สวัสดีครับผม
จากการเรียนและฝึกงานอันยาวนานหลายล้านปี ผมและเพื่อนก็ได้มีเวลาว่างออกไปเปิดหูเปิดตาสักที
สถานที่ที่เลือกไว้มีหลายที แรกเริ่มผมและผองเพื่อนจะได้ไปฝึกงานที่สุราษธานี แต่เพราะภารกิจบางอย่างจึงต้องเปลี่ยนแผน
และสถานที่ใหม่ คือ ภูกระดึง~เชียงคาน  จังหวัดเลย ช่วงวันเสาร์ที่ผ่านมา



ผมและเพื่อนสามคนในแก๊งเคยไปคร้งนึงตอน รร ปิดเพราะน้ำท่วม ในช่วงเดือน พ.ย. เป็นที่ประทับใจมากเลยอยากจะมาอีก


การเดินทางของพวกเราเริ่มต้นที่ ดอนเมือง ไปรับเพื่อนที่ลพบุรี แล้วยิงยาวไปภูกระดึง
รถ Toyota Altis นั่งสบายๆถึง 6 คน สูงเกือบร้อยแปดสิบอยู่สามคน





รถออกจาก กทม.เวลา 2200 กว่าจะถึงก็ 0630 เข้าไปแล้วใช้เวลาเดินทางทั้งสิ้น 8 ชม. 30 นาที
เล่นเอาเหนื่อยไปตามกัน สรุปคืนนั้นก็ได้นอนคนละ ชม.เพราะนั่งไม่สบาย นอนไม่หลับกัน


ในที่สุดก็มาถึงงงงง











หลังจากล้างหน้าแปรงฟันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ก็มาทานข้าวที่ร้านค้าเชิงเขา ราคาจะเริ่มต้นประมาณ 50 บาท
ส่วนน้ำขวดใหญ่จะอยู่ที่ 30 บาท ครั้งที่แล้วผมแบกน้ำขึ้นไปหกขวดเพราะกล้วว่าจะไม่มีน้ำกิน
แต่ประสบการณ์บอกว่าครั้งนี้ไม่ต้อง เพราะแม่ค้าข้างบนให้น้ำเราเติมฟรีๆ เลยซื้อไปสองขวดระหว่างทางพอ
แต่พอถึงข้างบนประสบการณ์ดันหลอกผมซะได้ จะเป็นอย่างไรคิดตามชมครับ


หลังจากการซื้อตั๋วและจองที่เรียบร้อยแล้ว ก็ถึงเวลาออกเดินทางขึ้นเขากันเสียที


โดยวันนั้นมีมาเป็นกลุ่ม สามสี่กลุ่มครับ กลุ่มผม กลุ่มพี่ชาวไต้ กลุ่มสาวๆเพิ่งจบ และกลุ่มสาวๆน้องนักเรียนแพทย์
นอกจากนี้ยังมีกลุ่มชาวต่างชาติและกลุ่ม ม.ราชภัฏ แห่งหนึ่ง แต่ผมจำไม่ได้เสียแล้ว


อันนี้ผมถ่ายให้เพื่อน

ยังจำได้เลยว่าซำแรก(ที่พักระหว่างทาง) เป็นอะไรที่หินมาก เหนื่อยที่สุดแล้วเพราะอากาศยังร้อน ต้นไม้บังแดดมีน้อยและค่อนข้างชัน
ตอนมาครั้งแรกแทบอยากจะเดินกลับเลยทีเดียว

ขึ้นมาได้สักพัก 1km จะเห็นชายคาของร้านค้าอยู่รำไร เป็นอะไรที่ดีใจมากก


ซำแฮกสมชื่อ แฮกของจริง 555



การเดินขึ้นไปบนภูค่อนข้างเหนื่อยพอสมควร ผมกับเพื่อนๆจะขึ้นค่อยข้างเร็วกว่าคนอื่นแต่จะพักระหว่างซำนาน
ซำก่อนสุดท้ายถึงกับนอนพักกันเลย
และเป็นซำที่ได้พบกับพี่ๆ กลุ่มคนไต้ เพราะกลุ่มพี่เค้าทำให้พวกผมตื่นนนน

อารมณ์ตอนนั้นไม่พอใจเอามากๆทีเดียว เหมือนนอนสบายๆ แล้วพี่ ผญ คนนึงเสียงดังมว๊ากกก ทำให้ตื่นทั้งแก๊งเลยทีเดียว
ผมจึงต้องออกเดินทางต่อด้วยอารมณ์หงุดหงิดเล็กน้อย


ก่อนถึงบนภูช่วงซำสุดท้ายจะเปินโขดหินละชันที่สุด แต่แดดบางและอากาศจะเย็นกว่าจึงไม่ค่อยเหนื่อยมากนัก


หลังจากนั้นก็ถึงหลังแป คือบริเวรที่เป็นสถานที่ท่องเที่ยว โดยต้องเดินต่ออีก 3km เพื่อไปยังที่พัก
เมื่อเข้าสู่ที่พักแล้วก็ไปเช่าเครื่องนอน หมอน ที่รอง ผ้าห่มเป็นต้น คืนละ 60 บาท ต่อชุด ต่อคน
จากนั้นเราก็ไปเลือกเต้นกันดีกว่าาา


