ถ้าสงสัยว่าตัวเองเป็นโรคจิตควรทำเช่นไร?

ขอโทษนะคะทุกคน แต่พอดีเรามีเรื่องปัญหาหนักอกอย่างมากที่ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรดี
ไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใคร ก็เลยลองสมัครพันทิพย์เข้ามาดูเผื่อมีใครสักคนจะช่วยได้

ขอเกริ่นก่อนนะคะคือปกติแล้วเราก็อยู่คนเดียว ไกลบ้านมาตลอด ทั้งตอนเรียนหรือแม้กระทั่งตอนนี้ที่เริ่มทำงานแล้ว
เราเลยต้องเช่าหอหรือห้องพักอยู่มาตลอด แล้วก็มักเช่าอยู่คนเดียวไม่แชร์กับใคร
โดยส่วนตัวแล้วเราต้องยอมรับเลยว่าเราเป็นพวกโลกส่วนตัวสูงมาก ไม่สนิทกับใครง่าย
เพราะฉะนั้นเรื่องจะมีเพื่อนสนิทในที่ทำงานจึงเป็นเรื่องยาก ส่วนเพื่อนที่สนิทกันมากๆตั้งแต่ตอนเรียนก็ต่างแยกย้ายไปทำงานกันคนละจังหวัด

มาวันหนึ่งเพื่อนๆที่ทำงานเขาชวนไปดื่มเหล้าด้วยกัน เราก็ตอบตกลง โอเคไม่ได้คิดอะไรมากเพราะมันก็เป็นเรื่องนานๆทีทำและคิดว่าจะได้ผูกสัมพันกับผู้อื่นบ้าง แต่ว่าพอหลังเลิกงานมีเพื่อนหญิงที่พอจะสนิทกันอยู่คนหนึ่งค่ะเขาบอกว่าเขาขับรถไม่ไหวแล้ว เราก็เริ่มหวาดๆ ไม่รู้จะทำยังไงดี
จนเขาพูดประโยคที่เราหวังว่าจะไม่ได้ยินที่สุดออกมา คือ เขาขอไปนอนห้องเราค่ะ
(ต้องออกตัวก่อนเลยนะคะ ว่าหลายคนอาจจะคิดว่ามันเป็นเรื่องเล็กที่เพื่อนจะไปขอนอนบ้านเพื่อนด้วยกัน แต่สำหรับคนที่เก็บตัวมากๆ ไม่เปิดเผยอย่างเรา เราเกลียดมากๆเลยค่ะที่ต้องไปนอนบ้านคนอื่นหรือแม้แต่มีคนแปลกหน้าที่ไหนก็ไม่รู้ถึงจะเพื่อนก็เถอะมานอนเตียงของเรา)
เท่านั้นล่ะค่ะ เรางี้หน้าซีดเลย แต่ไม่กล้าปฏิเสธเขาจริงๆ เกรงใจมากๆ สุดท้ายเลยให้เขามานอนด้วย เราพยายามโน้มน้าวให้เขากลับบ้านแล้วนะคะแต่เขาไม่ยอมเลยไม่รู้จะพูดยังไง

แล้วพอเขาเข้าห้องมานะคะ เขาล้มตัวลงนอนบนเตียงเราเลย ทั้งที่ยังไม่ได้อาบน้ำ กลิ่นบุหรี่เหม็นมาก เพิ่งเลิกงานมาอีก เราบอกเขาให้ไปอาบน้ำก็ไม่ไป บอกตามตรงเลยนะคะเราถือเรื่องนี้มากกกก เรื่องความสะอาดบนที่นอนเนี่ย เราเกลียดสุดๆเลย แต่เพราะเขาเมามากด้วยเเหละค่ะ เขาเลยไม่ฟัง นอนหลับไปเฉยเลย เรางี้เครียดจนทำอะไรไม่รู้เรื่อง เอาแต่คิดวนไปวนมา หาทางแก้ ให้ตัวเองรู้สึกดี แต่ก็ยังกังวลจนจะป็นบ้า นอนแทบไม่ได้ (จริงๆเพิ่งเปลี่ยนผ้าปูที่นอนใหม่ด้วย ยังหอมกลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่มอยู่เลย ห้องก็เพิ่งทำความสะอาด เนี้ยบมาก)
ตื่นเช้ามาพอเขากลับไปทำงานเท่านั้นล่ะค่ะ เราเปลี่ยนผ้าปูที่นอนเมื่อคืน ปอกหมอนก็ถอดออกเปลี่ยนแม้แต่ผ้าห่มก็ด้วย ทั้งๆที่เพิ่งซักก่อนที่เขาจะมาขอนอนไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านั้นเอง

เราเหมือนคนโรคจิตมากๆเลยค่ะ เอาแต่คิดว่ามันสกปรก น่าขยะแขยง ไม่อยากให้ใครมาแตะต้องที่นอน จริงๆเคยมีกรณีแบบนี้เกิดขึ้นหลายครั้งแล้วก่อนเพื่อนคนนี้มา
ทั้งๆที่เขาเป็นเพื่อนสนิทกับเราและอาบน้ำแล้วก็เถอะ ไม่ว่ายังไงวันรุ่งขึ้นเรากลับรีบเอาทุกอย่างที่เขาแตะต้องบนเตียงไปซักใหม่ด้วยความรู้สึกขุ่นมัวมากๆ

จนมาครั้งนี้เราเริ่มกลับคิดมองตัวเองและเริ่มกลัวมากขึ้นทุกๆทีว่าเราเป็นโรคจิตชนิดใดชนิดหนึ่งหรือเปล่า ไม่เข้าใจตัวเองและสงบจิตใจไม่ได้ทุกครั้งที่เกิดเหตุการณ์อย่างนี้

ถ้ามีใครรู้ว่าเราเป็นอะไร ช่วยบอกหรืออธิบายได้ไหมคะ เราเครียดมากเลย และหากมีวิธีแก้ที่ดีจะเป็นพระคุณอย่างมาก ขอบคุณค่ะ