เนื่องจาก ข่วงปลายเดือนที่แล้วเราต้องไปกินงานโรงเรียนน้องชายของเรา
แถวลาซาล เป็น ร.ร.เอกชนที่ค่อนข้างใหญ่โตที่นึง
เนื่องจากตอนกลางคืนมีการกินเลี้ยงโตจีนที่ให้ผู้ปกครองพาเด็กๆ
ออกมาเหมือนสรรสรรค์ ตามประสางาน ร.ร.ทุกปี เราเป็นพี่สาว
ก็รับหน้าที่มาแทนแม่ ก็มากันสามคน คือ เรา แฟนเรา และน้องชาย
ซึ่งเรียนอยู่ ป.1 คือภายในงานก็จะมีขายลูกโป่งที่ลอยได้ลูกละ50บาท
ถ้าเป็นช่อก็ช่อละพัน.
น้องเราเห็นเพื่อนซื้อมาก็อยากได้มั้งมาขอกับแฟนเรา เพราะน้องไม่กล้า
มาขอกับเราด้วยความที่ว่ากลัวเราดุ แฟนเราก็ถามเหตุผลว่าอยากได้ไปทำอะไรครับ
น้องเราก็บอกว่าจะเอาไปปล่อย เรากับแฟนก็เลยสอนน้องว่า เออ50บาทที่
หนูอยากไปซื้อลูกโป่งเพื่อเอามาปล่อย เจ๊คิดว่าหนูเอาไปซื้อขนมกินได้ตั้งหลายอย่างน่ะ
เราก็สอนตามประสาของเรา คือเราอยากให้น้องเห็นคุณค่าของเงิน
กับการที่เอาไปซื้อมาเพื่อปล่อยไป 50บาท สำหรับเราเราซื้อให้ได้
แต่มันกลายเป็นการปลูกฝั่งน้องเราให้ไม่เห็นคุณค่าของเงินไป เพราะ
ถ้าวันนี้น้องเรารู้จีกหักห้ามใจในอนาคตข้างหน้า น้องเราก็จะรู้จักคิดมากขึ้น
ในเรื่องการใช้ตัง แต่ตอนที่เราพูดเราก็ทราบน่ะว่ามีอาจารย์อยู่ข้างหลังเรา
ทาง ร.ร. มีการบอกว่ารายได้จากการขายลูกโป่งจะนำไปช่วยอะไรสักอย่าง
เราจำไม่ได้ล่ะ
แต่ประเด็นคือว่า หลังจากงานนั่นมา ครูประจำชั้นพูดเหมือนประจานน้อง
เราต่อหน้าเพื่อนๆในห้องว่าอย่าทำตัวเหมือนพี่สองคนของน้องเราที่มางาน พูดทำนองว่าเรากับแฟน
ไม่ช่วยทำบุญ แล้วก็พูดทำนองด่าเรากับแฟนเรา ซี่งเราจำรายละเอียดไม่ค่อยได้
เพราะตอนที่ทราบเรื่อง น้องชายมาบอกกับคุณแม่มาเล่าให้ฟัง
ส่วนตัวเราพอรู้เรื่องก็งง เอ๊ะคือค่าโต๊ะจีนที่จ่ายหัวล่ะ1พันบาทก็
เอาไปทำบุณหนิค่ะ กับการที่เนาไม่ซื้อลูกโป่งเพื่อต้องการสอนน้องเรื่องความจำเป็น
ในการใช้ตังมันผิด ถึงขนาดต้องเอาน้องเรามาว่าต่อหน้าเพื่อนในห้องเลยเหรอ
คือน้องเรามาบอกว่าน้องอายมาก ที่โดนพูดแบบนั่นใส่
คือการที่ผู้ใหญ่ไม่ซื้อแล้วทำไมต้องเอามาลงกับเด็ก ปัจจุบันครูสอนเด็กประถมทำกันแบบนี้
รึเปล่าค่ะ?? โดยความเห็นส่วนตัวคงคิดว่ามีส่วนได้ส่วนเสียจากการขายรึเปล่า
การที่คุณครูสอนเด็กประถมทำกริยาอย่างนี้ถูกหรือไม่?
