เรื่องเกิดขึ้นสดๆร้อนๆของวันนี้เอง!!!
เนื่องจากในร้านมีกล้องวงจรปิดและของก็ไม่เคยหาย เราจะชอบวางโทรศัพท์ไว้หน้าคอม ซึ่งเป็นเค้าเตอร์ไ้ว้ขายบัตรเกมส์ รับเงินทอนเงินเด็กเวลามาซื้อของ (ลืมบอกไปคะว่าเป็นร้านอินเตอร์เน็ต) เราจะสนิทกับลูกค้าทุกคน เลยทำให้ของหายเพราะความมักง่ายของตัวเองด้วย วันนี้ก็เหมือนทุกวัน ตอน16.00 น. วางโทรศัพท์ไว้ใต้จอคอมแต่ลิ้นชักใส่เงินล็อคแล้วเดินไปซื้อข้าวตามปกติ ไม่ถึง10นาทีด้วยซ้ำคะ
กลับมาถึงกินข้าวสบายใจมาก นั่งฟังเพลงท่องพันทิปไปเรื่อย จนเกือบทุ่มนึกขึ้นได้ว่าจะโทรฝากแฟนซื้อของ คือ นางหามือถือไม่เจอ
ลองเอาเบอร้านโทรเข้า ปลายสายปิดเครื่องไปแล้ว(นึกในใจ ตูโดนแล้ว) เลยตัดสินใจโทรบอกแฟน แฟนบอกให้เปิดกล้องวงจรปิดที่ร้านดู
สรุปคือเจอตัวคะ นางเป็นทอม ลูกค้าในร้านอิฉันนี่แหละคะ ลูกค้าที่สนิทและไว้ใจ(ทำกันได้ลงคอ) นางมาชกไปจากเค้าเตอร์ตอน 16.06 น.คะ
เด็กก็เต็มร้าน นางเนียนๆมาชกไปตอนมาซื้อขนม เนียมเอาตังค่าขนมมาวางบนโต๊ะ แล้วเอามือถือซ่อนไว้ใต้ซองขนม เนียนๆเดินกินขนมแล้ออกจากร้านไป ขาที่นางเดินออกไป สวนกับเราพอดี เราเลยถามว่าวันนี้กลับไวจัง(หารู้ไม่ว่า รีบเอามือถือตูไปขาย-นี่เอง) นางบอกว่าไม่ค่อยสบายอะเจ้
ซึ่งเป็นเวลา 16.08 น.  #คิดแล้วแค้นมาก เราอยากเอาเรื่องถึงที่สุด แต่แฟนบอกให้ใจเย็นก่อน เผื่อเขาคิดได้ เผื่อทำผิดครั้งแรก

ประเด็นคือ...
1.เราเสียดายข้อมูลในเครื่อง ไม่ว่าจะเบอร์จะไฟส์ภาพต่างๆ ที่เราใช้ติดต่อซื้อขายกับลูกค้า(เราขายของทางเฟสบุคด้วยคะ)
2.เบอร์นั้นเราใช้ทำธุระกรรมการเงิน รับ-ส่ง sms เวลาโอนเงินเข้า-ออก (ตรงนี้เราก็ดำเนินการอย่างไร เพราะเบอร์หายไปกับเครื่อง)
3.เราว่าจะไปแจ้งความ แต่แฟนบอกให้รอก่อน เผื่อเขาไม่ได้ตั้งใจเดี๋ยวคงเอามาคืน (ถ้าไม่ตั้งใจคงไม่ทำหรอก ป่านนี้คงขาย-แล้ว)
ปล. โทรศัพท์ไม่ได้แพงมากหรอกคะแค่ โนเกียN8 แต่ถ้าซื้อสมัยบุกเบิกเหมือนเราก็พอๆกับไอโฟนเดียวนี้