คนที่มีเชื้อ HIV มีทางเลือกในการทำงานมั้ย

ผมมีเชื้อครับ  เมื่อก่อนผมเป็นนักร้องตลอดช่วงชีวิตผมอยู่กับการช่วยตัวเองมาตลอดจนกระทั่งผมไปตื่นที่ห้องของพนักงานหญิงโดยไม่รู้อิโหน่อิเหน่ นับจากนั้นมาผมก็รู้สึกกลัวผู้หญิงมาโดยตลอดจนกระทั่งจบปริญญาตรี มีการตรวจสุขภาพแบบธรรมดาไม่ได้ตรวจหาเชื้ออะไร แต่หมอถามว่า ตรวจเอชไอวีด้วยมั้ย ด้วยความที่เรามั่นใจตลอดสี่ปีไม่ได้มีอะไรกับใครผลปรากฏว่า ผมมีเลือดเป็นบวก จากทรรศน์คติการมองโลกของผมที่มันดูสดใสสวยงาม กลับกลายเป็นภาพเทาดำ ผมภาวนาว่าขอให้ผลตรวจผิดพลาดด้วยเถิด แต่มันก็เป็นไปไม่ได้ ผมคิดหาทุกวิถีทางที่จะเอาเชื้อนี้ออกจากร่างกาย สุดท้ายก็ไร้ประโยชน์ ผ่านมาก็เกือบสองเดือนแล้วที่ได้รับยา แต่การเจาะเลือด ตรวจหาค่า ภูมิต้านทานมันจะต้องใช้เวลาเป็นวันกว่าจะเสร็จ นั้นหมายความว่าทุกๆสามเดือนผมจะต้องขาดหนึ่งครั้งเพื่อมาตรวจร่างกาย และบริษัทส่วนไหญ่ ขาดได้ปีละไม่กี่วัน ผมควรจะเลือกงานแบบไหนดี ผมจะต้องทำยังไง ทำไมผมต้องเป็นแบบนี้ด้วย ไหนหละบุญกุศลที่เคยทำมา ความดีที่ผมได้สั่งสมมามันไปไหน หรือต้องให้ผมไปเกิดไหม่ ตอนนี้ผมไม่เชื่อในคำสอนอะไรอีกแล้ว ผมไม่ศรัทธาในความดีอีกแล้ว ผมกล้าบอกได้เต็มปากเลยว่าผมเป็นคนที่ดีพอ รักเพื่อนพ้อง ถ้าตก กูก็จะตกตาม ดึงเพื่อนขึ้นทุกวิถีทาง รักสัตว์ทุกชนิดแม้กระทั้งงูเขียวที่มันจะข้ามขนน ผมยังไปอุ้มมันข้ามเพราะกลัวมันโดนรถเหยียบผมกล้าวัดใจกับความตายถึงขนาดกันงูเห่าไม่ให้ข้ามถนน ผมปกป้องทุกอย่าง แต่ดูผลที่ผมได้รับสิ มัน บอกไม่ถูก นี่เหรอผลตอบแทน