วันนึงดิฉันอยู่ตรง สนง.ปอศ. ถ.สาธรเหนือ เห็นครอบครัวฝรั่งกำลังกางแผนที่ดูกันอยู่
ดิฉันเห็นแล้วก็อยากให้ความช่วยเหลือ เมื่อพวกเขาเดินมาก็ถามว่า
ดิฉัน พวกยูกำลังมองหาอะไรอยู่เหรอ
เขา เราจะไป MBK มันไกลไหม
ดิฉัน ก็ไม่ไกลหรอก แต่ตรงนั้นมีชุมนุมทางการเมืองนะ แท็กซี่ไปไม่ได้
เขา เดินไปได้ไหม
ดิฉัน ถ้าเดินก็ไกลพอประมาณ
เขา แล้วแถวนี้มี shopping mall ไหม
ดิฉัน มี แต่ยูต้องเดินตรงไปที่ ถ.คอนแวนต์ แล้วเลี้ยวซ้าย (ดิฉันนึกถึงห้าง Silom Complex ตรงศาลาแดง)
เขา โอเค ขอบคุณ
เมื่อพวกเขาจากไป ดิฉันบอกกับตัวเองว่า ทำไมกรูโง่อย่างนี้ ตรง ปอศ. ถ้าเดินย้อนกลับไปเลี้ยวขวาประมาณ 40 ม.
ก็เป็น BTS ช่องนนทรี แล้ว ขึ้นรถไฟฟ้าไปก็ได้ คือ ตอนนั้นไม่ได้นึกถึงรถไฟฟ้าเลย อาจเป็นเพราะไม่ค่อยได้ใช้บริการ
แต่กระนั้นก็ตาม รางรถไฟฟ้าก็ทิ่มตาอยู่ทนโท่ยังไม่นึกคิดอีก
บ่อยครั้งที่เราอับปัญญาทั้งๆที่มันไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร บ่อยครั้งที่เราพลาดโอกาสดีๆไป เพราะเราไม่เห็นคุณค่า
หรือไม่คิดให้โอกาสตัวเอง หรือแม้กระทั่งเราตัดสินใจไปผิดทั้งๆที่รู้ว่ามันผิด
ทั้งหมดทั้งมวลนี้ดิฉันคิดว่าเป็นผลจากการผิดศีลข้อ 5 คือ ดื่มสุรา ซึ่งชาตินี้ก่อนจะพบพระธรรมดิฉันก็ดื่มไปตามสังคม
มันก็ย่อมส่งผลไปตามเหตุของมันอีกแน่นอน
เดินผ่านวงสุราบ่อย เห็นยกซดกันเหมือนน้ำเปล่า ช่างน่าสยดสยองยิ่งนัก อยากเดินเข้าไปบอกก็กลัวสหบาทา
กรรมใครกรรมมันละกัน
บางครั้งคนเรากว่าจะรู้คุณค่าก็ต่อเมื่อได้สูญเสียมันไป เมื่อผลของการผิดศีลมาถึง เราถึงรู้ว่าการรักษาศีลมีค่าขนาดไหน
กระทู้นี้ไม่มีคำถามอะไร ขอมาเล่าและขออนุญาตเตือนทุกท่านว่า อย่าดื่มสุราด้วยแม้เพียงสังคมหรือเกรงใจผู้อื่นเลย
ได้นิดหน่อยแต่เสียหายยาวนานมาก
Best regards,
โง่จริงๆ...
ดิฉันเห็นแล้วก็อยากให้ความช่วยเหลือ เมื่อพวกเขาเดินมาก็ถามว่า
ดิฉัน พวกยูกำลังมองหาอะไรอยู่เหรอ
เขา เราจะไป MBK มันไกลไหม
ดิฉัน ก็ไม่ไกลหรอก แต่ตรงนั้นมีชุมนุมทางการเมืองนะ แท็กซี่ไปไม่ได้
เขา เดินไปได้ไหม
ดิฉัน ถ้าเดินก็ไกลพอประมาณ
เขา แล้วแถวนี้มี shopping mall ไหม
ดิฉัน มี แต่ยูต้องเดินตรงไปที่ ถ.คอนแวนต์ แล้วเลี้ยวซ้าย (ดิฉันนึกถึงห้าง Silom Complex ตรงศาลาแดง)
เขา โอเค ขอบคุณ
เมื่อพวกเขาจากไป ดิฉันบอกกับตัวเองว่า ทำไมกรูโง่อย่างนี้ ตรง ปอศ. ถ้าเดินย้อนกลับไปเลี้ยวขวาประมาณ 40 ม.
ก็เป็น BTS ช่องนนทรี แล้ว ขึ้นรถไฟฟ้าไปก็ได้ คือ ตอนนั้นไม่ได้นึกถึงรถไฟฟ้าเลย อาจเป็นเพราะไม่ค่อยได้ใช้บริการ
แต่กระนั้นก็ตาม รางรถไฟฟ้าก็ทิ่มตาอยู่ทนโท่ยังไม่นึกคิดอีก
บ่อยครั้งที่เราอับปัญญาทั้งๆที่มันไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร บ่อยครั้งที่เราพลาดโอกาสดีๆไป เพราะเราไม่เห็นคุณค่า
หรือไม่คิดให้โอกาสตัวเอง หรือแม้กระทั่งเราตัดสินใจไปผิดทั้งๆที่รู้ว่ามันผิด
ทั้งหมดทั้งมวลนี้ดิฉันคิดว่าเป็นผลจากการผิดศีลข้อ 5 คือ ดื่มสุรา ซึ่งชาตินี้ก่อนจะพบพระธรรมดิฉันก็ดื่มไปตามสังคม
มันก็ย่อมส่งผลไปตามเหตุของมันอีกแน่นอน
เดินผ่านวงสุราบ่อย เห็นยกซดกันเหมือนน้ำเปล่า ช่างน่าสยดสยองยิ่งนัก อยากเดินเข้าไปบอกก็กลัวสหบาทา
กรรมใครกรรมมันละกัน
บางครั้งคนเรากว่าจะรู้คุณค่าก็ต่อเมื่อได้สูญเสียมันไป เมื่อผลของการผิดศีลมาถึง เราถึงรู้ว่าการรักษาศีลมีค่าขนาดไหน
กระทู้นี้ไม่มีคำถามอะไร ขอมาเล่าและขออนุญาตเตือนทุกท่านว่า อย่าดื่มสุราด้วยแม้เพียงสังคมหรือเกรงใจผู้อื่นเลย
ได้นิดหน่อยแต่เสียหายยาวนานมาก
Best regards,