โสดมาแล้วสามปีเต็ม ระบายตอนเมา

ผมครอบครัวคนจีน จากแดนใต้ มาทำธุรกิจที่รังสิต ที่บ้านเข้มงวดมากช่วยงานมาตลอด งานที่บ้านยุ่งจนกระดิกตัวไปไหนแถบไม่ได้นี้ทำงานตั้งแต่อายุ20 ตอนนี้อายุเข้า 23 หาเงินเอง ดูแลธุรกิจที่บ้าน มีตังสนองความสุขซื้อรถอย่างเดียว ตอนเรียน เรียนเสดก็ต้องรีบกลับมาดูแลกิจการต่อ คิดย้อนกลับไป โง่เลยตัวเราถ้าเราได้ใช้ชีวิตสักหน่อยเราคงได้แฟนสมใจไปแล้ว ตอนนี้ไม่มีเวลากระดิกตัวไปไหน ในเวลา3ปี ไม่เคยมีแฟน ไม่มีอะไรกับใครเลย โสดแบบชีวิตบังคับของแท้ อยู่ก็แต่อยุ่กับเพื่อนในกลุ่มผู้ชาย เพื่อนผู้หญิงมีน้อยจนน้อยมาก วันๆเอาแต่ขายของจน ลืมไปแล้วว่าคำว่า แฟน มันเป็นยังไง และแล้ววันนี้ก็มาถึง พ่อและแม่ไปต่างจังหวัด พี่สาวไปอยุ่กับพี่เขย เราเองอยุ่บ้านคนเดียวดูแลธุรกิจตามเคย อยุ่ดีๆก็มีเบอร์ไอ้เพื่อนบ้าโทรมาให้ออกมาวันเกิดรุ่นพี่ในกลุ่มมอไซหน่อย ด้วยเวลาอันประจวบเหมาะก็ได้ออกไปเริ่งร่าซักที ระหว่างทางเจอแต่ ผู้หญิงสวยๆ น่ารัก โอ้ย อยากจะเข้าไปคุยใจแทบขาด พอไปถึง ร้านเหล้า หลังมหาลัยแถวฝั่ง ธน สรุปเป็นร้านของรุ่นพี่ บารบี ส่องสว่าง ญ น่ารัก สองคนนั่งกับกลุ่มชายวัยรุ่น จ้องอยุ่นานไม่ไหวจะเคลีย เข้าไปคุยเลย และแล้วเขาก็ไม่ค่อยสนใจ ไม่ค่อยอยากจะคุยกับเราก็ ok ช่างเถิดกลับมานั่งเหงาๆ กับกลุ่มชายชกรร บ้าพลังสิบห้าคน เพื่อนสนิทตัวแสบก็มา ลากแฟนมาด้วยทั้งสองคน คนแรก นั่งปุ๊บ ไม่ทันได้กินอะไร เดินปรี่ไปคุย ปุ๊บ เธอทั้งสอง ก็ขอเบอมันเชยย!!!เห้ยยยยยย มันมีแฟนแล้ววววว แฟนก็นั่งหัวโด่อยุ่ ผมนั่งเงิบหน้าเหลืองเป็นไก่ต้ม มันได้เบอร์มาเสด เอามาโชว์ แฟนนั่งมอง(แฟนหน้าตาดีมากๆ ) แฟนก็ถามว่าทำแบบนี้ตลอดเลยนะ คือ ผมผมผมผมผมไม่มีแฟน เขาไม่เอา อีกคนแฟนมาแต่เขาเอามันคืออะไร ความเจ็บปวดยังไม่จบ ไอ้เพื่อนอีกคนที่เอาแฟนมาด้วย ได้ฤกแฟนงอแง ต้องไปส่ง  ส่งเสดปรี่กลับมาหา โตะเดิมที่เคยขอเบอเพื่อนในกลุ่ม และแล้วที่ที่ผมนั่งมองชัดเจนคือ มันได้ ได้เบออีกแล้ว แล้วยิ่งกว่านั้น มีการ กอด และหอม ด้วย ทั้งๆที่เห็นชัดเจนว่าแฟนเขาก็มี ผมแทบอยากจะเขวี่ยงขวดใส่หน้ามันมาก เดินออกมาสูบบุหรี่ทำใจ หายใจเข้า หายใจออก หน้าห้องน้ำคิดเข้าข้างตัวเอง