เคยรู้สึกแบบว่า มันไม่ใช่มั้ยคะแต่ต้องทำ (ทำขนม)

แบบว่าที่บ้านอยากให้ทำขนมได้ ทำขนมเป็น เผื่อที่จะเอามาประกอบอาชีพได้
กลายเป็นว่า ทุกๆคนหวังให้เป็นแบบนั้น
แต่พอลองดูแล้ว มันเละเทะล้มเหลวไม่เป็นท่าเลย

เวลาทำก็เครียด ยิ้มไม่ออกกลัวไม่ได้อย่างที่ต้องการ
ให้ทำกับข้าวยังจะง่ายกว่าอีก เหนื่อยในใจ

แบบบางทีทำออกมา ก็ [เงิบ !!! นี่ตรูทำอะไรออกมา ประมาณนี้อะคะ : พูดไม่เพราะเพิ่ม อารมณ์เรา ณ ตอนนั้นคะ]

ทุกคนเริ่มแรกเละเทะกันแบบนี้หรือเปล่าคะ แล้วเป็นยังไงบ้าง ท้อไหม
ตอนนี้นึกสภาพตัวเองไม่ออกเลย

ทำขนม ทำขนมปัง เราควรจะเริ่มจากอะไรง่ายๆก่อนดีคะ
มึนไปหมด แล้วคะ
ปล. รบกวนเรื่องไม่เป็นเรื่องประจำเลย (งอแง) ขอบคุณนะคะ