แต้นส่วนมากจะค่อนข้างสกปรกจากฝุ่นและดิน บางเต้นขาดใช้งานไม่ได้ก็มี สำหรับบางท่านที่อยากได้แบบสบายๆจะมีบ้านเป็นหลังให้
ราคาเริ่มที่พันสี่ร้อยสำหรับสี่คน และทุกกลุ่มก็นอนบ้านหมดเลย เหลือกลุ่มผมกลับกลุ่มที่มาก่อนหน้าวันก่อนอีกสามสี่กลุ่ม
ครั้งแรกเลย เราเลือกแต้นที่อยู่ไกล้กับทางเดินไปร้านค้า แต่ดูไม่ค่อยได้บรรยากาศเท่าไหร่เลยย้ายมาแถวๆชายป่า
น่าจะเย็นและอากาศดีกว่า




พอได้เต้นเรียบร้อยก็ไปทานข้าวที่ร้านค้ากัน อาหารราคาจะ x2 ของปกติเพราะต้องจ้างลูกหาบขึ้นมา
ต้นทุนเลยสูงขึ้นด้วย ข้าวจานละ 60฿ น้ำขวดละ 50 ส่วนน้ำที่คิดว่าเติมได้ในตอนแรก กลับไม่มีแล้วเพราะน้ำฝนหมด
ไม่มีน้ำเลย เหลือเฉพาะน้ำฝนสำรองสำหรับเจ้าหน้าที่เท่านั้น ต่างจากคร่าวก่อนที่มีน้ำให้เติมได้ ไม่ต้องซื้อ


หลังจากทานข้าวและงีบเล็กน้อย เวลาประมาณ 1630 ก็ได้ออกเดินทางไปดูตะวันตกดินที่ผาหมากดูก
ระยะทางประมาณ สองกิโลเศษๆ


ระหว่างทางได้แวะกราบพระศรีนครินท์ก่อน เพื่อเป็นสิริมงคลสำหรับทริปนี้ และขอพรเล็กน้อยก่อนการทำงานในอีกสองเดือนข้างหน้า




กราบพระเรียบร้อยแล้วก็ถึงเวลาเดินต่อ รู้สึกเลยว่าเดินไกล คราวที่แล้วขาไปผมเรียก กิโลแม้ว เพราะมันไกลกว่ากิโลเมตรจากความรู้สึก
ใช้เวลาเกือบยี่สิบนาทีถึงจะพบที่หมาย





เวลาประมาณ 1810 ดวงอาทิตย์ก็ค่อยๆลับขอบฟ้า ไปเรื่อยๆ อย่างสวยงาม
แม้ไม่สวยเหมือนคราวก่อนแต่ก็ น่าดูเสมอ




พอตะวันตกดินปุ๊บ ที่นี่ก็หนาวขึ้นมาทันที ก็เริ่มได้เวลาเอาเสื้อคลุมกับหมวกน่ารักๆ มาใส่สักที
แล้วจึงเดินทางกลับที่พัก มุ่งตรงไปยังร้านค้าด้วยอาการหิวจัด เลยซัดจิ่มจุ่มไปหกร้อยพอดิบพอดี
รูปปลากรอบมะมีเพราะมัวแต่แย่งกันกิน 5555


พอกลับเข้าที่พักจึงได้รู้ตัวว่าบรรยากาศน่ากลัวมากกๆๆ ยิ่งมีกลุ่มเต้นข้างๆเสียงดังน่ากลัว จงต้องย้ายเต้นกันอีกรอบ
ยิ่งคิดว่ากำลังจะติดยศ ยิ่งไม่อยากที่จะเสี่ยงอยู่ชายป่า กลัวงูหรือสัตว์ใหญ่ๆ
คราวนี้มาพักที่ถนนระหว่างห้องน้ำกับบ้านพักฝั่งทิศตะวันออก ไกล้กับบ้านพักน้องหมอคนสวย 5คน โดยบังเอิญ
ที่เลือกเพราะมีไฟที่หลังเต้นละสะดวกเวลาไปเข้าห้องน้ำ
และแล้วความอ่อนล้าก็ทำให้พวกเราสลบสไลกันไปตั้งแต่สี่ทุ่ม เพราะเดินไกลและเมื่อวานไม่ได้นอนกัน

ป.ล.สำหรับยกแรก
ใจจริงอยากรู้จักกับน้องๆ ที่ขึ้นภูกระดึงวันที่ 22-24 แต่บังเอิญที่ย้ายเต้นไปไกล้ๆ เลยไม่กล้าที่จะเข้าไปคุย
เพราะกล้วจะหาว่าตาม จริงๆแล้วพี่ๆก็กล้วเหมือนกันนะจร๊ะ เลยอยากบอกผ่านทางนี้เผื่อมีน้องๆเล่นพันทิพย์มาเจอเข้า
จริงๆเห็น ผญ มาเป็นกลุ่มพวกเราก็ชายชาติทหาร ก็กะว่าจะเดินเป็นเพื่อนระแวดระวังอันตรายให้เท่านั้นเอง
เพราะค่อนข้างอันตรายจาสัตว์ และมันมืดมีแค่ไฟฉายเท่านั้นเอง



น้องๆกรุ๊ปนี้นะครับ

สำหรับวันรุ่งขึ้นเดี๋ยวจะมาต่อนะครับผม จากมิครภาพดีของพี่ๆ ชาวสงขลา ที่พวกผมได้รับ จะบอกว่าพี่ๆไม่ธรรมดาจริงๆ


อาจจะแท็คผิดๆบ้างนะครับเพิ่งหัดเล่นเหมือนกัน