แถวลาซาล เป็น ร.ร.เอกชนที่ค่อนข้างใหญ่โตที่นึง
เนื่องจากตอนกลางคืนมีการกินเลี้ยงโตจีนที่ให้ผู้ปกครองพาเด็กๆ
ออกมาเหมือนสรรสรรค์ ตามประสางาน ร.ร.ทุกปี เราเป็นพี่สาว
ก็รับหน้าที่มาแทนแม่ ก็มากันสามคน คือ เรา แฟนเรา และน้องชาย
ซึ่งเรียนอยู่ ป.1 คือภายในงานก็จะมีขายลูกโป่งที่ลอยได้ลูกละ50บาท
ถ้าเป็นช่อก็ช่อละพัน.
น้องเราเห็นเพื่อนซื้อมาก็อยากได้มั้งมาขอกับแฟนเรา เพราะน้องไม่กล้า
มาขอกับเราด้วยความที่ว่ากลัวเราดุ แฟนเราก็ถามเหตุผลว่าอยากได้ไปทำอะไรครับ
น้องเราก็บอกว่าจะเอาไปปล่อย เรากับแฟนก็เลยสอนน้องว่า เออ50บาทที่
หนูอยากไปซื้อลูกโป่งเพื่อเอามาปล่อย เจ๊คิดว่าหนูเอาไปซื้อขนมกินได้ตั้งหลายอย่างน่ะ
เราก็สอนตามประสาของเรา คือเราอยากให้น้องเห็นคุณค่าของเงิน
กับการที่เอาไปซื้อมาเพื่อปล่อยไป 50บาท สำหรับเราเราซื้อให้ได้
แต่มันกลายเป็นการปลูกฝั่งน้องเราให้ไม่เห็นคุณค่าของเงินไป เพราะ
ถ้าวันนี้น้องเรารู้จีกหักห้ามใจในอนาคตข้างหน้า น้องเราก็จะรู้จักคิดมากขึ้น
ในเรื่องการใช้ตัง แต่ตอนที่เราพูดเราก็ทราบน่ะว่ามีอาจารย์อยู่ข้างหลังเรา
ทาง ร.ร. มีการบอกว่ารายได้จากการขายลูกโป่งจะนำไปช่วยอะไรสักอย่าง
เราจำไม่ได้ล่ะ
แต่ประเด็นคือว่า หลังจากงานนั่นมา ครูประจำชั้นพูดเหมือนประจานน้อง
เราต่อหน้าเพื่อนๆในห้องว่าอย่าทำตัวเหมือนพี่สองคนของน้องเราที่มางาน พูดทำนองว่าเรากับแฟน
ไม่ช่วยทำบุญ แล้วก็พูดทำนองด่าเรากับแฟนเรา ซี่งเราจำรายละเอียดไม่ค่อยได้
เพราะตอนที่ทราบเรื่อง น้องชายมาบอกกับคุณแม่มาเล่าให้ฟัง
ส่วนตัวเราพอรู้เรื่องก็งง เอ๊ะคือค่าโต๊ะจีนที่จ่ายหัวล่ะ1พันบาทก็
เอาไปทำบุณหนิค่ะ กับการที่เนาไม่ซื้อลูกโป่งเพื่อต้องการสอนน้องเรื่องความจำเป็น
ในการใช้ตังมันผิด ถึงขนาดต้องเอาน้องเรามาว่าต่อหน้าเพื่อนในห้องเลยเหรอ
คือน้องเรามาบอกว่าน้องอายมาก ที่โดนพูดแบบนั่นใส่
คือการที่ผู้ใหญ่ไม่ซื้อแล้วทำไมต้องเอามาลงกับเด็ก ปัจจุบันครูสอนเด็กประถมทำกันแบบนี้
รึเปล่าค่ะ?? โดยความเห็นส่วนตัวคงคิดว่ามีส่วนได้ส่วนเสียจากการขายรึเปล่า