ประทะประมือกันมาจนถึงขั้นเปิดหน้าเปิดตากันขนาดนี้แล้ว
คงไม่มีทางที่จะกลับไปอยู่ร่วมกันอย่างเป็นสุขได้อย่างเดิมแน่นอน
เบื้องหน้าเบื้องหลังของเรื่องราวต่างๆผมว่าประชาชนแต่ละฝ่ายก็รู้กันพอสมควรนะ
สิ่งที่ประชาชนฝ่ายประชาธิปไตยรู้ ผมว่าประชาชนฝ่ายต่อต้านนั้นก็คงรู้เหมือนกันนั่นแหละ
เรื่องถูกต้องหรือไม่ยุติธรรมหรือไม่ผมก็เชื่อว่าทุกคนก็รู้ดีกันอยู่แก่ใจเช่นกัน
แต่เพราะเลือกข้างเลือกฝ่ายกันไปแล้ว จะถูกผิดอะไรก็เลยถูกมองข้าม เพราะโดนความเกลียดชังอคติมาบังตาพาให้ถอยห่างออกจากความถูกต้องยุติธรรม
หากแค่ซักเสี้ยวเวลาจะพากันหยุดคิดทบทวนตามหลักความถูกต้องยุติธรรมอย่างไม่เอนเอียงเลือกข้างกันซักครั้งแล้ว
ผมว่าคนไทยเราก็คงหาทางออกจากความขัดแย้งนี้ไปได้ไม่ยากหรอก
ลองหยุดคิดแล้วมองไปรอบๆตัวดูว่าองคาพายัพส่วนประกอบของความเป็นชาติที่เรามีอยู่ดูสิครับว่ามีสภาพเป็นอย่างไร?
สถาบันฯด้านกระบวนการยุติธรรม ยังมีความยุติธรรมรึปล่าว ?คำครหาว่า"สองมาตรฐาณมีมูลมั๊ย?
สถาบันฯการเมืองยังเป็นการต่อสู้ทางการเมืองตามระบอบประชาธิปไตยปกติดีอยู่หรือ?ฝ่ายไหนมีความถูกต้องชอบธรรมมากกว่ากัน?
สถาบันฯกษัตริย์ มีส่วนเกี่ยวข้องกับปัญหาความขัดแย้งทางการเมืองมากแค่ไหน?
ท่าทีของทางกองทัพนั้นแสดงออกว่าไม่สนับสนุนประชาธิปไตย ร่วมมือกับม๊อบล้มล้างรัฐบาลประชาธิปไตยมาตลอด
ความรุนแรงและความสูญเสียที่เกิดขึ้น กองทัพมีส่วนมากแค่ไหน ที่ทำไปนั้นถูกต้องรึปล่าว?
คำถามเหล่านี้ยากที่จะได้คำตอบที่ชัดเจนจากเจ้าตัว
แต่ไม่ยากเลยที่ประชาชนทั่วไปจะหาคำตอบให้กับตัวเองกัน
คำตอบเหล่านี้แหละที่จะทำให้ประชาชนได้เห็นภาพชัดเจนว่าเกิดอะไรขึ้นกับประเทศไทย
จะได้ไตร่ตรองกันอีกครั้งว่าความคิดความเชื่อที่ตัวเองมีนั้น มันถูกต้องยุติธรรมหรือปล่าว?
แล้วเราจะเลือกที่จะปล่อยให้มันเป็นไปอย่างนี้ หรือจะหันมาช่วยกันแก้ไขก่อนที่จะสายเกินไป?
เราอาจจะเคยชินกับความดัดจริต ยึดติดกับจินตนาการความเชื่อ
แต่มันถึงเวลาที่จะต้องเลิกดัดจริตกัน แล้วหันมาเลือกตัดสินใจกันให้ชัดเจนเสียทีว่าจะเอาอย่างไรกับอนาคตของประเทศกันต่อไป
เพราะความดัดจริตนั้นจะทำให้ไม่ชัดเจน
เมื่อไม่ชัดเจนก็ไม่มีทางหลุดพ้นแก้ปัญหาความขัดแย้งกันไปได้
ปล่อยไปอย่างนี้แล้วจะอยู่เป็นประเทศกันยังไงต่อไปล่ะครับ?
สัจจะธรรมสำคัญที่จะต้องจำกันไว้ก็คือ ชัยชนะในการปกครองจะต้องได้มาจากการชนะใจประชาชนเท่านั้น
ไม่มีทางที่จะชนะกันได้ด้วยการกำจัดอีกฝ่ายให้หมดไปได้หรอกครับ
ประเทศไทย แล้วจะยังไงต่อไป??
