเข้าทาง เเล้วเป้าหมายที่วางไว้ คนกลางทั้งหลายเเหล่ ก็จะโดดออกมา นั่งตามตำเเหน่งที่จัดวางไว้ ........เข้าเกมส์ที่ต้องการ
จากนั้นเริ่มลงมือตามที่อยากได้ อาจหยิบยื่นเศษเสี้ยวความยุติธรรมให้เสียหน่อย เป้าหมายใหญ่คือ เข้าไปจัดการผลประโยชน์ ในช่วงที่จะก้าวผ่านเข้าสู่ การเปลี่ยนผ่าน วางงาน วางระบบ วางระเบียบ อย่างที่ฝ่ายตนต้องการ เป็นมรดกทิ้งไว้ ชนิดที่ว่า รธณ50 ต้องชิดซ้าย ด้วยรู้ว่าช่องไหนที่ควรอุดไว้ ..อ่านได้ว่าต้องเป็นเเบบนั้น
เเต่เชื่อว่า ฝ่ายเเดงคงมองไม่ไกลไปจากที่เขียนไปเท่าไหร่ รู้เขารู้เรา บทเรียนยังไงก็ต้องมีระเเเวงกันไว้บ้าง จะว่านั่งเทียนเขียนเป็นตุเป็นตะ ก็ขอสะกิดไว้นิดนึง ของเเบบนี้ หากมองเป้าหมายฝ่ายถือดุลอำนาจต้องการ ก็จะมองเห็นภาพได้พอสมควร อันว่า การอยากได้อำนาจในการปกครอง ของรัฐบาลมาอยู่ในมือเสียทั้งหมด คำตอบคือน่าจะไม่ใข่
ด้วยว่าการมาเป็นฝ่ายบริหารในยามสังคมตื่นตัวมันไม่ใช่เรื่องที่ฉลาดนัก สังคมไทยสังคมโลกกำลังเปลี่ยนผ่าน เข้าสู่ยุคใหม่ การรับใช้ประชาชนกับสมัยก่อนที่เป็นนายประชาชน มันต่างกัน เพียงเเต่ ขอเข้ามาจัดการ วางระบบ เขียนข้อจำกัด ขีดเส้น ให้ผลประโยชน์พวกตัวเอง ได้ประโยชน์หรือเสียประโยชน์น้อยที่สุด จัดการข้อบังคับ เอาเเค่สั้นๆ คุ้มครอง ธุรกิจในเครือข่ายพวกตัวเอง ให้อยู่ในที่ปลอดภัย ตรงนี้คือหัวใจสำคัญ
เกมส์ชิงอำนาจคือหมากกลชั่วคราว ขอระยะเวลาช่วงสั้นๆ อย่างที่เผยไต๋กันไปไว้ ทั้ง กปปส นายสุเทพ หรือองค์กรอิสระ ขอสั้นๆ หนึ่งปี สองปี ไม่ยาว ระบบระเบียบ ข้อบังคับที่จะนำมาทำเป็นกฎหมาย ตระเตรียมกันไว้ในมือเเล้ว โดยนักเขียนกฎหมายมืออาชีพ เพื่อจำกัดวงในการทำธุรกิจให้อยู่ในขอบข่าย วงศ์ศาคณาญาติ พวกพ้องต้นเอง ขีดเส้นกันเอาไว้ ด้วยกฎหมาย ยาวไปถึงลูกถึงหลาน หากจำกันได้ ใน รธณ50 มีหลายเรื่องฝากรอยเท้าเอาไว้
รอยเท้าที่เราได้เข้าใจเเละตามเเกะรอยว่ามีไว้ทำไม ในคราวรัฐประหาร2549 ไม่เบ็ดเสร็จเด็ดขาดยังมีช่องว่างอีกมากมายที่จะทำให้ในโอกาสข้างหน้าธุกิจของพวกพ้องจะมีความเสี่ยง คนเคยกิน คนเคยเสพ รัฐบาลที่มาจากประชาชน เล่นมาทุบทำลายหม้อข้าวไปเเล้วหลายใบ คงไม่ต้องไปย้อนเล่าให้ฟังกันใหม่ นั่นคือบทเรียนที่ฝ่ายถือดุลได้รับเเละต้องรีบหาทางเข้ามาเเก้ใขก่อนสายเกินไป อำนาจอยู่ในมือประชาชนอันตราย รัฐบาลที่สนองตอบความต้องการประชาชน นี่ยิ่งอันตราย.............ขอเวลาสั้นๆให้ฉันจัดการ
เขียนเเปะไว้ตรงนี้หากเกมส์เดินมาทางนี้ จะจุดฉนวนได้ต้องสังเวยย้ำต้องสังเวย รอดูกันไปหากมีเหยื่อที่ต้องสังเวย ก็รบกวนเพื่อนๆสมาชิกเเฟนคลับขาประจำช่วยกันขุดกระทู้นี้ ออกมาบอกสังคมอีกที สังเวย จะเป็นใคร มองๆไป หากฝ่ายเดียวกันก็ต้องเป็นตัวที่เล่นบทคู่ขัดเเย้งกับประชาชน คงไม่ต้องไปเอ่ยชื่อให้หวาดเสียวกัน ตัวละครมีไม่กี่ตัว อาจไม่ตรงๆตัวเเต่อยู่ในหมู่พวกนั้น จับทางให้ว่าพวกที่ยังพอมีประโยชน์อาจอยู่ในข่ายรอด รอใช้งาน
ทิ้งท้ายกันไว้ สังคมไทย อะไรๆมันปกปิดกันยาก ขืนไปทำเเบบเดิมๆ สังโลกจับได้ คาดว่าจะอยู่กันต่อไปยาก ต้องมองอีกด้านหากคิดด้านเดียว หากผิดเเผนพลาดพรั้ง โดนเปิดออกมายกเเก๊งค์ เกรงว่า ทรัพย์สิน อำนาจที่มีอยู่ทั้งหมดจะโดนยกกันในคราวเดียว หมดตัวหมดเครดิต สังคมตีตรา บันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ หากเป็นผม...............พอเเล้วที่ผ่านมาอย่าเสี่ยงเลย.....................เชื่อเถอะไม่คุ้ม...............ประชาชนมันตื่นเเล้วเอาไปลำบาก