สงสัยเราคงไม่ใช่สเปคเขา มันยังไม่จบ ผู้หญิงจูงมือเข้ามาในห้องน้ำอีก ผ่านหน้าผม!!! เพื่อนไอ้ตัวแสบยักคิ้วให้ โอ้ยย ปรี๊ดดด ไม่ต้องถามนะสองคนเข้าห้องเดียวกันไปทำอะไร ผมทนไม่ไหวแล้ว หงุดหงิดจนอยากจะบ้าตาย กลับมานั่งที่เดิม รุ่นพี่ผมเห็นแล้วว่าอาการผมแปลกๆ ถามว่า okไหม ผมบอกเลยไม่ ok ผมต้องเลวแบบไหนวะ ถึงจะมีคนมาชอบ จากงานวันเกิดเริ่ม ดร่าม่า อาการปวดใจเริ่มแทงปี๊ดแปลกๆไม่ได้รู้สึกมานาน  นั่งสักพักก็กลับมาพร้อมรอยห่าอะไรเตมไปหมดช่างผมไม่อยากจะมอง เปลี่ยนที่นั่งขยับโตะ ไม่นานมีเพื่อนอีกคนมาลากน้องสาวมาด้วย โอ้ยยย ตาผมลุกวาวคราวนี้ต้องได้ๆ ไอ้สองตัวนั้นมันได้ไปแล้ว คราวนี้ในกลุ่มมีผมคนเดียวที่โสดและอยากรู้จักรใครสักคนจริงๆ ไม่รอช้า หยิบแก้วให้ ถามดื่มอะไร เรียนคณะอะไร ถามคำ เขาก็ตอบคำ เหมือน รังเกียจอะไรผมเนี่ย ไม่เป็นไร คิดเหตุผลโง่ๆมาเข้าข้างตัวเองซะ ยังไงขอแค่ เฟคบุ๊คได้คุยกับเขาบ้างก็ยังดีทั้งๆที่ได้ไปก็ไม่ได้เล่นอยุ่ดี แต่เอาวะเพื่อ เวลาอันมีค่า คุยสักพักขอเบอ ขอไล ขอเฟคบุ๊ค ไม่ให้อะไรเลย -*- จบ นั่ง เงิบ จนไม่รุ้จะอธิบายยังไง อารมณ์ล่องลอยไปแสนไกล แล้วไอ้ตัวแสบก็มา นั่งด้วยอีกแล้ววว ที่จริงมันแค่จะมาเอาน้ำแข็ง เพราะมันใกล้ผม ผมไม่หยิบให้มันมันเลยเดินมาเอาเอง มันเห็นน้องเขามันเลยแค่ถามว่า อ้าวน้องพี่ตั้มหรอครับ ปุ๊บ สปาคคคทันที !!!  เธอชวนมันนั่ง ทั้งๆที่เด็กมันก็นั่งรอมันอยุ่ มองตาเขียวปั้ดดดดดด แต่น้องสาวรุ่นพี่สุดสวยก็ไม่หยุด ชวนมันคุยไปเรื่อยๆ ผ่านหน้าผม แล้วเธอก็ขอเบอมันอีกครั้ง จบ ผมฟิวขาด ลุกหยิบเสื้อ เดินหวัดดีพี่รอบวง ขึ้นคร่อมรถ สตาท บิดออกมาให้ไวที่สุด ทั้งเมาทั้งเหงา หัวใจร้อนวาบๆ ไม่รุ้จะอธิบายยังไง รู้ตัวอีกที 20 นาที จากฝั่งธน มา รังสิตถึงบ้าน มายืน งงๆ หน้าเซเว่น ซื้อน้ำเปล่ากินยืนมองรถตัวเอง เอาแต่คิดกรุผิดอะไร หรือสมัยนี้ ญ ต้องการคนแบบที่มีเจ้าของแล้ว หรือต้องเป็นคนที่มีคนชอบเยอะๆใช่ไหม มันตื่นเต้น มันน่าค้นหา กลับมาบ้าน นอนไม่หลับ เหงาจับขั้วหัวใจ เป็นไงเข้าใจชัดเจน แค่นี้ละที่อยากระบาย เล่นแต่ pantip เฟคก็ไม่ได้เล่น พรุ่งนี้เข้าวงจรชีวิตเดิมอีกแล้ว ยังเหงาอยุ่เลยเว้ยเห้ย เห้อ