คงไม่มีทางที่จะกลับไปอยู่ร่วมกันอย่างเป็นสุขได้อย่างเดิมแน่นอน
เบื้องหน้าเบื้องหลังของเรื่องราวต่างๆผมว่าประชาชนแต่ละฝ่ายก็รู้กันพอสมควรนะ
สิ่งที่ประชาชนฝ่ายประชาธิปไตยรู้ ผมว่าประชาชนฝ่ายต่อต้านนั้นก็คงรู้เหมือนกันนั่นแหละ
เรื่องถูกต้องหรือไม่ยุติธรรมหรือไม่ผมก็เชื่อว่าทุกคนก็รู้ดีกันอยู่แก่ใจเช่นกัน
แต่เพราะเลือกข้างเลือกฝ่ายกันไปแล้ว จะถูกผิดอะไรก็เลยถูกมองข้าม เพราะโดนความเกลียดชังอคติมาบังตาพาให้ถอยห่างออกจากความถูกต้องยุติธรรม
หากแค่ซักเสี้ยวเวลาจะพากันหยุดคิดทบทวนตามหลักความถูกต้องยุติธรรมอย่างไม่เอนเอียงเลือกข้างกันซักครั้งแล้ว
ผมว่าคนไทยเราก็คงหาทางออกจากความขัดแย้งนี้ไปได้ไม่ยากหรอก
ลองหยุดคิดแล้วมองไปรอบๆตัวดูว่าองคาพายัพส่วนประกอบของความเป็นชาติที่เรามีอยู่ดูสิครับว่ามีสภาพเป็นอย่างไร?
สถาบันฯด้านกระบวนการยุติธรรม ยังมีความยุติธรรมรึปล่าว ?คำครหาว่า"สองมาตรฐาณมีมูลมั๊ย?
สถาบันฯการเมืองยังเป็นการต่อสู้ทางการเมืองตามระบอบประชาธิปไตยปกติดีอยู่หรือ?ฝ่ายไหนมีความถูกต้องชอบธรรมมากกว่ากัน?
สถาบันฯกษัตริย์ มีส่วนเกี่ยวข้องกับปัญหาความขัดแย้งทางการเมืองมากแค่ไหน?
ท่าทีของทางกองทัพนั้นแสดงออกว่าไม่สนับสนุนประชาธิปไตย ร่วมมือกับม๊อบล้มล้างรัฐบาลประชาธิปไตยมาตลอด
ความรุนแรงและความสูญเสียที่เกิดขึ้น กองทัพมีส่วนมากแค่ไหน ที่ทำไปนั้นถูกต้องรึปล่าว?
คำถามเหล่านี้ยากที่จะได้คำตอบที่ชัดเจนจากเจ้าตัว
แต่ไม่ยากเลยที่ประชาชนทั่วไปจะหาคำตอบให้กับตัวเองกัน
คำตอบเหล่านี้แหละที่จะทำให้ประชาชนได้เห็นภาพชัดเจนว่าเกิดอะไรขึ้นกับประเทศไทย
จะได้ไตร่ตรองกันอีกครั้งว่าความคิดความเชื่อที่ตัวเองมีนั้น มันถูกต้องยุติธรรมหรือปล่าว?
แล้วเราจะเลือกที่จะปล่อยให้มันเป็นไปอย่างนี้ หรือจะหันมาช่วยกันแก้ไขก่อนที่จะสายเกินไป?
เราอาจจะเคยชินกับความดัดจริต ยึดติดกับจินตนาการความเชื่อ
แต่มันถึงเวลาที่จะต้องเลิกดัดจริตกัน แล้วหันมาเลือกตัดสินใจกันให้ชัดเจนเสียทีว่าจะเอาอย่างไรกับอนาคตของประเทศกันต่อไป
เพราะความดัดจริตนั้นจะทำให้ไม่ชัดเจน
เมื่อไม่ชัดเจนก็ไม่มีทางหลุดพ้นแก้ปัญหาความขัดแย้งกันไปได้
ปล่อยไปอย่างนี้แล้วจะอยู่เป็นประเทศกันยังไงต่อไปล่ะครับ?
สัจจะธรรมสำคัญที่จะต้องจำกันไว้ก็คือ ชัยชนะในการปกครองจะต้องได้มาจากการชนะใจประชาชนเท่านั้น
ไม่มีทางที่จะชนะกันได้ด้วยการกำจัดอีกฝ่ายให้หมดไปได้หรอกครับ